Na een
heerlijke nachtrust werden we uit ons zelf om 8:30
al weer wakker. Het bed sliep echt heerlijk!
Snel opstaan, douchen en aankleden. Om 9:30 hadden we afgesproken om te gaan ontbijten. Net als bijna de gehele boot… Dat was dus even zoeken naar een plekje maar na een kwartiertje zaten we toch eindelijk met z’n vieren aan een tafel.
Het ontbijt is, uiteraard, is buffetvorm. En er is echt meer dan voldoende te krijgen. Brood, eieren, pannenkoeken, vruchten, fruit, noem maar op. Alles wat je wilt is er. We hebben ons dus prima vermaakt.
Om 10:00u werd het ontbijt stopgezet. Want, vandaag is er, voordat we gaan varen, sloepenrol.
In 20 minuten tijd werd in 8 verschillende talen omgeroepen dat de sloepenrol nodig is, om de veiligheid aan boord te garanderen. En hoe dit dan uitgevoerd moest gaan worden. De sloepenrol is verplicht voor iedereen die in Dubai aan boord gekomen is. Het blijkt dus dat je ook ergens anders kunt beginnen met de cruise, dus dat sloepenrol geneuzel krijgen we nog een keer. Althans, het hele theorie verhaal, de praktijk niet meer. Precies om 10:30 ging het signaal af wat betekent dat je het schip moet evacueren: 7 korte signalen gevolgd door één lang signaal. We moesten naar onze hut, het reddingsvest halen. Officieel moet je je dan ook warm aankleden, maar dat hoefde gelukkig niet. En dan naar dek 3, waar we aan bakboordzijde moesten verzamelen. Zonder gebruik te maken van de lift, dus iedereen met de trap. Des te lager je komt des te drukker wordt het natuurlijk. Op dek 3 moesten we in rijen van 5 achter elkaar gaan staan, met het gezicht naar de railing. We hadden bij het inschepen in onze hut kaartjes gevonden die we onderweg naar dek 3 in moesten leveren, dus ze wisten precies wie wel en niet hadden meegedaan…
Toen we goed en wel in de rijen stonden werd in 4 talen een heel verhaal verteld over wat vervolgens te doen, en wat er in een echte noodsituatie zou gaan gebeuren. We hebben daar dus bijna een half uur gestaan voordat we weer weg konden. Eerder ging niet, er liep voldoende personeel om je tegen te houden.
Uiteindelijk was de sloepenrol afgelopen en zijn we weer met de trap naar dek 8 gegaan. Niet met de lift, dat ging veel te lang duren…
Ondertussen was de boot al gaan varen, tijdens de sloepenrol waren we al van de kant af gevaren. Maar, we laken met stuurboord aan de wal, en wij stonden aan bakboord. Dus nooit gezien dat we al los waren. Vanaf het balkon van ons hutje hebben we het vertrek meegekregen, voordat we naar het zwembad liepen.
Gea en Yvonne hadden ’s morgens al 4 bedjes gereserveerd bij het zwembad. Daar zijn we dus vervolgens naar toe gegaan. En daar hebben we tot 16:00 gelegen.
Heerlijk. Beetje liggen, slapen, zonnen (het is perfect weer) en in het bubbelbad (met heet water) zitten. Vakantie dus! Gea was tussendoor nog even een uurtje naar de sportschool geweest, want ook die hebben ze hier aan boord.
Rond vieren zijn we opgestapt, en zijn we even naar de derde etage gelopen. We hebben namelijk allemaal een Costa Card (soort creditcard) gekregen. Hiermee kun je aan boord alles betalen. En is het ook meteen je ID om de wal op te mogen en weer aan boord te komen. Echter, voor deze kaart moet je een contacten borg betalen of de kaart koppelen aan je creditcard. Kees wilde de kaart aan de creditcard koppelen, en dat kan dan via een automaat. Costa Card door de gleuf Creditcard door de gleuf en dan op een beeldscherm met een pen je handtekening zetten. Kees moest tellens opnieuw een handtekening zetten, wat hij ook probeerde. Tenslotte maar een crewmember erbij gehaald. Die snapte het ook niet. EN trok de stekker van het apparaat er uit althans, dat was de bedoeling, ze trok echter de stekker van een andere automaat er uit. Niet zo handig dus. Kees ondertussen maar in plaats van handtekeningen andere gekkigheid invoeren in het schermpje. Kruisjes, of de tekst „help”, maakte allemaal niet uit. En de knoppen om de bewerking te annuleren werkten ook al niet. Vast Windows 8 ofzo. Met een Apple gebeurt dat niet :-)
Tot opeens in het scherm stond dat de koppeling geslaagd was. We begrepen er niets meer van. De crew-dame ook niet en die adviseerde ons om maar even bij de receptie te checken of het allemaal goed was gegaan. Dus dat maar gedaan, en meteen daar nog even iets gedronken.
Rond 17:15 zijn we naar ons hutje gegaan. Even zitten, douchen enzo. Want om 18:30 werden we in het restaurant verwacht voor het diner. En dat mocht niet in korte broek, of in een shirt zonder mouwen. Gelukkig hebben we fatsoenlijke kleding mee :-)
We waren ook netjes op tijd in het restaurant. Daar bleek dat we met 8 personen aan één tafel moesten zitten. En dat leek ons in eerste instantie nou niet echt geslaagd. Dus wij met zo’n crewmember aan de gang om dat aan te laten passen, maar voor deze avond ging dat niet meer. Ach, en uiteindelijke bleken personen 5 en 6 een jong Deens stel te zijn die lekker vlot in de omgang waren. Het ijs was meteen gebroken toen Kees in vloeiend Deens uitlegde dat hij geen Deens sprak… Pas een uur later kwamen persoon 7 en 8, een ouder Deens echtpaar (nee, geen familie van 5 en 6). Maar die spraken enkel Deens dus daar hebben we verder niet mee gecommuniceerd. En voor morgenavond laten we de tafelschikking lekker zo.
Het eten was bijzonder goed. We kregen een menu met een aperitief, soep, tussen gang, hoofdgerecht, 2x bijgerecht en een nagerecht. En per gang kon je dan kiezen wat je wilde hebben (hoewel de keuze beperkt was). We hebben echt heerlijk gegeten. We hadden geen van allen van alle gangen iets genomen (Kees had bijvoorbeeld geen soep, Gea had het aperitief en een bijgerecht overgeslagen) maar we hadden allemaal genoeg te eten. En het ging ook bijzonder vlot. Om dat er 2 schikkingen zijn, één om 18:30 en één om 21:00, moet je wel een beetje gang maken. Maar om 20:30 waren we ruim klaar en konden we weer gaan.
We zijn over 3 gaan wandelen, richting de boeg. Want daar zit een theater. We kwamen langs de disco, langs barretjes en het casino en dan uiteindelijk in het theater. Wat is hier best veel te doen aan boord!
Maar, in het theater stond een dame op een viool te jengelen. „Hé”, riep Ruud, „André Rieu!!”. De hele zaal was doodstil, dus deze opmerking werd natuurlijk door iedereen gehoord. Dus wij weer snel de zaal uit. En op naar het Casino. Kees en Ruud gingen een drankje doen, terwijl Gea en Yvonne vruchteloos hun geluk gingen proberen op de gokmachines. Niets gewonnen dus. Terwijl overal om ons heen de andere automaten vrolijk aan het uitkeren waren…
Om 22:00 zijn we naar onze hutten gegaan. Moe, maar zeker voldaan. Wat een heerlijke eerste dag. Dat belooft wat...
Snel opstaan, douchen en aankleden. Om 9:30 hadden we afgesproken om te gaan ontbijten. Net als bijna de gehele boot… Dat was dus even zoeken naar een plekje maar na een kwartiertje zaten we toch eindelijk met z’n vieren aan een tafel.
Het ontbijt is, uiteraard, is buffetvorm. En er is echt meer dan voldoende te krijgen. Brood, eieren, pannenkoeken, vruchten, fruit, noem maar op. Alles wat je wilt is er. We hebben ons dus prima vermaakt.
Om 10:00u werd het ontbijt stopgezet. Want, vandaag is er, voordat we gaan varen, sloepenrol.
In 20 minuten tijd werd in 8 verschillende talen omgeroepen dat de sloepenrol nodig is, om de veiligheid aan boord te garanderen. En hoe dit dan uitgevoerd moest gaan worden. De sloepenrol is verplicht voor iedereen die in Dubai aan boord gekomen is. Het blijkt dus dat je ook ergens anders kunt beginnen met de cruise, dus dat sloepenrol geneuzel krijgen we nog een keer. Althans, het hele theorie verhaal, de praktijk niet meer. Precies om 10:30 ging het signaal af wat betekent dat je het schip moet evacueren: 7 korte signalen gevolgd door één lang signaal. We moesten naar onze hut, het reddingsvest halen. Officieel moet je je dan ook warm aankleden, maar dat hoefde gelukkig niet. En dan naar dek 3, waar we aan bakboordzijde moesten verzamelen. Zonder gebruik te maken van de lift, dus iedereen met de trap. Des te lager je komt des te drukker wordt het natuurlijk. Op dek 3 moesten we in rijen van 5 achter elkaar gaan staan, met het gezicht naar de railing. We hadden bij het inschepen in onze hut kaartjes gevonden die we onderweg naar dek 3 in moesten leveren, dus ze wisten precies wie wel en niet hadden meegedaan…
Toen we goed en wel in de rijen stonden werd in 4 talen een heel verhaal verteld over wat vervolgens te doen, en wat er in een echte noodsituatie zou gaan gebeuren. We hebben daar dus bijna een half uur gestaan voordat we weer weg konden. Eerder ging niet, er liep voldoende personeel om je tegen te houden.
Uiteindelijk was de sloepenrol afgelopen en zijn we weer met de trap naar dek 8 gegaan. Niet met de lift, dat ging veel te lang duren…
Ondertussen was de boot al gaan varen, tijdens de sloepenrol waren we al van de kant af gevaren. Maar, we laken met stuurboord aan de wal, en wij stonden aan bakboord. Dus nooit gezien dat we al los waren. Vanaf het balkon van ons hutje hebben we het vertrek meegekregen, voordat we naar het zwembad liepen.
Gea en Yvonne hadden ’s morgens al 4 bedjes gereserveerd bij het zwembad. Daar zijn we dus vervolgens naar toe gegaan. En daar hebben we tot 16:00 gelegen.
Heerlijk. Beetje liggen, slapen, zonnen (het is perfect weer) en in het bubbelbad (met heet water) zitten. Vakantie dus! Gea was tussendoor nog even een uurtje naar de sportschool geweest, want ook die hebben ze hier aan boord.
Rond vieren zijn we opgestapt, en zijn we even naar de derde etage gelopen. We hebben namelijk allemaal een Costa Card (soort creditcard) gekregen. Hiermee kun je aan boord alles betalen. En is het ook meteen je ID om de wal op te mogen en weer aan boord te komen. Echter, voor deze kaart moet je een contacten borg betalen of de kaart koppelen aan je creditcard. Kees wilde de kaart aan de creditcard koppelen, en dat kan dan via een automaat. Costa Card door de gleuf Creditcard door de gleuf en dan op een beeldscherm met een pen je handtekening zetten. Kees moest tellens opnieuw een handtekening zetten, wat hij ook probeerde. Tenslotte maar een crewmember erbij gehaald. Die snapte het ook niet. EN trok de stekker van het apparaat er uit althans, dat was de bedoeling, ze trok echter de stekker van een andere automaat er uit. Niet zo handig dus. Kees ondertussen maar in plaats van handtekeningen andere gekkigheid invoeren in het schermpje. Kruisjes, of de tekst „help”, maakte allemaal niet uit. En de knoppen om de bewerking te annuleren werkten ook al niet. Vast Windows 8 ofzo. Met een Apple gebeurt dat niet :-)
Tot opeens in het scherm stond dat de koppeling geslaagd was. We begrepen er niets meer van. De crew-dame ook niet en die adviseerde ons om maar even bij de receptie te checken of het allemaal goed was gegaan. Dus dat maar gedaan, en meteen daar nog even iets gedronken.
Rond 17:15 zijn we naar ons hutje gegaan. Even zitten, douchen enzo. Want om 18:30 werden we in het restaurant verwacht voor het diner. En dat mocht niet in korte broek, of in een shirt zonder mouwen. Gelukkig hebben we fatsoenlijke kleding mee :-)
We waren ook netjes op tijd in het restaurant. Daar bleek dat we met 8 personen aan één tafel moesten zitten. En dat leek ons in eerste instantie nou niet echt geslaagd. Dus wij met zo’n crewmember aan de gang om dat aan te laten passen, maar voor deze avond ging dat niet meer. Ach, en uiteindelijke bleken personen 5 en 6 een jong Deens stel te zijn die lekker vlot in de omgang waren. Het ijs was meteen gebroken toen Kees in vloeiend Deens uitlegde dat hij geen Deens sprak… Pas een uur later kwamen persoon 7 en 8, een ouder Deens echtpaar (nee, geen familie van 5 en 6). Maar die spraken enkel Deens dus daar hebben we verder niet mee gecommuniceerd. En voor morgenavond laten we de tafelschikking lekker zo.
Het eten was bijzonder goed. We kregen een menu met een aperitief, soep, tussen gang, hoofdgerecht, 2x bijgerecht en een nagerecht. En per gang kon je dan kiezen wat je wilde hebben (hoewel de keuze beperkt was). We hebben echt heerlijk gegeten. We hadden geen van allen van alle gangen iets genomen (Kees had bijvoorbeeld geen soep, Gea had het aperitief en een bijgerecht overgeslagen) maar we hadden allemaal genoeg te eten. En het ging ook bijzonder vlot. Om dat er 2 schikkingen zijn, één om 18:30 en één om 21:00, moet je wel een beetje gang maken. Maar om 20:30 waren we ruim klaar en konden we weer gaan.
We zijn over 3 gaan wandelen, richting de boeg. Want daar zit een theater. We kwamen langs de disco, langs barretjes en het casino en dan uiteindelijk in het theater. Wat is hier best veel te doen aan boord!
Maar, in het theater stond een dame op een viool te jengelen. „Hé”, riep Ruud, „André Rieu!!”. De hele zaal was doodstil, dus deze opmerking werd natuurlijk door iedereen gehoord. Dus wij weer snel de zaal uit. En op naar het Casino. Kees en Ruud gingen een drankje doen, terwijl Gea en Yvonne vruchteloos hun geluk gingen proberen op de gokmachines. Niets gewonnen dus. Terwijl overal om ons heen de andere automaten vrolijk aan het uitkeren waren…
Om 22:00 zijn we naar onze hutten gegaan. Moe, maar zeker voldaan. Wat een heerlijke eerste dag. Dat belooft wat...
Unable to Launch Flash Player
This message is being displayed because the browser was unable to load the Flash Player required to display this content.
There are several possible causes for this;
- Your current Flash Player is outdated or it is not installed on your system. Download the latest Flash Player.
- Your browser does not have JavaScript enabled, this is required to load the Flash content.
- The Theme file used to generate this site may be missing the required JavaScript to launch the Flash player.
Dag 2 - 23 maart 2013