Na een heerlijke nacht in een lekker bed te hebben geslapen waren we vandaag al vóór de wake-up call wakker. Eerst nog eens kijken of de internet verbinding al wat beter was, maar die was er nu gewoon helemaal niet. Jammer dus. Dan maar douchen en ontbijten.
Om 09:00 appel, we gingen weer op pad. Met een andere bus overigens, de originele bus was naar de garage voor een reparatie aan in ieder geval de airco. We hadden nu een bus welke vroeger als schoolbus dienstdeed. Of als gevangenis bus, dat kan ook. Er zaten in ieder geval tralies voor de ramen, en airco was er al helemaal niet. Bijkomend probleem was dat er maar 28 mensen in de bus konden. En we zijn, inclusief reisleiding, met 32 personen. Gelukkig zit er in onze groep een aparte groep van 6, die toch niets met ons te maken willen hebben, dus die hebben we mooi gedumpt in een minibusje, mochten ze mooi achter ons aan rijden.
Eerste stop was een vlindertuin. Hoewel, het was meer een alles-wat-kan-bewegen-en-hier-voorkomt-tuin. Want behalve vlinders waren er ook slangen, kameleons, kikkers, en noem maar op. Gea zat direct na binnenkomst al met een groene slang op d'r arm. Geen grote, waar wel een lelijke. Daarna had ze nog een wandelende tak op zich lopen,en een kameleon. Brrr. Er waren ook cavia's en konijnen, maar die zaten in een hok waar ze eigenlijk niet in horen, namelijk met een vloer van gaas. Konden ze nauwelijks op lopen. Best wel zielig eigenlijk. Ook veel bloemen en planten, dus een hoop foto's gemaakt van alles. Blijft toch leuk om te doen.
Na de vlindertuin zijn we lopend naar een kleine markt gegaan. Stelt niet veel voor, maar wel leuk om even te zien. Was hoofdzakelijk een groente- en fruitmarkt.
Vervolgens weer hoppa de bus en, en naar de volgende attractie. Het leek wel een schoolreisje! We gingen naar een chinees-boedhisitische tempel. Leuk om te zien. We hebben nog een wierook stokjes in de brand gestoken, hoewel we geen idee hadden waarvoor dat diende, anders dan om de kas van die club te spekken. Maar, het zal ongetwijfeld een betekenis hebben gehad.
Daarna weer in de bus, naar de volgende attractie. Dat zou onze lunch moeten zijn geweest, maar we waren veel te vroeg. Daarom eerst naar de thee-plantage. Een hele vallei vol met theestruiken. Bijzonder mooi om te zien, temeer daar we helemaal bovenaan in de vallei zaten. En natuurlijk helemaal iets voor Gea, die praktisch voor 60% uit thee bestaat, zoveel drinkt ze van dat spul. Ook de natuur er om heen was erg mooi. We zijn hier eerst maar eens een kopje thee gaan drinken, proeven wat ze hier te bieden hebben. Nou, het was gewoon standaard Ma Uffen Thee. Niets geen bijzondere aroma's ofzo, gewoon normale thee. Maar best wel lekker. Daarna nog even rondgelopen. Gea ging nog onderuit terwijl ik een foto van haar wilde nemen tussen de thee-struiken. Hele broek smerig (de grond hier bestaat uit een bruine soort klei, geeft lekker af op een lichtgele broek). De club van 6 was alweer ontevreden, we kregen niet eens een rondleiding op de plantage. Nee, ze moesten zélf kijken wat er allemaal gebeurde. Stakkers....
Daarna de lunch in een stadje met de naam Talah Rata. Met een behoorlijk aantal winkeltjes. uiteraard weer Chinees, en weer erg lekker. Elke keer is het toch weer anders. Zelfs de club van 6 was mee (niet iedereen ging overigens mee, het was namelijk geen gezamenlijke lunch). Nog even naar Nederland gebeld (hoewel het daar pas 7:45 was, hier was het toen al 13:45) en te horen gekregen dat het behoorlijk regende aldaar. Mooi! Dat geeft een mens op vakantie een goed gevoel!
Na het eten nog even wat winkeltjes bekeken. Daarna naar de laatste stop voor die dag, een aardbeienkwekerij. Men kweekt hier in de streek namelijk de lekkerste aardbeiden, zegt men zelf. En daar hebben ze best een klein beetje gelijk in. Gea en ik hebben elk een bak aardbeien met slagroom naar binnen gewerkt. Dit nadat Bert een bak had gekocht en ons allemaal had laten proeven (uit eigen zak betaald). Commentaar van de club van 6: Die aardbeienkwekerij moesten ze maar uit de rondreis halen. Als Fox maar één aardbei weg kon geven, dan was dat toch wel schandelijk. Men wenste direct in de bus te stappen en te vertrekken naar het hotel. Gelukkig hadden die losers een eigen bus en zijn ze mooi vertrokken. Nee, die maken écht geen vrienden hier.
Aansluitend zijn we weer in onze oude bus geklommen en naar het resort in Brinchang terug gereden. Eerst maar even weer een uurtje liggen, even bijkomen. Op de één of andere wijze moeten we 's middags toch altijd even een dutje doen. Zal wel van de warmte komen, hoewel het hier op 1400 meter wel erg lekker weer is. Net een lekkere zomerdag in Nederland. En met een fantastische omgeving, zo in de bergen.
Na ons dutje weer douchen en toch even checken of er een internet verbinding is. Dus niet. Komt ook niet meer terug is de boodschap. Lekker dan, zit je dan met je 'dure' internet ticket. Om 19:00 hadden we een gezamenlijk diner in het hotel. Weer erg gezellig natuurlijk. We zaten aan tafel met Evelien en Danny (hebben elkaar op een Fox-single reis leren kennen), Gé en z'n vrouw en Ah-shi en z'n vriendin. Erg gezellig. Vooral Evelien is niet te stoppen als ze eenmaal aan de praat is. Veel reiservaringen uitgewisseld. Rond 21:15 werden we verzocht de eetzaal te verlaten, we waren al lang en breed klaar met eten, zodat ze deze gereed konden maken voor het ontbijt van de volgende ochtend. Het is in de Cameron Highlands 's avonds best wel fris, hoewel je dat niet zou zeggen in zo'n tropisch land. Daarom heeft het hotel een lounge met een open haard. Daar kun je met een man of 20 gezellig zitten. De club van zes had voor negenen al aangekondigd dat ze naar de open haard gingen, en vertrokken uit de eetzaal. Nadat wij ook uit de eetzaal moesten vertrekken, zijn we met Evelien, Danny en Bert in de bar beland, gelegen aan de lounge. Erg opvallend was dat de club van 6 helemaal alleen in de lounge bij de haard zat. Niemand die er bij gaat zitten.....
Na twaalven werden we toch vriendelijk verzocht op te rotten: De bar was al dicht en het was tijd om te gaan slapen. We hebben de hele avond in de bar zitten bomen over maatschappelijke problemen en hoe deze opgelost zouden kunnen worden. In vergelijking met Maleisië dan, waar ze alles toch wel heel goed geregeld hebben. Met als sluitstuk een discussie over leven-na-de-dood. En dat op je vakantie :-)
Om 09:00 appel, we gingen weer op pad. Met een andere bus overigens, de originele bus was naar de garage voor een reparatie aan in ieder geval de airco. We hadden nu een bus welke vroeger als schoolbus dienstdeed. Of als gevangenis bus, dat kan ook. Er zaten in ieder geval tralies voor de ramen, en airco was er al helemaal niet. Bijkomend probleem was dat er maar 28 mensen in de bus konden. En we zijn, inclusief reisleiding, met 32 personen. Gelukkig zit er in onze groep een aparte groep van 6, die toch niets met ons te maken willen hebben, dus die hebben we mooi gedumpt in een minibusje, mochten ze mooi achter ons aan rijden.
Eerste stop was een vlindertuin. Hoewel, het was meer een alles-wat-kan-bewegen-en-hier-voorkomt-tuin. Want behalve vlinders waren er ook slangen, kameleons, kikkers, en noem maar op. Gea zat direct na binnenkomst al met een groene slang op d'r arm. Geen grote, waar wel een lelijke. Daarna had ze nog een wandelende tak op zich lopen,en een kameleon. Brrr. Er waren ook cavia's en konijnen, maar die zaten in een hok waar ze eigenlijk niet in horen, namelijk met een vloer van gaas. Konden ze nauwelijks op lopen. Best wel zielig eigenlijk. Ook veel bloemen en planten, dus een hoop foto's gemaakt van alles. Blijft toch leuk om te doen.
Na de vlindertuin zijn we lopend naar een kleine markt gegaan. Stelt niet veel voor, maar wel leuk om even te zien. Was hoofdzakelijk een groente- en fruitmarkt.
Vervolgens weer hoppa de bus en, en naar de volgende attractie. Het leek wel een schoolreisje! We gingen naar een chinees-boedhisitische tempel. Leuk om te zien. We hebben nog een wierook stokjes in de brand gestoken, hoewel we geen idee hadden waarvoor dat diende, anders dan om de kas van die club te spekken. Maar, het zal ongetwijfeld een betekenis hebben gehad.
Daarna weer in de bus, naar de volgende attractie. Dat zou onze lunch moeten zijn geweest, maar we waren veel te vroeg. Daarom eerst naar de thee-plantage. Een hele vallei vol met theestruiken. Bijzonder mooi om te zien, temeer daar we helemaal bovenaan in de vallei zaten. En natuurlijk helemaal iets voor Gea, die praktisch voor 60% uit thee bestaat, zoveel drinkt ze van dat spul. Ook de natuur er om heen was erg mooi. We zijn hier eerst maar eens een kopje thee gaan drinken, proeven wat ze hier te bieden hebben. Nou, het was gewoon standaard Ma Uffen Thee. Niets geen bijzondere aroma's ofzo, gewoon normale thee. Maar best wel lekker. Daarna nog even rondgelopen. Gea ging nog onderuit terwijl ik een foto van haar wilde nemen tussen de thee-struiken. Hele broek smerig (de grond hier bestaat uit een bruine soort klei, geeft lekker af op een lichtgele broek). De club van 6 was alweer ontevreden, we kregen niet eens een rondleiding op de plantage. Nee, ze moesten zélf kijken wat er allemaal gebeurde. Stakkers....
Daarna de lunch in een stadje met de naam Talah Rata. Met een behoorlijk aantal winkeltjes. uiteraard weer Chinees, en weer erg lekker. Elke keer is het toch weer anders. Zelfs de club van 6 was mee (niet iedereen ging overigens mee, het was namelijk geen gezamenlijke lunch). Nog even naar Nederland gebeld (hoewel het daar pas 7:45 was, hier was het toen al 13:45) en te horen gekregen dat het behoorlijk regende aldaar. Mooi! Dat geeft een mens op vakantie een goed gevoel!
Na het eten nog even wat winkeltjes bekeken. Daarna naar de laatste stop voor die dag, een aardbeienkwekerij. Men kweekt hier in de streek namelijk de lekkerste aardbeiden, zegt men zelf. En daar hebben ze best een klein beetje gelijk in. Gea en ik hebben elk een bak aardbeien met slagroom naar binnen gewerkt. Dit nadat Bert een bak had gekocht en ons allemaal had laten proeven (uit eigen zak betaald). Commentaar van de club van 6: Die aardbeienkwekerij moesten ze maar uit de rondreis halen. Als Fox maar één aardbei weg kon geven, dan was dat toch wel schandelijk. Men wenste direct in de bus te stappen en te vertrekken naar het hotel. Gelukkig hadden die losers een eigen bus en zijn ze mooi vertrokken. Nee, die maken écht geen vrienden hier.
Aansluitend zijn we weer in onze oude bus geklommen en naar het resort in Brinchang terug gereden. Eerst maar even weer een uurtje liggen, even bijkomen. Op de één of andere wijze moeten we 's middags toch altijd even een dutje doen. Zal wel van de warmte komen, hoewel het hier op 1400 meter wel erg lekker weer is. Net een lekkere zomerdag in Nederland. En met een fantastische omgeving, zo in de bergen.
Na ons dutje weer douchen en toch even checken of er een internet verbinding is. Dus niet. Komt ook niet meer terug is de boodschap. Lekker dan, zit je dan met je 'dure' internet ticket. Om 19:00 hadden we een gezamenlijk diner in het hotel. Weer erg gezellig natuurlijk. We zaten aan tafel met Evelien en Danny (hebben elkaar op een Fox-single reis leren kennen), Gé en z'n vrouw en Ah-shi en z'n vriendin. Erg gezellig. Vooral Evelien is niet te stoppen als ze eenmaal aan de praat is. Veel reiservaringen uitgewisseld. Rond 21:15 werden we verzocht de eetzaal te verlaten, we waren al lang en breed klaar met eten, zodat ze deze gereed konden maken voor het ontbijt van de volgende ochtend. Het is in de Cameron Highlands 's avonds best wel fris, hoewel je dat niet zou zeggen in zo'n tropisch land. Daarom heeft het hotel een lounge met een open haard. Daar kun je met een man of 20 gezellig zitten. De club van zes had voor negenen al aangekondigd dat ze naar de open haard gingen, en vertrokken uit de eetzaal. Nadat wij ook uit de eetzaal moesten vertrekken, zijn we met Evelien, Danny en Bert in de bar beland, gelegen aan de lounge. Erg opvallend was dat de club van 6 helemaal alleen in de lounge bij de haard zat. Niemand die er bij gaat zitten.....
Na twaalven werden we toch vriendelijk verzocht op te rotten: De bar was al dicht en het was tijd om te gaan slapen. We hebben de hele avond in de bar zitten bomen over maatschappelijke problemen en hoe deze opgelost zouden kunnen worden. In vergelijking met Maleisië dan, waar ze alles toch wel heel goed geregeld hebben. Met als sluitstuk een discussie over leven-na-de-dood. En dat op je vakantie :-)
Unable to Launch Flash Player
This message is being displayed because the browser was unable to load the Flash Player required to display this content.
There are several possible causes for this;
- Your current Flash Player is outdated or it is not installed on your system. Download the latest Flash Player.
- Your browser does not have JavaScript enabled, this is required to load the Flash content.
- The Theme file used to generate this site may be missing the required JavaScript to launch the Flash player.
11 mei 2007 - dag 7 van de reis.