Heerlijk.
Vandaag een dag zonder ook maar iets te “moeten”.
Behalve dan dat om 10:00 iemand van Fox kwam om ons
e.e.a. te vertellen. Dus we “moesten” om 09:00u
opstaan. En we hebben heerlijk geslapen. Lekkere
bedden, aangename temperatuur door de airco. Omdat
het ontbijten ook kan tot 10:00u, “moesten” we
voordat de Fox-vent kwam dus ontbijten. Het ontbijt
hier is eenvoudig maar wel lekker. Broodje met
scrambeled eggs en bacon voor Kees, broodje met
gebakken ei voor Gea. En het brood hier is best
lekker! We waren mooi op tijd voor de meeting met
Fox. De Fox-vent had eigenlijk maar weinig te
vertellen: Waar is de supermarkt, waar kun je
pinnen, pas op met oversteken en het voetpad hier
is gevaarlijk (vanwege de slechte bestrating). Dus
dat hadden we snel gehad.
Vervolgens zijn we aan het zwembad gaan liggen. Erg lekker hoor. De zon was heerlijk, niet te heet. Het zwemwater was koel, en het 70 meter bad ligt er geweldig bij. Kees beging meteen een baantje te trekken, maar heeft na 2x 70 meter alleen maar meer respect voor de professionele zwemmers... Moe wordt je daar van, en we komen hier om uit te rusten, nietwaar?
Eigenlijk hebben we de hele dag gewoon lekker geluierd. Beetje slapen, beetje kletsen met mede reisgenoten, beetje lezen, meer eigenlijk niet.
Rond 16:30 hebben we de boel opgepakt en zijn we nog even naar het strand gelopen. Het strand is klein en rommelig. Er spoelt nog steeds heel veel troep aan als gevolg van de Tsunami in Japan. Ook is er een stenen pier weggeslagen voor het hotel, en die zijn ze nu met kranen weer aan het aanleggen. Echt rust heb je dus niet op het strand. We hebben hier even rondgekeken. Het strand loopt achter diverse hotels aan, en die zien er allemaal erg verzorgd uit. De hotels doen echt wel hun best om het mooi te laten lijken.
Daarna zijn we het dorp ingelopen richting de pin automaat. Even was roepia’s scoren.
We hebben eigenlijk nog steeds geen idee hoe het eigenlijk heet hier. Volgens ons heet het gebied hier Benoa, en het dorp Nusa Dua. En dat Nusa Dua betekent “twee eilanden”. We zitten op een schiereiland aan de oostkust van Bali. In de verte, als je op het strand staat, zie je een eiland liggen, dat is Nusa Penida.
Dat Nusa Dua hangt van het toerisme aan elkaar: Alleen maar winkeltjes, restaurants, massage salons en hotels. En het is best druk op straat, heel veel scootertjes, net als in Vietnam en Thailand. En allemaal inlanders die geld aan je willen verdienen. Het lijkt wel of je hier beroemd bent: Iedereen vraagt je hoe het met je is. Op een gegeven moment antwoord je gewoon niet meer en negeer je dat.
Op straat was het best heet. Het ruikt er zoals het in Azië altijd ruikt: Uitlaatgassen, afval, bloemen en mensen. Hele aparte geur. Als je ooit ergens in Azië bent geweest begrijp je precies wat we bedoelen.
Na een uurtje zijn we weer in het hotel. Vanavond hebben ze hier diner met een dans-voorstelling. Een traditionele Indonesische dans. We reserveren een tafel en gaan vervolgens met een drankje naar onze kamer. Even op het balkon zitten (met uitzicht op het zwembad, we zitten precies tussen het restaurant (niet het strand gedeelte maar het overdekte gedeelte) en het zwembad in. Het strand-restaurant is aan het eind van het zwembad, tussen het zwembad en het strand in.
Om 19:30 worden we opgeschrikt door allerlei Balinese muziek. Tijd dus om te gaan eten. We lopen naar het restaurant, en merken dat er een tafeltje voor ons 2 klaar staat. Joop, Victoria en Laura zitten aan een apart tafeltje, en nog 6 anderen van de groep zitten aan een eigen tafeltje. Wij schuiven ons tafeltje aan bij Joop, Victoria en Laura. Later komen er nog meer van de groep bij, en iedereen schuift de tafel aan. Het wordt een gezellige boel.
Het eten is goed: Vandaag ook saté! Van vis en van kip. Met allerlei andere gerechten smaakt het allemaal prima. Vooral de gebakken banaan die als toetje klaar staat gaat snel. Oja: Dit was een diner in buffet vorm.
Tussendoor hebben we een optreden van een Indonesische dansgroep. We hebben geen idee waar de voorstelling over gaat, maar het is best leuk om te zien. Mensen verkleed als leeuw, en als demoon. Met muziek van Balinesche afkomst er bij.
Er zijn 4 lieden bij ons in de groep die familie van elkaar zijn. Koos en Bianca zijn op reis met de ouders van Koos. Pa is reeds 85, en heeft vroeger gevochten in Nederlands Indië. En die wilde graag nog eens terug, vandaar dat ze hier zijn. Nu loopt Harm nogal lastig, dat gaat niet zo snel. Totdat de voorstelling afgelopen was, en de danseresjes aangaven dat ze met het publiek op de foto wilden. Harm was de absolute eerste die tussen de dames stond voor een foto. Tot grote hilariteit van iedereen.
Om 21:45 begint men met opruimen en om 22:00 besluiten we maar terug te gaan naar ons hutje. Morgen om 6:15 is het weer dag, om 7:00 moet de koffer buiten de deur staan. Lekker op tijd zo. Dit was toch een relaxte vakantie?
Vervolgens zijn we aan het zwembad gaan liggen. Erg lekker hoor. De zon was heerlijk, niet te heet. Het zwemwater was koel, en het 70 meter bad ligt er geweldig bij. Kees beging meteen een baantje te trekken, maar heeft na 2x 70 meter alleen maar meer respect voor de professionele zwemmers... Moe wordt je daar van, en we komen hier om uit te rusten, nietwaar?
Eigenlijk hebben we de hele dag gewoon lekker geluierd. Beetje slapen, beetje kletsen met mede reisgenoten, beetje lezen, meer eigenlijk niet.
Rond 16:30 hebben we de boel opgepakt en zijn we nog even naar het strand gelopen. Het strand is klein en rommelig. Er spoelt nog steeds heel veel troep aan als gevolg van de Tsunami in Japan. Ook is er een stenen pier weggeslagen voor het hotel, en die zijn ze nu met kranen weer aan het aanleggen. Echt rust heb je dus niet op het strand. We hebben hier even rondgekeken. Het strand loopt achter diverse hotels aan, en die zien er allemaal erg verzorgd uit. De hotels doen echt wel hun best om het mooi te laten lijken.
Daarna zijn we het dorp ingelopen richting de pin automaat. Even was roepia’s scoren.
We hebben eigenlijk nog steeds geen idee hoe het eigenlijk heet hier. Volgens ons heet het gebied hier Benoa, en het dorp Nusa Dua. En dat Nusa Dua betekent “twee eilanden”. We zitten op een schiereiland aan de oostkust van Bali. In de verte, als je op het strand staat, zie je een eiland liggen, dat is Nusa Penida.
Dat Nusa Dua hangt van het toerisme aan elkaar: Alleen maar winkeltjes, restaurants, massage salons en hotels. En het is best druk op straat, heel veel scootertjes, net als in Vietnam en Thailand. En allemaal inlanders die geld aan je willen verdienen. Het lijkt wel of je hier beroemd bent: Iedereen vraagt je hoe het met je is. Op een gegeven moment antwoord je gewoon niet meer en negeer je dat.
Op straat was het best heet. Het ruikt er zoals het in Azië altijd ruikt: Uitlaatgassen, afval, bloemen en mensen. Hele aparte geur. Als je ooit ergens in Azië bent geweest begrijp je precies wat we bedoelen.
Na een uurtje zijn we weer in het hotel. Vanavond hebben ze hier diner met een dans-voorstelling. Een traditionele Indonesische dans. We reserveren een tafel en gaan vervolgens met een drankje naar onze kamer. Even op het balkon zitten (met uitzicht op het zwembad, we zitten precies tussen het restaurant (niet het strand gedeelte maar het overdekte gedeelte) en het zwembad in. Het strand-restaurant is aan het eind van het zwembad, tussen het zwembad en het strand in.
Om 19:30 worden we opgeschrikt door allerlei Balinese muziek. Tijd dus om te gaan eten. We lopen naar het restaurant, en merken dat er een tafeltje voor ons 2 klaar staat. Joop, Victoria en Laura zitten aan een apart tafeltje, en nog 6 anderen van de groep zitten aan een eigen tafeltje. Wij schuiven ons tafeltje aan bij Joop, Victoria en Laura. Later komen er nog meer van de groep bij, en iedereen schuift de tafel aan. Het wordt een gezellige boel.
Het eten is goed: Vandaag ook saté! Van vis en van kip. Met allerlei andere gerechten smaakt het allemaal prima. Vooral de gebakken banaan die als toetje klaar staat gaat snel. Oja: Dit was een diner in buffet vorm.
Tussendoor hebben we een optreden van een Indonesische dansgroep. We hebben geen idee waar de voorstelling over gaat, maar het is best leuk om te zien. Mensen verkleed als leeuw, en als demoon. Met muziek van Balinesche afkomst er bij.
Er zijn 4 lieden bij ons in de groep die familie van elkaar zijn. Koos en Bianca zijn op reis met de ouders van Koos. Pa is reeds 85, en heeft vroeger gevochten in Nederlands Indië. En die wilde graag nog eens terug, vandaar dat ze hier zijn. Nu loopt Harm nogal lastig, dat gaat niet zo snel. Totdat de voorstelling afgelopen was, en de danseresjes aangaven dat ze met het publiek op de foto wilden. Harm was de absolute eerste die tussen de dames stond voor een foto. Tot grote hilariteit van iedereen.
Om 21:45 begint men met opruimen en om 22:00 besluiten we maar terug te gaan naar ons hutje. Morgen om 6:15 is het weer dag, om 7:00 moet de koffer buiten de deur staan. Lekker op tijd zo. Dit was toch een relaxte vakantie?
Unable to Launch Flash Player
This message is being displayed because the browser was unable to load the Flash Player required to display this content.
There are several possible causes for this;
- Your current Flash Player is outdated or it is not installed on your system. Download the latest Flash Player.
- Your browser does not have JavaScript enabled, this is required to load the Flash content.
- The Theme file used to generate this site may be missing the required JavaScript to launch the Flash player.
26 mei 2011 - Dag 3 van de reis.