Oef...
Wat zijn die bedden hier hard! Net een plank met
een laagje stof. Dat viel even tegen.
Maar we hebben toch goed geslapen. Scheelt als je zo vermoeid bent natuurlijk.
Om 07:00u staan we op, we hebben een culturele dag Beijing voor de boeg. Dus snel douchen, ontbijten en dan naar de bus. Die om 8:30 gaat vertrekken.
Het is prachtig weer: De zon staat al aan een wolkenloze hemel en de temperatuur is dermate dat t-shirt en lange broek een uitstekende keuze zijn voor de dag.
De eerste stop is een half uurtje met de bus: Het Plein van de Hemelse Vrede (Tiananmen Square). Wereldberoemd, al is het niet altijd even positief. Wie herinnert zich niet het beeld van de student die geheel eigenhandig in 1989 een tank tegenhoudt? Dat plein, daar gaan we dus naar toe.
We parkeren om de hoek, want langs het plein mag het verkeer niet stoppen.
We lopen door een tunnel en komen dan op het immense plein. We staan naast het mausoleum van Mao Zedong. En die wordt gretig bezocht... Duizenden mensen lopen door met touw gemarkeerde paden om zo, na twee uur wandelen, 2 minuten Mao te kunnen zien liggen opgebaard (langer dan 2 minuten gaat niet, want je mag niet stilstaan bij de opgebaarde keizer, je moet doorlopen). Maar dan ook echt duizenden mensen, vooral Chinezen. Met per groep een gekleurd petje op voor de herkenning. Het is niet te geloven, zo druk, en zo strak georganiseerd.
We lopen verder in de richting van het andere eind van het plein, waar een brede weg het plein scheidt van de Poort van de Hemelse Vrede. Deze poort geeft toegang tot de Verboden Stad, waar we later nog heen gaan. Het gebouw kent iedereen: Elke keer als er in Beijing een parade wordt afgenomen stond de keizer daar te zwaaien. Heel herkenbaar. Met een enorme foto van Mao onder het podium waar hij zelf altijd stond te zwaaien.
Het plein was vroeger “leeg”. Er stonden geen gebouwen, en was omzoomd door de regeringsgebouwen en de Poort van de Hemelse Vrede. Nu staat het mausoleum van Mao Zedong er op (sinds 1976) en een obelisk ter nagedachtenis aan de gevallenen in de oorlog tegen Japan (die wij kennen als de Tweede Wereldoorlog), en twee enorme videoschermen, die er nu een paar jaar staan. Dat hakt het plein in tweeën, maar er is nog steeds genoeg ruimte om 500.000 mensen te kunnen bergen. Je weet niet wat je ziet.
Terwijl wij het plein en de gebouwen bewonderen verworden wij ook langzamerhand een bezienswaardigheid. Kees steekt ver boven alle Chinezen uit, en dat maakt indruk. Evenals het blonde haar en de, in vergelijking met de Chinezen, blanke huid van Gea. Een blanke huid is een Chinees schoonheidsideaal. Vandaar. Mensen staan je gewoon openlijk aan te gapen. En erger nog: Ze komen gewoon vragen of ze met je op de foto mogen. Natuurlijk, dat doen we. Het zullen er maar een paar zijn, denken we...
Vanaf het plein gaan we onder de brede straat door, waar de parades over heen voeren, naar de Poort van de Hemelse Vrede. Via deze poort kom je in de Verboden Stad. Dat is onze volgende stop.
Waren er op het Plein van de Hemelse Vrede veel Chinezen, in de Verboden Stad lopen er nog meer. In groepen van 15 tot 30 personen, aangevoerd door een Chinese reisleider met een draagbare versterker op batterijen waaraan een microfoon gekoppeld is. Je hoort ze van verre al aankomen. Daarnaast nog evenveel “loslopende” Chinezen en andere Aziaten. Opvallend weinig mensen uit het Westen, wij vallen dus echt wel op.
Het complex is 750x960 meter groot. Om de Stad liggen een brede gracht en een muur van 10 meter hoog. Met het zand dat vrij kwam om de gracht te graven werd ten noorden van de Stad het Jingshan Park aangelegd. De vloeren bestaan uit 15 lagen bestrating, om de mogelijkheid tot het graven van tunnels van buitenaf tegen te gaan.
Vanaf de zuidelijke kant komen wij de Stad binnen. En komen op de eerste van 4 grote binnenplaatsen die van zuid naar noord in de stad liggen. De eerste binnenplaats wordt door de Gouden Waterstroom doorsneden. Hierover liggen 5 bruggen, waarvan de middelste enkel door de Keizer mocht worden gebruikt, en eens per jaar door de Keizerin, op haar verjaardag.
Dit eerste plein steken we over en komen via een poortgebouw op het tweede plein. Hier staat ook het ‘Paviljoen van het Gebed voor een goede Oogst’, waar de Keizer na de winter kwam om te bidden, nadat hij drie dagen had gevast. Dat bidden is wel een raar ding, omdat Henk ons vertelde dat China toch vooral een atheïstisch land is, waardoor er geen geloven zijn. Rare jongens, die Chinezen.
Ondertussen nam onze populariteit in China toe, en moesten we steeds meer op de foto met de Aziaten, die ons helemaal geweldig vonden. Ook mannen hoor, die kwamen ons ook gewoon even aanraken en hele verhalen in het Chinees (of zo) afsteken. En wij maar lachen...
Tot op een gegeven moment we niet meer loskwamen van die figuren. We zijn toen maar gewoon weggelopen op naar het volgende plein, en de meute een beetje mijdend. Dat werkte perfect, geen hinder meer van fotograferende Aziaten gehad. Ja, dat deden ze wel maar dan stiekem, zoals wij ook stiekem beroemdheden fotograferen. Jaja, wij prijken tegenwoordig op heel wat schoorsteenmantels in Azië :-)
Na de grote binnenplaatsen komen we op kleinere binnenplaatsen, via allerlei gangen (allemaal recht en haaks op elkaar, vierkant en rechthoekig is wat in Beijing voornamelijk de klok slaat. Vierkant staat namelijk voor “Aarde”, waar rond voor “Hemel” staat. Je leert hier nog eens wat).
Die kleinere plaatsen waren de privé vertrekken van de Keizer en zijn concubines. Die woonden daar echter nogal armlastig... Echt geen enkele vorm van luxe hadden ze daar. De Keizer wellicht wel, maar in die ruimten mogen we niet komen.
Vanuit de privé vertrekken komen we in de Keizerlijke Tuin. Met rotsen die zijn aangelegd van stenen die duizenden kilometers verderop komen. Ziet er best mooi uit, maar de hoeveelheid mensen maken het lastig dat in te zien. Overigens maakt de hoeveelheid Chinezen niet uit: Je hebt geen enkele last van ze in de zin van schreeuwende kinderen en zo. Dat hebben zie hier prima onder controle. Als die gidsen nu ook nog een tandje zachter in hun versterker te keer gaan, wordt het ineens rustig op straat.
Na het bezoek aan de Verboden Stad en het Plein van de Hemelse Vrede, wat beide bijzonder indrukwekkend was, gaan we met de bus naar ons lunchadres. Wederom een Chinees restaurant met de gebruikelijke taferelen. En wederom lekker.
Na de lunch gaan we op bezoek bij de Tempel van de Hemelse Vrede. Ja, de Hemelse Vrede vier hoogtij vandaag, vanaf nu geen aardse ruzies meer :-)
Deze tempel ligt in een prachtig park. De as van het park ligt in het verlengde van de as van het Plein van de Hemelse Vrede en de Verboden Stad, maar dan zo’n 3 kilometer verderop. Het tempelcomplex bestaat uit een grote ronde hal, waar voor een goede oogst werd gebeden, de hal van de keizerlijke onthouding (de keizer moest 3 dagen vasten alvorens aan de ceremonie in de grote ronde hal deel te nemen, hetgeen best een opgave is als je elke avond een andere, verse concubine voorgeschoteld krijgt), en het open altaar van de hemel. En natuurlijk wat bijgebouwen.
In het park rondom de tempel vind je voornamelijk oudere mensen. Gepensioneerden, die daar zingen, dansen, kaarten en andere vrije tijds bestedingen uitvoeren. Het is er erg gezellig. Een beetje Central Park in New York, maar dan met een ouder publiek. Overigens gaan de vrouwen in China met 50 jaar met pensioen, en de mannen met 55 jaar. Een beetje Griekenland maar dan anders...
We lopen langs diverse bezigheden en komen uiteindelijk bij de ingang van het tempelcomplex, bij de grote ronde hal. Indrukwekkend, dat zeker!
Langzaamaan lopen we naar de zuidelijke uitgang, waarbij we dus alle belangrijke gebouwen passeren. Overigens is het hier enorm netjes en schoon, dat geldt overigens voor alle plaatsen waar wij geweest zijn in Beijing. Dat hebben ze hier goed voor elkaar dus. Behalve het sanitair. Een toilet schoonmaken kennen en kunnen ze hier niet. Bah.
Als we het complex verlaten begint de zon al wat te zakken. Het is echt heerlijk weer, we verbranden zelfs lichtelijk dus zijn ondertussen druk aan het smeren geslagen.
Volgende reisdoel is de antiek-wijk. Hier werd vroeger echt antiek verkocht, maar tegenwoordig is het allemaal “antiek van gisteren”, zoals Henk het doeltreffend omschrijft. Hij waarschuwt ons dat, als we iets kopen, we heel erg flink moeten afdingen. Anders ga je het schip in... We lopen de straatjes in, en het is hier een gezellige boel. Aan het eind van de straat slaan we linksaf en komen in een straatje met kleine winkeltjes, mensen op straat en handel. Gewoon de dagelijkse dingen voor de gemiddelde Pekinees (niet te verwarren met een bepaald ras dat zich hond noemt, maar die naam ook eigenlijk niet zou mogen dragen). Dit is erg leuk. Kippenkoppen, die gemarineerd worden verkocht, vlees waar iedereen met de handen aanzit, groenten, fruit en drukte. Prachtig!
Maar, we hebben beperkt de tijd, om 17:30 gaat de bus al weer, en die brengt ons naar een shopping-mall, waar onder andere een McDonalds en een KFC gevestigd zijn. Een groot deel van de groep wil namelijk “wel eens wat anders eten”. We zijn net in China en we gaan een vette hap halen... Nou, wij dus niet. Kijk, als je dat op het eind van de reis doet kunnen we ons dat goed voorstellen. Maar op de tweede dag al?
Wij besluiten een broodje bij de Subway te gaan halen. En lopen daarna een rondje in de shopping mall. Waar we spontaan tegen een foute kerstbal en een souvenir voor onze verzameling op ons toilet aanlopen. We dingen ook hier flink af en dat lukt prima!
Om 19:00 komt de bus ons weer halen, op naar de laatste stop voor vandaag: Het Red Theatre. Waar we een voorstelling getiteld The Legend Of Kungfu te zien krijgen. Een show van 5 kwartier met dans en muziek, over de legende van Chung Yi die van klein jongetje opgroeit naar meester in Kung Fu. Dat zag er echt prachtig uit. Helaas was het niet toegestaan om tijdens de voorstelling foto’s te maken. Die moet je dus zelf even googlen.
Na deze show stappen we in de bus, op het hotel aan. Waar we om 21:30u aankomen. Moe maar echt voldaan. Wat een dag vol indrukwekkende bezigheden...
Maar we hebben toch goed geslapen. Scheelt als je zo vermoeid bent natuurlijk.
Om 07:00u staan we op, we hebben een culturele dag Beijing voor de boeg. Dus snel douchen, ontbijten en dan naar de bus. Die om 8:30 gaat vertrekken.
Het is prachtig weer: De zon staat al aan een wolkenloze hemel en de temperatuur is dermate dat t-shirt en lange broek een uitstekende keuze zijn voor de dag.
De eerste stop is een half uurtje met de bus: Het Plein van de Hemelse Vrede (Tiananmen Square). Wereldberoemd, al is het niet altijd even positief. Wie herinnert zich niet het beeld van de student die geheel eigenhandig in 1989 een tank tegenhoudt? Dat plein, daar gaan we dus naar toe.
We parkeren om de hoek, want langs het plein mag het verkeer niet stoppen.
We lopen door een tunnel en komen dan op het immense plein. We staan naast het mausoleum van Mao Zedong. En die wordt gretig bezocht... Duizenden mensen lopen door met touw gemarkeerde paden om zo, na twee uur wandelen, 2 minuten Mao te kunnen zien liggen opgebaard (langer dan 2 minuten gaat niet, want je mag niet stilstaan bij de opgebaarde keizer, je moet doorlopen). Maar dan ook echt duizenden mensen, vooral Chinezen. Met per groep een gekleurd petje op voor de herkenning. Het is niet te geloven, zo druk, en zo strak georganiseerd.
We lopen verder in de richting van het andere eind van het plein, waar een brede weg het plein scheidt van de Poort van de Hemelse Vrede. Deze poort geeft toegang tot de Verboden Stad, waar we later nog heen gaan. Het gebouw kent iedereen: Elke keer als er in Beijing een parade wordt afgenomen stond de keizer daar te zwaaien. Heel herkenbaar. Met een enorme foto van Mao onder het podium waar hij zelf altijd stond te zwaaien.
Het plein was vroeger “leeg”. Er stonden geen gebouwen, en was omzoomd door de regeringsgebouwen en de Poort van de Hemelse Vrede. Nu staat het mausoleum van Mao Zedong er op (sinds 1976) en een obelisk ter nagedachtenis aan de gevallenen in de oorlog tegen Japan (die wij kennen als de Tweede Wereldoorlog), en twee enorme videoschermen, die er nu een paar jaar staan. Dat hakt het plein in tweeën, maar er is nog steeds genoeg ruimte om 500.000 mensen te kunnen bergen. Je weet niet wat je ziet.
Terwijl wij het plein en de gebouwen bewonderen verworden wij ook langzamerhand een bezienswaardigheid. Kees steekt ver boven alle Chinezen uit, en dat maakt indruk. Evenals het blonde haar en de, in vergelijking met de Chinezen, blanke huid van Gea. Een blanke huid is een Chinees schoonheidsideaal. Vandaar. Mensen staan je gewoon openlijk aan te gapen. En erger nog: Ze komen gewoon vragen of ze met je op de foto mogen. Natuurlijk, dat doen we. Het zullen er maar een paar zijn, denken we...
Vanaf het plein gaan we onder de brede straat door, waar de parades over heen voeren, naar de Poort van de Hemelse Vrede. Via deze poort kom je in de Verboden Stad. Dat is onze volgende stop.
Waren er op het Plein van de Hemelse Vrede veel Chinezen, in de Verboden Stad lopen er nog meer. In groepen van 15 tot 30 personen, aangevoerd door een Chinese reisleider met een draagbare versterker op batterijen waaraan een microfoon gekoppeld is. Je hoort ze van verre al aankomen. Daarnaast nog evenveel “loslopende” Chinezen en andere Aziaten. Opvallend weinig mensen uit het Westen, wij vallen dus echt wel op.
Het complex is 750x960 meter groot. Om de Stad liggen een brede gracht en een muur van 10 meter hoog. Met het zand dat vrij kwam om de gracht te graven werd ten noorden van de Stad het Jingshan Park aangelegd. De vloeren bestaan uit 15 lagen bestrating, om de mogelijkheid tot het graven van tunnels van buitenaf tegen te gaan.
Vanaf de zuidelijke kant komen wij de Stad binnen. En komen op de eerste van 4 grote binnenplaatsen die van zuid naar noord in de stad liggen. De eerste binnenplaats wordt door de Gouden Waterstroom doorsneden. Hierover liggen 5 bruggen, waarvan de middelste enkel door de Keizer mocht worden gebruikt, en eens per jaar door de Keizerin, op haar verjaardag.
Dit eerste plein steken we over en komen via een poortgebouw op het tweede plein. Hier staat ook het ‘Paviljoen van het Gebed voor een goede Oogst’, waar de Keizer na de winter kwam om te bidden, nadat hij drie dagen had gevast. Dat bidden is wel een raar ding, omdat Henk ons vertelde dat China toch vooral een atheïstisch land is, waardoor er geen geloven zijn. Rare jongens, die Chinezen.
Ondertussen nam onze populariteit in China toe, en moesten we steeds meer op de foto met de Aziaten, die ons helemaal geweldig vonden. Ook mannen hoor, die kwamen ons ook gewoon even aanraken en hele verhalen in het Chinees (of zo) afsteken. En wij maar lachen...
Tot op een gegeven moment we niet meer loskwamen van die figuren. We zijn toen maar gewoon weggelopen op naar het volgende plein, en de meute een beetje mijdend. Dat werkte perfect, geen hinder meer van fotograferende Aziaten gehad. Ja, dat deden ze wel maar dan stiekem, zoals wij ook stiekem beroemdheden fotograferen. Jaja, wij prijken tegenwoordig op heel wat schoorsteenmantels in Azië :-)
Na de grote binnenplaatsen komen we op kleinere binnenplaatsen, via allerlei gangen (allemaal recht en haaks op elkaar, vierkant en rechthoekig is wat in Beijing voornamelijk de klok slaat. Vierkant staat namelijk voor “Aarde”, waar rond voor “Hemel” staat. Je leert hier nog eens wat).
Die kleinere plaatsen waren de privé vertrekken van de Keizer en zijn concubines. Die woonden daar echter nogal armlastig... Echt geen enkele vorm van luxe hadden ze daar. De Keizer wellicht wel, maar in die ruimten mogen we niet komen.
Vanuit de privé vertrekken komen we in de Keizerlijke Tuin. Met rotsen die zijn aangelegd van stenen die duizenden kilometers verderop komen. Ziet er best mooi uit, maar de hoeveelheid mensen maken het lastig dat in te zien. Overigens maakt de hoeveelheid Chinezen niet uit: Je hebt geen enkele last van ze in de zin van schreeuwende kinderen en zo. Dat hebben zie hier prima onder controle. Als die gidsen nu ook nog een tandje zachter in hun versterker te keer gaan, wordt het ineens rustig op straat.
Na het bezoek aan de Verboden Stad en het Plein van de Hemelse Vrede, wat beide bijzonder indrukwekkend was, gaan we met de bus naar ons lunchadres. Wederom een Chinees restaurant met de gebruikelijke taferelen. En wederom lekker.
Na de lunch gaan we op bezoek bij de Tempel van de Hemelse Vrede. Ja, de Hemelse Vrede vier hoogtij vandaag, vanaf nu geen aardse ruzies meer :-)
Deze tempel ligt in een prachtig park. De as van het park ligt in het verlengde van de as van het Plein van de Hemelse Vrede en de Verboden Stad, maar dan zo’n 3 kilometer verderop. Het tempelcomplex bestaat uit een grote ronde hal, waar voor een goede oogst werd gebeden, de hal van de keizerlijke onthouding (de keizer moest 3 dagen vasten alvorens aan de ceremonie in de grote ronde hal deel te nemen, hetgeen best een opgave is als je elke avond een andere, verse concubine voorgeschoteld krijgt), en het open altaar van de hemel. En natuurlijk wat bijgebouwen.
In het park rondom de tempel vind je voornamelijk oudere mensen. Gepensioneerden, die daar zingen, dansen, kaarten en andere vrije tijds bestedingen uitvoeren. Het is er erg gezellig. Een beetje Central Park in New York, maar dan met een ouder publiek. Overigens gaan de vrouwen in China met 50 jaar met pensioen, en de mannen met 55 jaar. Een beetje Griekenland maar dan anders...
We lopen langs diverse bezigheden en komen uiteindelijk bij de ingang van het tempelcomplex, bij de grote ronde hal. Indrukwekkend, dat zeker!
Langzaamaan lopen we naar de zuidelijke uitgang, waarbij we dus alle belangrijke gebouwen passeren. Overigens is het hier enorm netjes en schoon, dat geldt overigens voor alle plaatsen waar wij geweest zijn in Beijing. Dat hebben ze hier goed voor elkaar dus. Behalve het sanitair. Een toilet schoonmaken kennen en kunnen ze hier niet. Bah.
Als we het complex verlaten begint de zon al wat te zakken. Het is echt heerlijk weer, we verbranden zelfs lichtelijk dus zijn ondertussen druk aan het smeren geslagen.
Volgende reisdoel is de antiek-wijk. Hier werd vroeger echt antiek verkocht, maar tegenwoordig is het allemaal “antiek van gisteren”, zoals Henk het doeltreffend omschrijft. Hij waarschuwt ons dat, als we iets kopen, we heel erg flink moeten afdingen. Anders ga je het schip in... We lopen de straatjes in, en het is hier een gezellige boel. Aan het eind van de straat slaan we linksaf en komen in een straatje met kleine winkeltjes, mensen op straat en handel. Gewoon de dagelijkse dingen voor de gemiddelde Pekinees (niet te verwarren met een bepaald ras dat zich hond noemt, maar die naam ook eigenlijk niet zou mogen dragen). Dit is erg leuk. Kippenkoppen, die gemarineerd worden verkocht, vlees waar iedereen met de handen aanzit, groenten, fruit en drukte. Prachtig!
Maar, we hebben beperkt de tijd, om 17:30 gaat de bus al weer, en die brengt ons naar een shopping-mall, waar onder andere een McDonalds en een KFC gevestigd zijn. Een groot deel van de groep wil namelijk “wel eens wat anders eten”. We zijn net in China en we gaan een vette hap halen... Nou, wij dus niet. Kijk, als je dat op het eind van de reis doet kunnen we ons dat goed voorstellen. Maar op de tweede dag al?
Wij besluiten een broodje bij de Subway te gaan halen. En lopen daarna een rondje in de shopping mall. Waar we spontaan tegen een foute kerstbal en een souvenir voor onze verzameling op ons toilet aanlopen. We dingen ook hier flink af en dat lukt prima!
Om 19:00 komt de bus ons weer halen, op naar de laatste stop voor vandaag: Het Red Theatre. Waar we een voorstelling getiteld The Legend Of Kungfu te zien krijgen. Een show van 5 kwartier met dans en muziek, over de legende van Chung Yi die van klein jongetje opgroeit naar meester in Kung Fu. Dat zag er echt prachtig uit. Helaas was het niet toegestaan om tijdens de voorstelling foto’s te maken. Die moet je dus zelf even googlen.
Na deze show stappen we in de bus, op het hotel aan. Waar we om 21:30u aankomen. Moe maar echt voldaan. Wat een dag vol indrukwekkende bezigheden...
Unable to Launch Flash Player
This message is being displayed because the browser was unable to load the Flash Player required to display this content.
There are several possible causes for this;
- Your current Flash Player is outdated or it is not installed on your system. Download the latest Flash Player.
- Your browser does not have JavaScript enabled, this is required to load the Flash content.
- The Theme file used to generate this site may be missing the required JavaScript to launch the Flash player.
Dag 3 - 29 maart 2014