China,
here we come!
Dat klinkt eenvoudig, en dat was het tot afgelopen dinsdag ook...
Maar, in Duitsland heeft het grondpersoneel van de vliegvelden besloten om vandaag te gaan staken.
Nu hadden we een mooi vluchtschema:
Vandaag om 14:30 vliegen naar Frankfurt, en dan anderhalf uur later naar Beijing. Zodat we morgen rond de middag in Beijing zijn.
Vanwege dat staking-verhaal moest dat worden aangepast, en daar werd Kees afgelopen dinsdag aan het eind van de middag over gebeld. We zouden nu gaan vliegen via München. Maar dan al om 12:30 vliegen en een wachttijd van bijna 6 uur in München. Vervelend, die wachttijd, maar het is niet anders.
De Duitsers besloten echter om ook in München te gaan staken. Dus werd Kees gistermiddag opnieuw gebeld door Fox, dat er een nieuw vluchtschema zou komen. Ditmaal via Zurich in Zwitserland, en niet met Lufthansa maar met Swiss. En dan vertrekken vanaf Schiphol om 9:50, met anderhalf uur wachttijd in Zurich en de volgende ochtend om 5:15 in Beijing.
Dat klinkt beter, maar dan kom je ’s morgens om 5:15 aan in Beijing. Geen hotel waar je dan al in kunt checken... Maar goed, we zouden wel zien.
Vandaag dus vroeg uit de veren, om 5:30 al. Opstaan, wassen, aankleden, ontbijten en dan met de bus van 6:30 naar het station, waar we de trein van 7:00u naar Schiphol pakken, om daar vervolgens om 7:30 te arriveren. Keurig op schema!
We moeten ons melden bij de balie van Fox, want zij hebben de visa geregeld en onze paspoorten nog in hun bezit. Gelukkig weten we dat die balie in hal 3 zit, dus wij die kant op. Hangt er een briefje, dat men op ons wacht in hal 1, bij de balie van Swiss. De allereerste balie in hal 1. Dus wij weer helemaal terug...
Uiteindelijk vinden we de Fox-mevrouw die een deel van de groep al aan het helpen is met de incheck. Wij krijgen onze paspoort en kunnen vlot inchecken via de machines daartoe bestemd. Bagage inleveren en dan door de douane naar de vertrekhal. Sjoukje had al laten weten dat ze aan het werk was (ze werkt bij de Douane), dus wij opletten of we haar zien. Helaas hebben we haar niet gevonden.
Wel nog wat boekjes en tijdschriften gekocht en een kop thee gehaald.
En dan wordt het al tijd om naar de gate te gaan om in te checken voor de vlucht naar Zurich. Ook dat loopt vlot door. We zitten nagenoeg achterin het vliegtuig en moeten dus als één van de eersten instappen. Het is typisch een vliegtuig voor korte vluchten: weinig comfort. Maar, het is ook opstijgen en landen, dan ben je er al. Dus tijd om je aan het comfort te gaan ergeren heb je niet. Daarbij komt dat het personeel erg aardig is. En ons voorziet van de nodige versnaperingen.
In Zurich is het mooi weer, maar daar merken we binnen weinig van. Met een treintje moeten we van onze aankomsthal naar de vertrekhal. Onze bagage gaat vanzelf, die zien we pas in Beijing terug.
We vinden de gate, en dan is het ook al weer zo’n beetje tijd om in te stappen voor de vlucht naar Beijing. Geen tijd om te winkelen of om iets te drinken.
Dit vliegtuig is comfortabeler. We zitten achterin, in het midden van de middelste rij van 4 stoelen. Naast Kees zit een chinees, de stoel naast Gea is bezet door een bijzonder naar zweet stinkende man. Bah. Maar, die man wordt na 5 minuten door de stewardess omgewisseld met een andere man, waarom weten we niet. Die vervolgens voor het opstijgen weer verhuisd naar een andere plek. Uiteindelijk is de stoel naast Gea leeg.
De vlucht duurt een dikke 9,5 uur. En is best aangenaam. We krijgen goede maaltijden (na vertrek een warme maaltijd, en vlak voor aankomst ontbijt) en natuurlijk de nodige koffie, thee en andere versnaperingen.
Het is een modern toestel, met een entertainment-set in ieders stoel. Met veel nieuwe films. Kees kijkt Gravity, en Gea kijkt wat series en een film. Waarvan ze de titel niet heeft onthouden. Maar de film was wel leuk.
We slapen best veel, en om 5:20 precies landen we op de Polderbaan van Beijing. We moeten namelijk best nog lang taxiën om bij de gate te komen, wat ons doet vermoeden dat er in Beijing dus ook gewoon een Polderbaan ligt. Maar goed, we zijn er! China, here we are!
Vliegtuig uit, een enorme aankomst hal in, door de douane en dan met een trein naar de hal waar onze bagage binnenkomt. Loopt allemaal zeer gesmeerd.
Het is nog donker buiten en het regent flink. En het is mistig. Dat begint lekker... Koud is het gelukkig niet, zo’n 13 graden.
En dan zitten we al weer volop in dag 2!
Dat klinkt eenvoudig, en dat was het tot afgelopen dinsdag ook...
Maar, in Duitsland heeft het grondpersoneel van de vliegvelden besloten om vandaag te gaan staken.
Nu hadden we een mooi vluchtschema:
Vandaag om 14:30 vliegen naar Frankfurt, en dan anderhalf uur later naar Beijing. Zodat we morgen rond de middag in Beijing zijn.
Vanwege dat staking-verhaal moest dat worden aangepast, en daar werd Kees afgelopen dinsdag aan het eind van de middag over gebeld. We zouden nu gaan vliegen via München. Maar dan al om 12:30 vliegen en een wachttijd van bijna 6 uur in München. Vervelend, die wachttijd, maar het is niet anders.
De Duitsers besloten echter om ook in München te gaan staken. Dus werd Kees gistermiddag opnieuw gebeld door Fox, dat er een nieuw vluchtschema zou komen. Ditmaal via Zurich in Zwitserland, en niet met Lufthansa maar met Swiss. En dan vertrekken vanaf Schiphol om 9:50, met anderhalf uur wachttijd in Zurich en de volgende ochtend om 5:15 in Beijing.
Dat klinkt beter, maar dan kom je ’s morgens om 5:15 aan in Beijing. Geen hotel waar je dan al in kunt checken... Maar goed, we zouden wel zien.
Vandaag dus vroeg uit de veren, om 5:30 al. Opstaan, wassen, aankleden, ontbijten en dan met de bus van 6:30 naar het station, waar we de trein van 7:00u naar Schiphol pakken, om daar vervolgens om 7:30 te arriveren. Keurig op schema!
We moeten ons melden bij de balie van Fox, want zij hebben de visa geregeld en onze paspoorten nog in hun bezit. Gelukkig weten we dat die balie in hal 3 zit, dus wij die kant op. Hangt er een briefje, dat men op ons wacht in hal 1, bij de balie van Swiss. De allereerste balie in hal 1. Dus wij weer helemaal terug...
Uiteindelijk vinden we de Fox-mevrouw die een deel van de groep al aan het helpen is met de incheck. Wij krijgen onze paspoort en kunnen vlot inchecken via de machines daartoe bestemd. Bagage inleveren en dan door de douane naar de vertrekhal. Sjoukje had al laten weten dat ze aan het werk was (ze werkt bij de Douane), dus wij opletten of we haar zien. Helaas hebben we haar niet gevonden.
Wel nog wat boekjes en tijdschriften gekocht en een kop thee gehaald.
En dan wordt het al tijd om naar de gate te gaan om in te checken voor de vlucht naar Zurich. Ook dat loopt vlot door. We zitten nagenoeg achterin het vliegtuig en moeten dus als één van de eersten instappen. Het is typisch een vliegtuig voor korte vluchten: weinig comfort. Maar, het is ook opstijgen en landen, dan ben je er al. Dus tijd om je aan het comfort te gaan ergeren heb je niet. Daarbij komt dat het personeel erg aardig is. En ons voorziet van de nodige versnaperingen.
In Zurich is het mooi weer, maar daar merken we binnen weinig van. Met een treintje moeten we van onze aankomsthal naar de vertrekhal. Onze bagage gaat vanzelf, die zien we pas in Beijing terug.
We vinden de gate, en dan is het ook al weer zo’n beetje tijd om in te stappen voor de vlucht naar Beijing. Geen tijd om te winkelen of om iets te drinken.
Dit vliegtuig is comfortabeler. We zitten achterin, in het midden van de middelste rij van 4 stoelen. Naast Kees zit een chinees, de stoel naast Gea is bezet door een bijzonder naar zweet stinkende man. Bah. Maar, die man wordt na 5 minuten door de stewardess omgewisseld met een andere man, waarom weten we niet. Die vervolgens voor het opstijgen weer verhuisd naar een andere plek. Uiteindelijk is de stoel naast Gea leeg.
De vlucht duurt een dikke 9,5 uur. En is best aangenaam. We krijgen goede maaltijden (na vertrek een warme maaltijd, en vlak voor aankomst ontbijt) en natuurlijk de nodige koffie, thee en andere versnaperingen.
Het is een modern toestel, met een entertainment-set in ieders stoel. Met veel nieuwe films. Kees kijkt Gravity, en Gea kijkt wat series en een film. Waarvan ze de titel niet heeft onthouden. Maar de film was wel leuk.
We slapen best veel, en om 5:20 precies landen we op de Polderbaan van Beijing. We moeten namelijk best nog lang taxiën om bij de gate te komen, wat ons doet vermoeden dat er in Beijing dus ook gewoon een Polderbaan ligt. Maar goed, we zijn er! China, here we are!
Vliegtuig uit, een enorme aankomst hal in, door de douane en dan met een trein naar de hal waar onze bagage binnenkomt. Loopt allemaal zeer gesmeerd.
Het is nog donker buiten en het regent flink. En het is mistig. Dat begint lekker... Koud is het gelukkig niet, zo’n 13 graden.
En dan zitten we al weer volop in dag 2!
Unable to Launch Flash Player
This message is being displayed because the browser was unable to load the Flash Player required to display this content.
There are several possible causes for this;
- Your current Flash Player is outdated or it is not installed on your system. Download the latest Flash Player.
- Your browser does not have JavaScript enabled, this is required to load the Flash content.
- The Theme file used to generate this site may be missing the required JavaScript to launch the Flash player.
Dag 1 - 27 maart 2014