Na een
redelijk goede nachtrust staat Kees op om de
Portugezen uit te gaan zwaaien. Zij vertrekken om
05:00 richting het vliegveld.
Het afscheid is hartelijk en uiteraard worden de nodige mailadressen uitgewisseld.
Kees gaat weer naar ben en om 06:45 staat hij weer op om Marko en Vik uit te zwaaien. Zij gaan per taxi naar El Gouna, waar ze nog een paar dagen in een resort verblijven. Ze gaan extra vroeg, om ze wellicht nog een boot mee te pikken en vandaag nog weer te gaan duiken. Na het uitzwaaien besluit Kees maar op te blijven. Het is heerlijk weer en na een frisse douche gaat hij op het achterdek nog wat zitten lezen.
Om 8:00 staat Chris ook op en gaan we met z'n zessen ontbijten. Alleen Peter, Marion, Dan, Nasty en wij zijn nog aan boord.
Om 09:15 vertrekken we naar ons tijdelijk onderkomen, hotel Sea Garden. We zetten eerst Peter en Marion af bij HedKandi, waar zij twee uurtjes moeten wachten op hun taxi naar het vliegveld. Wij worden pas om 17:30 opgehaald, en dus gedropped in een hotel. Waar ze bij aankomst beginnen over het feit dat we dit wel even moeten betalen. Niet dus, dit hoort bij de reis. Ze sturen de rekening maar op (en niet naar ons).
We nemen direct voor een dagje internet, zodat we een beetje kunnen surfen en onze mail kunnen checken. We hebben een kamer 2 hoog, met uitzicht op het zwembad. Het hotel lijkt nagenoeg leeg, bij het zwembad zit een stelletje en verder komen we geen gasten tegen. Overigens wil je hier ook echt niet een week zitten, wat een bende.
We hebben we een enorme badkamer in vergelijking met de badkamer aan boord, en een douche waar we onder kunnen staan! Heerlijk. En een toilet met wc-papier, da's aan boord ook niet het geval geweest.
Tussen de middag gaan we in de haven eten bij de pizzeria. Het hotel is 100 meter verwijderd van de haven, dus lekker dichtbij. Het is erg heet buiten, en na het eten gaan we daarom terug naar het hotel. Om 17:30 worden we opgehaald door de taxi om naar het vliegveld te gaan. De thuisreis is begonnen.
Het vliegveld van Hurghada is best wel redelijk. We staan in de rij te wachten voor een andere Transavia vlucht, en iedereen verteld ons dat we ergens anders moeten gaan wachten. Iedereen met dezelfde vlucht als ons wordt namelijk weer weggestuurd. Eigenwijs als we zijn blijven we gewoon staan. Of we nou in de rij wachten of ergens anders. Terwijl wij als laatste staan te wachten op onze beurt, verschijnt ons vluchtnummer op de borden boven de balie. We zijn dus al eerste aan de beurt om in te checken, dus plaatsen bij de nooduitgang. Lekker ruim.
Na het inchecken hebben we nog 3 uur. We doen een rondje vliegveld, en komen bij de Burger King terecht. We eten wat en kijken voetbal. En we lezen wat.
De tijd gaat best snel om, en we zitten om 20:45 in het vliegtuig. Een spikssplinternieuw vliegtuig. Met extra ruimte en dus ook nog eens extra ruimte bij de nooduitgangen. Maar zonder video systeem, want dat bespaart op de kosten. We vertrekken precies op tijd, en de verwachting is dat we om 01:00 op Schiphol aankomen. Kees kijkt een film op zijn laptop, en luistert muziek. Chris luistert ook muziek. En we slapen. Zo gaat de tijd vlot om. Inderdaad landen we om 01:00u. We moeten weer een heel eind sjouwen om bij de juiste bagageband te komen (da's policy op Schiphol. Zorg dat de aankomst gate en de bagageband zo ver als mogelijk van elkaar af liggen). Gea staat al te wachten en zwaait naar ons door het raam. Onze koffers komen snel aangerold, en zo lopen we de aankomsthal in. Kees is blij dat ie Gea weer ziet. Snel naar huis, nog even zitten en verhalen vertellen. En foto's kijken natuurlijk. Dan vlot naar bed, terwijl we terug kijken op een geslaagde duikvakantie. Wat een belevenis...
Het afscheid is hartelijk en uiteraard worden de nodige mailadressen uitgewisseld.
Kees gaat weer naar ben en om 06:45 staat hij weer op om Marko en Vik uit te zwaaien. Zij gaan per taxi naar El Gouna, waar ze nog een paar dagen in een resort verblijven. Ze gaan extra vroeg, om ze wellicht nog een boot mee te pikken en vandaag nog weer te gaan duiken. Na het uitzwaaien besluit Kees maar op te blijven. Het is heerlijk weer en na een frisse douche gaat hij op het achterdek nog wat zitten lezen.
Om 8:00 staat Chris ook op en gaan we met z'n zessen ontbijten. Alleen Peter, Marion, Dan, Nasty en wij zijn nog aan boord.
Om 09:15 vertrekken we naar ons tijdelijk onderkomen, hotel Sea Garden. We zetten eerst Peter en Marion af bij HedKandi, waar zij twee uurtjes moeten wachten op hun taxi naar het vliegveld. Wij worden pas om 17:30 opgehaald, en dus gedropped in een hotel. Waar ze bij aankomst beginnen over het feit dat we dit wel even moeten betalen. Niet dus, dit hoort bij de reis. Ze sturen de rekening maar op (en niet naar ons).
We nemen direct voor een dagje internet, zodat we een beetje kunnen surfen en onze mail kunnen checken. We hebben een kamer 2 hoog, met uitzicht op het zwembad. Het hotel lijkt nagenoeg leeg, bij het zwembad zit een stelletje en verder komen we geen gasten tegen. Overigens wil je hier ook echt niet een week zitten, wat een bende.
We hebben we een enorme badkamer in vergelijking met de badkamer aan boord, en een douche waar we onder kunnen staan! Heerlijk. En een toilet met wc-papier, da's aan boord ook niet het geval geweest.
Tussen de middag gaan we in de haven eten bij de pizzeria. Het hotel is 100 meter verwijderd van de haven, dus lekker dichtbij. Het is erg heet buiten, en na het eten gaan we daarom terug naar het hotel. Om 17:30 worden we opgehaald door de taxi om naar het vliegveld te gaan. De thuisreis is begonnen.
Het vliegveld van Hurghada is best wel redelijk. We staan in de rij te wachten voor een andere Transavia vlucht, en iedereen verteld ons dat we ergens anders moeten gaan wachten. Iedereen met dezelfde vlucht als ons wordt namelijk weer weggestuurd. Eigenwijs als we zijn blijven we gewoon staan. Of we nou in de rij wachten of ergens anders. Terwijl wij als laatste staan te wachten op onze beurt, verschijnt ons vluchtnummer op de borden boven de balie. We zijn dus al eerste aan de beurt om in te checken, dus plaatsen bij de nooduitgang. Lekker ruim.
Na het inchecken hebben we nog 3 uur. We doen een rondje vliegveld, en komen bij de Burger King terecht. We eten wat en kijken voetbal. En we lezen wat.
De tijd gaat best snel om, en we zitten om 20:45 in het vliegtuig. Een spikssplinternieuw vliegtuig. Met extra ruimte en dus ook nog eens extra ruimte bij de nooduitgangen. Maar zonder video systeem, want dat bespaart op de kosten. We vertrekken precies op tijd, en de verwachting is dat we om 01:00 op Schiphol aankomen. Kees kijkt een film op zijn laptop, en luistert muziek. Chris luistert ook muziek. En we slapen. Zo gaat de tijd vlot om. Inderdaad landen we om 01:00u. We moeten weer een heel eind sjouwen om bij de juiste bagageband te komen (da's policy op Schiphol. Zorg dat de aankomst gate en de bagageband zo ver als mogelijk van elkaar af liggen). Gea staat al te wachten en zwaait naar ons door het raam. Onze koffers komen snel aangerold, en zo lopen we de aankomsthal in. Kees is blij dat ie Gea weer ziet. Snel naar huis, nog even zitten en verhalen vertellen. En foto's kijken natuurlijk. Dan vlot naar bed, terwijl we terug kijken op een geslaagde duikvakantie. Wat een belevenis...
Unable to Launch Flash Player
This message is being displayed because the browser was unable to load the Flash Player required to display this content.
There are several possible causes for this;
- Your current Flash Player is outdated or it is not installed on your system. Download the latest Flash Player.
- Your browser does not have JavaScript enabled, this is required to load the Flash content.
- The Theme file used to generate this site may be missing the required JavaScript to launch the Flash player.
12 juni 2010 - dag 8 van de reis.