Het
begint er op te lijken dat we niet normaal uit
kunnen slapen hier… Vanmorgen om even voor zeven
springt Gea uit bed en schuift de gordijnen open.
Op de vraag van Kees waarom ze dat doet, vraagt ze
zich af of de wekker niet ging dan. Nee dus, we
kunnen nog een uurtje blijven liggen.
De boot is inmiddels afgemeerd Khor Fakkan, ook wel Fujairah genoemd. Na het ontbijt gaan we de wal op, met het idee om hetzelfde uit te halen als dat we in Muscat hebben gedaan: Taxi regelen en gaan. We hadden al even gekeken wat voor excursies er waren in dit dorp, maar naast een woestijn cruise in een 4x4 en een dagje naar het strand was er hier weinig te beleven. Er zouden nog wel een vismarkt en een groente- en fruitmarkt zijn.
We nemen dus de pendelbus naar de uitgang van de haven en komen daar, samen met nog 60 andere medebootbewoners tot de conclusie dat 4 taxi’s echt onvoldoende zijn. Dat gaat dus even niet lukken. We kunnen blijven wachten, maar Yvonne ontdekt dat we feitelijk tegen de vismarkt en de groente- en fruitmarkt aan staan te kijken. Dan daar eerst maar naar toe.
Het stelt niet zo veel voor allemaal: Een kleine hal waar wat vis uitgestald ligt, en waar in het midden vis wordt schoongemaakt. Ook de groente- en fruithal stelt weinig voor, je loopt er zo doorheen. Afgezien van de verkopers en een enkele toerist is hier verder ook eigenlijk niemand aanwezig.
We lopen weer naar buiten en besluiten een stukje te gaan lopen. Het is heerlijk weer en er staat een lekker verkoelend windje. We lopen langs een jachthaven en dan zo richting het dorp. Iemand zegt dar er over een kilometer een winkelcentrum is. Nou, dat halen we gemakkelijk lopend.
Na een kilometer nog niets te zien. Ruud houdt het voor gezien en loopt terug, hij gaat lekker bij het zwembad liggen. Achteraf had ie nog gelijk ook…
We lopen met z’n drieën door, en na een paar kilometer komen we bij een aanga bankgebouwen. Met daarachter, waarachtig, een soort supermarkt maar dan met alles wat je maar bedenken kunt. Eten, drinken, kleren, tv’s, wasmachines enz. Niet bijster groot, en ook niet interessant. We lopen er door en gaan weer naar buiten, waar we tegen wat oude vervallen winkeltjes aan staan te kijken. Nog een klein stukje doorlopen, en dan komen we tot de conclusie dat dit het is. We kopen een flesje water en lopen terug naar de boot (laatste stukje met de pendelbus). Waar we Ruud bij het zwembad aantreffen.
Eerst maar eens lunchen. En dan weer bij het zwembad zitten. Het begint wat harder te waaien en de lucht betrekt een beetje.
Gea en Yvonne besluiten naar de sportschool te gaan, Kees en Ruud blijven bij het zwembad.
De lucht betrekt nog meer. En op een gegeven moment begint het zelfs een klein beetje te regenen. En nog harder te waaien. Al maanden geen regen in dit gebied en wij komen er aan: Regen.
Kees en Ruud gaan dus naar binnen.
Later komen Gea en Yvonne terug. In de sportschool hadden ze woorden gehad met de persoon die daar de zaken runt. Ze mogen maar 20 minuten op een toestel, terwijl Gea normaal gesproken minstens een uur op de loopband staat. Maar, dat mocht niet. Gea heeft de meneer even uitgelegd dat ze al 2x om 7:00 voor de deur staat, en dat hij dan niet open is. Terwijl (blijkt) dat hij om 07:00 we; open zou gaan. En dat ze nu dus even de verloren tijd inhaalt. Niet zeuren dus. En Gea maakt haar sessie netjes af. Zo moet het :-)
We maken ons op voor het diner. Eerst nog even een document naar de derde etage brengen, waarop we aan moeten geven of we met een vliegtuig naar huis gaan na het ontschepen, of dat we in Dubai blijven. Zodat ze het ontschepen kunnen gaan organiseren. En één van de vakjes moet je aangeven hoe laat je van boord gaat. We hebben geen idee, dat zullen ze ons toch zeker nog wel mee gaan delen?
Maar, zo verteld Mandy, de Nederlandse hostess waar we het document inleveren, dat is niet correct. In onze papieren staat hoe laat we ontschepen. Bij ons staat niets. Nou, verklaart Mandy, dan mogen jullie dat dus zelf bepalen. Fijn. We bepalen dus dat we op de 29ste om 10:30 van boord gaan. Mooie tijd :-)
Overigens blijkt dat de Nederlandse reizigers die met Kras of Stip reizen, niet eens weten naar welk hotel ze na de reis gaan. Dat horen ze pas op de laatste dag. Dat is ook de reden dus dat wij alles op eigen gelegenheid moeten doen: Wij hebben namelijk aansluitend een hotel geboekt die niet in het pakket van Kras of Stip zit. En dus moeten we onze eigen transfers regelen. Nou, da’s prima!
Dan naar het restaurant. Het eten is weer uitstekend en smaakt goed. Halverwege wordt er muziek opgezet, lekker hard, en komen er een hele rij obers de zaal binnen. Met voorop een ober met een tulband op. Iedereen begint mee te klappen terwijl de obers een rondje lopen. Geen idee waarom, maar leuk is het wel. Natuurlijk moeten er weer Nederlanders aansluiten die denken dat ze de polonaise lopen… Zucht.
Aan het eind van de tocht klimt de ober met de tulband op een tafel en beging een striptease. Ja, enkel z’n hesje en cumberbelt, de rest blijft aan. We zijn wel in een moslim land hè.
Na een luid applaus verlaat hij de zaal en begint een ander nummer. Blijkt dat er op dek 3 (de eetzaal bestaat uit een zaal op dek 2 en dek 3, met in het midden een opening zodat het lijkt alsof dek 3 op een balkon zit) nog 5 obers staan te dansen. Beetje Village People. Totdat de man die blijkbaar de baas is over het restaurant, een vijftiger, ook mee gaat doen. Iedereen juichen en lachen…
Als het nummer is afgelopen keert de rust terug.
Als we klaar zijn met eten lopen we weer naar de schouwburg. Kijken wat er vandaag is. Er staat een goochelaar die alles fout doet, en die rondt net z’n voorstelling af. De tweede voorstelling begint om 21:15. Dat duurt nog een half uur. Als de schouwburg leeg gelopen is zoeken wij een plekje midden voorin, zodat we straks alles goed kunnen volgen. Nog een kop koffie (dat kan daar in de schouwburg) en dan begint de show. Waarin het lijkt alsof er veel fout gaat. Maar dat blijkt er bij te horen, als op het eind de artiest exact dezelfde fouten maakt als in de eerste sessie.
Het is een kruising tussen een acrobaat en een komediant (nee, geen Bassie en Adriaan). Met een mooie show waarin hij jongleert op een ladder, rare goochelfratsen uithaalt en op twee standers allerlei acrobatische toeren verricht. Leuk om te zien.
Tegen tienen is de show voorbij en lopen we weer terug. We zoeken een plaatsje in het casino en bestellen wat te drinken. We zitten daar een uurtje en gaan dan terug naar onze hutten. Tijd om naar bed te gaan.
Ondertussen zijn we al weer aan het varen, om 19:00 vertrokken we uit Fujairah richting Khasab. Het waait hard, en de boot beweegt best op de golven. Niet overdreven, maar je meerkt echt dat het ruig weer is. Ach, we gaan slapen en hebben er verder geen last meer van.
De boot is inmiddels afgemeerd Khor Fakkan, ook wel Fujairah genoemd. Na het ontbijt gaan we de wal op, met het idee om hetzelfde uit te halen als dat we in Muscat hebben gedaan: Taxi regelen en gaan. We hadden al even gekeken wat voor excursies er waren in dit dorp, maar naast een woestijn cruise in een 4x4 en een dagje naar het strand was er hier weinig te beleven. Er zouden nog wel een vismarkt en een groente- en fruitmarkt zijn.
We nemen dus de pendelbus naar de uitgang van de haven en komen daar, samen met nog 60 andere medebootbewoners tot de conclusie dat 4 taxi’s echt onvoldoende zijn. Dat gaat dus even niet lukken. We kunnen blijven wachten, maar Yvonne ontdekt dat we feitelijk tegen de vismarkt en de groente- en fruitmarkt aan staan te kijken. Dan daar eerst maar naar toe.
Het stelt niet zo veel voor allemaal: Een kleine hal waar wat vis uitgestald ligt, en waar in het midden vis wordt schoongemaakt. Ook de groente- en fruithal stelt weinig voor, je loopt er zo doorheen. Afgezien van de verkopers en een enkele toerist is hier verder ook eigenlijk niemand aanwezig.
We lopen weer naar buiten en besluiten een stukje te gaan lopen. Het is heerlijk weer en er staat een lekker verkoelend windje. We lopen langs een jachthaven en dan zo richting het dorp. Iemand zegt dar er over een kilometer een winkelcentrum is. Nou, dat halen we gemakkelijk lopend.
Na een kilometer nog niets te zien. Ruud houdt het voor gezien en loopt terug, hij gaat lekker bij het zwembad liggen. Achteraf had ie nog gelijk ook…
We lopen met z’n drieën door, en na een paar kilometer komen we bij een aanga bankgebouwen. Met daarachter, waarachtig, een soort supermarkt maar dan met alles wat je maar bedenken kunt. Eten, drinken, kleren, tv’s, wasmachines enz. Niet bijster groot, en ook niet interessant. We lopen er door en gaan weer naar buiten, waar we tegen wat oude vervallen winkeltjes aan staan te kijken. Nog een klein stukje doorlopen, en dan komen we tot de conclusie dat dit het is. We kopen een flesje water en lopen terug naar de boot (laatste stukje met de pendelbus). Waar we Ruud bij het zwembad aantreffen.
Eerst maar eens lunchen. En dan weer bij het zwembad zitten. Het begint wat harder te waaien en de lucht betrekt een beetje.
Gea en Yvonne besluiten naar de sportschool te gaan, Kees en Ruud blijven bij het zwembad.
De lucht betrekt nog meer. En op een gegeven moment begint het zelfs een klein beetje te regenen. En nog harder te waaien. Al maanden geen regen in dit gebied en wij komen er aan: Regen.
Kees en Ruud gaan dus naar binnen.
Later komen Gea en Yvonne terug. In de sportschool hadden ze woorden gehad met de persoon die daar de zaken runt. Ze mogen maar 20 minuten op een toestel, terwijl Gea normaal gesproken minstens een uur op de loopband staat. Maar, dat mocht niet. Gea heeft de meneer even uitgelegd dat ze al 2x om 7:00 voor de deur staat, en dat hij dan niet open is. Terwijl (blijkt) dat hij om 07:00 we; open zou gaan. En dat ze nu dus even de verloren tijd inhaalt. Niet zeuren dus. En Gea maakt haar sessie netjes af. Zo moet het :-)
We maken ons op voor het diner. Eerst nog even een document naar de derde etage brengen, waarop we aan moeten geven of we met een vliegtuig naar huis gaan na het ontschepen, of dat we in Dubai blijven. Zodat ze het ontschepen kunnen gaan organiseren. En één van de vakjes moet je aangeven hoe laat je van boord gaat. We hebben geen idee, dat zullen ze ons toch zeker nog wel mee gaan delen?
Maar, zo verteld Mandy, de Nederlandse hostess waar we het document inleveren, dat is niet correct. In onze papieren staat hoe laat we ontschepen. Bij ons staat niets. Nou, verklaart Mandy, dan mogen jullie dat dus zelf bepalen. Fijn. We bepalen dus dat we op de 29ste om 10:30 van boord gaan. Mooie tijd :-)
Overigens blijkt dat de Nederlandse reizigers die met Kras of Stip reizen, niet eens weten naar welk hotel ze na de reis gaan. Dat horen ze pas op de laatste dag. Dat is ook de reden dus dat wij alles op eigen gelegenheid moeten doen: Wij hebben namelijk aansluitend een hotel geboekt die niet in het pakket van Kras of Stip zit. En dus moeten we onze eigen transfers regelen. Nou, da’s prima!
Dan naar het restaurant. Het eten is weer uitstekend en smaakt goed. Halverwege wordt er muziek opgezet, lekker hard, en komen er een hele rij obers de zaal binnen. Met voorop een ober met een tulband op. Iedereen begint mee te klappen terwijl de obers een rondje lopen. Geen idee waarom, maar leuk is het wel. Natuurlijk moeten er weer Nederlanders aansluiten die denken dat ze de polonaise lopen… Zucht.
Aan het eind van de tocht klimt de ober met de tulband op een tafel en beging een striptease. Ja, enkel z’n hesje en cumberbelt, de rest blijft aan. We zijn wel in een moslim land hè.
Na een luid applaus verlaat hij de zaal en begint een ander nummer. Blijkt dat er op dek 3 (de eetzaal bestaat uit een zaal op dek 2 en dek 3, met in het midden een opening zodat het lijkt alsof dek 3 op een balkon zit) nog 5 obers staan te dansen. Beetje Village People. Totdat de man die blijkbaar de baas is over het restaurant, een vijftiger, ook mee gaat doen. Iedereen juichen en lachen…
Als het nummer is afgelopen keert de rust terug.
Als we klaar zijn met eten lopen we weer naar de schouwburg. Kijken wat er vandaag is. Er staat een goochelaar die alles fout doet, en die rondt net z’n voorstelling af. De tweede voorstelling begint om 21:15. Dat duurt nog een half uur. Als de schouwburg leeg gelopen is zoeken wij een plekje midden voorin, zodat we straks alles goed kunnen volgen. Nog een kop koffie (dat kan daar in de schouwburg) en dan begint de show. Waarin het lijkt alsof er veel fout gaat. Maar dat blijkt er bij te horen, als op het eind de artiest exact dezelfde fouten maakt als in de eerste sessie.
Het is een kruising tussen een acrobaat en een komediant (nee, geen Bassie en Adriaan). Met een mooie show waarin hij jongleert op een ladder, rare goochelfratsen uithaalt en op twee standers allerlei acrobatische toeren verricht. Leuk om te zien.
Tegen tienen is de show voorbij en lopen we weer terug. We zoeken een plaatsje in het casino en bestellen wat te drinken. We zitten daar een uurtje en gaan dan terug naar onze hutten. Tijd om naar bed te gaan.
Ondertussen zijn we al weer aan het varen, om 19:00 vertrokken we uit Fujairah richting Khasab. Het waait hard, en de boot beweegt best op de golven. Niet overdreven, maar je meerkt echt dat het ruig weer is. Ach, we gaan slapen en hebben er verder geen last meer van.
Unable to Launch Flash Player
This message is being displayed because the browser was unable to load the Flash Player required to display this content.
There are several possible causes for this;
- Your current Flash Player is outdated or it is not installed on your system. Download the latest Flash Player.
- Your browser does not have JavaScript enabled, this is required to load the Flash content.
- The Theme file used to generate this site may be missing the required JavaScript to launch the Flash player.
Dag 4 - 25 maart 2013