En
vandaag gaat het dan gebeuren: We gaan naar Dubai,
om daar aan boord te gaan van de Costa Atlantica,
om zo een cruise te maken langs een aantal
Arabische Emiraten. En we hebben er zin in!
Gisteravond hebben we de koffers al gepakt. Da’s niet zoveel werk, we weten ondertussen erg goed wat we mee moeten nemen op reis. Ervaringsdeskundig dus.
Ruud en Yvonne zijn rond 10:00u bij ons, nog even koffie drinken en dan met de auto naar Schiphol. We gaan met de auto, 11 dagen parkeren is nog altijd goedkoper dan 4 retourtjes met de trein. Dat zegt overigens meer over het openbaar vervoer dan over de prijzen op P3 van Schiphol…
We zijn mooi op tijd. Met de bus naar Vertrekhal 3 en dan inchecken. Een dame vraagt ons of we al online hebben ingecheckt, en dat hebben we. Dachten we.
Van het reisbureau hadden we netjes de papieren gekregen, met stoelnummers en alles er op, maar dat bleek slechts enkel de reservering te zijn. Kwamen we achter toen we bij de balie stonden. Maar, deze Emirates dame was niet lastig en checkte ons gewoon in. We hadden daarmee de mazzel dat we niet in de rij hoefden te gaan staan, waar toch wel heel erg veel mensen in stonden… Wij blij.
Ruud en Kees gingen na de douane meteen naar een bar voor koffie met appelgebak, terwijl Gea en Yvonne nog even gingen shoppen. En kwamen niet zo heel lang daarna ook naar de betreffende bar.
We vliegen met een A380, da’s het grootste passagiersvliegtuig ter wereld. Zo’n dubbeldekker. Er kunnen dus ook heel veel mensen in. We moesten dus anderhalf uur voor het vertrek al bij de gate zijn. En we waren daar ook netjes op tijd. Wat een drukte… Er gaan 500 man in zo’n toestel, dus je begrijpt dat dit even gaat duren.
Ondertussen zagen we Frenk Rijkaard lopen, die ging blijkbaar met z’n gezin ook naar Dubai. Evenals Ali B. met vrouw en kinders. Blijkbaar is Dubai interessant genoeg om op vakantie te gaan…
We zaten netjes op tijd in het toestel. Omdat wij voorin zaten werden we als laatste opgeroepen om te boarden. En wat een toestel! Ruimte zat, ook voor je benen. Lekkere comfortabele stoelen, TV in de hoofdsteun met meer dan 1500 films en TV programma’s. Te kust en te keur dus.
We zaten twee aan twee achter elkaar, bij het raam.
Zo’n 20 minuten te laat vertrokken we dan eindelijk. Opstijgen vanaf de Polderbaan, dus eerst daar naar toe taxiën. Da’s normaal best vervelend, maar dit vliegtuig is uitgerust met 3 camera’s: Een in de neus, een vanaf de staart (beide camera’s „kijken” naar voren) en een in het midden (die kijkt recht naar beneden). Je kunt dus op je scherm het vliegtuig volgen. Da’s gaaf!
We zijn dus samen met de piloot naar de Polderbaan getaxied, en we konden meteen starten. Ook dat zie je dus live op je scherm!
Opmerkelijk is de stilte in het toestel. Normaal denderen de motoren nogal door, maar nu was het gewoon stil. Je kunt op een normale manier praten met elkaar, er is geen herrie van airco of motoren. Wat een ervaring. Dit is echt wel het meest luxe wat we ooit hebben gevolgen! Voor Economy Class dan hè. En ook het eten en drinken aan boord was erg goed (zelfs met gewoon, normaal bestek en niet dat plastic spul).
Aan boord hebben we een beetje TV gekeken, beetje geslapen en wat heen en weer gewandeld om even de benen te strekken. De vlucht zou 5:45 gaan duren, we zouden om 23:45 lokale tijd landen (er zit 3 uur tijdverschil tussen Dubai en Nederland, zonder de zomertijd meegerekend). En we waren ook mooi op tijd bij Dubai, maar daar was het erg druk op het vliegveld. We hebben ca. 45 minuten rondjes gevolgen voordat we rond 00:30 konden landen. En ook de landing hebben we via de onboard camera’s gevolgd. En da’s leuk hoor!
Vanaf de gate moesten we een klein stukje lopen om bij een trein te komen die ons naar de ontvangsthal bracht. En die is groot… Alles is hier groot en massief. In de ontvangsthal moesten we uiteraard door de douane. 60 Poortjes waar je uit kon kiezen. Maar, we moesten toch nog bijna 20 minuten in de rij staan voordat we er door waren (zonder problemen, dat dan wel weer).
En daarna naar de bagageband om de koffers te halen (en dat was ook weer een eind verderop). Met alle vertraging die we al hadden gehad bij de paspoortcontrole dachten we dat de koffers al wel op ons stonden te wachten. Maar nee, die waren er nog niet. Dus ook daar op gewacht, terwijl Gea en Yvonne gezellig met de vrouw van Ali B. zaten te kletsen. Ali B. zelf was gaan wandelen met één van de kinderen, omdat die wat ongeduldig werd.
Uiteindelijk hadden we onze koffers en konden we naar buiten. Om aan te sluiten in de rij mensen die op een taxi stonden te wachten. We moesten namelijk zelf regelen dat we vanaf het vliegveld bij de boot kwamen. Maar, al vlot zaten we in een taxi die ons dwars door Dubai naar de boot bracht. Genoeg te zien, hoewel het donker was. En de chauffeur sprak geen woord met ons. Ach, was niet erg, we spreken toch geen Arabisch immers. Rond 01:30 kwamen we aan op de kade bij de Costa Atlantica.
Inschepen, en dan eindelijk aan boord van een enorm schip, wat toch best wel ver buiten het centrum van Dubai aan een kade ligt afgemeerd. En wat voor een schip.
Als je er naast staat is ie wel heel erg hoog hoor, met 10 verdiepingen voor de passagiers. We waren redelijk vlot aan boord. Onze koffers werden vanuit de taxi meteen naar de hut gebracht.
Hiertoe hadden we van Costa speciale labels gekregen, die we aan de koffers moesten bevestigen. Dat hadden we in Almere al gedaan, maar die labels moesten we op Schiphol weer verwijderen… Omdat de computer voor de afhandeling van de bagage misschien wel met de barcode in de war kwam. Geen idee wie dat computerprogramma geschreven heeft daarvoor, maar da’s wel een prutser. Als het programma al niet z’m eigen labels kan herkennen?
Maar goed, we hadden gelukkig nog een setje reservelabels die we op het vliegveld van Dubai aan de koffers hadden gemaakt. Op de beschrijving van de labels stond dat deze getest waren en dat ze goed genoeg waren om te gebruiken. Waarschijnlijk getest door dezelfde computernerd die op Schiphol het programma van de bagageafhandeling heeft gemaakt, want bij aankomst bij de boot was er al één label verdwenen…
Het ergste was nog wel dat de Italiaan (de Costa Atlantica is een Italiaans schip) die met de koffer rondliep om te vragen van wie deze was ons in het Duits aansprak… De computernerd was opeens niet zo’n drama meer. Ons in het Duits aanspreken… Ga boten op z’n zijkant leggen, maffe Italiaanse zoetwatermatroos! Onee, doe maar niet, wij zitten er op natuurlijk…
Eind goed al goed, wij zaten rond 2:00 in ons hutje op 8 hoog op het achterdek. Met een geweldig balkon! Heerlijk.
Maar, we hadden honger. Hoewel het eten aan boord van de A380 heerlijk was, was dat al weer even geleden natuurlijk.
Gelukkig konden we in het restaurant gewoon gaan zitten, er was nog een compleet buffet open. En daar hebben we ons aan tegoed gedaan.
Daarna nog even een klein rondje op dek 9 en 10, om te zien wat er was (en om meteen een plekje uit te zoeken op het achterdek waar we morgen een bedje kunnen gaan pakken om te zonnen), en daarna naar bed. Om 3:30 gingen de lichten uit. En het werd stil in Dubai...
Gisteravond hebben we de koffers al gepakt. Da’s niet zoveel werk, we weten ondertussen erg goed wat we mee moeten nemen op reis. Ervaringsdeskundig dus.
Ruud en Yvonne zijn rond 10:00u bij ons, nog even koffie drinken en dan met de auto naar Schiphol. We gaan met de auto, 11 dagen parkeren is nog altijd goedkoper dan 4 retourtjes met de trein. Dat zegt overigens meer over het openbaar vervoer dan over de prijzen op P3 van Schiphol…
We zijn mooi op tijd. Met de bus naar Vertrekhal 3 en dan inchecken. Een dame vraagt ons of we al online hebben ingecheckt, en dat hebben we. Dachten we.
Van het reisbureau hadden we netjes de papieren gekregen, met stoelnummers en alles er op, maar dat bleek slechts enkel de reservering te zijn. Kwamen we achter toen we bij de balie stonden. Maar, deze Emirates dame was niet lastig en checkte ons gewoon in. We hadden daarmee de mazzel dat we niet in de rij hoefden te gaan staan, waar toch wel heel erg veel mensen in stonden… Wij blij.
Ruud en Kees gingen na de douane meteen naar een bar voor koffie met appelgebak, terwijl Gea en Yvonne nog even gingen shoppen. En kwamen niet zo heel lang daarna ook naar de betreffende bar.
We vliegen met een A380, da’s het grootste passagiersvliegtuig ter wereld. Zo’n dubbeldekker. Er kunnen dus ook heel veel mensen in. We moesten dus anderhalf uur voor het vertrek al bij de gate zijn. En we waren daar ook netjes op tijd. Wat een drukte… Er gaan 500 man in zo’n toestel, dus je begrijpt dat dit even gaat duren.
Ondertussen zagen we Frenk Rijkaard lopen, die ging blijkbaar met z’n gezin ook naar Dubai. Evenals Ali B. met vrouw en kinders. Blijkbaar is Dubai interessant genoeg om op vakantie te gaan…
We zaten netjes op tijd in het toestel. Omdat wij voorin zaten werden we als laatste opgeroepen om te boarden. En wat een toestel! Ruimte zat, ook voor je benen. Lekkere comfortabele stoelen, TV in de hoofdsteun met meer dan 1500 films en TV programma’s. Te kust en te keur dus.
We zaten twee aan twee achter elkaar, bij het raam.
Zo’n 20 minuten te laat vertrokken we dan eindelijk. Opstijgen vanaf de Polderbaan, dus eerst daar naar toe taxiën. Da’s normaal best vervelend, maar dit vliegtuig is uitgerust met 3 camera’s: Een in de neus, een vanaf de staart (beide camera’s „kijken” naar voren) en een in het midden (die kijkt recht naar beneden). Je kunt dus op je scherm het vliegtuig volgen. Da’s gaaf!
We zijn dus samen met de piloot naar de Polderbaan getaxied, en we konden meteen starten. Ook dat zie je dus live op je scherm!
Opmerkelijk is de stilte in het toestel. Normaal denderen de motoren nogal door, maar nu was het gewoon stil. Je kunt op een normale manier praten met elkaar, er is geen herrie van airco of motoren. Wat een ervaring. Dit is echt wel het meest luxe wat we ooit hebben gevolgen! Voor Economy Class dan hè. En ook het eten en drinken aan boord was erg goed (zelfs met gewoon, normaal bestek en niet dat plastic spul).
Aan boord hebben we een beetje TV gekeken, beetje geslapen en wat heen en weer gewandeld om even de benen te strekken. De vlucht zou 5:45 gaan duren, we zouden om 23:45 lokale tijd landen (er zit 3 uur tijdverschil tussen Dubai en Nederland, zonder de zomertijd meegerekend). En we waren ook mooi op tijd bij Dubai, maar daar was het erg druk op het vliegveld. We hebben ca. 45 minuten rondjes gevolgen voordat we rond 00:30 konden landen. En ook de landing hebben we via de onboard camera’s gevolgd. En da’s leuk hoor!
Vanaf de gate moesten we een klein stukje lopen om bij een trein te komen die ons naar de ontvangsthal bracht. En die is groot… Alles is hier groot en massief. In de ontvangsthal moesten we uiteraard door de douane. 60 Poortjes waar je uit kon kiezen. Maar, we moesten toch nog bijna 20 minuten in de rij staan voordat we er door waren (zonder problemen, dat dan wel weer).
En daarna naar de bagageband om de koffers te halen (en dat was ook weer een eind verderop). Met alle vertraging die we al hadden gehad bij de paspoortcontrole dachten we dat de koffers al wel op ons stonden te wachten. Maar nee, die waren er nog niet. Dus ook daar op gewacht, terwijl Gea en Yvonne gezellig met de vrouw van Ali B. zaten te kletsen. Ali B. zelf was gaan wandelen met één van de kinderen, omdat die wat ongeduldig werd.
Uiteindelijk hadden we onze koffers en konden we naar buiten. Om aan te sluiten in de rij mensen die op een taxi stonden te wachten. We moesten namelijk zelf regelen dat we vanaf het vliegveld bij de boot kwamen. Maar, al vlot zaten we in een taxi die ons dwars door Dubai naar de boot bracht. Genoeg te zien, hoewel het donker was. En de chauffeur sprak geen woord met ons. Ach, was niet erg, we spreken toch geen Arabisch immers. Rond 01:30 kwamen we aan op de kade bij de Costa Atlantica.
Inschepen, en dan eindelijk aan boord van een enorm schip, wat toch best wel ver buiten het centrum van Dubai aan een kade ligt afgemeerd. En wat voor een schip.
Als je er naast staat is ie wel heel erg hoog hoor, met 10 verdiepingen voor de passagiers. We waren redelijk vlot aan boord. Onze koffers werden vanuit de taxi meteen naar de hut gebracht.
Hiertoe hadden we van Costa speciale labels gekregen, die we aan de koffers moesten bevestigen. Dat hadden we in Almere al gedaan, maar die labels moesten we op Schiphol weer verwijderen… Omdat de computer voor de afhandeling van de bagage misschien wel met de barcode in de war kwam. Geen idee wie dat computerprogramma geschreven heeft daarvoor, maar da’s wel een prutser. Als het programma al niet z’m eigen labels kan herkennen?
Maar goed, we hadden gelukkig nog een setje reservelabels die we op het vliegveld van Dubai aan de koffers hadden gemaakt. Op de beschrijving van de labels stond dat deze getest waren en dat ze goed genoeg waren om te gebruiken. Waarschijnlijk getest door dezelfde computernerd die op Schiphol het programma van de bagageafhandeling heeft gemaakt, want bij aankomst bij de boot was er al één label verdwenen…
Het ergste was nog wel dat de Italiaan (de Costa Atlantica is een Italiaans schip) die met de koffer rondliep om te vragen van wie deze was ons in het Duits aansprak… De computernerd was opeens niet zo’n drama meer. Ons in het Duits aanspreken… Ga boten op z’n zijkant leggen, maffe Italiaanse zoetwatermatroos! Onee, doe maar niet, wij zitten er op natuurlijk…
Eind goed al goed, wij zaten rond 2:00 in ons hutje op 8 hoog op het achterdek. Met een geweldig balkon! Heerlijk.
Maar, we hadden honger. Hoewel het eten aan boord van de A380 heerlijk was, was dat al weer even geleden natuurlijk.
Gelukkig konden we in het restaurant gewoon gaan zitten, er was nog een compleet buffet open. En daar hebben we ons aan tegoed gedaan.
Daarna nog even een klein rondje op dek 9 en 10, om te zien wat er was (en om meteen een plekje uit te zoeken op het achterdek waar we morgen een bedje kunnen gaan pakken om te zonnen), en daarna naar bed. Om 3:30 gingen de lichten uit. En het werd stil in Dubai...
Unable to Launch Flash Player
This message is being displayed because the browser was unable to load the Flash Player required to display this content.
There are several possible causes for this;
- Your current Flash Player is outdated or it is not installed on your system. Download the latest Flash Player.
- Your browser does not have JavaScript enabled, this is required to load the Flash content.
- The Theme file used to generate this site may be missing the required JavaScript to launch the Flash player.
Dag 1 - 22 maart 2013