Dag twee begint dus op het vliegveld van Kuala Lumpur. Overigens 60km verwijderd van de stad Kuala Lumpur. Maar wel pal aan het Formule 1 circuit (wat je overigens niet kunt zien). Nadat we onze koffer hadden gehaald hebben we ons gemeld bij de man van Fox. Bert heet 'ie. Aardige gozer. Hij ziet er uit als Sjef van Oekel en praat als Joop Braakhekke. En je kunt goed met 'm lachen! Samen met een lokale reisleider en 28 andere reisgenoten zijn we in de bus gestapt. Het begon net licht te worden en het begon net te regenen.... Aangezien we zo vroeg waren, konden we nog niet inchecken in het eerste hotel. Dus werd het programma voor deze dag direct opgestart. Eerst eens koffie drinken, nou daar hadden we wel oren naar! We deden dat langs de kant van de snelweg, de highway van Singapore naar Thailand. Direct even wat water gekocht. En natuurlijk even met Bert kletsen om kennis te maken. Prima figuur zo op het eerste oog. Woont al 15 jaar in Maleisië en vindt het nog steeds leuk om reisleider te zijn. Bert had al verteld in de bus dat het niet vaak voorkwam dat het 's morgens regende, meestal 's middags. Nou, op het moment dat we weer de bus in moesten kwam me er toch een stortbui....
Tussen Kuala Lumpur en het vliegveld in wordt een nieuwe stad gebouwd. Moet in 2020 helemaal klaar zijn. Deze stad heet Putrajaya. Dit is een stad waar alle overheidsdiensten worden gevestigd, inclusief de woningen voor de ambtenaren. Die krijgen, zolang ze voor de overheid werken, een gratis huis. Putrajaya is net een soort Almere: Wijken met een eigen winkelcentrum, eigen medische diensten enz. Ziet er wel erg mooi uit, alles zo nieuw en, in tegenstelling tot Thailand, erg schoon. Nu was het natuurlijk zondagochtend-vroeg, dus veel mensen waren er niet op straat. Wel veel regen trouwens.... Naast Putrajaya wordt nog een stad gebouwd: Cyberjaya. Inderdaad: Een echte fysieke digitale stad. Hierin worden universiteiten geplaatst, gaat alles via een draadloze internet verbinding (maar dan ook echt alles. Van het aandoen van de verlichting in huis tot het op afstand programmeren van je magnetron, je kunt het zo gek niet bedenken). Dit is dus echt de stad van de toekomst! Ziet er ook erg mooi en modern uit. Als ik in Maleisië moest wonen, zo ik het hier wel willen. Temeer daar een huis met 4 slaapkamers maar 75.000 euro kost....
Op enig moment kwamen we aan in KL. En toen begon ook de zon te schijnen (en wordt het direct ook een stuk warmer. En we liepen nog steeds in onze reiskleren, dus nog niet gekleed op dit warme weer). We hebben diverse dingen bekeken in de stad. Het paleis van de koning, een soortement tuin waar wat gedenktekens in staan voor de verschillende oorlogen die ze hier gehad hebben, een of ander bijzonder plein (waar vroeger de Engelse regenten aan woonden en er polo speelden en waar we weinig van konden zien, want hier hield de brandweer een demonstratie vandaag) en de Batu Caves. Bij de laatste zijn we als eerste begonnen overigens. Dit is een indrukwekkende grot, waar veel apen en zwaluwen wonen. En een trap heeft van 273 treden om er binnen te kunnen komen. Het geloof hier wil dat als je deze trap blootsvoets betreedt nadat je er naar toe bent gelopen vanuit KL (plm. 5 uur lopen), dat je dan al je zonden voor een jaar kwijtgescholden hebt gekregen. Als dat zó gemakkelijk gaat... Het opklimmen van al die treden was nog wel een klus. Vooral omdat het nu lekker warm geworden was. Maar toch leuk om gedaan te hebben. Als je in de grotten staat voel je je best wel klein. Binnen was een man die een slang had, Gea moest hier natuurlijk even aankomen! Geen lekker gevoel vond ze overigens. Ook hadden ze hier apen, verschrikkelijk brutaal. Die beesten eten alles wat ze te pakken kunnen krijgen, en kunnen zelfs met een pak yoghurt overweg (als het maar zoet is). En als je ze te lang aankijkt, worden ze kwaad! Gaan ze staan blazen.
En alsof het zo moest zijn: Voor de derde keer op een rij zijn wij op vakantie op een plek waarop op dat moment een marathon wordt gelopen. In Kuala Lumpur werd één of andere marathon voor jongeren gelopen.
Om 12:00u waren we eindelijk in ons hotel. We kregen een welkomstdrankje in de lounge, en Bert ging onze sleutels regelen. Helaas waren er nog maar 4 kamers beschikbaar, de rest was nog niet schoon. Gelukkig kregen wij een sleutel: Dus direct naar boven, schoenen uit en even liggen.... Om de jetlag te compenseren hebben we 2 uur geslapen. Daarna lekker douchen en schone kleren aan. Dat voelt tenminste weer een stuk beter. Om 19:15 moesten we verzamelen in de lobby. We kregen namelijk een diner aangeboden door Fox. We gingen er met de bus naar toe. Was een erg gezellig diner. In een grote zaal, vol met tafels, en langs alle wanden zo ongeveer voedsel. Je kon het zo gek niet bedenken of ze hadden het wel. Nou, we hebben daar dus erg lekker gegeten. Onder het eten werden we getrakteerd op een show vol lokale zang en dans, waar we dus geen touw aan vast konden knopen. Maar wel gezellig! Om een uur of 22:00 begonnen we in te storten. We gingen op dat tijdstip ook net weer terug naar het hotel. Onderweg nog even gestopt om snel een foto van de Petronas-towers te maken in het donker. Daarna rap op huus an. En direct in bed, totall loss na zo'n lange dag.
Tussen Kuala Lumpur en het vliegveld in wordt een nieuwe stad gebouwd. Moet in 2020 helemaal klaar zijn. Deze stad heet Putrajaya. Dit is een stad waar alle overheidsdiensten worden gevestigd, inclusief de woningen voor de ambtenaren. Die krijgen, zolang ze voor de overheid werken, een gratis huis. Putrajaya is net een soort Almere: Wijken met een eigen winkelcentrum, eigen medische diensten enz. Ziet er wel erg mooi uit, alles zo nieuw en, in tegenstelling tot Thailand, erg schoon. Nu was het natuurlijk zondagochtend-vroeg, dus veel mensen waren er niet op straat. Wel veel regen trouwens.... Naast Putrajaya wordt nog een stad gebouwd: Cyberjaya. Inderdaad: Een echte fysieke digitale stad. Hierin worden universiteiten geplaatst, gaat alles via een draadloze internet verbinding (maar dan ook echt alles. Van het aandoen van de verlichting in huis tot het op afstand programmeren van je magnetron, je kunt het zo gek niet bedenken). Dit is dus echt de stad van de toekomst! Ziet er ook erg mooi en modern uit. Als ik in Maleisië moest wonen, zo ik het hier wel willen. Temeer daar een huis met 4 slaapkamers maar 75.000 euro kost....
Op enig moment kwamen we aan in KL. En toen begon ook de zon te schijnen (en wordt het direct ook een stuk warmer. En we liepen nog steeds in onze reiskleren, dus nog niet gekleed op dit warme weer). We hebben diverse dingen bekeken in de stad. Het paleis van de koning, een soortement tuin waar wat gedenktekens in staan voor de verschillende oorlogen die ze hier gehad hebben, een of ander bijzonder plein (waar vroeger de Engelse regenten aan woonden en er polo speelden en waar we weinig van konden zien, want hier hield de brandweer een demonstratie vandaag) en de Batu Caves. Bij de laatste zijn we als eerste begonnen overigens. Dit is een indrukwekkende grot, waar veel apen en zwaluwen wonen. En een trap heeft van 273 treden om er binnen te kunnen komen. Het geloof hier wil dat als je deze trap blootsvoets betreedt nadat je er naar toe bent gelopen vanuit KL (plm. 5 uur lopen), dat je dan al je zonden voor een jaar kwijtgescholden hebt gekregen. Als dat zó gemakkelijk gaat... Het opklimmen van al die treden was nog wel een klus. Vooral omdat het nu lekker warm geworden was. Maar toch leuk om gedaan te hebben. Als je in de grotten staat voel je je best wel klein. Binnen was een man die een slang had, Gea moest hier natuurlijk even aankomen! Geen lekker gevoel vond ze overigens. Ook hadden ze hier apen, verschrikkelijk brutaal. Die beesten eten alles wat ze te pakken kunnen krijgen, en kunnen zelfs met een pak yoghurt overweg (als het maar zoet is). En als je ze te lang aankijkt, worden ze kwaad! Gaan ze staan blazen.
En alsof het zo moest zijn: Voor de derde keer op een rij zijn wij op vakantie op een plek waarop op dat moment een marathon wordt gelopen. In Kuala Lumpur werd één of andere marathon voor jongeren gelopen.
Om 12:00u waren we eindelijk in ons hotel. We kregen een welkomstdrankje in de lounge, en Bert ging onze sleutels regelen. Helaas waren er nog maar 4 kamers beschikbaar, de rest was nog niet schoon. Gelukkig kregen wij een sleutel: Dus direct naar boven, schoenen uit en even liggen.... Om de jetlag te compenseren hebben we 2 uur geslapen. Daarna lekker douchen en schone kleren aan. Dat voelt tenminste weer een stuk beter. Om 19:15 moesten we verzamelen in de lobby. We kregen namelijk een diner aangeboden door Fox. We gingen er met de bus naar toe. Was een erg gezellig diner. In een grote zaal, vol met tafels, en langs alle wanden zo ongeveer voedsel. Je kon het zo gek niet bedenken of ze hadden het wel. Nou, we hebben daar dus erg lekker gegeten. Onder het eten werden we getrakteerd op een show vol lokale zang en dans, waar we dus geen touw aan vast konden knopen. Maar wel gezellig! Om een uur of 22:00 begonnen we in te storten. We gingen op dat tijdstip ook net weer terug naar het hotel. Onderweg nog even gestopt om snel een foto van de Petronas-towers te maken in het donker. Daarna rap op huus an. En direct in bed, totall loss na zo'n lange dag.
Unable to Launch Flash Player
This message is being displayed because the browser was unable to load the Flash Player required to display this content.
There are several possible causes for this;
- Your current Flash Player is outdated or it is not installed on your system. Download the latest Flash Player.
- Your browser does not have JavaScript enabled, this is required to load the Flash content.
- The Theme file used to generate this site may be missing the required JavaScript to launch the Flash player.
6 mei 2007 - dag 2 van de reis.