Het
blijkt dat onze kamer in Raddison Blu Media City op
de 7e etage precies onder de hotelbar ligt. En daar
hebben we best last van. Toch vallen we in slaap,
en hebben een goede nachtrust.
Gea staat om even voor achten op om weer te gaan sporten, want in dit hotel zit natuurlijk ook een gym.
Rond half tien zitten we met z’n allen weer aan het ontbijt. Goed ontbijt, dat zeker!
We maken plannen: We gaan een city tour doen met een hop-on hop-off bus. Lijkt ons wel leuk.
Bij de receptie vragen we waar deze bus stopt, zodat we op kunnen stappen. Maar, men geeft aan dat ze voor een lagere prijs een auto kunnen regelen met privé chauffeur die ons de hele dag kan rondrijden. Nou, dat lijkt ons een beter plan! Men regelt een ruime auto, waarin Ruud een eigen plaats krijgt op de achterste bank, Gea en Yvonne in het midden een eigen stoel hebben en Kees voorin zit. Dat gaat helemaal goed komen zo.
Eerste stop is het Atlantis Hotel. Dat is een enorm hotel en ligt op de kop van het palm eiland hier voor de deur. Klik voor de grap maar eens op deze link om in Google Maps te zien waar het ongeveer ligt.
We rijden er met onze privé taxi naar toe, om tot de conclusie te komen dat we eigenlijk nergens naar binnen mogen. Er is slechts een beperkt deel open voor het publiek wat niet in het hotel woont. En daar is het dan heel erg druk. Je kunt hier zwemmen met dolfijnen, er is een wild water baan en nog veel meer. We kijken wat rond en maken wat foto’s en besluiten vervolgens weer verder te gaan, naar de Madinat Souk.
In Muscat ware we ook naar een Souk geweest, dus we zagen weer nauwe straatjes enzo voor ons. Dat was hier echter niet het geval. In Muscat was het oud, dit was helemaal nieuw. Wel redelijk nauwe straatjes met winkeltjes en kraampjes, maar super modern in een mooi gebouw met een parkeergarage er onder. En heerlijk koel!
Bij binnenkomst zagen we meteen een Starbucks, dus tijd voor koffie. Daarna even een rondje gelopen. Het was er niet echt druk, dus we konden op ons gemak alles bekijken.
Na het Souk-bezoek gaan we weer onderweg, nu naar de Burj Al Arab, het enige 7 sterrenhotel ter wereld. Maar als je dacht dat je daar dan wel binnen kwam terwijl je in Atlantis niet binnen kon komen… Echt niet. Grote hekken en bewaking om ons op een afstand te houden. Terwijl de Maybachs, de Ferrari’s en de Lamborghini’s af en aanrijden. Niets is hier blijkbaar te gek. Maar wat een geweldig mooi gebouw is dat Burj Al Arab!
Voor de volgende attractie moeten we toch wel eventjes een klein half uurtje rijden. We gaan namelijk terug richting Dubai Downtown, en dan nog verder richting de Dubai Creeck. Da’s een soort inham vanaf zee die Dubai inkronkelt. En waar dus veel boten en gebouwen te zien zijn. We maken op 2 plekken foto’s van diverse gebouwen, boten en traditionele Dhows (boten die hier vroeger voorkwamen) voordat we weer instappen en verder rijden.
Onze chauffeur vraagt of we naar een museum willen, maar daar hebben we geen trek in. De Gold Souk dan? Dat lijkt ons wel wat. Maar da’s een redelijke deceptie:
Op de Gold Souk wordt hoofdzakelijk goud en zilver verkocht. Dat heb je daar dan ook in overvloed. En, deze Souk is wel weer gewoon met kleine straatjes, een beetje in het oude centrum van Dubai. Maar hier is het net Egypte. Je wordt van alle kanten belaagd met de vraag of je sjaaltjes, t-shirts, nep horloges en andere zooi wil kopen. We zijn hier ook snel klaar. De dames moeten nog even toiletteren, maar zelf dat is hier gewoon smerig. Overal in Dubai is het netjes, schoon en voel je je veilig, hier niet. Hier ligt wel rommel op straat en zien de mensen er onverzorgd uit. Alsof je in de achterbuurt van Dubai terecht komt.
We zoeken onze chauffeur dan ook snel weer op. En vragen hem ons naar de Mall of the Emirates te brengen, een shopping mall. Maar dan wel eentje met een indoor ski-baan. Dat willen we wel even zien natuurlijk. Wederom bijna een half uur in de auto terug naar Media City, waar deze shopping mall staat.
We nemen afscheid van onze chauffeur, want we blijven hier wel even, en gaan de mall binnen.
Eerst eens wat eten en drinken, want daar is het inmiddels al lang en breed tijd voor. Daarna op zoek naar de skibaan. Helaas kunnen we de baan zelf niet zien, daarvoor moet je echt de baan op. En dat willen we niet. Wel zien we een soortement sleebaan, waar diverse kinderen vanaf glijden. In dikke winterkleding met handschoenen aan. En dat in Dubai, waar het buiten toch echt een graadje of 35 is…
Er is zelfs een winkel met ski benodigdheden (zoals dikke jassen enz). Wat een raar land is dit toch. Niets is hier onmogelijk.
We lopen nog wat rond, bekijken nog wat winkels en besluiten dan om maar weer naar ons hotel te gaan. Maar dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan… We staan in de wachtrij voor de taxi, maar in een half uur komen er slechts 3 taxi’s voorbij. Dat schiet echt niet op zo. De persoon die dit begeleidt geeft aan dat er om een of andere vage reden geen taxi’s komen. We proberen ons geluk bij de hoofdingang, maar ook daar geen taxi te zien. Dan maar de straat op. Kijken of we daar een taxi kunnen krijgen. En gezien het volk langs de straat denken er veel mensen zo over.
Ruud geeft echter een brul over straat en er komt meteen een taxi aan. We stappen snel in, de verontwaardigde medewachtenden snel achter latend en komen een kwartiertje later aan in het hotel.
Even relaxen op de kamer, douchen en om 20:30 weer paraat om te gaan eten. We willen weer naar de Marina Walk. Dat was erg leuk, dus dat vraagt om meer.
Buiten het hotel vraagt een medewerker of we een taxi willen, en omdat wij positief antwoorden regelt hij een auto.
De chauffeur vraagt echter 40 dirham. En da’s veel meer dan de paar dirham die we gisteren betaalden. Hj weigert om de meter aan te zetten. We zijn bereid 25 dirham te betalen, meer ook niet. Maar de chauffeur wil 40 dirham, en begint alvast te rijden. Kees verteld de chauffeur dat hij 2 dingen kan doen: Doorrijden en 25 dirham krijgen of de auto nu meteen stoppen zodat wij uit kunnen stappen.
Mopperend gaat de chauffeur akkoord en zet ons netjes af bij de Marina Walk.
Nu is het met een jachthaven zo dat er meerdere kanten aan zitten. Gisteren waren we aan één kant, de chauffeur van vandaag heeft ons aan een andere kant afgezet, want we herkennen het niet. Even krijgen we het idee dat de chauffeur ons een loer gedraaid heeft, maar dat blijkt niet zo te zijn. Een man verteld ons dat we de straat gewoon af kunnen lopen en dan links moeten om in de Marina te komen. Het klopt dus wel. Overigens zou Ruud de weg wel even vragen. We hadden in San Francisco al geleerd dat dit niet verstandig is. Nu was het enkel hilarisch… Ruud vroeg „Can you show me thé way to heaven?”. Hij bedoelde natuurlijk de haven, en niet de hemel… We hebben ons de tranen gelachen :-)
We lopen langs hotels met allerlei restaurantjes. Het is gezellig druk op straat. We lopen al een behoorlijke afstand als we ons afvragen of we niet ergens links moeten. En jawel, er gaat een weg naar links. Die nemen we en komen op een brug. En komen tot de conclusie dat we al heel veel eerder naar links hadden gemoeten… De hotels waar we langs liepen staan aan de jachthaven, en wij liepen aan de straatkant. Waren we het eerste het beste hotel binnen gelopen dan hadden we er aan de andere kant uit kunnen lopen, zo de Marina in. Dat moet je dus net even weten. Konden we het hele stuk weer terug lopen, maar nu in de Marina, langs grote jachten.
Na anderhalf uur te hebben gewandeld komen we uiteindelijk bij een restaurant wat we wel zien zitten. Een soort Piri-Piri restaurant. Het eten is hier lekker, de bediening redelijk vlot. Rond twaalven stappen we weer in een taxi naar het hotel. Nog even rondlopen na het eten zagen we niet meer zitten, meteen maar terug.
Moe, maar erg voldaan komen we in het hotel aan. We kijken nog even op de achtste etage, waar een 80’s party aan de gang zou moeten zijn, maar de DJ pakt net z’n spullen om weg te gaan. Waarschijnlijk vanwege gebrek aan publiek, want er zin nauwelijks mensen. We besluiten dan ook maar naar bed te gaan.
Gea staat om even voor achten op om weer te gaan sporten, want in dit hotel zit natuurlijk ook een gym.
Rond half tien zitten we met z’n allen weer aan het ontbijt. Goed ontbijt, dat zeker!
We maken plannen: We gaan een city tour doen met een hop-on hop-off bus. Lijkt ons wel leuk.
Bij de receptie vragen we waar deze bus stopt, zodat we op kunnen stappen. Maar, men geeft aan dat ze voor een lagere prijs een auto kunnen regelen met privé chauffeur die ons de hele dag kan rondrijden. Nou, dat lijkt ons een beter plan! Men regelt een ruime auto, waarin Ruud een eigen plaats krijgt op de achterste bank, Gea en Yvonne in het midden een eigen stoel hebben en Kees voorin zit. Dat gaat helemaal goed komen zo.
Eerste stop is het Atlantis Hotel. Dat is een enorm hotel en ligt op de kop van het palm eiland hier voor de deur. Klik voor de grap maar eens op deze link om in Google Maps te zien waar het ongeveer ligt.
We rijden er met onze privé taxi naar toe, om tot de conclusie te komen dat we eigenlijk nergens naar binnen mogen. Er is slechts een beperkt deel open voor het publiek wat niet in het hotel woont. En daar is het dan heel erg druk. Je kunt hier zwemmen met dolfijnen, er is een wild water baan en nog veel meer. We kijken wat rond en maken wat foto’s en besluiten vervolgens weer verder te gaan, naar de Madinat Souk.
In Muscat ware we ook naar een Souk geweest, dus we zagen weer nauwe straatjes enzo voor ons. Dat was hier echter niet het geval. In Muscat was het oud, dit was helemaal nieuw. Wel redelijk nauwe straatjes met winkeltjes en kraampjes, maar super modern in een mooi gebouw met een parkeergarage er onder. En heerlijk koel!
Bij binnenkomst zagen we meteen een Starbucks, dus tijd voor koffie. Daarna even een rondje gelopen. Het was er niet echt druk, dus we konden op ons gemak alles bekijken.
Na het Souk-bezoek gaan we weer onderweg, nu naar de Burj Al Arab, het enige 7 sterrenhotel ter wereld. Maar als je dacht dat je daar dan wel binnen kwam terwijl je in Atlantis niet binnen kon komen… Echt niet. Grote hekken en bewaking om ons op een afstand te houden. Terwijl de Maybachs, de Ferrari’s en de Lamborghini’s af en aanrijden. Niets is hier blijkbaar te gek. Maar wat een geweldig mooi gebouw is dat Burj Al Arab!
Voor de volgende attractie moeten we toch wel eventjes een klein half uurtje rijden. We gaan namelijk terug richting Dubai Downtown, en dan nog verder richting de Dubai Creeck. Da’s een soort inham vanaf zee die Dubai inkronkelt. En waar dus veel boten en gebouwen te zien zijn. We maken op 2 plekken foto’s van diverse gebouwen, boten en traditionele Dhows (boten die hier vroeger voorkwamen) voordat we weer instappen en verder rijden.
Onze chauffeur vraagt of we naar een museum willen, maar daar hebben we geen trek in. De Gold Souk dan? Dat lijkt ons wel wat. Maar da’s een redelijke deceptie:
Op de Gold Souk wordt hoofdzakelijk goud en zilver verkocht. Dat heb je daar dan ook in overvloed. En, deze Souk is wel weer gewoon met kleine straatjes, een beetje in het oude centrum van Dubai. Maar hier is het net Egypte. Je wordt van alle kanten belaagd met de vraag of je sjaaltjes, t-shirts, nep horloges en andere zooi wil kopen. We zijn hier ook snel klaar. De dames moeten nog even toiletteren, maar zelf dat is hier gewoon smerig. Overal in Dubai is het netjes, schoon en voel je je veilig, hier niet. Hier ligt wel rommel op straat en zien de mensen er onverzorgd uit. Alsof je in de achterbuurt van Dubai terecht komt.
We zoeken onze chauffeur dan ook snel weer op. En vragen hem ons naar de Mall of the Emirates te brengen, een shopping mall. Maar dan wel eentje met een indoor ski-baan. Dat willen we wel even zien natuurlijk. Wederom bijna een half uur in de auto terug naar Media City, waar deze shopping mall staat.
We nemen afscheid van onze chauffeur, want we blijven hier wel even, en gaan de mall binnen.
Eerst eens wat eten en drinken, want daar is het inmiddels al lang en breed tijd voor. Daarna op zoek naar de skibaan. Helaas kunnen we de baan zelf niet zien, daarvoor moet je echt de baan op. En dat willen we niet. Wel zien we een soortement sleebaan, waar diverse kinderen vanaf glijden. In dikke winterkleding met handschoenen aan. En dat in Dubai, waar het buiten toch echt een graadje of 35 is…
Er is zelfs een winkel met ski benodigdheden (zoals dikke jassen enz). Wat een raar land is dit toch. Niets is hier onmogelijk.
We lopen nog wat rond, bekijken nog wat winkels en besluiten dan om maar weer naar ons hotel te gaan. Maar dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan… We staan in de wachtrij voor de taxi, maar in een half uur komen er slechts 3 taxi’s voorbij. Dat schiet echt niet op zo. De persoon die dit begeleidt geeft aan dat er om een of andere vage reden geen taxi’s komen. We proberen ons geluk bij de hoofdingang, maar ook daar geen taxi te zien. Dan maar de straat op. Kijken of we daar een taxi kunnen krijgen. En gezien het volk langs de straat denken er veel mensen zo over.
Ruud geeft echter een brul over straat en er komt meteen een taxi aan. We stappen snel in, de verontwaardigde medewachtenden snel achter latend en komen een kwartiertje later aan in het hotel.
Even relaxen op de kamer, douchen en om 20:30 weer paraat om te gaan eten. We willen weer naar de Marina Walk. Dat was erg leuk, dus dat vraagt om meer.
Buiten het hotel vraagt een medewerker of we een taxi willen, en omdat wij positief antwoorden regelt hij een auto.
De chauffeur vraagt echter 40 dirham. En da’s veel meer dan de paar dirham die we gisteren betaalden. Hj weigert om de meter aan te zetten. We zijn bereid 25 dirham te betalen, meer ook niet. Maar de chauffeur wil 40 dirham, en begint alvast te rijden. Kees verteld de chauffeur dat hij 2 dingen kan doen: Doorrijden en 25 dirham krijgen of de auto nu meteen stoppen zodat wij uit kunnen stappen.
Mopperend gaat de chauffeur akkoord en zet ons netjes af bij de Marina Walk.
Nu is het met een jachthaven zo dat er meerdere kanten aan zitten. Gisteren waren we aan één kant, de chauffeur van vandaag heeft ons aan een andere kant afgezet, want we herkennen het niet. Even krijgen we het idee dat de chauffeur ons een loer gedraaid heeft, maar dat blijkt niet zo te zijn. Een man verteld ons dat we de straat gewoon af kunnen lopen en dan links moeten om in de Marina te komen. Het klopt dus wel. Overigens zou Ruud de weg wel even vragen. We hadden in San Francisco al geleerd dat dit niet verstandig is. Nu was het enkel hilarisch… Ruud vroeg „Can you show me thé way to heaven?”. Hij bedoelde natuurlijk de haven, en niet de hemel… We hebben ons de tranen gelachen :-)
We lopen langs hotels met allerlei restaurantjes. Het is gezellig druk op straat. We lopen al een behoorlijke afstand als we ons afvragen of we niet ergens links moeten. En jawel, er gaat een weg naar links. Die nemen we en komen op een brug. En komen tot de conclusie dat we al heel veel eerder naar links hadden gemoeten… De hotels waar we langs liepen staan aan de jachthaven, en wij liepen aan de straatkant. Waren we het eerste het beste hotel binnen gelopen dan hadden we er aan de andere kant uit kunnen lopen, zo de Marina in. Dat moet je dus net even weten. Konden we het hele stuk weer terug lopen, maar nu in de Marina, langs grote jachten.
Na anderhalf uur te hebben gewandeld komen we uiteindelijk bij een restaurant wat we wel zien zitten. Een soort Piri-Piri restaurant. Het eten is hier lekker, de bediening redelijk vlot. Rond twaalven stappen we weer in een taxi naar het hotel. Nog even rondlopen na het eten zagen we niet meer zitten, meteen maar terug.
Moe, maar erg voldaan komen we in het hotel aan. We kijken nog even op de achtste etage, waar een 80’s party aan de gang zou moeten zijn, maar de DJ pakt net z’n spullen om weg te gaan. Waarschijnlijk vanwege gebrek aan publiek, want er zin nauwelijks mensen. We besluiten dan ook maar naar bed te gaan.
Unable to Launch Flash Player
This message is being displayed because the browser was unable to load the Flash Player required to display this content.
There are several possible causes for this;
- Your current Flash Player is outdated or it is not installed on your system. Download the latest Flash Player.
- Your browser does not have JavaScript enabled, this is required to load the Flash content.
- The Theme file used to generate this site may be missing the required JavaScript to launch the Flash player.
Dag 9 - 30 maart 2013