Om 8:45u
gaat de wekker.
Wacht, dat zeg ik nog een keer, want volgens mij zijn we op vakantie...
Om 8:45u gaat de wekker. We hebben lekker uitgeslapen, op de toch wel harde bedden. We waren daar ook echt even aan toe.
Opstaan en ontbijten. Wat een drama: Er is nauwelijks nog ontbijt, borden zijn er ook niet en kopjes evenmin. We gaan dus eerst regelen dat er weer zaken worden aangerukt, zodat we toch iets te eten krijgen.
Vervolgens douchen, koffer alvast klaarzetten en dan even wandelen, richting het meer.
Het is niet erg ver, en het is verschrikkelijk lekker weer. Echt een heerlijke temperatuur en prachtig zonnig. We komen na 15 minuten door een mooie omgeving (met heel veel groen) te hebben gewandeld bij het meer. We halen koffie en thee bij de Starbucks die we daar aantreffen (sorry Eef) en gaan op een muurtje aan het water zitten genieten. Heerlijk. Ondertussen worden we weer door diverse mensen (oud en jong) aangesproken of ze even met ons op de foto mogen. Ach, we zijn er toch. Eerder was er al een groep schoolmeisjes die met Kees op de foto wilden. Het is mooi weer, dus vooruit dan maar.
Na elven lopen we terug naar ons hotel. Dat is trouwens maar een uitgeleefde bende. Het is niet schoon (bedden wel gelukkig) en het is allemaal uitgeleefd. Op het nachtkastje staat een doos met condooms (met vibra-ring) die je mag kopen. Dat doet ons vermoeden dat dit hotel een verkapte bordeel is. Vandaar al die meisjes hier rond het hotel op straat... Maar ach, we gaan al weer weg, dus who cares?
We checken uit en gaan op de bus wachten. Want die is met het merendeel van de gasten vanmorgen weer naar een tempel en een theeplantage geweest. Wij hebben er voor gekozen om niet mee te gaan. Maar lekker een ochtend voor onszelf te hebben. Dat dachten Jacqueline en Evelien ook, want die komen we tegen in de lift als we onze spullen gehaald hebben. Even later komen ze bij ons zitten, gezellig wachten op de bus.
Even na twaalven worden we opgepikt, en zetten koers naar het restaurant waar we de, inmiddels, gebruikelijke lunch hebben. Nog steeds in Hangzhou. Dit is toch echt wel een heel mooi dorp hoor. Enorm groen rondom het Westerse Meer. Prachtig.
Na de lunch lopen we nog even terug naar het meer om wat foto’s te maken, en dan gaan we de bus in voor een twee uur durende rit naar Wuzhen. De rit zou anderhalf uur duren, maar het is best druk op de weg. Het schijnt dat de Chinezen nu 3 dagen vrij zijn, en dat er morgen een festival is waarbij ze hun overleden voorouders gaan bezoeken. De graven dan hè, anders is heel China meteen uitgestorven.
Om een uur of vijf komen we aan in Wuzhen. We parkeren de bus en moeten dan met een golfkarretje verder worden gebracht naar het hotel. Wuzhen is namelijk een waterstad. Soort Venetië dus. EN ons hotel ligt precies aan de andere kant van het dorp. Als we er na 10 minuten in de golfkar aankomen, zijn we in een prachtige lobby aanbeland. Dat ziet er toch even heel anders uit dat het smutzige hotel waar we vandaag komen. We krijgen de kamersleutels en gaan met de spullen naar onze kamer.
En wat voor een kamer! Dat maakt alles meteen goed van het afgelopen hotel. Wat zit dit er prachtig uit! De kamer is lang, erg netjes, en staan 2 heel grote (en vooral zachte) bedden in, onder een hemeltje, met een bakje, ingebouwde flatscreen, en een fantastische badkamer. Eindelijk eens douchen onder de douce in plaats van staan in bad. Prachtige kleurstelling en fantastisch in de belichting.
Dit is what we’re talking about!
We relaxen even, nemen een douche in de geweldige badkamer en dan weer naar de lobby. Om 19:00u verzamelen voor het diner met aansluitend een rondvaart door dit dorp.
Als iedereen er is lopen we door het dorp naar het restaurant. Alles is prachtig verlicht het is inmiddels donker. We gaan door smalle straatjes, over bruggetjes en langs pleinen. Het is hier echt prachtig in dit dorp.
Het restaurant is dan weer minder sfeervol verlicht, dat kunnen die Chinezen toch niet echt. Daar ontbreekt iets.
We hebben weer allerlei soorten voedsel op de ronde draaischijf. Smaakt goed.
Na het eten gaan we verderop, waar we met z’n zessen in een gondel stappen. Wij, Jacqueline en Evelien, en Kim en Renate. Het is echt een wiebelbootje, dus we moeten stil blijven zitten. Het is een prachtige rondvaart, met zo’n roeier op het achterdek die de gondel voortbeweegt. We varen in ongeveer 3 kwartier naar het begin van het dorp, waar we weer moeten uitstappen. Dat betekent dus dat we lopend terug moeten, want we zijn aan het eind van het dorp gestart. Henk geeft aan dat we vanaf hier op eigen gelegenheid verder kunnen. Sommigen gaan naar het hotel, maar wij lopen door de verlichte straatjes, met allemaal winkeltjes, terug naar de bar-lane. Niet geheel toevallig zo geheten omdat er allemaal bars aan deze weg staan. Wel 5. We kiezen de eerste waar een band staat te spelen. Een jongen op een keyboard + laptop, en twee zangeressen. Hoewel, zangeressen... Het klinkt allemaal erg plastic en vals.
We bestellen een drankje, maar de ober kent enkel Chinees. Dat is best lastig, maar met handen en voeten bestellen we een droge Martini, twee water en een Corona. Die uiteindelijk ook op ons tafeltje terecht komen, samen met het bonnetje ervan, in het Chinees. We vermaken ons met de twee jongens en twee meisjes aan de tafel naast ons. De meisjes zijn ladderzat. Ze hebben een hele fles Vodka naar binnen gewerkt, samen met enkele biertjes. We willen later nog een drankje bestellen, en laten de ober het bonnetje van de vorige drankjes zien, samen met de lege glazen met het verzoek deze nog eens te vullen. Helaas, hij snapt het niet. Er wordt een collega bij gehaald. Maar ook hij snapt het niet. Uiteindelijk wordt één van de twee zangeressen van het podium gehaald die prima Engels spreekt. Zij vertaald, maar de ober snapt het nog niet. Dus dan maar weer de kaart erbij, en de zangeres wijst aan wat wij willen. En hij begrijpt het! Het licht gaat branden!
Uiteindelijk krijgen we de tweede ronde, en de ober gaat verder met dom kijken, want dat kan hij dan weer wel heel goed.
De twee jongens aan de tafel naas ons proberen ondertussen de meisjes mee te krijgen naar huis, of hotel, of waar dan ook naar toe. Het eerste meisje laat zich gewillig meevoeren, het tweede meisje niet. De jongen zit wat aan haar te trekken, maar nee, ze wil niet. Jacqueline en Gea grijpen tenslotte in en werken het meisje de deur uit. Jacqueline duwt nog even na, zodat ze zeker weet dat ze weg is.
Even later gaan wij ook terug naar het hotel. We kijken nog goed rond, maar er drijven geen dronken meisjes in het water. De lichten zijn al uit, het dorp is stil.
We komen bij het hotel, en gaan naar bed. Morgen is het weer vroeg dag!
Wacht, dat zeg ik nog een keer, want volgens mij zijn we op vakantie...
Om 8:45u gaat de wekker. We hebben lekker uitgeslapen, op de toch wel harde bedden. We waren daar ook echt even aan toe.
Opstaan en ontbijten. Wat een drama: Er is nauwelijks nog ontbijt, borden zijn er ook niet en kopjes evenmin. We gaan dus eerst regelen dat er weer zaken worden aangerukt, zodat we toch iets te eten krijgen.
Vervolgens douchen, koffer alvast klaarzetten en dan even wandelen, richting het meer.
Het is niet erg ver, en het is verschrikkelijk lekker weer. Echt een heerlijke temperatuur en prachtig zonnig. We komen na 15 minuten door een mooie omgeving (met heel veel groen) te hebben gewandeld bij het meer. We halen koffie en thee bij de Starbucks die we daar aantreffen (sorry Eef) en gaan op een muurtje aan het water zitten genieten. Heerlijk. Ondertussen worden we weer door diverse mensen (oud en jong) aangesproken of ze even met ons op de foto mogen. Ach, we zijn er toch. Eerder was er al een groep schoolmeisjes die met Kees op de foto wilden. Het is mooi weer, dus vooruit dan maar.
Na elven lopen we terug naar ons hotel. Dat is trouwens maar een uitgeleefde bende. Het is niet schoon (bedden wel gelukkig) en het is allemaal uitgeleefd. Op het nachtkastje staat een doos met condooms (met vibra-ring) die je mag kopen. Dat doet ons vermoeden dat dit hotel een verkapte bordeel is. Vandaar al die meisjes hier rond het hotel op straat... Maar ach, we gaan al weer weg, dus who cares?
We checken uit en gaan op de bus wachten. Want die is met het merendeel van de gasten vanmorgen weer naar een tempel en een theeplantage geweest. Wij hebben er voor gekozen om niet mee te gaan. Maar lekker een ochtend voor onszelf te hebben. Dat dachten Jacqueline en Evelien ook, want die komen we tegen in de lift als we onze spullen gehaald hebben. Even later komen ze bij ons zitten, gezellig wachten op de bus.
Even na twaalven worden we opgepikt, en zetten koers naar het restaurant waar we de, inmiddels, gebruikelijke lunch hebben. Nog steeds in Hangzhou. Dit is toch echt wel een heel mooi dorp hoor. Enorm groen rondom het Westerse Meer. Prachtig.
Na de lunch lopen we nog even terug naar het meer om wat foto’s te maken, en dan gaan we de bus in voor een twee uur durende rit naar Wuzhen. De rit zou anderhalf uur duren, maar het is best druk op de weg. Het schijnt dat de Chinezen nu 3 dagen vrij zijn, en dat er morgen een festival is waarbij ze hun overleden voorouders gaan bezoeken. De graven dan hè, anders is heel China meteen uitgestorven.
Om een uur of vijf komen we aan in Wuzhen. We parkeren de bus en moeten dan met een golfkarretje verder worden gebracht naar het hotel. Wuzhen is namelijk een waterstad. Soort Venetië dus. EN ons hotel ligt precies aan de andere kant van het dorp. Als we er na 10 minuten in de golfkar aankomen, zijn we in een prachtige lobby aanbeland. Dat ziet er toch even heel anders uit dat het smutzige hotel waar we vandaag komen. We krijgen de kamersleutels en gaan met de spullen naar onze kamer.
En wat voor een kamer! Dat maakt alles meteen goed van het afgelopen hotel. Wat zit dit er prachtig uit! De kamer is lang, erg netjes, en staan 2 heel grote (en vooral zachte) bedden in, onder een hemeltje, met een bakje, ingebouwde flatscreen, en een fantastische badkamer. Eindelijk eens douchen onder de douce in plaats van staan in bad. Prachtige kleurstelling en fantastisch in de belichting.
Dit is what we’re talking about!
We relaxen even, nemen een douche in de geweldige badkamer en dan weer naar de lobby. Om 19:00u verzamelen voor het diner met aansluitend een rondvaart door dit dorp.
Als iedereen er is lopen we door het dorp naar het restaurant. Alles is prachtig verlicht het is inmiddels donker. We gaan door smalle straatjes, over bruggetjes en langs pleinen. Het is hier echt prachtig in dit dorp.
Het restaurant is dan weer minder sfeervol verlicht, dat kunnen die Chinezen toch niet echt. Daar ontbreekt iets.
We hebben weer allerlei soorten voedsel op de ronde draaischijf. Smaakt goed.
Na het eten gaan we verderop, waar we met z’n zessen in een gondel stappen. Wij, Jacqueline en Evelien, en Kim en Renate. Het is echt een wiebelbootje, dus we moeten stil blijven zitten. Het is een prachtige rondvaart, met zo’n roeier op het achterdek die de gondel voortbeweegt. We varen in ongeveer 3 kwartier naar het begin van het dorp, waar we weer moeten uitstappen. Dat betekent dus dat we lopend terug moeten, want we zijn aan het eind van het dorp gestart. Henk geeft aan dat we vanaf hier op eigen gelegenheid verder kunnen. Sommigen gaan naar het hotel, maar wij lopen door de verlichte straatjes, met allemaal winkeltjes, terug naar de bar-lane. Niet geheel toevallig zo geheten omdat er allemaal bars aan deze weg staan. Wel 5. We kiezen de eerste waar een band staat te spelen. Een jongen op een keyboard + laptop, en twee zangeressen. Hoewel, zangeressen... Het klinkt allemaal erg plastic en vals.
We bestellen een drankje, maar de ober kent enkel Chinees. Dat is best lastig, maar met handen en voeten bestellen we een droge Martini, twee water en een Corona. Die uiteindelijk ook op ons tafeltje terecht komen, samen met het bonnetje ervan, in het Chinees. We vermaken ons met de twee jongens en twee meisjes aan de tafel naast ons. De meisjes zijn ladderzat. Ze hebben een hele fles Vodka naar binnen gewerkt, samen met enkele biertjes. We willen later nog een drankje bestellen, en laten de ober het bonnetje van de vorige drankjes zien, samen met de lege glazen met het verzoek deze nog eens te vullen. Helaas, hij snapt het niet. Er wordt een collega bij gehaald. Maar ook hij snapt het niet. Uiteindelijk wordt één van de twee zangeressen van het podium gehaald die prima Engels spreekt. Zij vertaald, maar de ober snapt het nog niet. Dus dan maar weer de kaart erbij, en de zangeres wijst aan wat wij willen. En hij begrijpt het! Het licht gaat branden!
Uiteindelijk krijgen we de tweede ronde, en de ober gaat verder met dom kijken, want dat kan hij dan weer wel heel goed.
De twee jongens aan de tafel naas ons proberen ondertussen de meisjes mee te krijgen naar huis, of hotel, of waar dan ook naar toe. Het eerste meisje laat zich gewillig meevoeren, het tweede meisje niet. De jongen zit wat aan haar te trekken, maar nee, ze wil niet. Jacqueline en Gea grijpen tenslotte in en werken het meisje de deur uit. Jacqueline duwt nog even na, zodat ze zeker weet dat ze weg is.
Even later gaan wij ook terug naar het hotel. We kijken nog goed rond, maar er drijven geen dronken meisjes in het water. De lichten zijn al uit, het dorp is stil.
We komen bij het hotel, en gaan naar bed. Morgen is het weer vroeg dag!
Unable to Launch Flash Player
This message is being displayed because the browser was unable to load the Flash Player required to display this content.
There are several possible causes for this;
- Your current Flash Player is outdated or it is not installed on your system. Download the latest Flash Player.
- Your browser does not have JavaScript enabled, this is required to load the Flash content.
- The Theme file used to generate this site may be missing the required JavaScript to launch the Flash player.
Dag 9 - 04 april 2014