Hoewel
het verleidelijk klinkt zijn we al weer een beetje
klaar met het Grote Nietsdoen... De hele dag niets
doen gaat gauw vervelen.
Voor vandaag hadden we een “stadswandeling” op het programma gezet. Eigenlijk wilden we naar Ground Zero. Ja, die hebben ze hier ook.
In 2002 is er in de drukste winkelstraat hier een bom ontploft in een discotheek. Natuurlijk zat ook hier Al Queda achter deze aanslag. Omdat het allemaal te westers werd hier. Mafkezen... Maar goed, er vielen erg veel doden, waaronder ook 4 Nederlanders. En voor de slachtoffers is er tegenover de locatie waar de discotheek lag een monument opgericht. En dat monument willen we zien.
Na het ontbijt lopen we de stad in. Niet langs het strandpad, maar gewoon de straat op. Het eerste deel kennen we inmiddels wel, maar vanaf de Discovery Mall is het nieuw. En overal winkels en druk verkeer. En het is best lekker qua temperatuur. De zon schijnt maar we proberen zoveel als mogelijk in de schaduw te lopen.
We hebben bij de balie van het hotel een kaartje gekregen, en daarop heeft de baliemedewerker aangegeven waar Ground Zero zich bevindt. Op zich niet zo moeilijk te vinden. Toch staan op de kaart alleen de hoofdstraten, alle kleine straatjes en steegjes zijn niet aangegeven. Toch vinden we het monument zonder problemen na ongeveer een uur lopen. Het is best leuk om hier over straat te lopen. Iedereen is vriendelijk, en er wordt wel 100x aan ons gevraagd hoe het met ons is (om vervolgens verkoopwaar aan te prijzen). De verkopers zijn niet opdringerig.
Wat opvalt is dat de straten erg schoon zijn. Geen rommel op straat, helemaal niets. Het trottoir is echter een veiligheidsrisico op zich: Allemaal gaten en kuilen, en erg smal. Dus oppassen geblazen.
Nadat we het monument bezocht hebben schieten we een zijstraat in, waarvan we vermoeden dat deze ons bij het strand terug brengt, zodat we over het strandpad naar het hotel kunnen lopen. Na een poos langs allerlei winkeltjes (met meer van hetzelfde) te zijn gelopen komen we inderdaad aan op het strand. Links in de verte zien we de shopping mall liggen. Die kant moeten we dus op.
Het is erg leuk op het strand. Langs het strandpad en op het eerste deel van het strand staan allemaal bomen. Eronder handelaren in allerlei artikelen. Horloges, sarongs, ringen, armbanden, kettinkjes, noem maar op. Het loopt er echter heerlijk, zo onder de bomen.
Op een gegeven moment komt er een sarong verkoopster naar ons toe. Gea wil nog een sarong, maar wel een paarse zonder reclame voor Bali er op. Dat treft, dat heeft deze mevrouw. Ze vraagt er 90.000 roepia voor. We lachen haar uit en Gea onderhandelt redelijk gemakkelijk naar 30.000 roepia. We hebben het idee dat we nog te veel hebben betaald, maar ach, 2,50 euro is toch weer niet zo heel veel...
Het laatste stuk van het strandpad, vanaf de mall naar het hotel, ligt onbeschut. Het is inmiddels al 12:00 dus de zon brandt er lustig op los. Snel lopen we door naar ons hotel.
We kleden ons om en gaan aan het zwembad liggen. Eerst even zwemmen in het warma badwater om enigszins af te koelen.
De hele middag zijn we hier verder onder de pannen.
’s Avonds, nadat we ons hebben opgefrist, bedenken we dat we langs het strandpad eens de andere kant op willen lopen. De zon is net onder als we vertrekken. We lopen richting het vliegveld en zien verscheidene vliegtuigen landen. Wel erg dichtbij. Op een gegeven moment houdt het pad op en gaan we linksaf, naar, waar wij denken, dat de hoofdweg ligt.
In het donker lopen we over onverlichte wegen en staan plots in een wijk war toeristen niet horen te zijn. Geen winkeltjes maar woningen van de locals. We krijgen ongevraagd van een vrouw uitleg hoe we richting de stad moeten wandelen. Via een wirwar van smalle, schaars verlichte steegjes komen we uiteindelijk weer op een redelijke straat uit. Overigens kun je ook hier veilig lopen in het donker, de locals zijn echt heel aardig hier. We vragen nog eens naar de juiste richting (precies de andere kant uit dan dat wij dachten, ergens zijn we in een halve cirkel gelopen dus) en na een klein uurtje staan we weer voor ons hotel. We lopen verder en besluiten bij de shopping mall daar even naar binnen te gaan. Even afkoelen. Gea heeft een blaar op d’r voet, dus we besluiten achter de shopping mall te gaan eten, bij hetzelfde tentje als waar we de eerste dag dat we in Kuta waren ook hebben gegeten.
Rond 22:30 zijn we weer terug in ons hutje. Leuke dag gehad vandaag!
Voor vandaag hadden we een “stadswandeling” op het programma gezet. Eigenlijk wilden we naar Ground Zero. Ja, die hebben ze hier ook.
In 2002 is er in de drukste winkelstraat hier een bom ontploft in een discotheek. Natuurlijk zat ook hier Al Queda achter deze aanslag. Omdat het allemaal te westers werd hier. Mafkezen... Maar goed, er vielen erg veel doden, waaronder ook 4 Nederlanders. En voor de slachtoffers is er tegenover de locatie waar de discotheek lag een monument opgericht. En dat monument willen we zien.
Na het ontbijt lopen we de stad in. Niet langs het strandpad, maar gewoon de straat op. Het eerste deel kennen we inmiddels wel, maar vanaf de Discovery Mall is het nieuw. En overal winkels en druk verkeer. En het is best lekker qua temperatuur. De zon schijnt maar we proberen zoveel als mogelijk in de schaduw te lopen.
We hebben bij de balie van het hotel een kaartje gekregen, en daarop heeft de baliemedewerker aangegeven waar Ground Zero zich bevindt. Op zich niet zo moeilijk te vinden. Toch staan op de kaart alleen de hoofdstraten, alle kleine straatjes en steegjes zijn niet aangegeven. Toch vinden we het monument zonder problemen na ongeveer een uur lopen. Het is best leuk om hier over straat te lopen. Iedereen is vriendelijk, en er wordt wel 100x aan ons gevraagd hoe het met ons is (om vervolgens verkoopwaar aan te prijzen). De verkopers zijn niet opdringerig.
Wat opvalt is dat de straten erg schoon zijn. Geen rommel op straat, helemaal niets. Het trottoir is echter een veiligheidsrisico op zich: Allemaal gaten en kuilen, en erg smal. Dus oppassen geblazen.
Nadat we het monument bezocht hebben schieten we een zijstraat in, waarvan we vermoeden dat deze ons bij het strand terug brengt, zodat we over het strandpad naar het hotel kunnen lopen. Na een poos langs allerlei winkeltjes (met meer van hetzelfde) te zijn gelopen komen we inderdaad aan op het strand. Links in de verte zien we de shopping mall liggen. Die kant moeten we dus op.
Het is erg leuk op het strand. Langs het strandpad en op het eerste deel van het strand staan allemaal bomen. Eronder handelaren in allerlei artikelen. Horloges, sarongs, ringen, armbanden, kettinkjes, noem maar op. Het loopt er echter heerlijk, zo onder de bomen.
Op een gegeven moment komt er een sarong verkoopster naar ons toe. Gea wil nog een sarong, maar wel een paarse zonder reclame voor Bali er op. Dat treft, dat heeft deze mevrouw. Ze vraagt er 90.000 roepia voor. We lachen haar uit en Gea onderhandelt redelijk gemakkelijk naar 30.000 roepia. We hebben het idee dat we nog te veel hebben betaald, maar ach, 2,50 euro is toch weer niet zo heel veel...
Het laatste stuk van het strandpad, vanaf de mall naar het hotel, ligt onbeschut. Het is inmiddels al 12:00 dus de zon brandt er lustig op los. Snel lopen we door naar ons hotel.
We kleden ons om en gaan aan het zwembad liggen. Eerst even zwemmen in het warma badwater om enigszins af te koelen.
De hele middag zijn we hier verder onder de pannen.
’s Avonds, nadat we ons hebben opgefrist, bedenken we dat we langs het strandpad eens de andere kant op willen lopen. De zon is net onder als we vertrekken. We lopen richting het vliegveld en zien verscheidene vliegtuigen landen. Wel erg dichtbij. Op een gegeven moment houdt het pad op en gaan we linksaf, naar, waar wij denken, dat de hoofdweg ligt.
In het donker lopen we over onverlichte wegen en staan plots in een wijk war toeristen niet horen te zijn. Geen winkeltjes maar woningen van de locals. We krijgen ongevraagd van een vrouw uitleg hoe we richting de stad moeten wandelen. Via een wirwar van smalle, schaars verlichte steegjes komen we uiteindelijk weer op een redelijke straat uit. Overigens kun je ook hier veilig lopen in het donker, de locals zijn echt heel aardig hier. We vragen nog eens naar de juiste richting (precies de andere kant uit dan dat wij dachten, ergens zijn we in een halve cirkel gelopen dus) en na een klein uurtje staan we weer voor ons hotel. We lopen verder en besluiten bij de shopping mall daar even naar binnen te gaan. Even afkoelen. Gea heeft een blaar op d’r voet, dus we besluiten achter de shopping mall te gaan eten, bij hetzelfde tentje als waar we de eerste dag dat we in Kuta waren ook hebben gegeten.
Rond 22:30 zijn we weer terug in ons hutje. Leuke dag gehad vandaag!
Unable to Launch Flash Player
This message is being displayed because the browser was unable to load the Flash Player required to display this content.
There are several possible causes for this;
- Your current Flash Player is outdated or it is not installed on your system. Download the latest Flash Player.
- Your browser does not have JavaScript enabled, this is required to load the Flash content.
- The Theme file used to generate this site may be missing the required JavaScript to launch the Flash player.
5 juni 2011 - Dag 13 van de reis.