Vandaag
staat in het teken van de reis van het
zuid-oostelijke deel van Bali, waar we nu zitten,
naar Lovina, het noordelijke deel van Bali.
Maar, we hoeven niet verschrikkelijk vroeg op. Om 08:00 de koffers voor de deur (want zelf sjouwen met koffers hoeft bij Fox nooit) en om 09:00 vertrekken. Dus een uur de tijd voor een ontbijtje en om uit te checken.
Om 09:00 vertrekken we dus. De reis gaan over de bergen. Op Bali loopt van oost naar west een bergketen. Dus je rijdt langs de kust, langs de bergen, of dwars over het eiland, en dus over de bergen. Aangezien we nog wat stops gaan doen met bezienswaardigheden, en deze in de bergen liggen is het wel duidelijk.
Het eerste deel van de tocht is een herhaling van zetten, we rijden terug richting Klungkung. Omdat vanaf daar de weg de bergen door voert. Maar onderweg is er genoeg te zien, zoals een vrachtwagen die door z’n assen is gezakt omdat deze gewoon overbeladen is. En al die Balinezen met hun brommertjes rondom de vrachtwagen geparkeerd en onder ’t ding aan het schroeven.
De tocht door de bergen is prachtig. Mooie vergezichten over de rijstvelden, de rijst terrassen en andersoortige gewassen. Door dorpjes en gehuchten, en overal kindertjes langs de kant die naar de bus aan het zwaaien zijn. Met allemaal een brede lach op hun gezicht.
Tweede stop wordt spontaan ingelast als we langs een basisschool rijden. Meteen op de rem, want Yance organiseert ter plekke een bezoek aan de school. En dat is echt leuk! De kinderen zijn mega enthousiast, en ontvangen ons met veel kabaal. Alles rent het schoolplein op. We vragen ons nog af of het wel mag, maar de hoofdonderwijzer staat lachend toe te kijken en vindt het prima! We maken wat foto’s, en op een gegeven moment staat Yance voor de klas. Een groep van leerlingen van een jaar of negen. Hij staat gewoon les te geven. En natuurlijk moeten de kinderen zingen. We staan er allemaal bij te kijken. Totdat PietJan besluit dat wij ook maar eens moeten gaan zingen. En dus wordt Vader Jacob ingezet. En de tweede keer meteen in canon. En iedereen vindt het prachtig!
Als we weg gaan wordt er spontaan een inzameling gehouden voor de school. Er moet nog het een en ander verbouwd worden, dus dat geld kunnen ze wel gebruiken.
ZO’n school ziet er trouwens wel heel anders uit dan bij ons. Gewoon een lokaal, geen airco, houten bankjes, raam open en een schoolbord. Da’s alles. Geen moderne technieken om de kinders in de watjes te leggen.
Vlakbij de school kunnen we nog een mooi uitzicht bewonderen over de rijstvelden, waar we natuurlijk even foto’s maken.
We vervolgen onze reis de bergen in. Des te hoger we komen des te mooier het uitzicht. Echt, het is hier fantastisch (copyright Ursul de Geer)!
Ons volgende (en eigenlijk nog steeds eerste) doel is een tempel in de bergen. En niet zomaar een tempel: De moeder alles tempels op Bali. De mooiste, grootste, beste, kortom, superlatieven schieten Yance te kort. Maar eerst even stoppen voor de koffie, zo rond 11:00.
De tempel waar we naar toe gaan (naam te moeilijk om te onthouden) is inderdaad de oppertempel, om het zo maar te noemen. Aan de voet van Mount Agung, een berg van 1707 meter hoog. De tempel zelf ligt op 1100 meter hoogte. Om er te komen moet je vanaf de parkeerplaats een meter of 500 lopen. Maar wel tegen een helling op. Daar heeft Yance iets op gevonden: Beneden staan scooters klaar die ons naar boven rijden. Wat een feest! Iedereen achterop zo’n ding en gaan met die banaan.
De tempel is een groot ding, alles in de buitenlucht. Opgedeeld in verschillende onderdelen waar je in de meeste gevallen niet mag komen, omdat wij niet gaan bidden. We lopen dus een rondje rond deze kerk... Da’s nog een beste tippel, want we blijven trap lopen. Maar wel leuk om even te zien. Gelukkig heeft Yance de vaart er redelijk in en hoeven we niet eindeloos in de tempel rond te kijken. Van de tempel terug naar de bus moeten we wel lopen, maar da’s heuvel af en dus niet zo lastig te doen.
In de bus gaat de toch verder, hoewel we maar een kwartiertje rijden. Dan zijn we bij ons lunch restaurant. Met een geweldig uitzicht op Mount Agung.
Jammer echter dat het zo bewolkt is. De zon heeft nog maar 5 minuten geschenen vandaag, en dat was toen we bij de tempel waren. Nu ligt de bovenkant van de berg steeds in een wolk. En omdat het zo vochtig is (het regende op een moment zelfs tijdens de lunch) is de lucht ook erg heiig, waardoor het uitzicht best wel tegenvalt. Maar nog steeds de moeite waard! Kun je nagaan hoe het er uit moet zien zonder bewolking...
Na de lunch rijden we verder de berg op. We zullen maximaal op 1640 meter uit komen vandaag.Vlak voordat we op het hoogste punt aankomen, komen we nog vlak bij Mount Batur. Deze ligt naast Mount Agung en is iets lager, maar heeft wel een enorm kratermeer. Dankzij de luchtvochtigheid zien we er weinig van. Het is allemaal niet even helder helaas. We rijden door en komen in een dorpje waar we vanuit een andere hoek nog zicht hebben op Mount Batur, maar ook hier is het niet beter. Jammer, maar helaas.
Dan gaan we voor het laatste stuk: Naar Lovina. Bergafwaarts, maar zeker nog een dik uur rijden. We hebben de gang er flink in, de chauffeur trapt flink door. En toch zijn we pas om 17:45 in ons hotel in Lovina. Moe maar voldaan, de hele reis was erg leuk om te doen.
In Lovina krijgen we snel de sleutel van onze kamer. Even zitten, opfrissen en dan gaan we weer op pad. Vanavond is de laatste avond dat we allemaal bij elkaar zijn. Morgen gaan we naar Kuta, en dan nemen Yance en de chauffeurs afscheid van ons. Yance weet een leuk restaurant hier. Met vis als specialiteit.
We gaan met de bus, want dat restaurant is best een end verderop. Het ligt aan de zee, en de eigenaar heeft alle stoelen en tafels op het strand gezet. Gewoon 5 meter van de zee af. Heel erg leuk. De vleermuizen vliegen af en aan, en het is een gezellig diner. Met vis en kip. En niet a la carte, maar gewoon, je krijgt vis of kip.
Wij besluiten dat Yance en de chauffeurs gewoon mee moeten eten en dat we de rekening van die 3 personen onder de overigen delen. Zo kunnen zij gratis mee eten. En dat wordt met dank door de mannen aanvaard!
Aan het eind van het diner probeert Yance nog een truck met bierflessen, maar die gaat volledig de mist in omdat hij geen waterpas oppervlak kan vinden. Maar gelachen hebben we wel. Onderweg terug naar het hotel moesten er nog wat mensen pinnen, dus even met de bus naar de pinautomaat.
En dan rap op huus an. Morgen om 5:30 gaat de wekker... We gaan op dolfijnen-jacht :-)
Maar, we hoeven niet verschrikkelijk vroeg op. Om 08:00 de koffers voor de deur (want zelf sjouwen met koffers hoeft bij Fox nooit) en om 09:00 vertrekken. Dus een uur de tijd voor een ontbijtje en om uit te checken.
Om 09:00 vertrekken we dus. De reis gaan over de bergen. Op Bali loopt van oost naar west een bergketen. Dus je rijdt langs de kust, langs de bergen, of dwars over het eiland, en dus over de bergen. Aangezien we nog wat stops gaan doen met bezienswaardigheden, en deze in de bergen liggen is het wel duidelijk.
Het eerste deel van de tocht is een herhaling van zetten, we rijden terug richting Klungkung. Omdat vanaf daar de weg de bergen door voert. Maar onderweg is er genoeg te zien, zoals een vrachtwagen die door z’n assen is gezakt omdat deze gewoon overbeladen is. En al die Balinezen met hun brommertjes rondom de vrachtwagen geparkeerd en onder ’t ding aan het schroeven.
De tocht door de bergen is prachtig. Mooie vergezichten over de rijstvelden, de rijst terrassen en andersoortige gewassen. Door dorpjes en gehuchten, en overal kindertjes langs de kant die naar de bus aan het zwaaien zijn. Met allemaal een brede lach op hun gezicht.
Tweede stop wordt spontaan ingelast als we langs een basisschool rijden. Meteen op de rem, want Yance organiseert ter plekke een bezoek aan de school. En dat is echt leuk! De kinderen zijn mega enthousiast, en ontvangen ons met veel kabaal. Alles rent het schoolplein op. We vragen ons nog af of het wel mag, maar de hoofdonderwijzer staat lachend toe te kijken en vindt het prima! We maken wat foto’s, en op een gegeven moment staat Yance voor de klas. Een groep van leerlingen van een jaar of negen. Hij staat gewoon les te geven. En natuurlijk moeten de kinderen zingen. We staan er allemaal bij te kijken. Totdat PietJan besluit dat wij ook maar eens moeten gaan zingen. En dus wordt Vader Jacob ingezet. En de tweede keer meteen in canon. En iedereen vindt het prachtig!
Als we weg gaan wordt er spontaan een inzameling gehouden voor de school. Er moet nog het een en ander verbouwd worden, dus dat geld kunnen ze wel gebruiken.
ZO’n school ziet er trouwens wel heel anders uit dan bij ons. Gewoon een lokaal, geen airco, houten bankjes, raam open en een schoolbord. Da’s alles. Geen moderne technieken om de kinders in de watjes te leggen.
Vlakbij de school kunnen we nog een mooi uitzicht bewonderen over de rijstvelden, waar we natuurlijk even foto’s maken.
We vervolgen onze reis de bergen in. Des te hoger we komen des te mooier het uitzicht. Echt, het is hier fantastisch (copyright Ursul de Geer)!
Ons volgende (en eigenlijk nog steeds eerste) doel is een tempel in de bergen. En niet zomaar een tempel: De moeder alles tempels op Bali. De mooiste, grootste, beste, kortom, superlatieven schieten Yance te kort. Maar eerst even stoppen voor de koffie, zo rond 11:00.
De tempel waar we naar toe gaan (naam te moeilijk om te onthouden) is inderdaad de oppertempel, om het zo maar te noemen. Aan de voet van Mount Agung, een berg van 1707 meter hoog. De tempel zelf ligt op 1100 meter hoogte. Om er te komen moet je vanaf de parkeerplaats een meter of 500 lopen. Maar wel tegen een helling op. Daar heeft Yance iets op gevonden: Beneden staan scooters klaar die ons naar boven rijden. Wat een feest! Iedereen achterop zo’n ding en gaan met die banaan.
De tempel is een groot ding, alles in de buitenlucht. Opgedeeld in verschillende onderdelen waar je in de meeste gevallen niet mag komen, omdat wij niet gaan bidden. We lopen dus een rondje rond deze kerk... Da’s nog een beste tippel, want we blijven trap lopen. Maar wel leuk om even te zien. Gelukkig heeft Yance de vaart er redelijk in en hoeven we niet eindeloos in de tempel rond te kijken. Van de tempel terug naar de bus moeten we wel lopen, maar da’s heuvel af en dus niet zo lastig te doen.
In de bus gaat de toch verder, hoewel we maar een kwartiertje rijden. Dan zijn we bij ons lunch restaurant. Met een geweldig uitzicht op Mount Agung.
Jammer echter dat het zo bewolkt is. De zon heeft nog maar 5 minuten geschenen vandaag, en dat was toen we bij de tempel waren. Nu ligt de bovenkant van de berg steeds in een wolk. En omdat het zo vochtig is (het regende op een moment zelfs tijdens de lunch) is de lucht ook erg heiig, waardoor het uitzicht best wel tegenvalt. Maar nog steeds de moeite waard! Kun je nagaan hoe het er uit moet zien zonder bewolking...
Na de lunch rijden we verder de berg op. We zullen maximaal op 1640 meter uit komen vandaag.Vlak voordat we op het hoogste punt aankomen, komen we nog vlak bij Mount Batur. Deze ligt naast Mount Agung en is iets lager, maar heeft wel een enorm kratermeer. Dankzij de luchtvochtigheid zien we er weinig van. Het is allemaal niet even helder helaas. We rijden door en komen in een dorpje waar we vanuit een andere hoek nog zicht hebben op Mount Batur, maar ook hier is het niet beter. Jammer, maar helaas.
Dan gaan we voor het laatste stuk: Naar Lovina. Bergafwaarts, maar zeker nog een dik uur rijden. We hebben de gang er flink in, de chauffeur trapt flink door. En toch zijn we pas om 17:45 in ons hotel in Lovina. Moe maar voldaan, de hele reis was erg leuk om te doen.
In Lovina krijgen we snel de sleutel van onze kamer. Even zitten, opfrissen en dan gaan we weer op pad. Vanavond is de laatste avond dat we allemaal bij elkaar zijn. Morgen gaan we naar Kuta, en dan nemen Yance en de chauffeurs afscheid van ons. Yance weet een leuk restaurant hier. Met vis als specialiteit.
We gaan met de bus, want dat restaurant is best een end verderop. Het ligt aan de zee, en de eigenaar heeft alle stoelen en tafels op het strand gezet. Gewoon 5 meter van de zee af. Heel erg leuk. De vleermuizen vliegen af en aan, en het is een gezellig diner. Met vis en kip. En niet a la carte, maar gewoon, je krijgt vis of kip.
Wij besluiten dat Yance en de chauffeurs gewoon mee moeten eten en dat we de rekening van die 3 personen onder de overigen delen. Zo kunnen zij gratis mee eten. En dat wordt met dank door de mannen aanvaard!
Aan het eind van het diner probeert Yance nog een truck met bierflessen, maar die gaat volledig de mist in omdat hij geen waterpas oppervlak kan vinden. Maar gelachen hebben we wel. Onderweg terug naar het hotel moesten er nog wat mensen pinnen, dus even met de bus naar de pinautomaat.
En dan rap op huus an. Morgen om 5:30 gaat de wekker... We gaan op dolfijnen-jacht :-)
Unable to Launch Flash Player
This message is being displayed because the browser was unable to load the Flash Player required to display this content.
There are several possible causes for this;
- Your current Flash Player is outdated or it is not installed on your system. Download the latest Flash Player.
- Your browser does not have JavaScript enabled, this is required to load the Flash content.
- The Theme file used to generate this site may be missing the required JavaScript to launch the Flash player.
31 mei 2011 - Dag 8 van de reis.