Vandaag
op een redelijk normale tijd opstaan (7:00u) na een
normale nacht op een redelijk bed. Het lijkt wel
vakantie!
Op het programma staat een bezoek aan het Terracottaleger. Dit is een verzameling van terracotta figuren (zo’n 8000 soldaten en 1000 andere relikwieën wordt geschat, nog lang niet alles is opgegraven) die als grafgift zijn meegegeven aan de eerste keizer van China, Qin Shi Huangdi, die in 214 voor Christus overleed. Dit leger is pas in 1974 ontdekt door een viertal boeren die, vanwege de aanhoudende droogte, een waterput wilden slaan. Ze kwamen steeds meer brokstukken terracotta tegen, die ze in eerste instantie weggooiden. Een journalist die er lucht van kreeg schakelde de regering in.
Vervolgens werd zo’n 6 meter onder de grond een compleet leger aangetroffen van manshoge terracotta beelden. Van soldaten, paarden en andere zaken.
Die stonden daar in loopgraven opgesteld die met balken en matten waren afgedekt. In de loop der eeuwen is daar zo’n 6 meter aan grond bovenop gekomen. Waardoor deze schat, die op de werelderfgoedlijst is geplaatst, pas in 1974 ontdekt werd.
Detail is dat als de boeren één meter verder hadden gegraven, ze precies langs het leger waren gegaan, en dit hele gebeuren nooit ontdekt zou zijn.
We vertrekken rond half negen met de bus, het is ongeveer anderhalf uur rijden. We gaan door de ochtendspits. Er wordt nog heel veel gebouwd in Xi’an. Veel flatgebouwen van ca. 30 etages. Bij tientallen tegelijk in een nieuwe wijk.
Vlak voordat we bij de locatie van het museum zijn, zien we vanaf de weg een heuvel. Deze heuvel is altijd aangezien als gewone heuvel, maar het blijkt de grafheuvel van de keizer te zijn. Deze heuvel is nog nooit opengemaakt. Niemand wil dat echt. Dus laten ze de keizer voorlopig met rust.
Meteen erna een bezoek aan een bedrijf dat van dezelfde klei als waar het leger van gemaakt is, dezelfde beelden maakt. We krijgen een rondleiding. En drinken daar een kop koffie, want die smaakt daar prima.
Overigens blijkt dat het bezoek aan zo’n bedrijfje (met aansluitende winkel) door de regering verplicht gesteld wordt, en ook gecontroleerd wordt. De reisorganisatie mag hier niet aan voorbij gaan, anders mogen ze het land niet meer in...
Hier blijkt dat de beelden die ze maken, en ook de beelden die in het museum staan, het hoofd los op de romp hebben. Dat schijnt destijds praktischer te zijn geweest. Tevens is elke gezicht apart gemaakt. Voor het lichaam is een mal, die zijn allemaal per soort figuur gelijk, maar elk gezicht (en dus ook van die naar schatting 8000 soldaten) is uniek.
Dan komen we op de museum locatie. Een enorm groot en ruim opgezet complex. We lopen naar de ingang, waar we kaartjes krijgen en naar binnen kunnen. Met grote golfkarren worden we naar de ingang van het eerste gebouw gebracht. Het complex bestaat uit 4 gebouwen die als museum dienen (en een handvol bijgebouwen). Pit 1 t/m Pit 4. In volgorde waarin de ondergrondse schatten zijn ontdekt. In Pit 1 zie je dus ook de plek waar de boeren hun waterput hadden willen maken (overigens zijn die boeren niet rijk geworden van het hele verhaal. Ze zijn enkel door de staat verzorgd. Dat betekent dat alles voor ze geregeld werd, en ze niet meer hoeven te werken).
We gaan eerst naar een aparte zaal waar we een korte film te zien zouden krijgen over het ontstaan van het hele gebeuren. Zouden, want het blijkt dat de film niet doorgaat omdat de zaal wordt gerenoveerd. Jammer.
We gaan dus meteen door naar de museum-gebouwen.
Pit 1 is een hal met een afmeting van 230 bij 62 meter. Je kunt om de afgraving heen lopen.
Overigens zijn ze hier nog steeds bezig met opgraven. Dat gaat niet echt heel snel, omdat de opvolger van de keizer veel beelden heeft vernietigd, en nagenoeg alle wapens heeft meegenomen (waarmee hij vervolgens een deel van het keizerrijk heeft veroverd). Alle stukjes moeten dus worden gezocht en in elkaar worden gelijmd. Een enorme klus.
We lopen de hal in en vergapen ons aan hetgeen we zien. Rijen terracotta soldaten. In de loopgraven. Bijzonder indrukwekkend.
Al foto’s makend gaan we langs de buitenkant om de afgraving heen. Drie kwartier later staan we aan de andere kant, en lopen door naar Pit 3. Die ligt naast Pit 1, en daar treffen we nagenoeg hetzelfde aan, maar dan veel kleiner. Men vermoed dat deze lokatie een ruimte was om strategisch te overleggen, want er worden veel commandanten en generaals aangetroffen. En paarden. Ook hier krijgen we uitleg van James en Henk, en nemen we de nodige foto’s.
Pit 2 is aansluitend, en dat is weer bijzonder. Het licht wordt hier via computers bestuurd. Het bleek namelijk dat de beelden die werden opgegraven in felle kleuren beschilderd waren. Maar dat die kleuren na blootstelling aan daglicht binnen een uur verdwenen waren. En dat willen ze in deze hal voorkomen. Je ziet dan ook veel plekken die nog moeten worden opengemaakt: De laatste centimeters aarde is nog niet weggehaald.
Als laatste komen we in Pit 4, maar dat is meer als museum ingericht. Er staan twee rijtuigen met elk 4 paarden ervoor, die zijn opgegraven vlakbij de tombe van de keizer. En hier worden tentoongesteld. Overigens was het dak van de locatie waar de rijtuigen oorspronkelijk neer waren gezet door de eeuwen heen ingestort. Waardoor de rijtuigen en paarden in honderden stukken uiteen waren gevallen Het heeft 8 jaar geduurd om de twee rijtuigen weer te restaureren. Tevens staan er wat originele beelden in glazen vitrines. Erg leuk om te zien.
Nadat we alles hebben gezien gaan we lunchen, op de locatie zelf. Wederom meer van hetzelfde, en het blijft lekker smaken.
Na de lunch in de bus, op naar het laatste doel van vandaag: Een bezoek aan een bedrijf wat beelden en sieraden maakt van Jade. Wederom een verplicht nummertje. Erg lang zijn we er niet. Leuk om even te zien, maar dat is het dan ook. We rijden door naar ons hotel, waar we rond half 5 weer aankomen. Moe maar erg voldaan. Wat een belevenis, dat Terracotta Leger!
We gaan naar onze kamer, even relaxen. Dan de stad in. Gea heeft met Jacqueline en Evelien afgesproken dat we samen gaan eten, ze hadden namelijk gisteren een leuk Indiaas restaurantje gevonden, en daar moeten we echt mee naar toe. Om acht uur ontmoeten we elkaar even verderop, bij een groot plein naast een shopping mall.
Vooraf lopen we nog even door de shopping mall en het plein over. We hebben nog tijd zat en lopen wat verder door. We zien aan de overkant iets wat lijkt op een markt, en steken (netjes bij het groene licht maar wel erg goed uitkijkend) over en lopen het straatje in. Dit is een lokaal gebeuren. Allemaal eettentjes op straat, en fruitkraampjes en dergelijke. Geen toerist te bekennen, maar we lopen toch het straatje in. Erg leuk om dit te zien Geeft echt een Azië-gevoel.
Om even voor achten treffen we Jacqueline en Evelien op het plein. We wachten nog even of er eventueel nog anderen op komen dagen die mee willen, want Jacqueline heeft iedereen zo’n beetje uitgenodigd. Maar niemand daagt verder op, dus we gaan met z’n vieren naar het Indiaas restaurant. We zitten er erg gezellig, en het eten smaakt ons voortreffelijk! Goede keuze van de dames.
Rond tienen moeten we echt op ons hutje aan. Morgen moeten we om 4:45 opstaan... Om 7:45 vertrekt ons vliegtuig naar Hangzhou, en het is een uur rijden naar het vliegveld. Man, het lijkt echt niet op vakantie...
Op het programma staat een bezoek aan het Terracottaleger. Dit is een verzameling van terracotta figuren (zo’n 8000 soldaten en 1000 andere relikwieën wordt geschat, nog lang niet alles is opgegraven) die als grafgift zijn meegegeven aan de eerste keizer van China, Qin Shi Huangdi, die in 214 voor Christus overleed. Dit leger is pas in 1974 ontdekt door een viertal boeren die, vanwege de aanhoudende droogte, een waterput wilden slaan. Ze kwamen steeds meer brokstukken terracotta tegen, die ze in eerste instantie weggooiden. Een journalist die er lucht van kreeg schakelde de regering in.
Vervolgens werd zo’n 6 meter onder de grond een compleet leger aangetroffen van manshoge terracotta beelden. Van soldaten, paarden en andere zaken.
Die stonden daar in loopgraven opgesteld die met balken en matten waren afgedekt. In de loop der eeuwen is daar zo’n 6 meter aan grond bovenop gekomen. Waardoor deze schat, die op de werelderfgoedlijst is geplaatst, pas in 1974 ontdekt werd.
Detail is dat als de boeren één meter verder hadden gegraven, ze precies langs het leger waren gegaan, en dit hele gebeuren nooit ontdekt zou zijn.
We vertrekken rond half negen met de bus, het is ongeveer anderhalf uur rijden. We gaan door de ochtendspits. Er wordt nog heel veel gebouwd in Xi’an. Veel flatgebouwen van ca. 30 etages. Bij tientallen tegelijk in een nieuwe wijk.
Vlak voordat we bij de locatie van het museum zijn, zien we vanaf de weg een heuvel. Deze heuvel is altijd aangezien als gewone heuvel, maar het blijkt de grafheuvel van de keizer te zijn. Deze heuvel is nog nooit opengemaakt. Niemand wil dat echt. Dus laten ze de keizer voorlopig met rust.
Meteen erna een bezoek aan een bedrijf dat van dezelfde klei als waar het leger van gemaakt is, dezelfde beelden maakt. We krijgen een rondleiding. En drinken daar een kop koffie, want die smaakt daar prima.
Overigens blijkt dat het bezoek aan zo’n bedrijfje (met aansluitende winkel) door de regering verplicht gesteld wordt, en ook gecontroleerd wordt. De reisorganisatie mag hier niet aan voorbij gaan, anders mogen ze het land niet meer in...
Hier blijkt dat de beelden die ze maken, en ook de beelden die in het museum staan, het hoofd los op de romp hebben. Dat schijnt destijds praktischer te zijn geweest. Tevens is elke gezicht apart gemaakt. Voor het lichaam is een mal, die zijn allemaal per soort figuur gelijk, maar elk gezicht (en dus ook van die naar schatting 8000 soldaten) is uniek.
Dan komen we op de museum locatie. Een enorm groot en ruim opgezet complex. We lopen naar de ingang, waar we kaartjes krijgen en naar binnen kunnen. Met grote golfkarren worden we naar de ingang van het eerste gebouw gebracht. Het complex bestaat uit 4 gebouwen die als museum dienen (en een handvol bijgebouwen). Pit 1 t/m Pit 4. In volgorde waarin de ondergrondse schatten zijn ontdekt. In Pit 1 zie je dus ook de plek waar de boeren hun waterput hadden willen maken (overigens zijn die boeren niet rijk geworden van het hele verhaal. Ze zijn enkel door de staat verzorgd. Dat betekent dat alles voor ze geregeld werd, en ze niet meer hoeven te werken).
We gaan eerst naar een aparte zaal waar we een korte film te zien zouden krijgen over het ontstaan van het hele gebeuren. Zouden, want het blijkt dat de film niet doorgaat omdat de zaal wordt gerenoveerd. Jammer.
We gaan dus meteen door naar de museum-gebouwen.
Pit 1 is een hal met een afmeting van 230 bij 62 meter. Je kunt om de afgraving heen lopen.
Overigens zijn ze hier nog steeds bezig met opgraven. Dat gaat niet echt heel snel, omdat de opvolger van de keizer veel beelden heeft vernietigd, en nagenoeg alle wapens heeft meegenomen (waarmee hij vervolgens een deel van het keizerrijk heeft veroverd). Alle stukjes moeten dus worden gezocht en in elkaar worden gelijmd. Een enorme klus.
We lopen de hal in en vergapen ons aan hetgeen we zien. Rijen terracotta soldaten. In de loopgraven. Bijzonder indrukwekkend.
Al foto’s makend gaan we langs de buitenkant om de afgraving heen. Drie kwartier later staan we aan de andere kant, en lopen door naar Pit 3. Die ligt naast Pit 1, en daar treffen we nagenoeg hetzelfde aan, maar dan veel kleiner. Men vermoed dat deze lokatie een ruimte was om strategisch te overleggen, want er worden veel commandanten en generaals aangetroffen. En paarden. Ook hier krijgen we uitleg van James en Henk, en nemen we de nodige foto’s.
Pit 2 is aansluitend, en dat is weer bijzonder. Het licht wordt hier via computers bestuurd. Het bleek namelijk dat de beelden die werden opgegraven in felle kleuren beschilderd waren. Maar dat die kleuren na blootstelling aan daglicht binnen een uur verdwenen waren. En dat willen ze in deze hal voorkomen. Je ziet dan ook veel plekken die nog moeten worden opengemaakt: De laatste centimeters aarde is nog niet weggehaald.
Als laatste komen we in Pit 4, maar dat is meer als museum ingericht. Er staan twee rijtuigen met elk 4 paarden ervoor, die zijn opgegraven vlakbij de tombe van de keizer. En hier worden tentoongesteld. Overigens was het dak van de locatie waar de rijtuigen oorspronkelijk neer waren gezet door de eeuwen heen ingestort. Waardoor de rijtuigen en paarden in honderden stukken uiteen waren gevallen Het heeft 8 jaar geduurd om de twee rijtuigen weer te restaureren. Tevens staan er wat originele beelden in glazen vitrines. Erg leuk om te zien.
Nadat we alles hebben gezien gaan we lunchen, op de locatie zelf. Wederom meer van hetzelfde, en het blijft lekker smaken.
Na de lunch in de bus, op naar het laatste doel van vandaag: Een bezoek aan een bedrijf wat beelden en sieraden maakt van Jade. Wederom een verplicht nummertje. Erg lang zijn we er niet. Leuk om even te zien, maar dat is het dan ook. We rijden door naar ons hotel, waar we rond half 5 weer aankomen. Moe maar erg voldaan. Wat een belevenis, dat Terracotta Leger!
We gaan naar onze kamer, even relaxen. Dan de stad in. Gea heeft met Jacqueline en Evelien afgesproken dat we samen gaan eten, ze hadden namelijk gisteren een leuk Indiaas restaurantje gevonden, en daar moeten we echt mee naar toe. Om acht uur ontmoeten we elkaar even verderop, bij een groot plein naast een shopping mall.
Vooraf lopen we nog even door de shopping mall en het plein over. We hebben nog tijd zat en lopen wat verder door. We zien aan de overkant iets wat lijkt op een markt, en steken (netjes bij het groene licht maar wel erg goed uitkijkend) over en lopen het straatje in. Dit is een lokaal gebeuren. Allemaal eettentjes op straat, en fruitkraampjes en dergelijke. Geen toerist te bekennen, maar we lopen toch het straatje in. Erg leuk om dit te zien Geeft echt een Azië-gevoel.
Om even voor achten treffen we Jacqueline en Evelien op het plein. We wachten nog even of er eventueel nog anderen op komen dagen die mee willen, want Jacqueline heeft iedereen zo’n beetje uitgenodigd. Maar niemand daagt verder op, dus we gaan met z’n vieren naar het Indiaas restaurant. We zitten er erg gezellig, en het eten smaakt ons voortreffelijk! Goede keuze van de dames.
Rond tienen moeten we echt op ons hutje aan. Morgen moeten we om 4:45 opstaan... Om 7:45 vertrekt ons vliegtuig naar Hangzhou, en het is een uur rijden naar het vliegveld. Man, het lijkt echt niet op vakantie...
Unable to Launch Flash Player
This message is being displayed because the browser was unable to load the Flash Player required to display this content.
There are several possible causes for this;
- Your current Flash Player is outdated or it is not installed on your system. Download the latest Flash Player.
- Your browser does not have JavaScript enabled, this is required to load the Flash content.
- The Theme file used to generate this site may be missing the required JavaScript to launch the Flash player.
Dag 7 - 02 april 2014