Om half
zeven gaat de wekker, in dit prachtige hotel.
Meteen gaat de telefoon voor de wake-up call. De
serene ochtendrust wordt woest verstoord, mede
omdat de telefoon niet naast het bed staat, maar
helemaal aan de andere kant van de kamer. Kees moet
dus met een vaart uit bed om alle lawaai-aparaten
het zwijgen op te leggen. Wel meteen wakker dus.
We vertrekken vandaag uit Wuzhen, om naar Suzhou te gaan. Verder in de richting van Shanghai, waar we de laatste dagen van de reis door gaan brengen. Snel douchen, koffer inpakken en op de gang zetten en dan naar de ontbijtzaal wandelen (zit in een ander gebouw) om te gaan ontbijten. Ook dat is hier prima geregeld. Wat jammer dat we hier niet een nachtje langer kunnen blijven.
Om 8:00u vertrekken we naar Wuhzen. Ja, we blijven in hetzelfde dorp, maar gaan dan vanaf de andere kant een wandeling maken. Die andere kant is een minuut of 10 rijden met de bus (wat als voordeel heeft dat we meteen alle handbagage in de bus kunnen achterlaten) en voert naar het oude gedeelte van het dorp. Tot dusver hebben we enkel het gerestaureerde deel gezien.
We komen aan op een grote parkeerplaats, waar al diverse andere bussen en auto’s staan. Hoewel het best nog vroeg is.
Zoals we eerder al schreven is het vanaf vandaag 3 dage feest in China. Iedereen heeft drie dagen vrij. Dit feest, het Qingmingfestival, of Tomb Sweeping Festival in het Engels, is een traditionele feestdag wat altijd op deze data plaatsvindt. Op deze dag worden de graven van de voorouders bezocht, en onderhouden. Je ziet dus overal kraampjes met bloemen en andere zooi die je op het graf neer kunt leggen, ter ere van de voorouders.
Vanwege dit feest is het al vroeg druk in Wuhzen, het oude deel. Want ook de Chinezen zijn op pad. Met zo’n 1,3 miljard Chinezen in dit land is de kans groot dat het dus druk gaat worden op evenementen als Wuhzen.
We lopen het oude dorp in, en schuifelen in de rij mensen richting een aantal musea. Het zijn wat minder interessante musea, als een bedden museum en een museum met trouwkleding en andere zaken. We wandelen er door en komen dan weer terug op de route, waarna we een andere expositie bezoeken. Namelijk die van het brouwen van traditionele rijstwijn, met de mogelijkheid een slokje te proeven. Met name Kees vindt dit nogal interessant, vooral het laatste deel. En lat zich de rijstwijn goed smaken (een klein slokje per persoon, het is nog vroeg en we zijn tenslotte niet op Cuba).
We wandelen verder totdat we een brug overgaan en dan terug moeten wandelen langs de andere kant van het kanaal. Langs diverse kleine winkeltjes en uitspanningen. We kunnen op eigen gelegenheid terug en krijgen 45 minuten om de toch te voltooien. We gaan ergens op een muurtje zitten, van het uitzicht te genieten. En worden natuurlijk door diverse mensen weer op de foto gezet. Stiekem (meestal door wat oudere mannen met dikke lenzen die Gea wel interessant vinden) en niet stiekem (door de jeugd die zich graag samen met ons laat vereeuwigen). Als we terug zijn op de parkeerplaats bij de bus is het een drukte van belang bij de ingang. Honderden, wellicht duizenden mensen bevinden zich op het plein om Wuzhen binnen te gaan. We zijn mooi op tijd vandaag!
Volgende stop is de lunch. Maar dat is zeker 2 uur rijden verderop. En met de enorme drukte op de weg (het verkeer is een nog grotere chaos dan gewoonlijk, en normaal is er al geen doorkomen aan) zal dat wel wat langer duren vermoeden we. Na een poosje kunnen we de snelweg richting Suzhou op. We zijn buiten de bebouwde kom, maar overal wordt gebouwd aan hoge flat-torens. Met tientallen op een rij worden ze opgetrokken. Blijkbaar is er nog een stevig woningtekort in China, want we hebben inmiddels de afgelopen anderhalf week al honderden in aanbouw zijnde flatgebouwen gezien.
We arriveren uiteindelijk voor de lunch. Meer van hetzelfde.
Na de lunch gaan we richting een zijde fabriek. Hier zien we hoe de zijde gemaakt wordt, nadat de rupsen een pop hebben gesponnen van dit materiaal. Het is een proces wat best interessant is. We zien hoe machines de draden van de poppen afwikkelen, samenvoegen tot een nieuwe draad waar vervolgens met weefmachines zijde doeken van worden geweven. En hoe een zijden dekbed wordt gemaakt (waar we zelf trouwens ook even mee mogen helpen, en dat valt nog niet mee). Natuurlijk aan het eind van de rondleiding een bezoek aan de winkel om ons te verleiden zo veel als mogelijk zijden producten te kopen.
Terug in de bus en door het steeds drukker wordende verkeer richting het centrum van Suzhou. Daar gaan we naar “de tuin van de nederige Administrateur”. Een grote tuin die best mooi zou kunnen zijn. Als we de kans krijgen er iets van te zien namelijk. Het is inmiddels, vanwege het Qingmingfestival, zo enorm druk dat het verkeer volledig vastloopt. We kunnen met de bus niet bij de tuin komen, en Henk besluit om de laatste honderden meters te lopen. Dwars door een enorme menigte. Dat gaat prima, we zijn al anderhalf week gewend geraakt aan het volgen van het vlaggetje aan de voorkant van de optocht die door de lokale gids wordt gedragen. We komen zonder noemenswaardige problemen bij de tuin, maar daar is het nóg drukker... We gaan naar binnen en schuifelen door de menigte, als eerste naar de uitgang. Zodat we weten, als we elkaar kwijt mochten raken, waar we weer op elkaar moeten wachten.
Het is zo druk, het lijkt wel een combinatie van Koninginnedag in Amsterdam en de opening van de Keukenhof. De Chinezen willen alles op de foto, en gaan rustig midden in een bloemperk staan of zitten om een mooi plaatje te krijgen. Dat ze daarbij de bloemen en planten mollen, vinden ze minder belangrijk.
Henk besluit al gauw dat dit geen doen is. En geeft iedereen de gelegenheid om de tuin zelf maar door te lopen, en om 16:00u terug te zijn bij de uitgang. Wij vinden het wel best en gaan op een grasveld liggen, rondkijken naar al die maffe Chinezen. Waarbij we natuurijk meteen weer foto-object zijn geworden voor alle Chinezen. Mede omdat ook Jacqueline en Evelien op het gras zitten, die ook blond zijn. Ach, je raakt er aan gewend...
Om 16:00u gaan we terug in de bus, die voor een verkeerslicht staat te wachten. We redden het net om allemaal in de bus te klimmen voordat we een te grote verkeersopstopping veroorzaken. En dan op naar het hotel. Maar dat zit niet mee. Het verkeer in het centrum staat redelijk vast, en we schieten maar mondjesmaat op. De bussen van de lijndiensten zitten meer dan vol, en bij de bushaltes staan enorme rijen met mensen die weg willen. Het is werkelijk niet te geloven.
Uiteindelijk arriveren we toch bij het hotel, het Suzhou Central Hotel. Mooi, groot hotel, maar het haalt het lang niet bij het hotel waar we vandaan komen. Dat zal deze reis ook wel niet meer lukken.
De kamer is prima, niets te klagen.
We installeren ons, en besluiten dan de stad in te wandelen. We moeten nog even pinnen en dan ergens eten. We kleden ons dik aan (t-shirt, vest en jas) want het is koud buiten. En dan zit je echt stukken zuidelijker dan Spanje! We lopen het hotel uit en komen al snel bij een ATM, waar we de nodige contanten uit de muur halen. We lopen verder, terwijl het donker begint te worden. Op goed geluk gaan we richting de lokatie waar wij vermoeden dat we er ergens kunnen eten. Op een gegeven moment, midden in een druk winkelgebied, komen we Jacqueline en Evelien tegen. Zal wel karma zijn. Of stom toeval, kan ook. Ook zij zijn zoekende naar een goed restaurant. Volgens Evelien moeten we een bepaalde straat inlopen, want dat ziet er wel goed uit. En na 100 meter de bocht om komen we terecht bij een Italiaanse tent. Geen pizzeria, maar een Italiaan. Alsof ze wist dat het restaurant hier stond.
We eten echt heerlijk, en het bestellen was niet echt heel lastig. Niet omdat wij zo goed Italiaans spreken, maar omdat er een Chinees meisje was wat redelijk Engels spreekt. Jammer wel dat zowel Gea als Evelien een Cola Light wilden, terwijl er nog maar één blikje was. Ach, dan deze maar delen. Kees en Jacqueline nemen een goed glas wijn. Het eten smaakt ons prima. Totdat het toetje komt. Er wordt op een gegeven moment een gerecht gebracht wat volledig onherkenbaar en ondefinieerbaar is. Kees heeft flensjes met vanille-ijs en chocoladesaus besteld, en dat schijnt dit te zijn. Even ondefinieerbaar als het er uit ziet smaakt het ook.
Maar, het is gezellig en dat is wat telt!
We rekenen af en lopen terug naar het hotel. Net geen 20 minuten lopen, vlakbij dus.
Gauw nog even aan het verslag werken en dan naar bed. Morgen de laatste toch van deze reis: Naar Shanghai. Daar verblijven we nog tot en met woensdag, om donderdag terug te gaan naar Nederland. Maar we hebben nog een aantal leuke dingen op het programma!
We vertrekken vandaag uit Wuzhen, om naar Suzhou te gaan. Verder in de richting van Shanghai, waar we de laatste dagen van de reis door gaan brengen. Snel douchen, koffer inpakken en op de gang zetten en dan naar de ontbijtzaal wandelen (zit in een ander gebouw) om te gaan ontbijten. Ook dat is hier prima geregeld. Wat jammer dat we hier niet een nachtje langer kunnen blijven.
Om 8:00u vertrekken we naar Wuhzen. Ja, we blijven in hetzelfde dorp, maar gaan dan vanaf de andere kant een wandeling maken. Die andere kant is een minuut of 10 rijden met de bus (wat als voordeel heeft dat we meteen alle handbagage in de bus kunnen achterlaten) en voert naar het oude gedeelte van het dorp. Tot dusver hebben we enkel het gerestaureerde deel gezien.
We komen aan op een grote parkeerplaats, waar al diverse andere bussen en auto’s staan. Hoewel het best nog vroeg is.
Zoals we eerder al schreven is het vanaf vandaag 3 dage feest in China. Iedereen heeft drie dagen vrij. Dit feest, het Qingmingfestival, of Tomb Sweeping Festival in het Engels, is een traditionele feestdag wat altijd op deze data plaatsvindt. Op deze dag worden de graven van de voorouders bezocht, en onderhouden. Je ziet dus overal kraampjes met bloemen en andere zooi die je op het graf neer kunt leggen, ter ere van de voorouders.
Vanwege dit feest is het al vroeg druk in Wuhzen, het oude deel. Want ook de Chinezen zijn op pad. Met zo’n 1,3 miljard Chinezen in dit land is de kans groot dat het dus druk gaat worden op evenementen als Wuhzen.
We lopen het oude dorp in, en schuifelen in de rij mensen richting een aantal musea. Het zijn wat minder interessante musea, als een bedden museum en een museum met trouwkleding en andere zaken. We wandelen er door en komen dan weer terug op de route, waarna we een andere expositie bezoeken. Namelijk die van het brouwen van traditionele rijstwijn, met de mogelijkheid een slokje te proeven. Met name Kees vindt dit nogal interessant, vooral het laatste deel. En lat zich de rijstwijn goed smaken (een klein slokje per persoon, het is nog vroeg en we zijn tenslotte niet op Cuba).
We wandelen verder totdat we een brug overgaan en dan terug moeten wandelen langs de andere kant van het kanaal. Langs diverse kleine winkeltjes en uitspanningen. We kunnen op eigen gelegenheid terug en krijgen 45 minuten om de toch te voltooien. We gaan ergens op een muurtje zitten, van het uitzicht te genieten. En worden natuurlijk door diverse mensen weer op de foto gezet. Stiekem (meestal door wat oudere mannen met dikke lenzen die Gea wel interessant vinden) en niet stiekem (door de jeugd die zich graag samen met ons laat vereeuwigen). Als we terug zijn op de parkeerplaats bij de bus is het een drukte van belang bij de ingang. Honderden, wellicht duizenden mensen bevinden zich op het plein om Wuzhen binnen te gaan. We zijn mooi op tijd vandaag!
Volgende stop is de lunch. Maar dat is zeker 2 uur rijden verderop. En met de enorme drukte op de weg (het verkeer is een nog grotere chaos dan gewoonlijk, en normaal is er al geen doorkomen aan) zal dat wel wat langer duren vermoeden we. Na een poosje kunnen we de snelweg richting Suzhou op. We zijn buiten de bebouwde kom, maar overal wordt gebouwd aan hoge flat-torens. Met tientallen op een rij worden ze opgetrokken. Blijkbaar is er nog een stevig woningtekort in China, want we hebben inmiddels de afgelopen anderhalf week al honderden in aanbouw zijnde flatgebouwen gezien.
We arriveren uiteindelijk voor de lunch. Meer van hetzelfde.
Na de lunch gaan we richting een zijde fabriek. Hier zien we hoe de zijde gemaakt wordt, nadat de rupsen een pop hebben gesponnen van dit materiaal. Het is een proces wat best interessant is. We zien hoe machines de draden van de poppen afwikkelen, samenvoegen tot een nieuwe draad waar vervolgens met weefmachines zijde doeken van worden geweven. En hoe een zijden dekbed wordt gemaakt (waar we zelf trouwens ook even mee mogen helpen, en dat valt nog niet mee). Natuurlijk aan het eind van de rondleiding een bezoek aan de winkel om ons te verleiden zo veel als mogelijk zijden producten te kopen.
Terug in de bus en door het steeds drukker wordende verkeer richting het centrum van Suzhou. Daar gaan we naar “de tuin van de nederige Administrateur”. Een grote tuin die best mooi zou kunnen zijn. Als we de kans krijgen er iets van te zien namelijk. Het is inmiddels, vanwege het Qingmingfestival, zo enorm druk dat het verkeer volledig vastloopt. We kunnen met de bus niet bij de tuin komen, en Henk besluit om de laatste honderden meters te lopen. Dwars door een enorme menigte. Dat gaat prima, we zijn al anderhalf week gewend geraakt aan het volgen van het vlaggetje aan de voorkant van de optocht die door de lokale gids wordt gedragen. We komen zonder noemenswaardige problemen bij de tuin, maar daar is het nóg drukker... We gaan naar binnen en schuifelen door de menigte, als eerste naar de uitgang. Zodat we weten, als we elkaar kwijt mochten raken, waar we weer op elkaar moeten wachten.
Het is zo druk, het lijkt wel een combinatie van Koninginnedag in Amsterdam en de opening van de Keukenhof. De Chinezen willen alles op de foto, en gaan rustig midden in een bloemperk staan of zitten om een mooi plaatje te krijgen. Dat ze daarbij de bloemen en planten mollen, vinden ze minder belangrijk.
Henk besluit al gauw dat dit geen doen is. En geeft iedereen de gelegenheid om de tuin zelf maar door te lopen, en om 16:00u terug te zijn bij de uitgang. Wij vinden het wel best en gaan op een grasveld liggen, rondkijken naar al die maffe Chinezen. Waarbij we natuurijk meteen weer foto-object zijn geworden voor alle Chinezen. Mede omdat ook Jacqueline en Evelien op het gras zitten, die ook blond zijn. Ach, je raakt er aan gewend...
Om 16:00u gaan we terug in de bus, die voor een verkeerslicht staat te wachten. We redden het net om allemaal in de bus te klimmen voordat we een te grote verkeersopstopping veroorzaken. En dan op naar het hotel. Maar dat zit niet mee. Het verkeer in het centrum staat redelijk vast, en we schieten maar mondjesmaat op. De bussen van de lijndiensten zitten meer dan vol, en bij de bushaltes staan enorme rijen met mensen die weg willen. Het is werkelijk niet te geloven.
Uiteindelijk arriveren we toch bij het hotel, het Suzhou Central Hotel. Mooi, groot hotel, maar het haalt het lang niet bij het hotel waar we vandaan komen. Dat zal deze reis ook wel niet meer lukken.
De kamer is prima, niets te klagen.
We installeren ons, en besluiten dan de stad in te wandelen. We moeten nog even pinnen en dan ergens eten. We kleden ons dik aan (t-shirt, vest en jas) want het is koud buiten. En dan zit je echt stukken zuidelijker dan Spanje! We lopen het hotel uit en komen al snel bij een ATM, waar we de nodige contanten uit de muur halen. We lopen verder, terwijl het donker begint te worden. Op goed geluk gaan we richting de lokatie waar wij vermoeden dat we er ergens kunnen eten. Op een gegeven moment, midden in een druk winkelgebied, komen we Jacqueline en Evelien tegen. Zal wel karma zijn. Of stom toeval, kan ook. Ook zij zijn zoekende naar een goed restaurant. Volgens Evelien moeten we een bepaalde straat inlopen, want dat ziet er wel goed uit. En na 100 meter de bocht om komen we terecht bij een Italiaanse tent. Geen pizzeria, maar een Italiaan. Alsof ze wist dat het restaurant hier stond.
We eten echt heerlijk, en het bestellen was niet echt heel lastig. Niet omdat wij zo goed Italiaans spreken, maar omdat er een Chinees meisje was wat redelijk Engels spreekt. Jammer wel dat zowel Gea als Evelien een Cola Light wilden, terwijl er nog maar één blikje was. Ach, dan deze maar delen. Kees en Jacqueline nemen een goed glas wijn. Het eten smaakt ons prima. Totdat het toetje komt. Er wordt op een gegeven moment een gerecht gebracht wat volledig onherkenbaar en ondefinieerbaar is. Kees heeft flensjes met vanille-ijs en chocoladesaus besteld, en dat schijnt dit te zijn. Even ondefinieerbaar als het er uit ziet smaakt het ook.
Maar, het is gezellig en dat is wat telt!
We rekenen af en lopen terug naar het hotel. Net geen 20 minuten lopen, vlakbij dus.
Gauw nog even aan het verslag werken en dan naar bed. Morgen de laatste toch van deze reis: Naar Shanghai. Daar verblijven we nog tot en met woensdag, om donderdag terug te gaan naar Nederland. Maar we hebben nog een aantal leuke dingen op het programma!
Unable to Launch Flash Player
This message is being displayed because the browser was unable to load the Flash Player required to display this content.
There are several possible causes for this;
- Your current Flash Player is outdated or it is not installed on your system. Download the latest Flash Player.
- Your browser does not have JavaScript enabled, this is required to load the Flash content.
- The Theme file used to generate this site may be missing the required JavaScript to launch the Flash player.
Dag 10 - 05 april 2014