Vandaag
de laatste dag. Vanavond om 20:10 vliegen we weer
naar huis, en dat betekent dat we om 18:00 op het
vliegveld moeten zijn.
Tijd genoeg dus voor nog een relaxed dagje.
Als we opstaan gaat Kees eerst weer even zwemmen, zoals elke ochtend.
Paul had Gea gevraagd om wat mooie foto’s te maken voor de website en de brochure. En Helene was Max naar het werk aan het brengen.
Paul en Kees besloten daarop om met de honden even naar het strand te gaan. Zelfde strand als vorige week zondag, bij San Juan. Eigenlijk zijn hier 3 strandjes: Dat strandde waar we vorige week geweest zijn, het meest ontoegankelijke en dus het meest rustige (en daar zijn Paul en Kees ook gaan zwemmen), iets verderop een groter strand, makkelijk bereikbaar en dus drukker. Maar dan moet je denken aan 5 auto’s op het strand, drukker niet. En nog een klein strandje, iets lastiger te bereiken maar wel het mooiste strand. Met veel schaduw en een mooie baai. Paul en Kees zijn overigens op alle stranden even wezen kijken.
Terug gekomen had Gea het zo ver dat er foto’s gemaakt konden worden van het zwembad. Maar er moesten dan wel mensen in het zwembad, anders ziet het er zo verlaten uit. Dus Kees, Paul en Helene in en rond het zwembad en Gea foto’s maken. Helemaal geen straf, want nadat we gisteren best een grauwe dag hadden was het vandaag erg warm en zonnig.
Nu wil het geval dat de bewoners van Sint Willibrordus, waar Paul en Helene ook wonen, de omgeving meer op de toeristenkaart willen zetten. Het is namelijk qua toerisme erg rustig in deze regio. Dus hebben de locals een actie bedacht: Williwood. A la Hollywood. Inclusief grote witte letters in de bergen. En dat gaat vandaag allemaal van start. Paul en Helene wilden even naar de toko, wat eigenlijk het centrum van dit hele gebeuren is.
En wij moesten de auto nog even aftanken. Dus Paul en Helene gingen op weg, wij zouden even later gaan.
Komt Paul op een gegeven moment weer thuis: Er is een rondrit met een bus georganiseerd. Gaat de hele dag door. Of we ook mee willen. En ja, dat willen we wel. Hiervoor moeten we om 13:15 bij de toko zijn. Hebben we nog net genoeg tijd om te tanken en vervolgens naar de toko te rijden. Dus zo gezegd zo gedaan. Om 13:15 staan we dus afgetankt en wel op de parkeerplaats bij de toko. En het is warm!
Maar dat mag de pret niet drukken. Gauw de schaduw in en een colaatje drinken. Rond 13:45 staat de bus voor en kunnen we gaan.
De bus is op zich al een museumstuk. Helemaal van hout, en erg oud. Met een big mama als chauffeuse. Samen met ons vieren stapt nog een stel in, zodat deze rondrit voor 6 personen is.
We vertrekken richting Tera Kora. Dat ligt aan de noordzijde van het eiland, een paar kilometer verderop. Maar je moet wel door de bergen/ EN dat is een leuke rit. We hebben een soortement gids aan boord die e.e.a. verteld over de omgeving. Halverwege, als we boven zijn, wordt de bus gedraaid en rijden we weer terug. Voor de toko langs, naar het kerkje van Sint Willibrordus. Dat kerkje kijken Paul en Helene vanuit hun huis op uit. Maar nu mogen we ook naar binnen. Leuk om hier wat details over te horen.
Na het bezoek aan de kerk rijden we een klein stukje verder en komen bij een oud slavenhuisje. Waar nu nog steeds mensen wonen. In een huiskamer van 6 vierkante meter en een slaapkamer van 4 vierkante meter. Met een heel gezin! Later is er nog een keukentje aangebouwd, maar meer is het niet…
Achter het huis staat een party tent met wat stoelen. Hier mogen we gaan zitten, en we krijgen te drinken en een soort pompoen pannenkoek te eten. Ondertussen worden we getrakteerd op een dansje van 4 lokale meiden. Ze vinden het zelf zo goed gaan dat ze maar liefst 3 nummers dansen. Eén van de meiden heeft er erg veel zin in: Haar gezicht staat op onweer en onder het dansen loopt ze te gapen. Ik denk dat ze liever op het strand had gelegen.
Nadat de meiden zijn uitgedanst laten pa en ma ook nog even zien dat ze kunnen dansen. En gaan we vervolgens de bus weer in die ons naar de toko brengt. Het is dan al 15:00u. We spoeden ons naar huis en bereiden een BBQ voor. Zoals we begonnen zijn eindigen we ook. Heerlijk, zo’n BBQ aan het zwembad.
Nadat we uitgegeten zijn pakken we snel onze koffer en wordt het tijd om naar het vliegveld te gaan. Paul en Helene brengen ons samen weg.
We zijn er redelijk vlot, even na zessen en checken in. Deze keer hebben we geluk: Kees krijgt het voor elkaar om stoelen te krijgen met meer beenruimte. Later blijkt (dat hadden we zelf zo snel niet eens door) dat we gewoon opgewaardeerd zijn naar Comfort Class. Hadden we niet gedacht van ArkeFly.
Na het inchecken lopen we nog even naar buiten en drinken met z’n allen nog een kop koffie. En dan wordt het tijd om afscheid te nemen. Bij de douane bedanken we Paul en Helene voor de geweldig relaxte en leuke week die we gehad hebben, en lopen we door naar de wachtruimte. Het blijkt dat ons vliegtuig vertraging heeft, het toestel staat er nog niet eens… We zouden om 20:10 vertrekken, dat wordt uiteindelijk 20:50. Valt nog wel mee ook…
We hebben best redelijke plekken in het toestel: Net op een punt waar de middenrij van 3 naar 4 stoelen overgaat. De buitenste stoelen hebben dan heel veel extra ruimte. Maar, om de haverklap stoten ze met z’n wagentje tegen de stoel, wat het weer minder aangenaam maakt… Toch lukt het ons om wat slaap te pakken.
Tijd genoeg dus voor nog een relaxed dagje.
Als we opstaan gaat Kees eerst weer even zwemmen, zoals elke ochtend.
Paul had Gea gevraagd om wat mooie foto’s te maken voor de website en de brochure. En Helene was Max naar het werk aan het brengen.
Paul en Kees besloten daarop om met de honden even naar het strand te gaan. Zelfde strand als vorige week zondag, bij San Juan. Eigenlijk zijn hier 3 strandjes: Dat strandde waar we vorige week geweest zijn, het meest ontoegankelijke en dus het meest rustige (en daar zijn Paul en Kees ook gaan zwemmen), iets verderop een groter strand, makkelijk bereikbaar en dus drukker. Maar dan moet je denken aan 5 auto’s op het strand, drukker niet. En nog een klein strandje, iets lastiger te bereiken maar wel het mooiste strand. Met veel schaduw en een mooie baai. Paul en Kees zijn overigens op alle stranden even wezen kijken.
Terug gekomen had Gea het zo ver dat er foto’s gemaakt konden worden van het zwembad. Maar er moesten dan wel mensen in het zwembad, anders ziet het er zo verlaten uit. Dus Kees, Paul en Helene in en rond het zwembad en Gea foto’s maken. Helemaal geen straf, want nadat we gisteren best een grauwe dag hadden was het vandaag erg warm en zonnig.
Nu wil het geval dat de bewoners van Sint Willibrordus, waar Paul en Helene ook wonen, de omgeving meer op de toeristenkaart willen zetten. Het is namelijk qua toerisme erg rustig in deze regio. Dus hebben de locals een actie bedacht: Williwood. A la Hollywood. Inclusief grote witte letters in de bergen. En dat gaat vandaag allemaal van start. Paul en Helene wilden even naar de toko, wat eigenlijk het centrum van dit hele gebeuren is.
En wij moesten de auto nog even aftanken. Dus Paul en Helene gingen op weg, wij zouden even later gaan.
Komt Paul op een gegeven moment weer thuis: Er is een rondrit met een bus georganiseerd. Gaat de hele dag door. Of we ook mee willen. En ja, dat willen we wel. Hiervoor moeten we om 13:15 bij de toko zijn. Hebben we nog net genoeg tijd om te tanken en vervolgens naar de toko te rijden. Dus zo gezegd zo gedaan. Om 13:15 staan we dus afgetankt en wel op de parkeerplaats bij de toko. En het is warm!
Maar dat mag de pret niet drukken. Gauw de schaduw in en een colaatje drinken. Rond 13:45 staat de bus voor en kunnen we gaan.
De bus is op zich al een museumstuk. Helemaal van hout, en erg oud. Met een big mama als chauffeuse. Samen met ons vieren stapt nog een stel in, zodat deze rondrit voor 6 personen is.
We vertrekken richting Tera Kora. Dat ligt aan de noordzijde van het eiland, een paar kilometer verderop. Maar je moet wel door de bergen/ EN dat is een leuke rit. We hebben een soortement gids aan boord die e.e.a. verteld over de omgeving. Halverwege, als we boven zijn, wordt de bus gedraaid en rijden we weer terug. Voor de toko langs, naar het kerkje van Sint Willibrordus. Dat kerkje kijken Paul en Helene vanuit hun huis op uit. Maar nu mogen we ook naar binnen. Leuk om hier wat details over te horen.
Na het bezoek aan de kerk rijden we een klein stukje verder en komen bij een oud slavenhuisje. Waar nu nog steeds mensen wonen. In een huiskamer van 6 vierkante meter en een slaapkamer van 4 vierkante meter. Met een heel gezin! Later is er nog een keukentje aangebouwd, maar meer is het niet…
Achter het huis staat een party tent met wat stoelen. Hier mogen we gaan zitten, en we krijgen te drinken en een soort pompoen pannenkoek te eten. Ondertussen worden we getrakteerd op een dansje van 4 lokale meiden. Ze vinden het zelf zo goed gaan dat ze maar liefst 3 nummers dansen. Eén van de meiden heeft er erg veel zin in: Haar gezicht staat op onweer en onder het dansen loopt ze te gapen. Ik denk dat ze liever op het strand had gelegen.
Nadat de meiden zijn uitgedanst laten pa en ma ook nog even zien dat ze kunnen dansen. En gaan we vervolgens de bus weer in die ons naar de toko brengt. Het is dan al 15:00u. We spoeden ons naar huis en bereiden een BBQ voor. Zoals we begonnen zijn eindigen we ook. Heerlijk, zo’n BBQ aan het zwembad.
Nadat we uitgegeten zijn pakken we snel onze koffer en wordt het tijd om naar het vliegveld te gaan. Paul en Helene brengen ons samen weg.
We zijn er redelijk vlot, even na zessen en checken in. Deze keer hebben we geluk: Kees krijgt het voor elkaar om stoelen te krijgen met meer beenruimte. Later blijkt (dat hadden we zelf zo snel niet eens door) dat we gewoon opgewaardeerd zijn naar Comfort Class. Hadden we niet gedacht van ArkeFly.
Na het inchecken lopen we nog even naar buiten en drinken met z’n allen nog een kop koffie. En dan wordt het tijd om afscheid te nemen. Bij de douane bedanken we Paul en Helene voor de geweldig relaxte en leuke week die we gehad hebben, en lopen we door naar de wachtruimte. Het blijkt dat ons vliegtuig vertraging heeft, het toestel staat er nog niet eens… We zouden om 20:10 vertrekken, dat wordt uiteindelijk 20:50. Valt nog wel mee ook…
We hebben best redelijke plekken in het toestel: Net op een punt waar de middenrij van 3 naar 4 stoelen overgaat. De buitenste stoelen hebben dan heel veel extra ruimte. Maar, om de haverklap stoten ze met z’n wagentje tegen de stoel, wat het weer minder aangenaam maakt… Toch lukt het ons om wat slaap te pakken.
Unable to Launch Flash Player
This message is being displayed because the browser was unable to load the Flash Player required to display this content.
There are several possible causes for this;
- Your current Flash Player is outdated or it is not installed on your system. Download the latest Flash Player.
- Your browser does not have JavaScript enabled, this is required to load the Flash content.
- The Theme file used to generate this site may be missing the required JavaScript to launch the Flash player.
06 november 2011 - Dag 10 van de
reis.