De
laatste dag in China... Helaas.
Want hoewel Kees deze reis niet zag zitten, valt het zeker erg mee. De smerigheid hebben wij niet gezien, behalve het sanitair dan.
We staan om half negen op, douchen ontbijten en dan naar de metro. Want we gaan naar de Oriental Pearl Tower, ofwel de TV toren. Gea weet dat daar bovenin een glazen vloer zit, waardoor je de diepte in kijkt.
Even zoeken naar het metrostation, en dan een kaartje halen. We staan wat te kijken, want hoe werkt dat? Gelukkig komt er een Chinese aan met een vertaal app op haar telefoon die uitlegt dat je gewoon het station kiest, geld in de automaat gooit en je kaartje krijgt. Veel lastiger is het niet.
We stappen éénmaal over en komen vervolgens aan op het Lujiazui station. Een groot plein met een groot voetgangersdeel wat boven de wegen verheven is. Erg praktisch. We lopen via de Starbucks (even koffie halen) naar het voetgangers deel en staan pal tussen de grote, imponerende gebouwen. Het is wat heiig, maar de zon schijnt wel. Het is heerlijk weer.
We halen kaartjes en gaan dan naar binnen. Wat een enorm gebouw, als je er onder en in staat.
Met de lift gaan we supersnel naar 263 meter hoogte. In de tweede bol zijn we aangekomen. We lopen rond en vergapen ons aan het uitzicht. Dit is best leuk!
Met de trap gaan we een paar meter naar beneden. Daar is de glazen vloer. Het is erg onwerkelijk om daar op te gaan staan. Je moet echt een drempel over, want het is nogal onnatuurlijk. Je hele lichaam houdt je tegen, maar je doet het toch... Als je er eenmaal door bent is het prima te doen, maar het blijft een gek gevoel.
Natuurlijk maken we foto’s terwijl we op de glasplaat liggen. En hebben lol om iedereen die binnenkomt, want iedereen vindt dit spannend.
We gaan vervolgens door naar de hoogste bol in de mast, op 351 meter hoogte. Het uitzicht wordt niet veel beter, omdat het zo heiig is, maar het heeft wel wat, zo hoog. Men heeft de bol ingericht als “Space Capsule”, alsof je op Starship Enterprise loopt. Het doet wat kinderlijk aan, en het stel niet zo heel veel voor. Maar we zijn er geweest!
We gaan terug naar de tweede bol, en dan weer naar beneden. We moeten op 90 meter hoogte uitstappen, in de eerste bol, waar nog een Game Center zit. Wij hoeven daar niet nar toe en gaan door naar de begane grond. En verlaten de toren, en gaan terug naar de metro. Leuk om dit te hebben gezien.
Met de metro gaan we verder naar het station voor het Science & Technology Museum. Hier zit namelijk een enorme ondergrondse markt. Daar lopen we rond, maar zijn er redelijk snel uitgekeken. Erg veel meer van hetzelfde. Shirts, tassen, horloges, schoenen en zo. Kees koopt er nog wel een mooie donzen jas. En dan weer in de metro, terug naar het beginpunt en dan lopend naar het hotel.
Daar gaan we nog even relaxen op onze kamer. Nu kan het nog.
Om 18:30u verzamelen we met z’n allen in de lobby, we gaan namelijk nog één keer uit eten voordat we terug gaan naar Nederland. Dit is geen programma onderdeel, maar dat hebben we zelf verzonnen. We zouden naar de Franse Wijk, maar dat is vanwege de prijsstelling daar niet doorgegaan. We gaan nu naar een Italiaan even verderop, 5 minuten lopen.
Het is een aardig restaurant, met heel veel bediening. Die duidelijk geen ervaring heeft met grote groepen. Bij de een komt het hoofdgerecht al terwijl de ander nog een voorgerecht aan het eten is. Beetje lastig, maar het is wel gezellig. De avond gaat snel voorbij met veel gelach en gezelligheid.
Rond tienen zijn we weer op onze kamer. Nog even zitten en dan voor de laatste keer in China slapen...
Want hoewel Kees deze reis niet zag zitten, valt het zeker erg mee. De smerigheid hebben wij niet gezien, behalve het sanitair dan.
We staan om half negen op, douchen ontbijten en dan naar de metro. Want we gaan naar de Oriental Pearl Tower, ofwel de TV toren. Gea weet dat daar bovenin een glazen vloer zit, waardoor je de diepte in kijkt.
Even zoeken naar het metrostation, en dan een kaartje halen. We staan wat te kijken, want hoe werkt dat? Gelukkig komt er een Chinese aan met een vertaal app op haar telefoon die uitlegt dat je gewoon het station kiest, geld in de automaat gooit en je kaartje krijgt. Veel lastiger is het niet.
We stappen éénmaal over en komen vervolgens aan op het Lujiazui station. Een groot plein met een groot voetgangersdeel wat boven de wegen verheven is. Erg praktisch. We lopen via de Starbucks (even koffie halen) naar het voetgangers deel en staan pal tussen de grote, imponerende gebouwen. Het is wat heiig, maar de zon schijnt wel. Het is heerlijk weer.
We halen kaartjes en gaan dan naar binnen. Wat een enorm gebouw, als je er onder en in staat.
Met de lift gaan we supersnel naar 263 meter hoogte. In de tweede bol zijn we aangekomen. We lopen rond en vergapen ons aan het uitzicht. Dit is best leuk!
Met de trap gaan we een paar meter naar beneden. Daar is de glazen vloer. Het is erg onwerkelijk om daar op te gaan staan. Je moet echt een drempel over, want het is nogal onnatuurlijk. Je hele lichaam houdt je tegen, maar je doet het toch... Als je er eenmaal door bent is het prima te doen, maar het blijft een gek gevoel.
Natuurlijk maken we foto’s terwijl we op de glasplaat liggen. En hebben lol om iedereen die binnenkomt, want iedereen vindt dit spannend.
We gaan vervolgens door naar de hoogste bol in de mast, op 351 meter hoogte. Het uitzicht wordt niet veel beter, omdat het zo heiig is, maar het heeft wel wat, zo hoog. Men heeft de bol ingericht als “Space Capsule”, alsof je op Starship Enterprise loopt. Het doet wat kinderlijk aan, en het stel niet zo heel veel voor. Maar we zijn er geweest!
We gaan terug naar de tweede bol, en dan weer naar beneden. We moeten op 90 meter hoogte uitstappen, in de eerste bol, waar nog een Game Center zit. Wij hoeven daar niet nar toe en gaan door naar de begane grond. En verlaten de toren, en gaan terug naar de metro. Leuk om dit te hebben gezien.
Met de metro gaan we verder naar het station voor het Science & Technology Museum. Hier zit namelijk een enorme ondergrondse markt. Daar lopen we rond, maar zijn er redelijk snel uitgekeken. Erg veel meer van hetzelfde. Shirts, tassen, horloges, schoenen en zo. Kees koopt er nog wel een mooie donzen jas. En dan weer in de metro, terug naar het beginpunt en dan lopend naar het hotel.
Daar gaan we nog even relaxen op onze kamer. Nu kan het nog.
Om 18:30u verzamelen we met z’n allen in de lobby, we gaan namelijk nog één keer uit eten voordat we terug gaan naar Nederland. Dit is geen programma onderdeel, maar dat hebben we zelf verzonnen. We zouden naar de Franse Wijk, maar dat is vanwege de prijsstelling daar niet doorgegaan. We gaan nu naar een Italiaan even verderop, 5 minuten lopen.
Het is een aardig restaurant, met heel veel bediening. Die duidelijk geen ervaring heeft met grote groepen. Bij de een komt het hoofdgerecht al terwijl de ander nog een voorgerecht aan het eten is. Beetje lastig, maar het is wel gezellig. De avond gaat snel voorbij met veel gelach en gezelligheid.
Rond tienen zijn we weer op onze kamer. Nog even zitten en dan voor de laatste keer in China slapen...
Unable to Launch Flash Player
This message is being displayed because the browser was unable to load the Flash Player required to display this content.
There are several possible causes for this;
- Your current Flash Player is outdated or it is not installed on your system. Download the latest Flash Player.
- Your browser does not have JavaScript enabled, this is required to load the Flash content.
- The Theme file used to generate this site may be missing the required JavaScript to launch the Flash player.
Dag 13 - 08 april 2014