Om 6:15
gaat de wekker. Gea springt meteen uit bed, maar
Kees heeft nog wat moeite.
De gordijnen open en de balkondeur open, en dan zien we de Nijl bij Aswan voor het eerst bij daglicht. Het is al een drukte van belang op de rivier. De zon is net op, geeft een mooi licht.
Om 7:30 vertrekken we voor het ochtendprogramma, dus douchen, aankleden en maar weer eten.
En om 7:30 zitten we dan ook inderdaad in de bus. Onderweg naar de Aswan Dam. Ze hebben er twee van, een kleine en een grote. De grote is gebouwd in de tweede helft van de negentiger jaren vorige eeuw. En resulteerde in een enorm stuwmeer van 500 bij 350 kilometer. Waardoor dus ook heel wat dorpen maar ook monumentale gebouwen zijn verwoest.
De busreis er naar toe duurde niet zo heel lang. Eerst over de kleine dam, die bewaakt wordt door militairen, en dan door naar de grote dam. Die is bijna 4 kilometer lang. Aan de bovenzijde is de dam 40 meter breed, aan de voet is de dam maar liefst 980 meter breed. Een gigantisch ding dus, gebouwd door de Egyptenaren onder leiding van Russische techneuten. Er zitten een stuk of wat generatoren in om stroom op te wekken. En ook hier weer militairen die de zaak bewaken. We lopen 20 minuten rond, en hebben het dan ook wel weer gezien, en dus hup de bus weer in. Op naar de tweede attractie van vandaag: De Philae Tempel. Deze tempel ligt op een eiland, dus we moeten met de bus naar een haventje waar heel veel motorboten liggen. Het is een boot, er hangt een motor aan dus technisch gezien is het een motorboot. Maar die krengen zijn even oud als de tempel, zo zien ze er uit. Maar goed, ze blijven drijven en brengen ons in een kwartiertje naar de tempel. Leuk tochtje op het water. Het begint al weer een beetje aangenaam van temperatuur te worden. Toen we vanmorgen in de bus stapten was het slechts 11 graden… Maar da’s beter dan in Nederland waar het op sommige plekken -20 schijnt te zijn met een flink pak sneeuw…
De Philae Tempel is zo’n historisch monument wat onder water kwam te staan na de bouw van de dam. Ze hebben daarom een nieuw eiland opgezocht voor de tempel, enkele honderden meters verderop, en de tempel vervolgens steen voor steen verplaatst naar deze nieuwe locatie. Er zitten meer dan 40.000 stenen (van het formaat minimaal een kubieke meter) in dit gebouw, dus dit is een hele operatie geweest.
We krijgen de rondleiding van Reda, maar zijn niet echt heel erg geïnteresseerd in het verhaal, we volgen het dan ook niet helemaal. Na de rondleiding zitten we nog even lekker in de zon, totdat het weer tijd wordt om met de motor+boot naar de wal te varen en in de bus te stappen. Deze bracht ons vervolgens naar de „Essence of Life Alfayed Perfumes Palace”. Dit is een bedrijf waar ze extracten maken voor parfums en andere geurende zaken. We mochten wat extracten ruiken en enkele mensen, waaronder Gea, kregen een korte massage om te demonstreren wat bepaalde geuren en kruiden met je kunnen doen. Volgens Gea erg weinig, maar de massage was best even lekker. Eigenlijk was dit meer een dingetje waar je even geld uit moest geven. Dat hebben we dus niet gedaan. We kregen het idee dat hier de goedkopen nepparfums werden gemaakt die je bijvoorbeeld op de zwarte markt in Beverwijk kunt halen. Van elke beroemde geur hadden ze hier een essence liggen…
Daarna weer de bus in, terug naar de boot. Inmiddels was het al weer 11:30, dus zo’n beetje tijd om te gaan eten. Op de boot nog even in de zon liggen, en dan inderdaad aan tafel. Lekker lunchen, met spaghetti en andere lekkernijen. Na de lunch hadden we nog even pauze, zodat we nog even in de zon konden zitten, voordat we om 14:00 aan het tweede deel van het programma van vandaag zouden beginnen.
Om 14:00 waren we verzameld in de lobby. We zouden met een zeilboot, een traditionele Egyptische Felouka gaan varen richting een botanische tuin. De felouka’s lagen een klein stukje lopen verderop. EN dat was best lekker, zo zeilen op de Nijl. We moesten tegen de wind in, dus er werd flink gelaveerd (zoals dat toch heet?). De tocht was best leuk en lekker. De kapitein heeft nog een liedje voor ons gezongen, waarbij natuurlijk meteen de polonaise ingezet moest worden… Soms schaam je je dat je Nederlander bent :-)
De zeiltoch duurde een drie kwartier, waarna we aankwamen op een eiland, het Lord Kitschner eiland geheten. Deze Lord Kitschner was een Engelse admiraal, kapitein of wat dan ook, die het leuk vond om bomen en planten van over de gehele wereld te verzamelen en in een tuin te zetten. En dat is ’m aardig gelukt. Bomen en planten van over de hele wereld staan hier in een tuin op een eiland in de Nijl. Erg leuk om te zien. We bleven hier iets meer dan een uur, tijd genoeg dus om ook nog even op een terrasje een cola’tje te pakken. Leuke tuin, dit hadden we niet willen missen.
Nadat we hier klaar waren, werd de groep opgesplitst. De botanische tuin is namelijk onderdeel van het vaste programma, het onderdeel wat er na kwam was een extra excursie. Dus de mensen die de extra excursie niet hadden bijgeboekt gingen in een bootje terug naar het cruiseschip, wij gingen in een andere boot naar een Nubisch dorpje. Een dorp van een traditioneel volk. Wat alleen met elkaar huwt. Waar volgens ons het inteelt gehalte dus erg hoog zal moeten liggen, want zo groot is dat dorp niet. Volgens mij hadden we ook zoiets in Vietnam…
De tocht er naar toe was werkelijk fenomenaal. We voeren stroomopwaarts richting de kleine dam, dwars door prachtige natuur. Geen idee dat de Nijl er zo uit zou zien hier. Adembenemend! Wat het Nubisch dorpje ook zou brengen, de tocht er naar toe maakte het bezoek al helemaal af. Werkelijk prachtige natuur, met IJsvogels, witte reigers en andere beesten. En een hele mooie omgeving met eilandjes, rotsformaties, stroomversnellingen, prachtig gewoon. Na een dik uur genieten kwamen we aan in het dorpje. Erg relaxed daar, de mensen waren voor de verandering eens niet opdringerig. We hebben even gezeten in een traditionele woning. Om wat te drinken. Erg ruim bemeten, maar we primitief. Eenvoudige bankjes om op te zitten, en stofzuigen was niet aan de orde: Er ligt gewoon grof zand op de vloer. Je kon er ook op de foto met een kleine krokodil, maar dat vonden we te ver gaan. Dieren van dit kaliber moet je daar niet voor misbruiken.
Hierna hebben we nog een rondje door het dorpje gelopen. Natuurlijk veel winkeltjes met meer van hetzelfde. Maar ook een beeld van de koningin Nefertari. Dat was best een mooi ding, en zou bij ons op de kast best staan. Maar, dit model was een beetje klein. Op een gegeven moment kwamen we bij een kraampje waar ze veel van dit soort beeldjes hadden. En de verkoper natuurlijk meteen vragen wat we zochten. Dus we vroegen naar zo’n beeld, maar dan minstens 30cm hoog. Die wist hij wel, en rende weg. Om 10 minuten later bezweet terug te komen, maar met beeld! Precies wat we zochten! Maar toen begon het gevecht om de prijs. Hij vroeg er 1.250 pond voor. Dat vonden we toch echt te veel. We hadden zelf iets van 100 pond in gedachten, maar we hadden het idee dat de vraagprijs en hetgeen wij er voor over hadden veel te ver uit elkaar lagen. Maar wij kunnen het spel wel spelen! Samen gingen we een mooi stukje opvoeren, waardoor we het beeld uiteindelijk voor 300 pond mee konden nemen. Ofwel nog geen 40 euro. Dat was een prijs die ons best paste. Maar met één voorwaarde. Hij wilde wel graag twee kusjes van Gea op zijn wang. Want ze was toch wel zo mooi. Tja, en belofte maakt schuld… Met veel hilariteit moest dat dus gebeuren. Maar na de twee kusjes wilde hij er nog wel eentje, maar dan op z’n mond. En daarbij stak hij alvast z’n tong uit. Dat ging dus mooi niet door, maar we hebben wel erg gelachen met deze jongeman. En er een mooi beeld aan over gehouden.
Daarna zijn we nog een klein stukje door het dorp gelopen, om vervolgens weer naar de boot te gaan. Bij het vertrek wad e zon al onder gegaan, dus in de schemering zijn we terug gevaren naar de cruiseboot. Waar we aankwamen om even na zessen, terwijl het al donker was.
Wat een geweldige dag! Prachtige dingen gezien, veel beleefd en erg genoten. Bij aankomst op de boot snel naar ons hutje. Even bijkomen en dan is het al weer tijd om te gaan eten. Voor de verandering.
Na het eten, wat overigens weer prima in orde was, terug naar ons hutje. En naar bed. Morgen gaat om half vier, jawel 3:30, de wekker… We hebben een drukke dag voor de boeg. En we gaan mooie dingen zien!
De gordijnen open en de balkondeur open, en dan zien we de Nijl bij Aswan voor het eerst bij daglicht. Het is al een drukte van belang op de rivier. De zon is net op, geeft een mooi licht.
Om 7:30 vertrekken we voor het ochtendprogramma, dus douchen, aankleden en maar weer eten.
En om 7:30 zitten we dan ook inderdaad in de bus. Onderweg naar de Aswan Dam. Ze hebben er twee van, een kleine en een grote. De grote is gebouwd in de tweede helft van de negentiger jaren vorige eeuw. En resulteerde in een enorm stuwmeer van 500 bij 350 kilometer. Waardoor dus ook heel wat dorpen maar ook monumentale gebouwen zijn verwoest.
De busreis er naar toe duurde niet zo heel lang. Eerst over de kleine dam, die bewaakt wordt door militairen, en dan door naar de grote dam. Die is bijna 4 kilometer lang. Aan de bovenzijde is de dam 40 meter breed, aan de voet is de dam maar liefst 980 meter breed. Een gigantisch ding dus, gebouwd door de Egyptenaren onder leiding van Russische techneuten. Er zitten een stuk of wat generatoren in om stroom op te wekken. En ook hier weer militairen die de zaak bewaken. We lopen 20 minuten rond, en hebben het dan ook wel weer gezien, en dus hup de bus weer in. Op naar de tweede attractie van vandaag: De Philae Tempel. Deze tempel ligt op een eiland, dus we moeten met de bus naar een haventje waar heel veel motorboten liggen. Het is een boot, er hangt een motor aan dus technisch gezien is het een motorboot. Maar die krengen zijn even oud als de tempel, zo zien ze er uit. Maar goed, ze blijven drijven en brengen ons in een kwartiertje naar de tempel. Leuk tochtje op het water. Het begint al weer een beetje aangenaam van temperatuur te worden. Toen we vanmorgen in de bus stapten was het slechts 11 graden… Maar da’s beter dan in Nederland waar het op sommige plekken -20 schijnt te zijn met een flink pak sneeuw…
De Philae Tempel is zo’n historisch monument wat onder water kwam te staan na de bouw van de dam. Ze hebben daarom een nieuw eiland opgezocht voor de tempel, enkele honderden meters verderop, en de tempel vervolgens steen voor steen verplaatst naar deze nieuwe locatie. Er zitten meer dan 40.000 stenen (van het formaat minimaal een kubieke meter) in dit gebouw, dus dit is een hele operatie geweest.
We krijgen de rondleiding van Reda, maar zijn niet echt heel erg geïnteresseerd in het verhaal, we volgen het dan ook niet helemaal. Na de rondleiding zitten we nog even lekker in de zon, totdat het weer tijd wordt om met de motor+boot naar de wal te varen en in de bus te stappen. Deze bracht ons vervolgens naar de „Essence of Life Alfayed Perfumes Palace”. Dit is een bedrijf waar ze extracten maken voor parfums en andere geurende zaken. We mochten wat extracten ruiken en enkele mensen, waaronder Gea, kregen een korte massage om te demonstreren wat bepaalde geuren en kruiden met je kunnen doen. Volgens Gea erg weinig, maar de massage was best even lekker. Eigenlijk was dit meer een dingetje waar je even geld uit moest geven. Dat hebben we dus niet gedaan. We kregen het idee dat hier de goedkopen nepparfums werden gemaakt die je bijvoorbeeld op de zwarte markt in Beverwijk kunt halen. Van elke beroemde geur hadden ze hier een essence liggen…
Daarna weer de bus in, terug naar de boot. Inmiddels was het al weer 11:30, dus zo’n beetje tijd om te gaan eten. Op de boot nog even in de zon liggen, en dan inderdaad aan tafel. Lekker lunchen, met spaghetti en andere lekkernijen. Na de lunch hadden we nog even pauze, zodat we nog even in de zon konden zitten, voordat we om 14:00 aan het tweede deel van het programma van vandaag zouden beginnen.
Om 14:00 waren we verzameld in de lobby. We zouden met een zeilboot, een traditionele Egyptische Felouka gaan varen richting een botanische tuin. De felouka’s lagen een klein stukje lopen verderop. EN dat was best lekker, zo zeilen op de Nijl. We moesten tegen de wind in, dus er werd flink gelaveerd (zoals dat toch heet?). De tocht was best leuk en lekker. De kapitein heeft nog een liedje voor ons gezongen, waarbij natuurlijk meteen de polonaise ingezet moest worden… Soms schaam je je dat je Nederlander bent :-)
De zeiltoch duurde een drie kwartier, waarna we aankwamen op een eiland, het Lord Kitschner eiland geheten. Deze Lord Kitschner was een Engelse admiraal, kapitein of wat dan ook, die het leuk vond om bomen en planten van over de gehele wereld te verzamelen en in een tuin te zetten. En dat is ’m aardig gelukt. Bomen en planten van over de hele wereld staan hier in een tuin op een eiland in de Nijl. Erg leuk om te zien. We bleven hier iets meer dan een uur, tijd genoeg dus om ook nog even op een terrasje een cola’tje te pakken. Leuke tuin, dit hadden we niet willen missen.
Nadat we hier klaar waren, werd de groep opgesplitst. De botanische tuin is namelijk onderdeel van het vaste programma, het onderdeel wat er na kwam was een extra excursie. Dus de mensen die de extra excursie niet hadden bijgeboekt gingen in een bootje terug naar het cruiseschip, wij gingen in een andere boot naar een Nubisch dorpje. Een dorp van een traditioneel volk. Wat alleen met elkaar huwt. Waar volgens ons het inteelt gehalte dus erg hoog zal moeten liggen, want zo groot is dat dorp niet. Volgens mij hadden we ook zoiets in Vietnam…
De tocht er naar toe was werkelijk fenomenaal. We voeren stroomopwaarts richting de kleine dam, dwars door prachtige natuur. Geen idee dat de Nijl er zo uit zou zien hier. Adembenemend! Wat het Nubisch dorpje ook zou brengen, de tocht er naar toe maakte het bezoek al helemaal af. Werkelijk prachtige natuur, met IJsvogels, witte reigers en andere beesten. En een hele mooie omgeving met eilandjes, rotsformaties, stroomversnellingen, prachtig gewoon. Na een dik uur genieten kwamen we aan in het dorpje. Erg relaxed daar, de mensen waren voor de verandering eens niet opdringerig. We hebben even gezeten in een traditionele woning. Om wat te drinken. Erg ruim bemeten, maar we primitief. Eenvoudige bankjes om op te zitten, en stofzuigen was niet aan de orde: Er ligt gewoon grof zand op de vloer. Je kon er ook op de foto met een kleine krokodil, maar dat vonden we te ver gaan. Dieren van dit kaliber moet je daar niet voor misbruiken.
Hierna hebben we nog een rondje door het dorpje gelopen. Natuurlijk veel winkeltjes met meer van hetzelfde. Maar ook een beeld van de koningin Nefertari. Dat was best een mooi ding, en zou bij ons op de kast best staan. Maar, dit model was een beetje klein. Op een gegeven moment kwamen we bij een kraampje waar ze veel van dit soort beeldjes hadden. En de verkoper natuurlijk meteen vragen wat we zochten. Dus we vroegen naar zo’n beeld, maar dan minstens 30cm hoog. Die wist hij wel, en rende weg. Om 10 minuten later bezweet terug te komen, maar met beeld! Precies wat we zochten! Maar toen begon het gevecht om de prijs. Hij vroeg er 1.250 pond voor. Dat vonden we toch echt te veel. We hadden zelf iets van 100 pond in gedachten, maar we hadden het idee dat de vraagprijs en hetgeen wij er voor over hadden veel te ver uit elkaar lagen. Maar wij kunnen het spel wel spelen! Samen gingen we een mooi stukje opvoeren, waardoor we het beeld uiteindelijk voor 300 pond mee konden nemen. Ofwel nog geen 40 euro. Dat was een prijs die ons best paste. Maar met één voorwaarde. Hij wilde wel graag twee kusjes van Gea op zijn wang. Want ze was toch wel zo mooi. Tja, en belofte maakt schuld… Met veel hilariteit moest dat dus gebeuren. Maar na de twee kusjes wilde hij er nog wel eentje, maar dan op z’n mond. En daarbij stak hij alvast z’n tong uit. Dat ging dus mooi niet door, maar we hebben wel erg gelachen met deze jongeman. En er een mooi beeld aan over gehouden.
Daarna zijn we nog een klein stukje door het dorp gelopen, om vervolgens weer naar de boot te gaan. Bij het vertrek wad e zon al onder gegaan, dus in de schemering zijn we terug gevaren naar de cruiseboot. Waar we aankwamen om even na zessen, terwijl het al donker was.
Wat een geweldige dag! Prachtige dingen gezien, veel beleefd en erg genoten. Bij aankomst op de boot snel naar ons hutje. Even bijkomen en dan is het al weer tijd om te gaan eten. Voor de verandering.
Na het eten, wat overigens weer prima in orde was, terug naar ons hutje. En naar bed. Morgen gaat om half vier, jawel 3:30, de wekker… We hebben een drukke dag voor de boeg. En we gaan mooie dingen zien!
Unable to Launch Flash Player
This message is being displayed because the browser was unable to load the Flash Player required to display this content.
There are several possible causes for this;
- Your current Flash Player is outdated or it is not installed on your system. Download the latest Flash Player.
- Your browser does not have JavaScript enabled, this is required to load the Flash content.
- The Theme file used to generate this site may be missing the required JavaScript to launch the Flash player.
Dag 3 - 3 februari 2012.