Vandaag
de laatste duikdag. De tijd is wel erg snel gegaan.
Met al die duiken kun je je niet eens meer precies
herinneren wat je nu waar hebt gedaan. Gelukkig
hebben we onze logboeken nog.
Om 5:15 klinkt de bel voor de briefing van de laatste duik voor de Portugezen. Wij hebben daarna nog 1 duik, voordat het ook voor ons voorbij is.
Blijkbaar hebben we de wake up call van 05:00u gemist. We zijn in ieder geval net op tijd voor de briefing.
Vannacht om even voor vieren is de boot al gaan varen naar de plek waar we nu zijn. Carless Reef. Een rif midden in zee, tussen 12 en 5 meter diep.
Om 06:00 liggen we al in het water. De zee is spiegelglad, het is doodstil en de zon begint net op te komen. Je kunt de horizon niet onderscheiden, zee en lucht lopen in elkaar over. Een geweldige ochtend.
We beginnen met duiken naar de rand van het rif, daar is een drop-off. Dan gaat lekker en zakt al gauw door de 30 meter grens. Iedereen die met Nitrox duikt mag niet dieper dan 30 meter, om zuurstof vergiftiging te voorkomen. Iedereen duikt echter vrolijk achter Dan aan. En dan beginnen al die duikcomputers te piepen... Iedereen reageert gelukkig alert en stijgt weer op naar een meter of 25. Dan gaat verder naar 40 meter (Dan duikt op lucht, en niet op Nitrox) en doet daar z'n ding.
Wij verkennen het rif in de zonsopkomst. Prachtig licht, en veel leven. De murenen zwemmen hier vrij rond en hebben zich niet verstopt. Die beesten komen toch wel erg agressief over. Heleboel kleine visjes, weer Nemo's met babies, en prachtig koraal. Een mooie slotduik voor de Portugezen dus.
Na een uur is iedereen weer aan boord. En volgt het ontbijt.
Na het ontbijt is er even flinke rumoer: Er is een explosie aan boord, in de machinekamer. Een flinke dreun en het hele achterdek staat vol blauwe rook. Dat moet van olie afkomstig zijn. Meteen wordt de machinekamer gecheckt, maar er zijn geen gewonden gevallen en er is geen brand. Het blijkt dat het filter van een compressor ontploft is.
De Portugezen beginnen met het opruimen van hun spullen. Het bovendek verandert in één grote waslijn, als ze alles te drogen ophangen. Wij gaan lekker relaxen, wachten op de volgende briefing om 9:30. De volgende duik is onze laatste duik, ook hier op het Carless Reef. Voor Chris wordt het de 43ste duik, voor Kees de 31ste.
Plotseling gaan we varen. Dat was niet de bedoeling, want de volgende duik zou op deze zelfde locatie zijn. We gaan vragen.
Het blijkt dat we helemaal niet gaan duiken. Door de explosie, de redelijk onschuldig leek, blijkt de luchttoevoer naar de flessen niet goed meer te zijn. Er zit iets van olie of rook in de zuurstof, wat het ademen onder water bijzonder onbetrouwbaar maakt. We gaan terug naar de haven, om nieuwe flessen te halen.
In de haven blijkt dat we weliswaar nieuwe flessen krijgen, maar dat we niet meer terug gaan naar onze dive-site. We gaan hier in de haven duiken naar een wrak wat er ligt. Wat een deceptie. Dit is zeker niet de kers op de taart, als laatste duik van de vakantie. Kees besluit niet te gaan duiken, want het wrak, een mijnenveger, in de haven is niet bijzonder, en er zal geen vis of koraal te zien zijn. Het wrak ligt 200 meter voor de ligplaats aan wal, van het schip. Alleen Marko, Vik en Chris gaan duiken. De rest blijft aan boord. Erg jammer dat het zo loopt, maar ja, met slechte lucht duiken is nog veel jammerder...
Chris duikt dus naar het wrak. Dan en Nasty gaan ook mee. Het is best een aardig wrak, maar verder niets te zien. Ze zien nog wel een schildpad. Na 34 minuten zijn ze dan ook allemaal weer aan boord.
We gaan dan weer eten, en na het eten is het tijd om te relaxen. Op een gegeven moment vaart de boot de laatste honderden meters en meert af in de haven. De reis zit er op. Omdat dit het officiële eindpunt is, geven we de gidsen en de bemanning alvast hun fooi, die eerder verzameld is. Ook betalen we de rekening. Een forse rekening, want we moeten betalen voor het gebruik van de spullen en de Nitrox. Terwijl dit een all-inclusive reis zou zijn. Kees vraagt een kopie van de rekening, want hij gaat zeker met de reisorganisatie in de slag.
Later blijkt dat we morgenvroeg om 09:00u van de boot af moeten zijn. Nasty heeft het namelijk met anderen over het feit dat ze een transfer krijgen naar een ander resort (waar ze nog een paar dagen blijven) en laat zich ontvallen dat wij om 09:00u morgenvroeg ook verplaatst gaan worden. We weten van niets... Blijkt dat we overgeplaatst gaan worden naar een hotel verderop. Waar we de dag gaan doorbrengen, en waar ze ons om 17:30 komen halen voor de retourreis naar Nederland. Zelfs op onze reisvouchers staat dit niet vermeld, want de transfer is van "boat to airport". We zijn benieuwd hoe dit gaat lopen.
Ondertussen zitten we lekker te relaxen. Een aantal gaan de wal op. Chris besluit de taxi te pakken naar een duikinstructeur waar hij 2 jaar geleden mee gedoken heeft. Helaas zit het duikbedrijf niet meer in het hotel waar het toen zat, maar is nu een half uur met de auto verderop gelokaliseerd. Chris belt dan maar even met zijn duikmaatje en is precies om 19:00 weer terug voor het eten. De Portugezen eten aan wal, en we zitten eigenlijk met z'n vieren aan het diner (Marko en Vik ook). Kip met patat. Wel lekker.
Na het eten relaxen we nog even en om 20:30 besluiten we aan wal te gaan en een biertje te gaan drinken. We komen uit in één van de tentjes in de jachthaven. Er staat voetbal op want vandaag is de wereldcup in Zuid-Afrika begonnen. Niet veel later komt ook de duikinstructeur waar Chris vanmiddag naar op zoek was met zijn vriendin er aan. Het is best gezellig. Om even voor half elf besluit Kees terug te gaan naar de boot, en in bed te kruipen. Chris blijft, en komt terecht met Vik in een andere kroeg, waar Dan en Nasty ook zijn. Het wordt redelijk laat...
Om 5:15 klinkt de bel voor de briefing van de laatste duik voor de Portugezen. Wij hebben daarna nog 1 duik, voordat het ook voor ons voorbij is.
Blijkbaar hebben we de wake up call van 05:00u gemist. We zijn in ieder geval net op tijd voor de briefing.
Vannacht om even voor vieren is de boot al gaan varen naar de plek waar we nu zijn. Carless Reef. Een rif midden in zee, tussen 12 en 5 meter diep.
Om 06:00 liggen we al in het water. De zee is spiegelglad, het is doodstil en de zon begint net op te komen. Je kunt de horizon niet onderscheiden, zee en lucht lopen in elkaar over. Een geweldige ochtend.
We beginnen met duiken naar de rand van het rif, daar is een drop-off. Dan gaat lekker en zakt al gauw door de 30 meter grens. Iedereen die met Nitrox duikt mag niet dieper dan 30 meter, om zuurstof vergiftiging te voorkomen. Iedereen duikt echter vrolijk achter Dan aan. En dan beginnen al die duikcomputers te piepen... Iedereen reageert gelukkig alert en stijgt weer op naar een meter of 25. Dan gaat verder naar 40 meter (Dan duikt op lucht, en niet op Nitrox) en doet daar z'n ding.
Wij verkennen het rif in de zonsopkomst. Prachtig licht, en veel leven. De murenen zwemmen hier vrij rond en hebben zich niet verstopt. Die beesten komen toch wel erg agressief over. Heleboel kleine visjes, weer Nemo's met babies, en prachtig koraal. Een mooie slotduik voor de Portugezen dus.
Na een uur is iedereen weer aan boord. En volgt het ontbijt.
Na het ontbijt is er even flinke rumoer: Er is een explosie aan boord, in de machinekamer. Een flinke dreun en het hele achterdek staat vol blauwe rook. Dat moet van olie afkomstig zijn. Meteen wordt de machinekamer gecheckt, maar er zijn geen gewonden gevallen en er is geen brand. Het blijkt dat het filter van een compressor ontploft is.
De Portugezen beginnen met het opruimen van hun spullen. Het bovendek verandert in één grote waslijn, als ze alles te drogen ophangen. Wij gaan lekker relaxen, wachten op de volgende briefing om 9:30. De volgende duik is onze laatste duik, ook hier op het Carless Reef. Voor Chris wordt het de 43ste duik, voor Kees de 31ste.
Plotseling gaan we varen. Dat was niet de bedoeling, want de volgende duik zou op deze zelfde locatie zijn. We gaan vragen.
Het blijkt dat we helemaal niet gaan duiken. Door de explosie, de redelijk onschuldig leek, blijkt de luchttoevoer naar de flessen niet goed meer te zijn. Er zit iets van olie of rook in de zuurstof, wat het ademen onder water bijzonder onbetrouwbaar maakt. We gaan terug naar de haven, om nieuwe flessen te halen.
In de haven blijkt dat we weliswaar nieuwe flessen krijgen, maar dat we niet meer terug gaan naar onze dive-site. We gaan hier in de haven duiken naar een wrak wat er ligt. Wat een deceptie. Dit is zeker niet de kers op de taart, als laatste duik van de vakantie. Kees besluit niet te gaan duiken, want het wrak, een mijnenveger, in de haven is niet bijzonder, en er zal geen vis of koraal te zien zijn. Het wrak ligt 200 meter voor de ligplaats aan wal, van het schip. Alleen Marko, Vik en Chris gaan duiken. De rest blijft aan boord. Erg jammer dat het zo loopt, maar ja, met slechte lucht duiken is nog veel jammerder...
Chris duikt dus naar het wrak. Dan en Nasty gaan ook mee. Het is best een aardig wrak, maar verder niets te zien. Ze zien nog wel een schildpad. Na 34 minuten zijn ze dan ook allemaal weer aan boord.
We gaan dan weer eten, en na het eten is het tijd om te relaxen. Op een gegeven moment vaart de boot de laatste honderden meters en meert af in de haven. De reis zit er op. Omdat dit het officiële eindpunt is, geven we de gidsen en de bemanning alvast hun fooi, die eerder verzameld is. Ook betalen we de rekening. Een forse rekening, want we moeten betalen voor het gebruik van de spullen en de Nitrox. Terwijl dit een all-inclusive reis zou zijn. Kees vraagt een kopie van de rekening, want hij gaat zeker met de reisorganisatie in de slag.
Later blijkt dat we morgenvroeg om 09:00u van de boot af moeten zijn. Nasty heeft het namelijk met anderen over het feit dat ze een transfer krijgen naar een ander resort (waar ze nog een paar dagen blijven) en laat zich ontvallen dat wij om 09:00u morgenvroeg ook verplaatst gaan worden. We weten van niets... Blijkt dat we overgeplaatst gaan worden naar een hotel verderop. Waar we de dag gaan doorbrengen, en waar ze ons om 17:30 komen halen voor de retourreis naar Nederland. Zelfs op onze reisvouchers staat dit niet vermeld, want de transfer is van "boat to airport". We zijn benieuwd hoe dit gaat lopen.
Ondertussen zitten we lekker te relaxen. Een aantal gaan de wal op. Chris besluit de taxi te pakken naar een duikinstructeur waar hij 2 jaar geleden mee gedoken heeft. Helaas zit het duikbedrijf niet meer in het hotel waar het toen zat, maar is nu een half uur met de auto verderop gelokaliseerd. Chris belt dan maar even met zijn duikmaatje en is precies om 19:00 weer terug voor het eten. De Portugezen eten aan wal, en we zitten eigenlijk met z'n vieren aan het diner (Marko en Vik ook). Kip met patat. Wel lekker.
Na het eten relaxen we nog even en om 20:30 besluiten we aan wal te gaan en een biertje te gaan drinken. We komen uit in één van de tentjes in de jachthaven. Er staat voetbal op want vandaag is de wereldcup in Zuid-Afrika begonnen. Niet veel later komt ook de duikinstructeur waar Chris vanmiddag naar op zoek was met zijn vriendin er aan. Het is best gezellig. Om even voor half elf besluit Kees terug te gaan naar de boot, en in bed te kruipen. Chris blijft, en komt terecht met Vik in een andere kroeg, waar Dan en Nasty ook zijn. Het wordt redelijk laat...
Unable to Launch Flash Player
This message is being displayed because the browser was unable to load the Flash Player required to display this content.
There are several possible causes for this;
- Your current Flash Player is outdated or it is not installed on your system. Download the latest Flash Player.
- Your browser does not have JavaScript enabled, this is required to load the Flash content.
- The Theme file used to generate this site may be missing the required JavaScript to launch the Flash player.
11 juni 2010 - dag 7 van de reis.