Om 4:40
gaat de wekker.
Wacht, dat zeg ik nog een keer, want volgens mij zijn we op vakantie...
Om 4:40u gaat de wekker. We staan op, snel douchen en om 5:00u de koffer op de gang. Dat is toch geen vakantie...
Maar, we moeten om 7:45u het vliegtuig naar Hangzou halen. En we moeten daarvoor om 6:45u hier vertrekken, dus we moeten wel.
Dus douchen en dan naar beneden om te ontbijten. Dat kan gelukkig al op dit tijdstip, want het ontbijt is voor ons twee uur vervroegd. Aardige lui hier.
Na het ontbijt stappen we in de bus en in het donker rijden we richting vliegveld.
Henk vraagt voor de zekerheid even of iedereen z’n paspoort in de handbagage heeft, want die hebben we nodig bij de douane controle. Kim niet. Ramp, want de koffers zijn al onderweg naar het vliegveld in een apart busje, zodat er meteen voor de hele groep ingecheckt kan worden. Dat gaat dus even in de pauze stand. James belt naar de koffer-vent en die zorgt ervoor dat de koffer van Kim klaar staat op het vliegveld als we aankomen.
De reis naar het vliegveld verloopt zeer voorspoedig, want er is nauwelijks verkeer. Alleen veel schoonmakers die de weg aan het schoonmaken zijn. Bij bosjes kom je ze tegen.
We zijn daarom ook al om 6:15u op het vliegveld. Is een splinternieuw vliegveld, en het ziet er allemaal picobello en glimmend uit.
We nemen afscheid van mr. Lee, onze chauffeur in Xi’an, en lopen de enorme vertrekhal binnen. En jawel, de koffer van Kim staat al klaar.
Paspoort pakken en dan richting douane. Daar gaat de bagage door de scanner, en wij worden met een handscanner stuk voor stuk gescand. Het detectiepoortje zal wel defect zijn, of misschien nog niet eens aangesloten. Het hangt er nog even om of Gea mee mag, want Fox heeft de verkeerde naam doorgegeven. Gea staat met haar meisjesnaam in haar paspoort, en dat hebben ze niet doorgegeven. De dame achter de balie vraagt of ze bij Kees hoort. Als ze dat bevestigd mag ze gewoon doorlopen. Hmmm.
Verder geen oponthoud. Bij de gate zit een koffieshop waar Kees koffie haalt, die prima te doen is, en Gea thee haalt die niet te zuipen is en linea recta in de container verdwijnt.
Na even te hebben gewacht kunnen we instappen. We hebben een plek naast elkaar, en Henk vult onze rij met stoelen op. We merken niet eens dat we om 7:45u vertrekken en opstijgen, we slapen dan al. Om negen uur worden we wakker omdat we een snack en koffie krijgen aangeboden. En dan wordt de landing ook al zo langzamerhand weer ingezet. In de tussentijd kletsen we wat met elkaar. En met Henk en de andere groepsgenoten.
Om half 10 landt het vliegtuig. We zijn vlot uit het toestel, en we hebben allemaal onze bagage ook vlot. Op zoek naar de nieuwe gids, want van James hebben we in Xi’an afscheid genomen. Na even zoeken vinden we Barbara (die ook wel weer een ingewikkelde Chinese naam zal hebben) en kunnen we naar de bus. Als we buiten komen spettert het... Het is erg triest weer. Geen zicht en niet al te warm. Terwijl we nu al weer zo’n 1.000 kilometer zuidelijker zitten. Als dat maar goed komt...
Het is met de bus een uurtje rijden naar de stad. En we kunnen dus op ons gemak rondkijken. Alles ziet er hier anders uit. De gebouwen zijn veel meer westers georiënteerd. En pas na een half uur valt het op dat de bomen hier volledig in het blad zitten. Het voorjaar loopt hier voor op Beijing en Xi’an, waar de blaadjes net aan de bomen begonnen te komen. Zo ongeveer gelijk als in Nederland. Hier is het echter al prachtig groen. Daar komt bij dat de binnenstad ook nog eens tot de groenste en mooiste steden van China behoort. Het is warempel net alsof je in een dorp rijdt op de Veluwe. Prachtig gewoon.
Onze eerste stop is aan de oever van het Westelijke Meer. Nu zijn er in China wel meer meren met de naam het Westelijke Meer, maar deze staat op de Unesco werelderfgoed lijst. Geen idee waarom, maar het is zo. Daarom mag er niet gezwommen en gevist worden, en mogen er alleen boten zonder aandrijving (roeien dus) of met elektrische aandrijving rondvaren.
Wij gaan een rondvaart maken. Het weer knapt niet erg op, en het is allemaal erg mistig. We zien dan ook maar weinig van de omgeving. De reis duurt zo’n 45 minuten. Onderweg komen we nog wel drie mini-tempels tegen die hier in het meer drijven. En verder wat eilanden, andere boten en vogels. Meer zien we niet.
Als we bijna bij de oever zijn begint het ook nog eens te regenen. En we moeten 20 minuten lopen voordat we terug zijn bij de bus, want die kan ons niet afhalen van de plek waar we opstappen (en afstappen). Net fijn dus, maar het is niet anders. Het regent gelukkig niet echt door, dus we komen redelijk droog bij de bus aan.
Die ons vervolgens naar een super mooi hotel brengt waar we de gebruikelijke lunch hebben. Smaakt weer goed.
Na de lunch weer de bus is, we gaan naar het centrum. Daar gaan we eerst naar een bedrijf wat medicijnen maakt volgens oud Chinese traditie. Dus op basis van kruiden, maar ook op basis van dierlijke producten. Hetgeen bij ons verboden is. Het is een oud gebouw en we krijgen van onze gids Barbara een rondleiding. Aardig om te zien.
Natuurlijk zit er ook een winkel bij, waar ze medicijnen verkopen. Een apotheek dus. We kijken wat rond en sommigen nemen wat producten mee. Zo heeft Henk een middeltje wat goed helpt tegen jeuk, vermoeidheid en andere ongein. Lijkt verdacht veel op het middeltje wat we in Maleisië hebben gekregen van onze gids van toen, dus we kopen er een voorraadje van. Altijd goed!
Als we klaar zijn en naar buiten lopen schijnt de zon, en is het erg lekker buiten!
We krijgen een dik uur om even rond te kijken, want de apotheek ligt in een winkelstraat. Die erg gezellig is. Kraampjes op straat, veel mensen (wij zijn overigens de enige westerlingen die hier lopen, dus we worden weer stevig nagestaard en gefotografeerd) en gezelligheid. We lopen de straat op en neer, en zijn precies op tijd terug bij de bus. Het is erg gezellig in dit centrum (en dat komt natuurlijk ook door de zon die opeens schijnt). Om 16:00u is het tijd om te gaan, en we rijden naar het hotel.
Het is een aardig hotel, met een normale kamer met veel te harde bedden. Zo hard hebben we ze nog niet gehad. Dat wordt nog wat vannacht...
We checken in, en gaan even op de kamer bijkomen. Henk heeft uitgelegd waar we kunnen eten. En hier in het hotel kun je een massage nemen!
Er is nog wel een avondprogramma, een dansshow bij het meer, maar wij besluiten daar niet aan deel te nemen. We doen het even lekker kalm aan!
Rond zessen lopen we de deur uit. Eerst richting het restaurant wat Henk aanwees, en dan gewoon verder, omdat verderop een supermarkt moet zitten. Het is al donker, en het restaurant L’Amour komen we al snel tegen. We lopen door en gaan dan een klein pleintje op. En vervolgens een steeg in. Hier zijn de mensen druk aan het koken. Eten voor de lokale bevolking. Op sommige plekken ruikt het heerlijk, op andere plekken stinkt het gewoon. De hele steeg door, nog een steeg in en dan staan we bijna weer op de weg waar we vandaag kwamen, maar dan een end verderop. Precies tegenover een reusachtig stadion. Er onder zitten diverse restaurantjes, waar we even langs lopen. Maar de Pizzahut en de McDonalds trekken ons niet, dus we wandelen terug richting l’Amour. Dat lijkt ons wel wat.
We kiezen ervoor om buiten op de balustrade te gaan zitten. In een hoek, lekker uit de wind. En dan is het daar best vol te houden. Al snel komt een meisje met menukaarten. Allemaal in het Chinees. Waarschijnlijk omdat ze zelf geen woord Engels spreekt. Dat is lastig communiceren. Ze haalt er een collega bij. Die ook geen woord Engels spreekt. Dan komt de derde collega, die wel een paar woorden Engels kent. Terwijl we zo zitten te papegaaien, komen Jacqueline en Evelien binnen lopen. En die schuiven vervolgens maar gezellig aan. We zijn er toch met z’n allen... Ondertussen komen er een man of 5 van de groep uit het restaurant, die hebben boven gezeten. Zij hadden het geluk dat Barbara toevallig ook in het restaurant was toen zij binnen kwamen, die vervolgens alles voor hen heeft vertaald.
Jacqueline gaat binnen nog even overleggen met de bediening, en treft een aardige man die prima Engels spreekt en haar op weg helpt. Die vervolgens ons ook even een handje toesteekt. Op die manier krijgen we toch precies wat we willen hebben, hetgeen ons prima smaakt. En het is weer gezellig.
Om half negen gaan we op het hotel aan, dat ligt 80 meter verderop, en we lopen binnen bij de masseuses. Want we willen wel eens lekker worden gemasseerd. Daar zijn we wel aan toe! We nemen beide een full body massage. En mogen plaatsnemen in een kamertje. Ziet er allemaal netjes uit. Een jongen masseert Gea en een meisje Kees. We hoeven de kleren niet eens uit, ze masseren dwars door de kleren heen. Niet eens zachthandig, het komt best aan. Maar wel lekker. Niet de beste massage die we ooit hebben gehad, maar prima te doen. Jacqueline en Evelien, die beide een voermassage hebben gehad, vinden het wat minder. De massages eerder waren toch echt wel beter!
Even voor tienen zijn we klaar en gaan we naar ons hutje. Nog even een kop thee, en dan maar richting het spijkerharde ledikant. We zijn best moe. Wat wil je ook, de wekker ging immers al om 4:40u...
Wacht, dat zeg ik nog een keer, want volgens mij zijn we op vakantie...
Om 4:40u gaat de wekker. We staan op, snel douchen en om 5:00u de koffer op de gang. Dat is toch geen vakantie...
Maar, we moeten om 7:45u het vliegtuig naar Hangzou halen. En we moeten daarvoor om 6:45u hier vertrekken, dus we moeten wel.
Dus douchen en dan naar beneden om te ontbijten. Dat kan gelukkig al op dit tijdstip, want het ontbijt is voor ons twee uur vervroegd. Aardige lui hier.
Na het ontbijt stappen we in de bus en in het donker rijden we richting vliegveld.
Henk vraagt voor de zekerheid even of iedereen z’n paspoort in de handbagage heeft, want die hebben we nodig bij de douane controle. Kim niet. Ramp, want de koffers zijn al onderweg naar het vliegveld in een apart busje, zodat er meteen voor de hele groep ingecheckt kan worden. Dat gaat dus even in de pauze stand. James belt naar de koffer-vent en die zorgt ervoor dat de koffer van Kim klaar staat op het vliegveld als we aankomen.
De reis naar het vliegveld verloopt zeer voorspoedig, want er is nauwelijks verkeer. Alleen veel schoonmakers die de weg aan het schoonmaken zijn. Bij bosjes kom je ze tegen.
We zijn daarom ook al om 6:15u op het vliegveld. Is een splinternieuw vliegveld, en het ziet er allemaal picobello en glimmend uit.
We nemen afscheid van mr. Lee, onze chauffeur in Xi’an, en lopen de enorme vertrekhal binnen. En jawel, de koffer van Kim staat al klaar.
Paspoort pakken en dan richting douane. Daar gaat de bagage door de scanner, en wij worden met een handscanner stuk voor stuk gescand. Het detectiepoortje zal wel defect zijn, of misschien nog niet eens aangesloten. Het hangt er nog even om of Gea mee mag, want Fox heeft de verkeerde naam doorgegeven. Gea staat met haar meisjesnaam in haar paspoort, en dat hebben ze niet doorgegeven. De dame achter de balie vraagt of ze bij Kees hoort. Als ze dat bevestigd mag ze gewoon doorlopen. Hmmm.
Verder geen oponthoud. Bij de gate zit een koffieshop waar Kees koffie haalt, die prima te doen is, en Gea thee haalt die niet te zuipen is en linea recta in de container verdwijnt.
Na even te hebben gewacht kunnen we instappen. We hebben een plek naast elkaar, en Henk vult onze rij met stoelen op. We merken niet eens dat we om 7:45u vertrekken en opstijgen, we slapen dan al. Om negen uur worden we wakker omdat we een snack en koffie krijgen aangeboden. En dan wordt de landing ook al zo langzamerhand weer ingezet. In de tussentijd kletsen we wat met elkaar. En met Henk en de andere groepsgenoten.
Om half 10 landt het vliegtuig. We zijn vlot uit het toestel, en we hebben allemaal onze bagage ook vlot. Op zoek naar de nieuwe gids, want van James hebben we in Xi’an afscheid genomen. Na even zoeken vinden we Barbara (die ook wel weer een ingewikkelde Chinese naam zal hebben) en kunnen we naar de bus. Als we buiten komen spettert het... Het is erg triest weer. Geen zicht en niet al te warm. Terwijl we nu al weer zo’n 1.000 kilometer zuidelijker zitten. Als dat maar goed komt...
Het is met de bus een uurtje rijden naar de stad. En we kunnen dus op ons gemak rondkijken. Alles ziet er hier anders uit. De gebouwen zijn veel meer westers georiënteerd. En pas na een half uur valt het op dat de bomen hier volledig in het blad zitten. Het voorjaar loopt hier voor op Beijing en Xi’an, waar de blaadjes net aan de bomen begonnen te komen. Zo ongeveer gelijk als in Nederland. Hier is het echter al prachtig groen. Daar komt bij dat de binnenstad ook nog eens tot de groenste en mooiste steden van China behoort. Het is warempel net alsof je in een dorp rijdt op de Veluwe. Prachtig gewoon.
Onze eerste stop is aan de oever van het Westelijke Meer. Nu zijn er in China wel meer meren met de naam het Westelijke Meer, maar deze staat op de Unesco werelderfgoed lijst. Geen idee waarom, maar het is zo. Daarom mag er niet gezwommen en gevist worden, en mogen er alleen boten zonder aandrijving (roeien dus) of met elektrische aandrijving rondvaren.
Wij gaan een rondvaart maken. Het weer knapt niet erg op, en het is allemaal erg mistig. We zien dan ook maar weinig van de omgeving. De reis duurt zo’n 45 minuten. Onderweg komen we nog wel drie mini-tempels tegen die hier in het meer drijven. En verder wat eilanden, andere boten en vogels. Meer zien we niet.
Als we bijna bij de oever zijn begint het ook nog eens te regenen. En we moeten 20 minuten lopen voordat we terug zijn bij de bus, want die kan ons niet afhalen van de plek waar we opstappen (en afstappen). Net fijn dus, maar het is niet anders. Het regent gelukkig niet echt door, dus we komen redelijk droog bij de bus aan.
Die ons vervolgens naar een super mooi hotel brengt waar we de gebruikelijke lunch hebben. Smaakt weer goed.
Na de lunch weer de bus is, we gaan naar het centrum. Daar gaan we eerst naar een bedrijf wat medicijnen maakt volgens oud Chinese traditie. Dus op basis van kruiden, maar ook op basis van dierlijke producten. Hetgeen bij ons verboden is. Het is een oud gebouw en we krijgen van onze gids Barbara een rondleiding. Aardig om te zien.
Natuurlijk zit er ook een winkel bij, waar ze medicijnen verkopen. Een apotheek dus. We kijken wat rond en sommigen nemen wat producten mee. Zo heeft Henk een middeltje wat goed helpt tegen jeuk, vermoeidheid en andere ongein. Lijkt verdacht veel op het middeltje wat we in Maleisië hebben gekregen van onze gids van toen, dus we kopen er een voorraadje van. Altijd goed!
Als we klaar zijn en naar buiten lopen schijnt de zon, en is het erg lekker buiten!
We krijgen een dik uur om even rond te kijken, want de apotheek ligt in een winkelstraat. Die erg gezellig is. Kraampjes op straat, veel mensen (wij zijn overigens de enige westerlingen die hier lopen, dus we worden weer stevig nagestaard en gefotografeerd) en gezelligheid. We lopen de straat op en neer, en zijn precies op tijd terug bij de bus. Het is erg gezellig in dit centrum (en dat komt natuurlijk ook door de zon die opeens schijnt). Om 16:00u is het tijd om te gaan, en we rijden naar het hotel.
Het is een aardig hotel, met een normale kamer met veel te harde bedden. Zo hard hebben we ze nog niet gehad. Dat wordt nog wat vannacht...
We checken in, en gaan even op de kamer bijkomen. Henk heeft uitgelegd waar we kunnen eten. En hier in het hotel kun je een massage nemen!
Er is nog wel een avondprogramma, een dansshow bij het meer, maar wij besluiten daar niet aan deel te nemen. We doen het even lekker kalm aan!
Rond zessen lopen we de deur uit. Eerst richting het restaurant wat Henk aanwees, en dan gewoon verder, omdat verderop een supermarkt moet zitten. Het is al donker, en het restaurant L’Amour komen we al snel tegen. We lopen door en gaan dan een klein pleintje op. En vervolgens een steeg in. Hier zijn de mensen druk aan het koken. Eten voor de lokale bevolking. Op sommige plekken ruikt het heerlijk, op andere plekken stinkt het gewoon. De hele steeg door, nog een steeg in en dan staan we bijna weer op de weg waar we vandaag kwamen, maar dan een end verderop. Precies tegenover een reusachtig stadion. Er onder zitten diverse restaurantjes, waar we even langs lopen. Maar de Pizzahut en de McDonalds trekken ons niet, dus we wandelen terug richting l’Amour. Dat lijkt ons wel wat.
We kiezen ervoor om buiten op de balustrade te gaan zitten. In een hoek, lekker uit de wind. En dan is het daar best vol te houden. Al snel komt een meisje met menukaarten. Allemaal in het Chinees. Waarschijnlijk omdat ze zelf geen woord Engels spreekt. Dat is lastig communiceren. Ze haalt er een collega bij. Die ook geen woord Engels spreekt. Dan komt de derde collega, die wel een paar woorden Engels kent. Terwijl we zo zitten te papegaaien, komen Jacqueline en Evelien binnen lopen. En die schuiven vervolgens maar gezellig aan. We zijn er toch met z’n allen... Ondertussen komen er een man of 5 van de groep uit het restaurant, die hebben boven gezeten. Zij hadden het geluk dat Barbara toevallig ook in het restaurant was toen zij binnen kwamen, die vervolgens alles voor hen heeft vertaald.
Jacqueline gaat binnen nog even overleggen met de bediening, en treft een aardige man die prima Engels spreekt en haar op weg helpt. Die vervolgens ons ook even een handje toesteekt. Op die manier krijgen we toch precies wat we willen hebben, hetgeen ons prima smaakt. En het is weer gezellig.
Om half negen gaan we op het hotel aan, dat ligt 80 meter verderop, en we lopen binnen bij de masseuses. Want we willen wel eens lekker worden gemasseerd. Daar zijn we wel aan toe! We nemen beide een full body massage. En mogen plaatsnemen in een kamertje. Ziet er allemaal netjes uit. Een jongen masseert Gea en een meisje Kees. We hoeven de kleren niet eens uit, ze masseren dwars door de kleren heen. Niet eens zachthandig, het komt best aan. Maar wel lekker. Niet de beste massage die we ooit hebben gehad, maar prima te doen. Jacqueline en Evelien, die beide een voermassage hebben gehad, vinden het wat minder. De massages eerder waren toch echt wel beter!
Even voor tienen zijn we klaar en gaan we naar ons hutje. Nog even een kop thee, en dan maar richting het spijkerharde ledikant. We zijn best moe. Wat wil je ook, de wekker ging immers al om 4:40u...
Unable to Launch Flash Player
This message is being displayed because the browser was unable to load the Flash Player required to display this content.
There are several possible causes for this;
- Your current Flash Player is outdated or it is not installed on your system. Download the latest Flash Player.
- Your browser does not have JavaScript enabled, this is required to load the Flash content.
- The Theme file used to generate this site may be missing the required JavaScript to launch the Flash player.
Dag 8 - 03 april 2014