En we
gaan weer op huis aan!
Om 6:15 staan we op, douchen ons en pakken de koffer in. Vervolgens zetten we deze op de gang, waar ze worden opgehaald en naar de bus worden gebracht door de bell boys. Terwijl wij een ontbijten nuttigen.
EN precies om 7:45 vertrekken we met de bus naar het vliegveld. We hebben het geluk dat we als eerste bij de incheck balie staan, en geven de ambtenaar in kwestie 20 pond om te zorgen dat we met z’n vieren weer bij elkaar zitten. Hij geeft ons plaatsen op 6A en 6B, en 7A en 7B. Onze paspoorten wil hij niet eens zien. Gaat wel lekker hier.
Om 11:15 vliegen we pas, dus we hebben nog even tijd voor een kop koffie. We bekijken de vakantie foto’s nog eens op de laptop van Kees, en nemen meteen ook de foto’s van Vietnam en Bali mee. Dan moeten we instappen.
De terugreis verloopt voorspoedig. We zien veel bergen in de sneeuw, het weer onderweg is perfect. Sneller dan verwacht vliegen we weer boven Nederland. We komen over Almere, en net als het vliegtuig een bocht in zet vliegen we boven ons huis. Doordat de bocht wordt ingezet zien we het huis nog beter en kunnen we snel een foto maken. Leuk!
Om 15:35 landen we op Schiphol. En een half uur later staan we al buiten de douane. Dat ging nog eens snel deze keer!
We stappen in de bus naar P3, en laden de koffers in de auto. Om 17:00 zijn we terug in Almere.
Ruud en Yvonne drinken nog een kop koffie en vertrekken dan naar huis. Weer een leuke vakantie voorbij.
Maar dat Egypte verkeert nog wel in de middeleeuwen hoor. Er is niets gezelligs aan dat land of de bevolking. De armoede is volop aanwezig en de politieke onrust die er momenteel heerst zorgt niet echt voor een uitnodigend vakantieklimaat.
Het is best begrijpelijk dat de bevolking wil verdienen aan toerisme. Vandaar ook de handelaren en de schooiende kinderen op straat. Maar, ze zijn we erg opdringerig en kennen het woord „nee” nauwelijks. In elk deel van de wereld lopen wel kinderen te bedelen om geld. Als je ze dan iets geeft zijn ze blij. Niet in Egypte. Daar bedelen ze om geld, maar zijn nooit tevreden met wat ze krijgen. Geef je ze een euro, als ze er om vragen, komen ze meteen vragen om meer. Ze zijn nooit tevreden, en dat stoort best. Alsof ze de opdracht hebben zo veel als mogelijk geld binnen te halen.
En dat maakt het reizen naar Egypte erg onaangenaam.
Egypte is voor wat ons betreft nu klaar, we komen er niet nog eens om het land te bezoeken. Om te duiken vast wel, maar dan zit je op een boot en heb je met de bevolking niets te maken…
Maar: We hebben een leuke week gehad. We hebben erg gelachen en bijzondere dingen gezien.
Om 6:15 staan we op, douchen ons en pakken de koffer in. Vervolgens zetten we deze op de gang, waar ze worden opgehaald en naar de bus worden gebracht door de bell boys. Terwijl wij een ontbijten nuttigen.
EN precies om 7:45 vertrekken we met de bus naar het vliegveld. We hebben het geluk dat we als eerste bij de incheck balie staan, en geven de ambtenaar in kwestie 20 pond om te zorgen dat we met z’n vieren weer bij elkaar zitten. Hij geeft ons plaatsen op 6A en 6B, en 7A en 7B. Onze paspoorten wil hij niet eens zien. Gaat wel lekker hier.
Om 11:15 vliegen we pas, dus we hebben nog even tijd voor een kop koffie. We bekijken de vakantie foto’s nog eens op de laptop van Kees, en nemen meteen ook de foto’s van Vietnam en Bali mee. Dan moeten we instappen.
De terugreis verloopt voorspoedig. We zien veel bergen in de sneeuw, het weer onderweg is perfect. Sneller dan verwacht vliegen we weer boven Nederland. We komen over Almere, en net als het vliegtuig een bocht in zet vliegen we boven ons huis. Doordat de bocht wordt ingezet zien we het huis nog beter en kunnen we snel een foto maken. Leuk!
Om 15:35 landen we op Schiphol. En een half uur later staan we al buiten de douane. Dat ging nog eens snel deze keer!
We stappen in de bus naar P3, en laden de koffers in de auto. Om 17:00 zijn we terug in Almere.
Ruud en Yvonne drinken nog een kop koffie en vertrekken dan naar huis. Weer een leuke vakantie voorbij.
Maar dat Egypte verkeert nog wel in de middeleeuwen hoor. Er is niets gezelligs aan dat land of de bevolking. De armoede is volop aanwezig en de politieke onrust die er momenteel heerst zorgt niet echt voor een uitnodigend vakantieklimaat.
Het is best begrijpelijk dat de bevolking wil verdienen aan toerisme. Vandaar ook de handelaren en de schooiende kinderen op straat. Maar, ze zijn we erg opdringerig en kennen het woord „nee” nauwelijks. In elk deel van de wereld lopen wel kinderen te bedelen om geld. Als je ze dan iets geeft zijn ze blij. Niet in Egypte. Daar bedelen ze om geld, maar zijn nooit tevreden met wat ze krijgen. Geef je ze een euro, als ze er om vragen, komen ze meteen vragen om meer. Ze zijn nooit tevreden, en dat stoort best. Alsof ze de opdracht hebben zo veel als mogelijk geld binnen te halen.
En dat maakt het reizen naar Egypte erg onaangenaam.
Egypte is voor wat ons betreft nu klaar, we komen er niet nog eens om het land te bezoeken. Om te duiken vast wel, maar dan zit je op een boot en heb je met de bevolking niets te maken…
Maar: We hebben een leuke week gehad. We hebben erg gelachen en bijzondere dingen gezien.
Unable to Launch Flash Player
This message is being displayed because the browser was unable to load the Flash Player required to display this content.
There are several possible causes for this;
- Your current Flash Player is outdated or it is not installed on your system. Download the latest Flash Player.
- Your browser does not have JavaScript enabled, this is required to load the Flash content.
- The Theme file used to generate this site may be missing the required JavaScript to launch the Flash player.
Dag 8 - 8 februari 2012.