Onze
eerste vakantiedag. We dachten vandaag we uit te
kunnen slapen. Niet dus. 7:30 Wake up call.
En nu hadden we al een onrustige nacht gehad, want in het midden van de nacht kwamen de overige gasten aan boord. Met veel kabaal uiteraard, want het is maar een boot. En daarbij hebben we een hut, waar de bezemkast waar we in Saigon in zaten een balzaal bij is. Het bed van Kees zit precies tussen de ene wand en de badkamer-wand. En is precies even lang als Kees zelf is. Het bed van Chris is twee centimeter langer, en houdt op waar de kamerdeur begint. Het is zo krap dat je de dekens van het bed moet halen om de deur te openen. En dan de badkamer. Nou ja, kamer... Het hokje is nog niet eens een vierkante meter in oppervlakte, en zo laag dat we er niet rechtop in kunnen staan. In dit hokje zit de WC, de douche en de wastafel. Alles in het hokje wordt dus nat als je gaat douchen. En we hebben een kast waar onze kleren in kunnen. Dat moet ook, want verder is er geen ruimte in de de cabine. Tussen de bedden in staat een nachtkastje van 60cm breed, en zo breed is het gangpad dan ook.
En we hebben 2 patrijspoorten. Van 20cm doorsnee. That's it.
Maar goed, de bedden slapen heerlijk! Om half acht dus opstaan. En een heerlijk weer. Eerst ontbijten, op z'n Egyptisch. Pannenkoeken met honing, gebakken vlees, falaffel, brood, yoghurt, noem maar op. Wel goed dus. Na het ontbijt gingen we vertrekken. Dat duurde wel even, want eerst moet alles in orde worden gemaakt. En komen er autoriteiten aan boord om te checken of het allemaal kan en mag. Dus ondertussen maar een briefing over de veiligheid aan boord en het verloop van onze reis.
En dan vertrekken we toch echt. We varen de haven uit en kiezen het ruime sop. Heerlijk even relaxen aan boord. En een beetje kennis maken met de rest van de opvarenden. Best leuk.
Na een poosje varen komen we bij onze eerste duikplek. Sha'ab El Erg. Hier gaan we een duik maken rond een koraalrifje. Dit is meer een checkdive, zodat we onze gewichten op orde kunnen krijgen en de apparatuur kunnen uitproberen. Om 12:30 duiken we onder en zwemmen we rond een koraaleilandje. Er staat 60 minuten voor als maximale duiktijd, maar wij zijn na 43 minuten al weer boven. Met nog ruim zuurstof over, dus we hadden best wat langer kunnen blijven. Aan het eind van de duik moesten we onze deco-boei testen. Hoewel in de papieren staat dat we een zo'n boei voor twee personen moeten hebben, blijken we er elk een nodig te hebben,. Chris krijgt dus een deco-boei te leen voor de reis.
Tijdens de duik blijkt de duikcomputer van Kees stuk te zijn. Doet helemaal niets meer, behalve de tijd aangeven. Erg onhandig dus. Gelukkig kunnen we een computer huren aan boord (kost 10 euro per dag…).
Na de duik snel de spullen weer op orde brengen, want we gaan weer varen. Richting Abu Nuhas, ofwel de Yellowfish Reefs. Da's best een eind varen, dus we nemen het er van op het zonnedek. Heerlijk op zo'n boot. Na anderhalf uur doemt er midden in de zee een rif op. Met in het midden een lagune. Erg mooi om te zien. En hier leggen we aan, want dit is voor het moment onze plaats van bestemming. Na het afmeren aan boeien (die onder water zitten) krijgen we de briefing voor de volgende duik: Wrakduiken op de Ghiannis D. Marko is hier al eens geweest en roemt het wrak: Het is er erg mooi. Je kunt het wrak ook in zwemmen. Tijdens de briefing wordt gevraagd wie dat allemaal wil. Een aantal mensen wil wel, en Kees en Chris geven zich ook op voor de Long Penetration. Omdat Kees redelijk claustrofobisch is aangelegd, overleggen Chris en Kees vooraf: Als het niet gaat, doen we het alsnog niet.
Overigens zitten we hier midden op zee en hebben we gewoon ontvangst op onze mobiele telefoons. Bijzonder vreemd, maar wel handig. We sturen meteen even een SMS naar Gea.
De duik naar het wrak gaat vanuit de zodiaks. Dus met het rubberbootje naar het wrak en daar naar beneden. De wrakken (er liggen hier een stuk of wat) liggen allemaal aan de noordzijde van het rif, omdat daar een vaarroute ligt. Netjes op een rij dus, verspreid over een kilometer of 2.
Vanuit de zodiak duiken we naar beneden, zo'n 20 meter onder water. Het wrak ziet er inderdaad erg mooi uit, met allemaal koraal en dergelijke begroeid. Aan de achterzijde is een deur waardoor we naar binnen kunnen. Dat geeft Kees echter een bijzonder onbehagelijk gevoel, en hij besluit niet naar binnen te gaan. Gelukkig zijn er op dat moment nog twee duikers die ook naar binnen wilden, waarvan er een ook afhaakt. Dus Chris samen met Alex de boot in, en Kees met Isabel rond het wrak. In de boot was het inderdaad erg nauw en donker, maar het was wel een beleving. Buiten de boot was het genieten geblazen van al het koraal en dergelijke.
Rond 18:00 waren we weer aan boord. Met de mededeling dat de volgende duik rond 20:00 zou plaatsvinden, Aangezien het hier dan donker is, wordt het een nachtduik. Voor Kees de eerste, voor Chris de tweede. We hebben er zin in!
We vertrekken vanaf de boot. Die ligt zo'n 50 meter van het rif vandaan, dus dat kan gemakkelijk. Met onze zaklampen in de hand springen we van het duikdek de zee in, en zetten onder het wateroppervlak koers naar het rif. Dan heeft aan het touw waar de boot mee vast zit een felle lamp gehangen die naar beneden schijnt. Hier begint het rif.
We zwemmen rustig langs het rif in oostelijke richting. Je ziet van alles in je lichtstraal (verder is het pikkedonker op 15 meter diepte, zonder licht zie je helemaal niets). 's Nachts leven er heel andere beestjes dan overdag. We zien dan ook vissen en koralen die je overdag niet waar neemt, of anders alleen in slapende toestand. Na 20 minuten moeten we terug keren, want we mogen maximaal 40 minuten onder blijven. We gaan dan ook een stukje hoger, en zwemmen op zo'n meter of 5 diepte terug. Op deze hoogte is het eigenlijk nog mooier. Meer leven. En we sparen zo de tijd uit voor een decostop, want dat hoeft dan niet meer, als we 20 minuten op 5 meter hebben gezeten.
Eenmaal aan boord zijn we gewoon erg moe. We willen gaan slapen, maar we moeten eerst nog eten. Soep, bami, vlees, aardappelen. bloemkool, van alles wat, en erg lekker. Na het eten, het is dan inmiddels 23:15 schiet Kees meteen onder de wol. Chris wil nog even een film kijken (er zijn meer dan 300 films aan boord) maar ze krijgen de apparatuur niet aan de gang. Dus dan ook maar naar bed.
Einde van een mooie eerste dag!
En nu hadden we al een onrustige nacht gehad, want in het midden van de nacht kwamen de overige gasten aan boord. Met veel kabaal uiteraard, want het is maar een boot. En daarbij hebben we een hut, waar de bezemkast waar we in Saigon in zaten een balzaal bij is. Het bed van Kees zit precies tussen de ene wand en de badkamer-wand. En is precies even lang als Kees zelf is. Het bed van Chris is twee centimeter langer, en houdt op waar de kamerdeur begint. Het is zo krap dat je de dekens van het bed moet halen om de deur te openen. En dan de badkamer. Nou ja, kamer... Het hokje is nog niet eens een vierkante meter in oppervlakte, en zo laag dat we er niet rechtop in kunnen staan. In dit hokje zit de WC, de douche en de wastafel. Alles in het hokje wordt dus nat als je gaat douchen. En we hebben een kast waar onze kleren in kunnen. Dat moet ook, want verder is er geen ruimte in de de cabine. Tussen de bedden in staat een nachtkastje van 60cm breed, en zo breed is het gangpad dan ook.
En we hebben 2 patrijspoorten. Van 20cm doorsnee. That's it.
Maar goed, de bedden slapen heerlijk! Om half acht dus opstaan. En een heerlijk weer. Eerst ontbijten, op z'n Egyptisch. Pannenkoeken met honing, gebakken vlees, falaffel, brood, yoghurt, noem maar op. Wel goed dus. Na het ontbijt gingen we vertrekken. Dat duurde wel even, want eerst moet alles in orde worden gemaakt. En komen er autoriteiten aan boord om te checken of het allemaal kan en mag. Dus ondertussen maar een briefing over de veiligheid aan boord en het verloop van onze reis.
En dan vertrekken we toch echt. We varen de haven uit en kiezen het ruime sop. Heerlijk even relaxen aan boord. En een beetje kennis maken met de rest van de opvarenden. Best leuk.
Na een poosje varen komen we bij onze eerste duikplek. Sha'ab El Erg. Hier gaan we een duik maken rond een koraalrifje. Dit is meer een checkdive, zodat we onze gewichten op orde kunnen krijgen en de apparatuur kunnen uitproberen. Om 12:30 duiken we onder en zwemmen we rond een koraaleilandje. Er staat 60 minuten voor als maximale duiktijd, maar wij zijn na 43 minuten al weer boven. Met nog ruim zuurstof over, dus we hadden best wat langer kunnen blijven. Aan het eind van de duik moesten we onze deco-boei testen. Hoewel in de papieren staat dat we een zo'n boei voor twee personen moeten hebben, blijken we er elk een nodig te hebben,. Chris krijgt dus een deco-boei te leen voor de reis.
Tijdens de duik blijkt de duikcomputer van Kees stuk te zijn. Doet helemaal niets meer, behalve de tijd aangeven. Erg onhandig dus. Gelukkig kunnen we een computer huren aan boord (kost 10 euro per dag…).
Na de duik snel de spullen weer op orde brengen, want we gaan weer varen. Richting Abu Nuhas, ofwel de Yellowfish Reefs. Da's best een eind varen, dus we nemen het er van op het zonnedek. Heerlijk op zo'n boot. Na anderhalf uur doemt er midden in de zee een rif op. Met in het midden een lagune. Erg mooi om te zien. En hier leggen we aan, want dit is voor het moment onze plaats van bestemming. Na het afmeren aan boeien (die onder water zitten) krijgen we de briefing voor de volgende duik: Wrakduiken op de Ghiannis D. Marko is hier al eens geweest en roemt het wrak: Het is er erg mooi. Je kunt het wrak ook in zwemmen. Tijdens de briefing wordt gevraagd wie dat allemaal wil. Een aantal mensen wil wel, en Kees en Chris geven zich ook op voor de Long Penetration. Omdat Kees redelijk claustrofobisch is aangelegd, overleggen Chris en Kees vooraf: Als het niet gaat, doen we het alsnog niet.
Overigens zitten we hier midden op zee en hebben we gewoon ontvangst op onze mobiele telefoons. Bijzonder vreemd, maar wel handig. We sturen meteen even een SMS naar Gea.
De duik naar het wrak gaat vanuit de zodiaks. Dus met het rubberbootje naar het wrak en daar naar beneden. De wrakken (er liggen hier een stuk of wat) liggen allemaal aan de noordzijde van het rif, omdat daar een vaarroute ligt. Netjes op een rij dus, verspreid over een kilometer of 2.
Vanuit de zodiak duiken we naar beneden, zo'n 20 meter onder water. Het wrak ziet er inderdaad erg mooi uit, met allemaal koraal en dergelijke begroeid. Aan de achterzijde is een deur waardoor we naar binnen kunnen. Dat geeft Kees echter een bijzonder onbehagelijk gevoel, en hij besluit niet naar binnen te gaan. Gelukkig zijn er op dat moment nog twee duikers die ook naar binnen wilden, waarvan er een ook afhaakt. Dus Chris samen met Alex de boot in, en Kees met Isabel rond het wrak. In de boot was het inderdaad erg nauw en donker, maar het was wel een beleving. Buiten de boot was het genieten geblazen van al het koraal en dergelijke.
Rond 18:00 waren we weer aan boord. Met de mededeling dat de volgende duik rond 20:00 zou plaatsvinden, Aangezien het hier dan donker is, wordt het een nachtduik. Voor Kees de eerste, voor Chris de tweede. We hebben er zin in!
We vertrekken vanaf de boot. Die ligt zo'n 50 meter van het rif vandaan, dus dat kan gemakkelijk. Met onze zaklampen in de hand springen we van het duikdek de zee in, en zetten onder het wateroppervlak koers naar het rif. Dan heeft aan het touw waar de boot mee vast zit een felle lamp gehangen die naar beneden schijnt. Hier begint het rif.
We zwemmen rustig langs het rif in oostelijke richting. Je ziet van alles in je lichtstraal (verder is het pikkedonker op 15 meter diepte, zonder licht zie je helemaal niets). 's Nachts leven er heel andere beestjes dan overdag. We zien dan ook vissen en koralen die je overdag niet waar neemt, of anders alleen in slapende toestand. Na 20 minuten moeten we terug keren, want we mogen maximaal 40 minuten onder blijven. We gaan dan ook een stukje hoger, en zwemmen op zo'n meter of 5 diepte terug. Op deze hoogte is het eigenlijk nog mooier. Meer leven. En we sparen zo de tijd uit voor een decostop, want dat hoeft dan niet meer, als we 20 minuten op 5 meter hebben gezeten.
Eenmaal aan boord zijn we gewoon erg moe. We willen gaan slapen, maar we moeten eerst nog eten. Soep, bami, vlees, aardappelen. bloemkool, van alles wat, en erg lekker. Na het eten, het is dan inmiddels 23:15 schiet Kees meteen onder de wol. Chris wil nog even een film kijken (er zijn meer dan 300 films aan boord) maar ze krijgen de apparatuur niet aan de gang. Dus dan ook maar naar bed.
Einde van een mooie eerste dag!
Unable to Launch Flash Player
This message is being displayed because the browser was unable to load the Flash Player required to display this content.
There are several possible causes for this;
- Your current Flash Player is outdated or it is not installed on your system. Download the latest Flash Player.
- Your browser does not have JavaScript enabled, this is required to load the Flash content.
- The Theme file used to generate this site may be missing the required JavaScript to launch the Flash player.
6 juni 2010 - dag 2 van de reis.