Lekker
een relaxte dag vandaag!
We staan om 8:30u op, douchen, aankleden en dan naar de 25ste etage voor het ontbijt-met-uitzicht. Het uitzicht is helaas op een grijs en grauw Shanghai. Het lijkt erop alsof het zelfs geregend heeft.
Maar, dat mag de pret van het ontbijt niet drukken. Er is van alles te verkrijgen, en het smaakt ons goed.
Om 10:00u gaan we naar de kamer terug. Spullen pakken, en dan goed aangekleed de stad in. Kees had al uitgekiend hoe we lopende op de Bund kunnen komen, vanuit waar we Nanjing Road in kunnen lopen. Het is best koud, we lopen flink door en staan na 20 minuten al op de brug over de Suzhou Creek. En dus meteen op de Bund.
We lopen wat en gaan even zitten rondkijken. De hoge torens steken allemaal in de wolken, de bovenkant is niet zichtbaar. Wat een mazzel hadden we gisteren dus! We gaan dan richting de winkelstraat. Het is redelijk druk, maar nog niet zoals we hadden verwacht. Immers, vandaag zijn de Chinezen allemaal nog vrij vanwege het Qingmingfestival. We wandelen op onze gemak door de straat en de shopping malls. Halen koffie bij de Starbucks (sorry Eef) en merken dat het weer toch wat beter wordt. De zonnebril kan op maar Kees houdt z’n mutsje nog wel op.
Op enig moment, het is dan al 13:00u, krijgen we trek en lopen het Shanghai Food House in. Een groot gebouw waar je enkel eten kunt kopen. Maar dat moet je dan nog wel bereiden. Dat is niet wat we zoeken. We zien echter een bord met de tekst Foodcourt, en dat snappen we wel! We gaan naar de bovenste etage en komen bij een hutje waar ze curry verkopen. Lekker! We gaan zitten en bestellen elke een maal. Dat valt er goed in. Voor 88 Yuan zijn we met z’n tweeën klaar, inclusief drinken. Geen geld. Overigens zitten hier nauwelijks westerlingen, enkel Chinezen. Dit is duidelijk geen oord voor toeristen, hoewel de bediening netjes Engels spreekt.
Bij het afrekenen betalen we met 100 Yuan en willen het wisselgeld als fooi laten zitten. Maar dat gebeurt niet. Men wil het gewoon niet aannemen. Het meisje achter de kassa loopt achter ons aan en vraagt ons het wisselgeld terug te nemen, ze wil het echt niet. Rare jongens, die Chinezen...
We gaan weer naar buiten en lopen verder Nanjing Road op. Het is er allemaal erg ruim opgezet, en het is erg netjes op straat. Geen gedoe met verkopers, althans, niet meer dan normaal, en iedereen is aardig en relaxed. Tegen half drie komen we bij het People’s Park. Waar musea en het operagebouw zijn gevestigd. We gaan even zitten, en besluiten dan even een kop thee bij de Starbucks te halen. En bedenken dan dat we best terug kunnen lopen, daar hebben we nog wel tijd voor.
We zetten de pas er flink in, en na een half uur staan we al weer op de Bund! Even zitten, de brug over en na een uur en een kwartier vanaf het park staan we weer in de lobby. Inclusief een korte pauze op de Bund, om even weer van het uitzicht te genieten. De zon is inmiddels doorgebroken, dus alle onderdelen van de wolkenkrabbers zijn weer zichtbaar. Na de brug over de Suzhou Creek hebben we wat steegjes meegepakt. Daar komen geen toeristen, daar zie je hoe de Chinezen hier echt wonen...
Op de kamer even lekker relaxen, en dan om 17:30u weer verzamelen in de lobby. Met 10 man gaan we naar een acrobatiek voorstelling (is een optionele excursie, en niet iedereen gaat mee).
Vooraf gaan we eerst ergens eten, de laatste keer Chinees.
Er komt een busje voor ons tienen (de grote bus is gisteren al vertrokken) en we gaan naar het restaurant. Daar worden we met traditionele Chinese muziek verwelkomd. Dat hadden we nog niet eerder gehad. We gaan aan een grote tafel en het eten smaakt weer goed. Halverwege worden we verrast met optredens van danseressen en dansers. Maar het is nogal amateuristisch opgezet. De muziek staat op een cassettebandje die al lang en breed eens vervangen had moeten worden. En als men nagenoeg klaar is, dan wordt de muziek ook gewoon afgezet. Maar, omdat gasten binnenkomen en vertrekken, is er op een gegeven moment bijna niemand meer in de redelijk grote eetzaal. Beetje knullig, maar ze doen hun best. Misschien hebben ze er zelf wel lol in.
Nat het eten gaan we naar het Shanghai Circus World theater, om de voorstelling “Era - Intersection of Time” te gaan zien. Het theater is redelijk klein en dat maakt het dat alles mooi compact is. De show is formidabel! Artiesten die met grote porseleinen vazen jongleren, met 7 (jawel, 7!!) motoren in zo’n bol rondracen, meisjes die hun lichaam volledig dubbel kunnen vouwen tijdens het dance, kortom, echt geweldig. Het lijkt heel veel op Cirque du Soleil. Henk verteld dat de geografie ook verzorgd is door iemand van dit circus, dus dat er overeenkomsten zijn dat is duidelijk.
We zijn onder de indruk van het gebeuren. De mensen die niet mee zijn geweest hebben nu echt wat gemist.
Overigens werden onze kaarten opgewaardeerd. We hadden al A-kaarten besteld, maar we werden even in een beter vak neergezet. Perfect hoor! Komt omdat Fox met regelmaat deze show aandoet.
Na de show in de bus terug naar het hotel. Daar zitten Jacqueline, Evelien en Kim in de lobby. Ze vertellen dat ze in de Franse Wijk zijn geweest om te gaan eten, maar dat ze daar weg zijn gegaan omdat de prijzen zo enorm hoog liggen. Van het eten gaat het nog wel, maar de drankjes zijn nagenoeg onbetaalbaar. Daarom zijn ze er weer weggegaan, en vlakbij het hotel wezen eten. We bespreken de situatie en Henk stelt voor om dan naar de Italiaan te gaan die hier om de hoek zit. Dat lijkt ons allemaal prima, dus het Franse idee is van tafel.
Dan naar boven, verslag bijwerken en een wijntje uit de minibar pakken. Dat loopt even anders. De wijn is nogal bedorven. Dus Gea naar beneden met de fles onder de arm. En weer terug, want er komt zo iemand kijken. Die iemand komt, staat 5 minuten met de fles in de hand en concludeert inderdaad dat er in de wijn zooi drijft die er niet in hoort. Zelfs niet in Chinese wijn. Dus hij bellen en 5 minuten later wordt een andere fles gebracht. Die in een glas geschonken, maar het is net roosvice. Zo troebel. Ook niet goed. Maar ja, we hebben de fles wel open gemaakt, zegt de Chinese manager. Ja, so what? De wijn is bedorven...
Helaas dus geen wijn. Woensdag maar eens kijken of de fles ook op de rekening staat...
We staan om 8:30u op, douchen, aankleden en dan naar de 25ste etage voor het ontbijt-met-uitzicht. Het uitzicht is helaas op een grijs en grauw Shanghai. Het lijkt erop alsof het zelfs geregend heeft.
Maar, dat mag de pret van het ontbijt niet drukken. Er is van alles te verkrijgen, en het smaakt ons goed.
Om 10:00u gaan we naar de kamer terug. Spullen pakken, en dan goed aangekleed de stad in. Kees had al uitgekiend hoe we lopende op de Bund kunnen komen, vanuit waar we Nanjing Road in kunnen lopen. Het is best koud, we lopen flink door en staan na 20 minuten al op de brug over de Suzhou Creek. En dus meteen op de Bund.
We lopen wat en gaan even zitten rondkijken. De hoge torens steken allemaal in de wolken, de bovenkant is niet zichtbaar. Wat een mazzel hadden we gisteren dus! We gaan dan richting de winkelstraat. Het is redelijk druk, maar nog niet zoals we hadden verwacht. Immers, vandaag zijn de Chinezen allemaal nog vrij vanwege het Qingmingfestival. We wandelen op onze gemak door de straat en de shopping malls. Halen koffie bij de Starbucks (sorry Eef) en merken dat het weer toch wat beter wordt. De zonnebril kan op maar Kees houdt z’n mutsje nog wel op.
Op enig moment, het is dan al 13:00u, krijgen we trek en lopen het Shanghai Food House in. Een groot gebouw waar je enkel eten kunt kopen. Maar dat moet je dan nog wel bereiden. Dat is niet wat we zoeken. We zien echter een bord met de tekst Foodcourt, en dat snappen we wel! We gaan naar de bovenste etage en komen bij een hutje waar ze curry verkopen. Lekker! We gaan zitten en bestellen elke een maal. Dat valt er goed in. Voor 88 Yuan zijn we met z’n tweeën klaar, inclusief drinken. Geen geld. Overigens zitten hier nauwelijks westerlingen, enkel Chinezen. Dit is duidelijk geen oord voor toeristen, hoewel de bediening netjes Engels spreekt.
Bij het afrekenen betalen we met 100 Yuan en willen het wisselgeld als fooi laten zitten. Maar dat gebeurt niet. Men wil het gewoon niet aannemen. Het meisje achter de kassa loopt achter ons aan en vraagt ons het wisselgeld terug te nemen, ze wil het echt niet. Rare jongens, die Chinezen...
We gaan weer naar buiten en lopen verder Nanjing Road op. Het is er allemaal erg ruim opgezet, en het is erg netjes op straat. Geen gedoe met verkopers, althans, niet meer dan normaal, en iedereen is aardig en relaxed. Tegen half drie komen we bij het People’s Park. Waar musea en het operagebouw zijn gevestigd. We gaan even zitten, en besluiten dan even een kop thee bij de Starbucks te halen. En bedenken dan dat we best terug kunnen lopen, daar hebben we nog wel tijd voor.
We zetten de pas er flink in, en na een half uur staan we al weer op de Bund! Even zitten, de brug over en na een uur en een kwartier vanaf het park staan we weer in de lobby. Inclusief een korte pauze op de Bund, om even weer van het uitzicht te genieten. De zon is inmiddels doorgebroken, dus alle onderdelen van de wolkenkrabbers zijn weer zichtbaar. Na de brug over de Suzhou Creek hebben we wat steegjes meegepakt. Daar komen geen toeristen, daar zie je hoe de Chinezen hier echt wonen...
Op de kamer even lekker relaxen, en dan om 17:30u weer verzamelen in de lobby. Met 10 man gaan we naar een acrobatiek voorstelling (is een optionele excursie, en niet iedereen gaat mee).
Vooraf gaan we eerst ergens eten, de laatste keer Chinees.
Er komt een busje voor ons tienen (de grote bus is gisteren al vertrokken) en we gaan naar het restaurant. Daar worden we met traditionele Chinese muziek verwelkomd. Dat hadden we nog niet eerder gehad. We gaan aan een grote tafel en het eten smaakt weer goed. Halverwege worden we verrast met optredens van danseressen en dansers. Maar het is nogal amateuristisch opgezet. De muziek staat op een cassettebandje die al lang en breed eens vervangen had moeten worden. En als men nagenoeg klaar is, dan wordt de muziek ook gewoon afgezet. Maar, omdat gasten binnenkomen en vertrekken, is er op een gegeven moment bijna niemand meer in de redelijk grote eetzaal. Beetje knullig, maar ze doen hun best. Misschien hebben ze er zelf wel lol in.
Nat het eten gaan we naar het Shanghai Circus World theater, om de voorstelling “Era - Intersection of Time” te gaan zien. Het theater is redelijk klein en dat maakt het dat alles mooi compact is. De show is formidabel! Artiesten die met grote porseleinen vazen jongleren, met 7 (jawel, 7!!) motoren in zo’n bol rondracen, meisjes die hun lichaam volledig dubbel kunnen vouwen tijdens het dance, kortom, echt geweldig. Het lijkt heel veel op Cirque du Soleil. Henk verteld dat de geografie ook verzorgd is door iemand van dit circus, dus dat er overeenkomsten zijn dat is duidelijk.
We zijn onder de indruk van het gebeuren. De mensen die niet mee zijn geweest hebben nu echt wat gemist.
Overigens werden onze kaarten opgewaardeerd. We hadden al A-kaarten besteld, maar we werden even in een beter vak neergezet. Perfect hoor! Komt omdat Fox met regelmaat deze show aandoet.
Na de show in de bus terug naar het hotel. Daar zitten Jacqueline, Evelien en Kim in de lobby. Ze vertellen dat ze in de Franse Wijk zijn geweest om te gaan eten, maar dat ze daar weg zijn gegaan omdat de prijzen zo enorm hoog liggen. Van het eten gaat het nog wel, maar de drankjes zijn nagenoeg onbetaalbaar. Daarom zijn ze er weer weggegaan, en vlakbij het hotel wezen eten. We bespreken de situatie en Henk stelt voor om dan naar de Italiaan te gaan die hier om de hoek zit. Dat lijkt ons allemaal prima, dus het Franse idee is van tafel.
Dan naar boven, verslag bijwerken en een wijntje uit de minibar pakken. Dat loopt even anders. De wijn is nogal bedorven. Dus Gea naar beneden met de fles onder de arm. En weer terug, want er komt zo iemand kijken. Die iemand komt, staat 5 minuten met de fles in de hand en concludeert inderdaad dat er in de wijn zooi drijft die er niet in hoort. Zelfs niet in Chinese wijn. Dus hij bellen en 5 minuten later wordt een andere fles gebracht. Die in een glas geschonken, maar het is net roosvice. Zo troebel. Ook niet goed. Maar ja, we hebben de fles wel open gemaakt, zegt de Chinese manager. Ja, so what? De wijn is bedorven...
Helaas dus geen wijn. Woensdag maar eens kijken of de fles ook op de rekening staat...
Unable to Launch Flash Player
This message is being displayed because the browser was unable to load the Flash Player required to display this content.
There are several possible causes for this;
- Your current Flash Player is outdated or it is not installed on your system. Download the latest Flash Player.
- Your browser does not have JavaScript enabled, this is required to load the Flash content.
- The Theme file used to generate this site may be missing the required JavaScript to launch the Flash player.
Dag 12 - 07 april 2014