Om even
voor zeven worden we gewekt door een conductrice
die koffie en thee komt brengen in onze cabine. Nog
anderhalf uur voordat we aankomen op het station
van Xi’an. Het is al licht buiten, maar er is
weinig te zien: Het is nogal mistig. Alles wat
redelijk dichtbij is ziet er overigens anders uit
dan in Beijing. We komen in een heel andere wereld
lijkt wel.
We kleden ons aan, poetsen de tanden en wachten totdat we in Xi’an zijn. Daar worden we opgewacht door onze nieuwe lokale gids, James. Hij heet in het Chinees heel anders, maar dat is niet uit te spreken. James is het dus. James leidt ons naar de bus, een kleinere versie dan die in Beijing, maar toch met meer dan voldoende ruimte voor 15 personen + de aanhang, die ons vervolgens in een dik half uur naar het hotel brengt.
Prima hotel! Ziet er goed uit. We schuiven meteen aan, aan de ontbijttafel. Daar zijn we ook wel even aan toe. Ondertussen regelt Henk de kamers en deelt de sleutels uit.
We zitten op de 5e etage, met een redelijk goed uitzicht.
Eerst eens even bijkomen en douchen. Om half twaalf moeten we weer in de lobby zijn, we gaan dan fietsen op de stadsmuur van Xi’an. Hoewel Xi’an nu een stad is met 8,5 miljoen inwoners, was het vroeger veel kleiner, en is er zo’n 1600 jaar geleden de huidige stadsmuur gebouwd. Deze stadsmuur is de best bewaarde stadsmuur in heel China, en zo breed (zeker 40 meter) dat je er op kunt fietsen. En dat gaan wij dus doen. De volle 13,7 kilometer rond.
We krijgen allemaal een fiets en stellen die af. Zijn best kleine fietsen waarvan het stuur niet in hoogte verstelbaar is, dus Kees heeft daar best wel wat last van. Maar het is een mooie rit. Het is nog steeds erg heiig. Dat is jammer voor het uitzicht, maar wel goed voor de temperatuur. Het is heerlijk weer! In een uur rijden we de ronde, over een hobbelige muur. Het is een zuivere rechthoek wat we fietsen. Doordat het zo heiig is zie je de hoeken niet eerder dan een kilometer vooraf. We zijn best moe als we aankomen. Met onze stalen conditie... Last van de billen en de benen. We hebben de Chinese Muur en de trap van de Drumtoren in Beijing ook nog in die stalen benen zitten...
Na de fietstocht over de muur gaan we met de bus naar de drumtoren van Xi’an, precies midden in het stadscentrum. Hier krijgen we vrije tijd, tot 16:30.
Het centrum is een drukte van belang. Midden in het centrum, waar wij dus zijn, is ook een moslim wijk met allemaal kleine winkeltjes in een kleine steeg. Die weer uitkomt op een bredere weg met ook allemaal winkeltjes. Kraampjes eigenlijk. Het is erg leuk om daar doorheen te lopen. Natuurlijk wordt er wel 100.000x gevraagd of we wat willen kopen, maar de mensen zijn totaal niet opdringerig. Je voelt je hier prima op je gemak.
Ondertussen kijken we uit naar een eetgelegenheid. We moeten nog lunchen en willen wel weer een Subway-broodje, maar die is niet te vinden. Enkel kraampjes op de straat waar je van alles te eten kunt krijgen. Kees durft het risico niet aan dat z’n darmen van slag raken, en we eten dus maar niets van deze kraampjes. En komen uiteindelijk bij de McDonalds terecht (die hier overigens op elke straathoek te vinden is). Even een snelle hap en dan de straat weer op. Onder de drukke straat door naar de overkant, waar een shopping mall is. Die vinden we, en we lopen er ook meteen weer uit. Het is niet echt een leuk winkelcentrum. We gaan dus verder de straat over, in een drukte van belang. We zijn nogal een bezienswaardigheid. Kees omdat hij zo groot is en Gea omdat ze blond is. Weer regelmatig worden er foto’s van ons gemaakt of kijken mensen ons na. Je raakt er aan gewend...
We hebben nog één missie te volbrengen overigens. Even aantonen dat Starbucks hier in China bijzonder goed geworteld is. We tellen er op onze rondgang al 3, zonder er echt op te letten. Speciaal voor Evelien nog even een foto gemaakt (sorry Eef :-))
De stad is erg groot, je voelt je ook echt in een stad. In Beijing had je dat niet, hoewel die stad ook nog groter is. Stukken groter zelfs. Hier is het echt een drukte van belang, met brede wegen, grote pleinen, hoge gebouwen en een massaal verkeer. Dat verkeer is zo erg hier in China, als niet-chinees zijnde kun je hier dan ook geen auto huren. Er staan strepen op de weg, maar die zijn enkel voor de versiering. Oversteken is hier spelen met je leven. Verkeerslichten zijn er wel, maar niemand kent het verschil tussen rood-oranje-geel. Het is maar goed dat op de belangrijke wegen de tegenliggende rijbanen zijn afgeschermd met een hek (gewoon midden op de weg), anders reed men echt maar zoals men dacht dat het het beste was. Wat een chaos!
Om 16:15 zijn we weer bij de bus. Iedereen is er al, dus we kunnen meteen op het hotel aan. Waar we even na vijven arriveren. We spreken af om 18:30 in de lobby, voor het avond programma. Dat geeft ons de gelegenheid om even een uurtje te gaan slapen, en dan snel douchen en weer naar beneden.
We gaan naar een diner-show. Een dans-eet-muziek show dus. Waar we om even voor zeven aankomen. Het is in een hotel waar ook een theater in zit. In het hotel zit ook een pin-automaat waar velen nog even gebruik van maken. Het is pas kwart over zeven als we aan tafel gaan. We zitten echt eerste rang. En met z’n allen aan één tafel. Dat is goed geregeld!
Het diner bestaat uit dumplings. Een soort gevulde pasteitjes die je in één hap naar binnen werkt. Met elke keer een andere vulling De dumpling zelf is in model gebracht naar de aard van de vulling. Heb je dus een dumpling met eendenvlees, dan ziet de dumpling er uit als een eend. Erg leuk gedaan. En erg lekker!
De dumplings komen in razend tempo, we krijgen diverse smaken te verwerken. We dachten even dat we het diner te laat zouden afsluiten, want om 20:00u begint de dans-show, maar we redden het met gemak. Die Chinezen houden wel van een hoog tempo.
De show is een dans en muziek show die men tijdens de Tang Dynastie uitvoerde. En bestaat uit een zestal hoofdstukken die elk een minuut of 10 duren. Leuk om te zien, hoewel er in elke dans best het een en ander fout ging. Maar dat mocht de pret niet drukken. Om kwart voor tien was de show afgelopen. Wij weer in de bus, terug naar het hotel. We rijden op een gegeven moment langs de stadsmuur, die nu prachtig verlicht is. Evenals het park wat aan de muur grenst op een bepaalde locatie. Daar is echt de nodige aandacht aan besteed.
En het is nog steeds druk op straat.
We komen aan in het hotel en besluiten nog even een drankje te nemen in de bar. Samen met nog wat andere reisgenoten.
Na een wijntje en een cola gaan we terug naar onze kamer. Het is dan bijna elf uur. We hebben er een vermoeiende dag (en nacht...) opzitten. Tijd om te gaan slapen. Morgen opnieuw een enerverende dag, en om 7:00u gaat de wekker al weer. Leuk, vakantie. Rust je zo lekker van uit :-)
We kleden ons aan, poetsen de tanden en wachten totdat we in Xi’an zijn. Daar worden we opgewacht door onze nieuwe lokale gids, James. Hij heet in het Chinees heel anders, maar dat is niet uit te spreken. James is het dus. James leidt ons naar de bus, een kleinere versie dan die in Beijing, maar toch met meer dan voldoende ruimte voor 15 personen + de aanhang, die ons vervolgens in een dik half uur naar het hotel brengt.
Prima hotel! Ziet er goed uit. We schuiven meteen aan, aan de ontbijttafel. Daar zijn we ook wel even aan toe. Ondertussen regelt Henk de kamers en deelt de sleutels uit.
We zitten op de 5e etage, met een redelijk goed uitzicht.
Eerst eens even bijkomen en douchen. Om half twaalf moeten we weer in de lobby zijn, we gaan dan fietsen op de stadsmuur van Xi’an. Hoewel Xi’an nu een stad is met 8,5 miljoen inwoners, was het vroeger veel kleiner, en is er zo’n 1600 jaar geleden de huidige stadsmuur gebouwd. Deze stadsmuur is de best bewaarde stadsmuur in heel China, en zo breed (zeker 40 meter) dat je er op kunt fietsen. En dat gaan wij dus doen. De volle 13,7 kilometer rond.
We krijgen allemaal een fiets en stellen die af. Zijn best kleine fietsen waarvan het stuur niet in hoogte verstelbaar is, dus Kees heeft daar best wel wat last van. Maar het is een mooie rit. Het is nog steeds erg heiig. Dat is jammer voor het uitzicht, maar wel goed voor de temperatuur. Het is heerlijk weer! In een uur rijden we de ronde, over een hobbelige muur. Het is een zuivere rechthoek wat we fietsen. Doordat het zo heiig is zie je de hoeken niet eerder dan een kilometer vooraf. We zijn best moe als we aankomen. Met onze stalen conditie... Last van de billen en de benen. We hebben de Chinese Muur en de trap van de Drumtoren in Beijing ook nog in die stalen benen zitten...
Na de fietstocht over de muur gaan we met de bus naar de drumtoren van Xi’an, precies midden in het stadscentrum. Hier krijgen we vrije tijd, tot 16:30.
Het centrum is een drukte van belang. Midden in het centrum, waar wij dus zijn, is ook een moslim wijk met allemaal kleine winkeltjes in een kleine steeg. Die weer uitkomt op een bredere weg met ook allemaal winkeltjes. Kraampjes eigenlijk. Het is erg leuk om daar doorheen te lopen. Natuurlijk wordt er wel 100.000x gevraagd of we wat willen kopen, maar de mensen zijn totaal niet opdringerig. Je voelt je hier prima op je gemak.
Ondertussen kijken we uit naar een eetgelegenheid. We moeten nog lunchen en willen wel weer een Subway-broodje, maar die is niet te vinden. Enkel kraampjes op de straat waar je van alles te eten kunt krijgen. Kees durft het risico niet aan dat z’n darmen van slag raken, en we eten dus maar niets van deze kraampjes. En komen uiteindelijk bij de McDonalds terecht (die hier overigens op elke straathoek te vinden is). Even een snelle hap en dan de straat weer op. Onder de drukke straat door naar de overkant, waar een shopping mall is. Die vinden we, en we lopen er ook meteen weer uit. Het is niet echt een leuk winkelcentrum. We gaan dus verder de straat over, in een drukte van belang. We zijn nogal een bezienswaardigheid. Kees omdat hij zo groot is en Gea omdat ze blond is. Weer regelmatig worden er foto’s van ons gemaakt of kijken mensen ons na. Je raakt er aan gewend...
We hebben nog één missie te volbrengen overigens. Even aantonen dat Starbucks hier in China bijzonder goed geworteld is. We tellen er op onze rondgang al 3, zonder er echt op te letten. Speciaal voor Evelien nog even een foto gemaakt (sorry Eef :-))
De stad is erg groot, je voelt je ook echt in een stad. In Beijing had je dat niet, hoewel die stad ook nog groter is. Stukken groter zelfs. Hier is het echt een drukte van belang, met brede wegen, grote pleinen, hoge gebouwen en een massaal verkeer. Dat verkeer is zo erg hier in China, als niet-chinees zijnde kun je hier dan ook geen auto huren. Er staan strepen op de weg, maar die zijn enkel voor de versiering. Oversteken is hier spelen met je leven. Verkeerslichten zijn er wel, maar niemand kent het verschil tussen rood-oranje-geel. Het is maar goed dat op de belangrijke wegen de tegenliggende rijbanen zijn afgeschermd met een hek (gewoon midden op de weg), anders reed men echt maar zoals men dacht dat het het beste was. Wat een chaos!
Om 16:15 zijn we weer bij de bus. Iedereen is er al, dus we kunnen meteen op het hotel aan. Waar we even na vijven arriveren. We spreken af om 18:30 in de lobby, voor het avond programma. Dat geeft ons de gelegenheid om even een uurtje te gaan slapen, en dan snel douchen en weer naar beneden.
We gaan naar een diner-show. Een dans-eet-muziek show dus. Waar we om even voor zeven aankomen. Het is in een hotel waar ook een theater in zit. In het hotel zit ook een pin-automaat waar velen nog even gebruik van maken. Het is pas kwart over zeven als we aan tafel gaan. We zitten echt eerste rang. En met z’n allen aan één tafel. Dat is goed geregeld!
Het diner bestaat uit dumplings. Een soort gevulde pasteitjes die je in één hap naar binnen werkt. Met elke keer een andere vulling De dumpling zelf is in model gebracht naar de aard van de vulling. Heb je dus een dumpling met eendenvlees, dan ziet de dumpling er uit als een eend. Erg leuk gedaan. En erg lekker!
De dumplings komen in razend tempo, we krijgen diverse smaken te verwerken. We dachten even dat we het diner te laat zouden afsluiten, want om 20:00u begint de dans-show, maar we redden het met gemak. Die Chinezen houden wel van een hoog tempo.
De show is een dans en muziek show die men tijdens de Tang Dynastie uitvoerde. En bestaat uit een zestal hoofdstukken die elk een minuut of 10 duren. Leuk om te zien, hoewel er in elke dans best het een en ander fout ging. Maar dat mocht de pret niet drukken. Om kwart voor tien was de show afgelopen. Wij weer in de bus, terug naar het hotel. We rijden op een gegeven moment langs de stadsmuur, die nu prachtig verlicht is. Evenals het park wat aan de muur grenst op een bepaalde locatie. Daar is echt de nodige aandacht aan besteed.
En het is nog steeds druk op straat.
We komen aan in het hotel en besluiten nog even een drankje te nemen in de bar. Samen met nog wat andere reisgenoten.
Na een wijntje en een cola gaan we terug naar onze kamer. Het is dan bijna elf uur. We hebben er een vermoeiende dag (en nacht...) opzitten. Tijd om te gaan slapen. Morgen opnieuw een enerverende dag, en om 7:00u gaat de wekker al weer. Leuk, vakantie. Rust je zo lekker van uit :-)
Unable to Launch Flash Player
This message is being displayed because the browser was unable to load the Flash Player required to display this content.
There are several possible causes for this;
- Your current Flash Player is outdated or it is not installed on your system. Download the latest Flash Player.
- Your browser does not have JavaScript enabled, this is required to load the Flash content.
- The Theme file used to generate this site may be missing the required JavaScript to launch the Flash player.
Dag 6 - 01 april 2014