Het was
wel vroeg hoor, om 6:15 ging de wekker...
Kees was ’s nachts nog een keer wakker geworden van een enorm geruis. Bleek niet de airco te zijn maar een enorme regenbui die overtrok. Daar was ’s morgens niets meer van te zien. Wel van te voelen want de luchtvochtigheid was nogal hoog.
Om 6:45 hadden we de koffers voor de deur staan, en zijn we richting de balie (leuk, de balie op Bali...) gegaan om uit te checken. We hadden nog het een en ander te betalen en kregen een rekening van net geen 900.000 roepia’s. Dat klinkt heel erg veel.
Na het uitchecken zijn we naar het restaurant gelopen voor het ontbijt. Niet het restaurant bij het strand, maar precies aan de andere kant van het zwembad. Ontbijtje naar binnen, nog wat foto’s maken en dan wachten op onze Fox bus. Die prompt m 08:00 voor stond.
En we gingen op weg. De rondreis vangt nu echt aan. Vandaag is de eindbestemming Ubud, een dorp vol met kunstenaars. Voordat we daar echter aankomen hebben we nog wat stops te maken. Nu is Bali niet erg groot, en ligt Ubud 50km verderop. Dus je zit al met al niet zo heel lang in de bus voordat je bij een stop bent.
Eerste stop was in Batubulan. Terwijl onderweg Yance ons van alles vertelde over Bali, de gebruiken, de geschiedenis en de omgeving (en hij kan het leuk vertellen, zijn Nederlands is best bijzonder. Sommige woorden spreekt hij heel anders uit, of zijn ietwat verbasterd) zien we het landschap veranderen. We rijden eerst terug naar Denpassar, dus door de stad, over de snelweg. Wat je je daar dan ook bij voor moet stellen. Alles en iedereen mag namelijk rijden op de snelweg, waardoor het vanzelf een langzame weg wordt. Maar eenmaal buiten Denpassar verandert het landschap. Meer bomen, rijstvelden, gehuchten enzovoorts. Leuk om te zien!
De eerste stop die we maken is bij een batik fabriek. Je weet wel, hier maken ze allerlei patronen op stoffen, in allerlei kleuren. En dat is gewoon handwerk. Met een potlood tekenen ze het patroon op het doek, vervolgens maken ze met was hetgeen ze niet willen kleuren vet, en dat gaat het doek de verfbak in Na het drogen uitkoken om het vet te verwijderen en dan begint het van voor af aan met de tweede kleur. Heel gedoe voor een kleurenprint. Gea heeft met was nog een bloem op haar shirt laten zetten. En dan zie je de handigheid van die vrouwen, het staat er in een mum van tijd op.
Uiteraard hebben ze een grote winkel vol met gebatikte spullen. Shirts, Sarongs, Dassen, enz. Daar moet je natuurlijk door heen. We hebben niets gekocht.
Dan weer de bus in. Tweede stop is een bezoek aan een Barong dansvoorstelling. Hadden we gisteravond ook al gezien, tijdens het eten. Maar, deze keer hadden we een verhaal er bij, netjes opgedeeld in aktes, zodat je kon volgen waar het over gaat. We waren overigens precies op tijd, want toen de voorstelling begon hadden wij net onze kont op de bankjes. En te was het al 10:15. Schiet lekker op zo vandaag :-)
De voorstelling duurde een uur. Uiteindelijk best lang, maar wel leuk om al die uitgedoste spelers te zien. Ook hier was de Barong weer een leeuw. Met de aap er bij, de demoon, prinsen, koninginnen en de hele santekraam. Onder begeleiding van een gamelan orkest. Die klanken klinken ons bijzonder vreemd in de oren...
Naast het theater waar de Barong voorstelling zich afspeelde was een koffiehuisje. Daar hebben we even gezeten onder het genot van een kop koffie, thee of een flesje fris. Gezellig!
Hierna hebben we een bezoek gebracht aan een echt Balinees huis. Waar dus gewoon een Balinees gezin woont. Waar wij alles onder 1 dak hebben, bestaat hier alles uit aparte gebouwen. Een losse keuken, een losse kamer voor de ouders, een los gebouwtje voor de kinders, een los schuurtje, gewoon alles apart. Best indrukwekkend om te zien hoe eenvoudig de mensen hier eigenlijk wonen. Niets geen dure apparatuur in de huiskamer. Geen superdeluxe badkamers. Allemaal eenvoudig. Overigens was de familie waar we te gast waren een doorsnee familie. Dus niet rijk, maar ook niet arm.
Dan weer de bus in, op naar de volgende stop. Deze was gepland in Celuk. Dit dorp staat namelijk bekend om de zilversmeden. Een heel dorp vol. Overal zie je borden met daarop de aanduiding voor de werkplaats van een zilversmid. We hebben er eentje bezocht. Ook hier alles weer handwerk. Na uitleg hoe de sieraden gemaakt werden, en van welke legering het zilver was samengesteld, konden we ook hier weer een enorme winkel in om zilveren spullen te kopen. Hier lag zoveel zilverwerk, dat je je af moet vragen of dat allemaal echt wel handgemaakt is. Of minstens of het wel allemaal daar gemaakt is. Een enkeling kocht iets, de meesten hebben alleen de spullen bewonderd.
En hop, weer de bus in. Naar onze laatste stop voor die dag: Een houtsnijfabriek in Mas.
Ook hier alles handwerk. Een stuk hout, een afbeelding verzinnen en snijden maar. Geen tekening, helemaal niets, gewoon uit het blote hoofd! Er zaten 3 mensen aan een houtwerk te snijden, terwijl de overigen bezig waren met schuren en polijsten. Leuk om te zien hoe zo’n werk vordert.
En natuurlijk ook hier weer een winkel met zoveel houtsnijwerken, dat je je niet voor kunt stellen dat deze allemaal op deze fabriek gemaakt zijn, door die 6 mensen die er mee bezig zijn. Ook hier hebben we niets gekocht...
Vervolgens zijn we doorgereden naar het hotel in Ubud. Het Tjampuhan Spa hotel. Echt een leuk ding, tegen een bergwand aangebouwd.
We konden meteen beginnen met de lunch. Mocht ook wel het was al tegen tweeën. En we hadden best al weer trek. De lunch viel er dan ook lekker in: Een loempia met erg lekkere saus, rijst met vlees en gebakken banaan toe. Na de lunch kregen we van Yance onze sleutels.
We moesten even spoorzoeken naar ons hutje, echt een hutje. We zitten in een mooi huisje aan de rand van het park. Grote kamer en een grote badkamer. Echt ruim dus. Heel bijzonder is het slot van de deur: Gewoon een hangslot...
We hebben onze spullen neergezet, en zijn een rondje gaan lopen. En dat is trap op en trap af. Maar een echt leuke plek hier. Midden in de natuur, met een rivier in een diepe kloof als natuurlijke begrenzing. Het park is eigenlijk minder groot als we dachten, we waren redelijk vlot rond.
Kees is even gaan liggen en viel als een blok in slaap. Gea heeft zitten lezen op de veranda.
Anderhalf uur later, om half zes, zijn we even het dorp ingewandeld. Klein stukje maar, even een ijsje gekocht. Want we moeten nog douchen en om 19:15 vertrekken we voor het avondeten. Yance heeft iets leuks op het oog.
Terwijl we ons aan het douchen zijn trekt een fijne regenbui over. Als dat maar goed gaat vanavond, want volgens Yance eten we in de buitenlucht.
Nou valt dat wel mee, we zitten namelijk gewoon in een restaurant. Maar wel een restaurant met alleen locale lekkerheden!
We gaan met de bus naar het restaurant toe, een tocht van nog geen tien minuten. Maar net te ver om te lopen.
Het blijkt dat dit restaurant om 19:00 normaal gesproken al gesloten is, maar alleen voor ons zijn ze vanavond open.
En we hebben toch lekker gegeten... Zoals gezegd hebben ze daar alleen lokale gerechten, Dus echte nasi goreng en echte nasi ketjap. Gea had de eerste, en Kees de laatste. Halverwege hebben we geruild. ZO lekker, om je vingers bij af te likken.
Naderhand hebben we nog een portie saté besteld. Alleen het vlees op een stokje met pindasaus. Ook die was geweldig lekker.
Als toetje wilden we gebakken banaan nemen. Maar helaas... de banaan was op. Gea nam toen maar een aardbeien ijsje, en Kees nam op advies van de bediening iets groens met zoete cocos. Geen idee wat het was, maar het smaakte erg lekker.
En dan komt de rekening. Of je even 4 ton wil aftikken. Ach, nog geen 35 euro, dus waar hebben we het over :-)
Even voor half tien zijn we de bus weer ingestapt, terug naar het hotel. Yance heeft nog evengegeven dat we morgen om 09:00u klaar moeten staan. Volgens het officiële programma doen we een stadswandeling. Maar volgens ons heeft Yance veel meer in petto. We gaan sowieso naar de rijstvelden en naar een tempel. En het zou zo maar kunnen dat we ook nog naar het apenbos gaan. Ta, dan is de dag snel om. We kijken er nu al naar uit.
Maar eerst eens zien of we hier het verslag kunnen uploaden via internet. Het is hier nu 21:45. In Nederland 15:45. Het weekend is bijna begonnen in Nederland, wij zijn er al met volle vaart ingeraasd!
Kees was ’s nachts nog een keer wakker geworden van een enorm geruis. Bleek niet de airco te zijn maar een enorme regenbui die overtrok. Daar was ’s morgens niets meer van te zien. Wel van te voelen want de luchtvochtigheid was nogal hoog.
Om 6:45 hadden we de koffers voor de deur staan, en zijn we richting de balie (leuk, de balie op Bali...) gegaan om uit te checken. We hadden nog het een en ander te betalen en kregen een rekening van net geen 900.000 roepia’s. Dat klinkt heel erg veel.
Na het uitchecken zijn we naar het restaurant gelopen voor het ontbijt. Niet het restaurant bij het strand, maar precies aan de andere kant van het zwembad. Ontbijtje naar binnen, nog wat foto’s maken en dan wachten op onze Fox bus. Die prompt m 08:00 voor stond.
En we gingen op weg. De rondreis vangt nu echt aan. Vandaag is de eindbestemming Ubud, een dorp vol met kunstenaars. Voordat we daar echter aankomen hebben we nog wat stops te maken. Nu is Bali niet erg groot, en ligt Ubud 50km verderop. Dus je zit al met al niet zo heel lang in de bus voordat je bij een stop bent.
Eerste stop was in Batubulan. Terwijl onderweg Yance ons van alles vertelde over Bali, de gebruiken, de geschiedenis en de omgeving (en hij kan het leuk vertellen, zijn Nederlands is best bijzonder. Sommige woorden spreekt hij heel anders uit, of zijn ietwat verbasterd) zien we het landschap veranderen. We rijden eerst terug naar Denpassar, dus door de stad, over de snelweg. Wat je je daar dan ook bij voor moet stellen. Alles en iedereen mag namelijk rijden op de snelweg, waardoor het vanzelf een langzame weg wordt. Maar eenmaal buiten Denpassar verandert het landschap. Meer bomen, rijstvelden, gehuchten enzovoorts. Leuk om te zien!
De eerste stop die we maken is bij een batik fabriek. Je weet wel, hier maken ze allerlei patronen op stoffen, in allerlei kleuren. En dat is gewoon handwerk. Met een potlood tekenen ze het patroon op het doek, vervolgens maken ze met was hetgeen ze niet willen kleuren vet, en dat gaat het doek de verfbak in Na het drogen uitkoken om het vet te verwijderen en dan begint het van voor af aan met de tweede kleur. Heel gedoe voor een kleurenprint. Gea heeft met was nog een bloem op haar shirt laten zetten. En dan zie je de handigheid van die vrouwen, het staat er in een mum van tijd op.
Uiteraard hebben ze een grote winkel vol met gebatikte spullen. Shirts, Sarongs, Dassen, enz. Daar moet je natuurlijk door heen. We hebben niets gekocht.
Dan weer de bus in. Tweede stop is een bezoek aan een Barong dansvoorstelling. Hadden we gisteravond ook al gezien, tijdens het eten. Maar, deze keer hadden we een verhaal er bij, netjes opgedeeld in aktes, zodat je kon volgen waar het over gaat. We waren overigens precies op tijd, want toen de voorstelling begon hadden wij net onze kont op de bankjes. En te was het al 10:15. Schiet lekker op zo vandaag :-)
De voorstelling duurde een uur. Uiteindelijk best lang, maar wel leuk om al die uitgedoste spelers te zien. Ook hier was de Barong weer een leeuw. Met de aap er bij, de demoon, prinsen, koninginnen en de hele santekraam. Onder begeleiding van een gamelan orkest. Die klanken klinken ons bijzonder vreemd in de oren...
Naast het theater waar de Barong voorstelling zich afspeelde was een koffiehuisje. Daar hebben we even gezeten onder het genot van een kop koffie, thee of een flesje fris. Gezellig!
Hierna hebben we een bezoek gebracht aan een echt Balinees huis. Waar dus gewoon een Balinees gezin woont. Waar wij alles onder 1 dak hebben, bestaat hier alles uit aparte gebouwen. Een losse keuken, een losse kamer voor de ouders, een los gebouwtje voor de kinders, een los schuurtje, gewoon alles apart. Best indrukwekkend om te zien hoe eenvoudig de mensen hier eigenlijk wonen. Niets geen dure apparatuur in de huiskamer. Geen superdeluxe badkamers. Allemaal eenvoudig. Overigens was de familie waar we te gast waren een doorsnee familie. Dus niet rijk, maar ook niet arm.
Dan weer de bus in, op naar de volgende stop. Deze was gepland in Celuk. Dit dorp staat namelijk bekend om de zilversmeden. Een heel dorp vol. Overal zie je borden met daarop de aanduiding voor de werkplaats van een zilversmid. We hebben er eentje bezocht. Ook hier alles weer handwerk. Na uitleg hoe de sieraden gemaakt werden, en van welke legering het zilver was samengesteld, konden we ook hier weer een enorme winkel in om zilveren spullen te kopen. Hier lag zoveel zilverwerk, dat je je af moet vragen of dat allemaal echt wel handgemaakt is. Of minstens of het wel allemaal daar gemaakt is. Een enkeling kocht iets, de meesten hebben alleen de spullen bewonderd.
En hop, weer de bus in. Naar onze laatste stop voor die dag: Een houtsnijfabriek in Mas.
Ook hier alles handwerk. Een stuk hout, een afbeelding verzinnen en snijden maar. Geen tekening, helemaal niets, gewoon uit het blote hoofd! Er zaten 3 mensen aan een houtwerk te snijden, terwijl de overigen bezig waren met schuren en polijsten. Leuk om te zien hoe zo’n werk vordert.
En natuurlijk ook hier weer een winkel met zoveel houtsnijwerken, dat je je niet voor kunt stellen dat deze allemaal op deze fabriek gemaakt zijn, door die 6 mensen die er mee bezig zijn. Ook hier hebben we niets gekocht...
Vervolgens zijn we doorgereden naar het hotel in Ubud. Het Tjampuhan Spa hotel. Echt een leuk ding, tegen een bergwand aangebouwd.
We konden meteen beginnen met de lunch. Mocht ook wel het was al tegen tweeën. En we hadden best al weer trek. De lunch viel er dan ook lekker in: Een loempia met erg lekkere saus, rijst met vlees en gebakken banaan toe. Na de lunch kregen we van Yance onze sleutels.
We moesten even spoorzoeken naar ons hutje, echt een hutje. We zitten in een mooi huisje aan de rand van het park. Grote kamer en een grote badkamer. Echt ruim dus. Heel bijzonder is het slot van de deur: Gewoon een hangslot...
We hebben onze spullen neergezet, en zijn een rondje gaan lopen. En dat is trap op en trap af. Maar een echt leuke plek hier. Midden in de natuur, met een rivier in een diepe kloof als natuurlijke begrenzing. Het park is eigenlijk minder groot als we dachten, we waren redelijk vlot rond.
Kees is even gaan liggen en viel als een blok in slaap. Gea heeft zitten lezen op de veranda.
Anderhalf uur later, om half zes, zijn we even het dorp ingewandeld. Klein stukje maar, even een ijsje gekocht. Want we moeten nog douchen en om 19:15 vertrekken we voor het avondeten. Yance heeft iets leuks op het oog.
Terwijl we ons aan het douchen zijn trekt een fijne regenbui over. Als dat maar goed gaat vanavond, want volgens Yance eten we in de buitenlucht.
Nou valt dat wel mee, we zitten namelijk gewoon in een restaurant. Maar wel een restaurant met alleen locale lekkerheden!
We gaan met de bus naar het restaurant toe, een tocht van nog geen tien minuten. Maar net te ver om te lopen.
Het blijkt dat dit restaurant om 19:00 normaal gesproken al gesloten is, maar alleen voor ons zijn ze vanavond open.
En we hebben toch lekker gegeten... Zoals gezegd hebben ze daar alleen lokale gerechten, Dus echte nasi goreng en echte nasi ketjap. Gea had de eerste, en Kees de laatste. Halverwege hebben we geruild. ZO lekker, om je vingers bij af te likken.
Naderhand hebben we nog een portie saté besteld. Alleen het vlees op een stokje met pindasaus. Ook die was geweldig lekker.
Als toetje wilden we gebakken banaan nemen. Maar helaas... de banaan was op. Gea nam toen maar een aardbeien ijsje, en Kees nam op advies van de bediening iets groens met zoete cocos. Geen idee wat het was, maar het smaakte erg lekker.
En dan komt de rekening. Of je even 4 ton wil aftikken. Ach, nog geen 35 euro, dus waar hebben we het over :-)
Even voor half tien zijn we de bus weer ingestapt, terug naar het hotel. Yance heeft nog evengegeven dat we morgen om 09:00u klaar moeten staan. Volgens het officiële programma doen we een stadswandeling. Maar volgens ons heeft Yance veel meer in petto. We gaan sowieso naar de rijstvelden en naar een tempel. En het zou zo maar kunnen dat we ook nog naar het apenbos gaan. Ta, dan is de dag snel om. We kijken er nu al naar uit.
Maar eerst eens zien of we hier het verslag kunnen uploaden via internet. Het is hier nu 21:45. In Nederland 15:45. Het weekend is bijna begonnen in Nederland, wij zijn er al met volle vaart ingeraasd!
Unable to Launch Flash Player
This message is being displayed because the browser was unable to load the Flash Player required to display this content.
There are several possible causes for this;
- Your current Flash Player is outdated or it is not installed on your system. Download the latest Flash Player.
- Your browser does not have JavaScript enabled, this is required to load the Flash content.
- The Theme file used to generate this site may be missing the required JavaScript to launch the Flash player.
27 mei 2011 - Dag 4 van de reis.