Weer een
lekker weekje niks doen op Fuerteventura. We waren
er ook wel weer aan toe.
Deze keer in begin oktober, da’s toch wel het meest prettige tijdstip om hier te zijn. Het weer is perfect, niet te veel wind en prachtig weer. Tevens is het zeewater van een aardige temperatuur.
Het begon al goed: We gingen om 6:00 ’s morgens vliegen vanaf Schiphol. Dus Eric, die net de dag ervoor terug was uit Tunesië, kon meteen weer diep in de nacht aan de bak om ons naar Schiphol te brengen. Gea was d’r zonnebril vergeten, maar gelukkig hebben ze winkels op Schiphol. Dus shoppen voor een nieuwe zonnebril.
De vlucht van 4,5 uur naar Fuerteventura was niet helemaal relaxed. Er gingen nogal wat kleine kinderen mee. En tegenwoordig mag je kinderen niet meer te hard aanpakken, dus het gekrijs en geschreeuw van de koters was niet van de lucht. Wat een herrie. En die ouders doen daar dus niets aan. Alsof dat zo goed is voor de opvoeding...
Het voordeel van vroeg vliegen is dat je ook vroeg aankomt. Aangezien de vlucht voorspoedig verliep waren we voor 10:30 (er is een uur verschil met Nederland) op Fuerteventura. Snel naar de bus, en dan een rit van 1:45 naar het appartement in Jandia, bij Morro Jable. We zitten altijd in Palm Garden, dus deze keer ook. We kwamen hier om even voor 12:00 aan, maar onze kamer was nog niet klaar. Geen probleem, we hadden honger en we kennen daar de weg. Dus de bagage gestald en meteen naar La Sirena voor een drankje en een pizza. Het weerzien met Julio was, zoals altijd, hartelijk. Om 14:00 konden we in onze kamer op de eerste etage. Dat vonden we niet z geweldig, we zaten liever op de tiende. Maar ja, het hele hotel zal vol, we hadden geen keus. Achteraf gezien viel deze kamer overigens reuze mee, het lawaai van de straat was net zo erg als dat we dachten dat het zou zijn.
’s Middags nog even langs het strand gewandeld, en ’s avonds, zoals bijna elke avond (we zijn 1x naar de pizzeria geweest) eten bij La Sirena. Het eten daar blijft toch erg lekker. Vooral de zeetong “La Sirena” (tong, gevuld met mosselen, garnalen, en andere zeevruchten overgoten met een saus van kaas) viel er goed in.
We hebben verder he-le-maal niets gedaan. Alleen maar op het strand gelegen, en meer niet. Nah, niet helemaal waar: Eén ochtend was het wat bewolkt en toen zijn we even een rondje door het dorp wezen wandelen. Maar voor de rest: Heerlijk uitrusten.
De een-na-laatste dag was er nogal een ruige zee. De wind kwam van zee en tijdens het opkomende water waren er best grote golven. En dat vond Kees wel leuk, dus hij aan het zwemmen. Half bejaard Duitsland (je hebt daar nogal wat bejaarde Duitsers rondlopen) stond op het strand toe te kijken hoe Kees als levende surfplank over de golven raasde. En telkens op het strand gesmakt werd. Achteraf bleek dat er ’s avonds en de volgende dag op de terrasjes nog over gesproken werd, over die maffe Holländer...
De volgende dag werd het echter nog ruiger: Er stond nu een hele lange branding van golven die de 6 meter met gemak haalden. Echt een machtig gezicht. En voor Kees helemaal feest: Die was nog maar net op het strand of hij lag al weer in zee. Zelfs Gea heeft in die enorme golven gezwommen. Overigens waren er niet heel veel mensen aan het zwemmen, de zee was wel erg ruig. Maar, het was opkomend water, en rond een uur of 3 zou de hoogste stand bereikt worden. Twee uur eerder al begonnen de eerste golven zo ver over het strand te spoelen dat het water al onder onze bedjes door liep. Dat was bij de eerste twee golven nog wel leuk. Daarna echter ging het hard: Er kwam zo veel water over het strand dat het gehele strand werd overstroomd. Nu ligt er achter het strand een natuurgebiedje, wat lager ligt dan het strand. Dus al het water wat over het strand komt, stroomt naar die gebied weg. En wie wel eens op het strand is geweest: Het zand wordt heel mooi egaal gemaakt door de golven. En als dat eenmaal gebeurt is, dan is er geen houden meer aan. Het heeft tot zeker 16:00 geduurd eer er geen water meer over het strand kwam. De meeste mensen waren toen al weg, weggespoeld door het zeewater. Wij hadden één van onze strandbedje op twee andere strandbedjes gezet, met daarop alle spullen. Wij hielden het dus droog.
Dit was echt een geweldige belevenis!
We hadden in de tijd ervoor kennis gemaakt met John en Heleen, uit de omgeving van Apeldoorn. Komen ook al jaren op Fuerteventura. Die hadden deze overstromingen ook nog nooit eerder meegemaakt. Op enig moment vliegen John en Kees overeind en sprintten naar de waterkant. Ergens schreeuwde zo’n bejaarde Duitser “Hilfe”. Tja, Duitser of niet, als er iemand verzuipt geeft dat ook weer zo’n gedoe. Dus John en Kees als echte Baywatch Heroes naar de waterkant. Daar aangekomen bleek er “slechts” een vrouw niet op te kunnen staan, omdat de golven haar steeds omver wierpen. Een andere koene bejaarde had het probleem echter al opgelost...
Van het golven-feest op het strand heeft Kees een kort filmpje gemaakt op z’n iPhone. Deze kun je hier bewonderen. Het filmpje wordt in een extern venster weergegeven.
De terugreis op 10-10-10 verliep voorspoedig. Wel weer veel kinderen aan boord, maar daar hadden we deze keer gelukkig geen last van. Voor ons zaten twee voorbeeldige kindjes die alleen maar plezier hadden. En zo moet het!
Chris en Moniek kwamen ons afhalen van Schiphol. Uiteraard vertrokken we niet voordat we eerst bij de Starbucks aan de koffie waren geweest.
Deze keer in begin oktober, da’s toch wel het meest prettige tijdstip om hier te zijn. Het weer is perfect, niet te veel wind en prachtig weer. Tevens is het zeewater van een aardige temperatuur.
Het begon al goed: We gingen om 6:00 ’s morgens vliegen vanaf Schiphol. Dus Eric, die net de dag ervoor terug was uit Tunesië, kon meteen weer diep in de nacht aan de bak om ons naar Schiphol te brengen. Gea was d’r zonnebril vergeten, maar gelukkig hebben ze winkels op Schiphol. Dus shoppen voor een nieuwe zonnebril.
De vlucht van 4,5 uur naar Fuerteventura was niet helemaal relaxed. Er gingen nogal wat kleine kinderen mee. En tegenwoordig mag je kinderen niet meer te hard aanpakken, dus het gekrijs en geschreeuw van de koters was niet van de lucht. Wat een herrie. En die ouders doen daar dus niets aan. Alsof dat zo goed is voor de opvoeding...
Het voordeel van vroeg vliegen is dat je ook vroeg aankomt. Aangezien de vlucht voorspoedig verliep waren we voor 10:30 (er is een uur verschil met Nederland) op Fuerteventura. Snel naar de bus, en dan een rit van 1:45 naar het appartement in Jandia, bij Morro Jable. We zitten altijd in Palm Garden, dus deze keer ook. We kwamen hier om even voor 12:00 aan, maar onze kamer was nog niet klaar. Geen probleem, we hadden honger en we kennen daar de weg. Dus de bagage gestald en meteen naar La Sirena voor een drankje en een pizza. Het weerzien met Julio was, zoals altijd, hartelijk. Om 14:00 konden we in onze kamer op de eerste etage. Dat vonden we niet z geweldig, we zaten liever op de tiende. Maar ja, het hele hotel zal vol, we hadden geen keus. Achteraf gezien viel deze kamer overigens reuze mee, het lawaai van de straat was net zo erg als dat we dachten dat het zou zijn.
’s Middags nog even langs het strand gewandeld, en ’s avonds, zoals bijna elke avond (we zijn 1x naar de pizzeria geweest) eten bij La Sirena. Het eten daar blijft toch erg lekker. Vooral de zeetong “La Sirena” (tong, gevuld met mosselen, garnalen, en andere zeevruchten overgoten met een saus van kaas) viel er goed in.
We hebben verder he-le-maal niets gedaan. Alleen maar op het strand gelegen, en meer niet. Nah, niet helemaal waar: Eén ochtend was het wat bewolkt en toen zijn we even een rondje door het dorp wezen wandelen. Maar voor de rest: Heerlijk uitrusten.
De een-na-laatste dag was er nogal een ruige zee. De wind kwam van zee en tijdens het opkomende water waren er best grote golven. En dat vond Kees wel leuk, dus hij aan het zwemmen. Half bejaard Duitsland (je hebt daar nogal wat bejaarde Duitsers rondlopen) stond op het strand toe te kijken hoe Kees als levende surfplank over de golven raasde. En telkens op het strand gesmakt werd. Achteraf bleek dat er ’s avonds en de volgende dag op de terrasjes nog over gesproken werd, over die maffe Holländer...
De volgende dag werd het echter nog ruiger: Er stond nu een hele lange branding van golven die de 6 meter met gemak haalden. Echt een machtig gezicht. En voor Kees helemaal feest: Die was nog maar net op het strand of hij lag al weer in zee. Zelfs Gea heeft in die enorme golven gezwommen. Overigens waren er niet heel veel mensen aan het zwemmen, de zee was wel erg ruig. Maar, het was opkomend water, en rond een uur of 3 zou de hoogste stand bereikt worden. Twee uur eerder al begonnen de eerste golven zo ver over het strand te spoelen dat het water al onder onze bedjes door liep. Dat was bij de eerste twee golven nog wel leuk. Daarna echter ging het hard: Er kwam zo veel water over het strand dat het gehele strand werd overstroomd. Nu ligt er achter het strand een natuurgebiedje, wat lager ligt dan het strand. Dus al het water wat over het strand komt, stroomt naar die gebied weg. En wie wel eens op het strand is geweest: Het zand wordt heel mooi egaal gemaakt door de golven. En als dat eenmaal gebeurt is, dan is er geen houden meer aan. Het heeft tot zeker 16:00 geduurd eer er geen water meer over het strand kwam. De meeste mensen waren toen al weg, weggespoeld door het zeewater. Wij hadden één van onze strandbedje op twee andere strandbedjes gezet, met daarop alle spullen. Wij hielden het dus droog.
Dit was echt een geweldige belevenis!
We hadden in de tijd ervoor kennis gemaakt met John en Heleen, uit de omgeving van Apeldoorn. Komen ook al jaren op Fuerteventura. Die hadden deze overstromingen ook nog nooit eerder meegemaakt. Op enig moment vliegen John en Kees overeind en sprintten naar de waterkant. Ergens schreeuwde zo’n bejaarde Duitser “Hilfe”. Tja, Duitser of niet, als er iemand verzuipt geeft dat ook weer zo’n gedoe. Dus John en Kees als echte Baywatch Heroes naar de waterkant. Daar aangekomen bleek er “slechts” een vrouw niet op te kunnen staan, omdat de golven haar steeds omver wierpen. Een andere koene bejaarde had het probleem echter al opgelost...
Van het golven-feest op het strand heeft Kees een kort filmpje gemaakt op z’n iPhone. Deze kun je hier bewonderen. Het filmpje wordt in een extern venster weergegeven.
De terugreis op 10-10-10 verliep voorspoedig. Wel weer veel kinderen aan boord, maar daar hadden we deze keer gelukkig geen last van. Voor ons zaten twee voorbeeldige kindjes die alleen maar plezier hadden. En zo moet het!
Chris en Moniek kwamen ons afhalen van Schiphol. Uiteraard vertrokken we niet voordat we eerst bij de Starbucks aan de koffie waren geweest.
Unable to Launch Flash Player
This message is being displayed because the browser was unable to load the Flash Player required to display this content.
There are several possible causes for this;
- Your current Flash Player is outdated or it is not installed on your system. Download the latest Flash Player.
- Your browser does not have JavaScript enabled, this is required to load the Flash content.
- The Theme file used to generate this site may be missing the required JavaScript to launch the Flash player.
1 oktober 2010 t/m 10 oktober 2010.