Vandaag de laatste hele dag in Maleisië. Ja, morgen natuurlijk ook nog, maar aan het eind van de dag van morgen gaan we weer terug naar Nederland.
Daarom besloten we na het ontbijt om met de kabelbaan de bergen in te gaan. Direct om de hoek hier, bij Oriental Village, gaat een kabelbaan de bergen in, naar 710 meter hoogte. Echt steil omhoog. Maar dan zit je wel op het hoogste punt van het eiland.
We namen de shuttlebus, en met het ongeluk van Daphne en Henny in ons achterhoofd zijn we mooi voorin gaan zitten. Aangekomen bij Oriental Village stappen er net een dikke honderd vakantiegangers uit bussen. Later bleek dat ze ook allemaal met de kabelbaan wilden. Lekkere lange wachtrijen dus. Maar zover kwam het niet: Hoewel het op de grond erg zonnig was, en erg warm, bleek het bovenin de bergen te weerlichten. En dan gaan de cable cars dus niet. Wij balen, we stonden net mooi vooraan in de rij!. Dus maar even rond gekeken in Oriental Village. Gea moest naar het toilet, maar kwam onverrichte zake retour: Het was daar zo'n enorme smerige bende in het toilet dat ze spontaan niet meer hoefde. En toen bleek het in de bergen ook op te klaren, dus wij weer naar de kabelbaan. En netjes achteraan sluiten in de rij. Er zijn meer dan 100 wachtenden voor u. Maar, het zat ons echt heel erg mee. Omdat die groep nogal groot is en bij elkaar hoort, zullen ze ook allemaal een capsule vullen. Er gaan 6 personen in één capsule. En nu was er net een capsule waar 4 personen in zaten. Werden wij uit de rij gepikt om de capsule tot 6 personen te vullen. Nu begrijp ik Evelien en Danny ook beter: Zo'n groep van 2 heeft alleen maar voordelen!
Gea had het wel even benauwd met d'r hoogtevrees, we gingen erg steil omhoog. Maar eenmaal boven aangekomen was het leed gauw geleden: Wat een prachtig uitzicht! Je kon het hele eiland overzien. En, je kon mooi zien hoe door de bergen het weer op het eiland continue veranderde. Je zag precies waar de buien ontstonden en hoe deze vervolgens langs de berghelling naar beneden kwamen om hun vochtige lading te droppen.
Er was ook een hangbrug gebouwd van 250 meter lang naar een andere bergtop. Via een trap van 237 treden kwam je daar aan. Gea voelde de brug bewegen toen ze er eenmaal opstond, en vond het toch slimmer om terug te gaan, 237 treden weer omhoog. Kees is de brug wel overgelopen, over een ravijn van honderden meters diep. Wat een geweldig uitzicht. Erg prachtig.
Nadat Kees weer terug was zijn we weer met de kabelbaan naar beneden gegaan. Naast Gea zat een dame die nóg meer last van hoogtevrees had dan Gea, dat was echt niet normaal meer. Maar, we zijn toch allemaal weer heelhuids beneden aangekomen. Lopend terug naar het park, er was geen shuttle aanwezig in Oriental Village. Kan ook best, het is net een kilometer lopen. Lekker dichtbij dus.
Na even naar ons hutje te zijn geweest gingen we naar het zwembad. Onderweg direct wat foto's gemaakt van het park, dat hadden we nog niet gedaan. Nog geen tijd voor gehad. Druk, zo op vakantie. Bij het zwembad twee bedjes gezocht en even gezwommen. Menno en Sjoukje kwamen ook, ze kwamen net terug van het strand. Ze zijn met hun laatste uren bezig, vanavond vertrekken zij weer naar huis. Dan zijn we echt helemaal alleen.... Lagen we net goed en wel te genieten van onze lunch (pizza en patat), begon het te regenen. Dat duurde wel een uur, maar toen kwam de zon er ook weer bij. Zagen we nog een varaan een boom inklimmen, dus direct een foto gemaakt natuurlijk. Was een beest van zeker 60cm lang! Daarna nog eventjes een dutje gedaan, en toen nog wat foto's gemaakt van het strand. Daar zijn we eigenlijk niet geweest, maar het is er wel erg mooi.
Om 17:30 waren we weer in ons hutje. Weer een dag bijna voorbij, en weer twee groepsgenoten die zo vertrekken. Dus snel douchen en weer naar de lobby, om hun uit te zwaaien.
En dan is het weer 19:20 en het busje komt voorrijden. Deze keer geen grote touringcar maar een kleine minivan. Menno en Sjoukje stappen in en verdwijnen ook. Daar staan we dan, helemaal Remy.... Nou, dan maar naar de jachthaven, daar maar eens lekker eten. Ver voor achten zitten we al bij de Cubaan. We bestellen hetzelfde: Een fles wijn, een glas orange jus en 2x de BBQ. Dat was wel erg goed bevallen. Ondertussen genieten we van de zonsondergang. Dan komt de ober en vraagt "Where are your friends?". Hij denkt natuurlijk aan 10x een BBQ menu. We antwoorden "They're all gone. We're totaly Remy". Hij begrijpt er helemaal niets van, behalve dan dat iedereen al vertrokken is. En daar zitten we dan alleen. Heerlijk te genieten, maar het is toch anders zonder de groep van 8 om ons toe. Wel lekker rustig, dat wel.
Om 21:30 zijn we weer op het resort. Het wordt tijd dat we naar huis gaan, zelfs de mannen van de shuttlebus weten al uit hun hoofd in welk hutje we zitten "3199, isn't it?". Tja, dan gaat het nergens meer over.... Gauw naar ons hutje, we hebben tijd zat om nog even te internetten. En we lezen het gastenboek. Natuurlijk, Evelien en Danny zijn al thuis en hebben al wat geschreven, evenals een aantal andere mensen. Toch erg leuk hoor. Wachten is nu alleen op de honderden pagina's tekst die Evelien gaat schrijven in ons gastenboek....
Snel nog even de foto's van vanavond op de website plaatsen en dan alles weer uploaden. En dan denken aan morgen, onze laatste dag hier. Jammer, maar helaas. Toch hebben we een geweldige reis achter de rug! Ondertussen zitten we weer in de lounge, ons te ergeren aan de lui die hier staan te zingen. Man, man, wat een afknapper. Maar snel naar bed, kijken wat de dag van morgen ons brengt. Nederland, we komen er weer aan!!
Daarom besloten we na het ontbijt om met de kabelbaan de bergen in te gaan. Direct om de hoek hier, bij Oriental Village, gaat een kabelbaan de bergen in, naar 710 meter hoogte. Echt steil omhoog. Maar dan zit je wel op het hoogste punt van het eiland.
We namen de shuttlebus, en met het ongeluk van Daphne en Henny in ons achterhoofd zijn we mooi voorin gaan zitten. Aangekomen bij Oriental Village stappen er net een dikke honderd vakantiegangers uit bussen. Later bleek dat ze ook allemaal met de kabelbaan wilden. Lekkere lange wachtrijen dus. Maar zover kwam het niet: Hoewel het op de grond erg zonnig was, en erg warm, bleek het bovenin de bergen te weerlichten. En dan gaan de cable cars dus niet. Wij balen, we stonden net mooi vooraan in de rij!. Dus maar even rond gekeken in Oriental Village. Gea moest naar het toilet, maar kwam onverrichte zake retour: Het was daar zo'n enorme smerige bende in het toilet dat ze spontaan niet meer hoefde. En toen bleek het in de bergen ook op te klaren, dus wij weer naar de kabelbaan. En netjes achteraan sluiten in de rij. Er zijn meer dan 100 wachtenden voor u. Maar, het zat ons echt heel erg mee. Omdat die groep nogal groot is en bij elkaar hoort, zullen ze ook allemaal een capsule vullen. Er gaan 6 personen in één capsule. En nu was er net een capsule waar 4 personen in zaten. Werden wij uit de rij gepikt om de capsule tot 6 personen te vullen. Nu begrijp ik Evelien en Danny ook beter: Zo'n groep van 2 heeft alleen maar voordelen!
Gea had het wel even benauwd met d'r hoogtevrees, we gingen erg steil omhoog. Maar eenmaal boven aangekomen was het leed gauw geleden: Wat een prachtig uitzicht! Je kon het hele eiland overzien. En, je kon mooi zien hoe door de bergen het weer op het eiland continue veranderde. Je zag precies waar de buien ontstonden en hoe deze vervolgens langs de berghelling naar beneden kwamen om hun vochtige lading te droppen.
Er was ook een hangbrug gebouwd van 250 meter lang naar een andere bergtop. Via een trap van 237 treden kwam je daar aan. Gea voelde de brug bewegen toen ze er eenmaal opstond, en vond het toch slimmer om terug te gaan, 237 treden weer omhoog. Kees is de brug wel overgelopen, over een ravijn van honderden meters diep. Wat een geweldig uitzicht. Erg prachtig.
Nadat Kees weer terug was zijn we weer met de kabelbaan naar beneden gegaan. Naast Gea zat een dame die nóg meer last van hoogtevrees had dan Gea, dat was echt niet normaal meer. Maar, we zijn toch allemaal weer heelhuids beneden aangekomen. Lopend terug naar het park, er was geen shuttle aanwezig in Oriental Village. Kan ook best, het is net een kilometer lopen. Lekker dichtbij dus.
Na even naar ons hutje te zijn geweest gingen we naar het zwembad. Onderweg direct wat foto's gemaakt van het park, dat hadden we nog niet gedaan. Nog geen tijd voor gehad. Druk, zo op vakantie. Bij het zwembad twee bedjes gezocht en even gezwommen. Menno en Sjoukje kwamen ook, ze kwamen net terug van het strand. Ze zijn met hun laatste uren bezig, vanavond vertrekken zij weer naar huis. Dan zijn we echt helemaal alleen.... Lagen we net goed en wel te genieten van onze lunch (pizza en patat), begon het te regenen. Dat duurde wel een uur, maar toen kwam de zon er ook weer bij. Zagen we nog een varaan een boom inklimmen, dus direct een foto gemaakt natuurlijk. Was een beest van zeker 60cm lang! Daarna nog eventjes een dutje gedaan, en toen nog wat foto's gemaakt van het strand. Daar zijn we eigenlijk niet geweest, maar het is er wel erg mooi.
Om 17:30 waren we weer in ons hutje. Weer een dag bijna voorbij, en weer twee groepsgenoten die zo vertrekken. Dus snel douchen en weer naar de lobby, om hun uit te zwaaien.
En dan is het weer 19:20 en het busje komt voorrijden. Deze keer geen grote touringcar maar een kleine minivan. Menno en Sjoukje stappen in en verdwijnen ook. Daar staan we dan, helemaal Remy.... Nou, dan maar naar de jachthaven, daar maar eens lekker eten. Ver voor achten zitten we al bij de Cubaan. We bestellen hetzelfde: Een fles wijn, een glas orange jus en 2x de BBQ. Dat was wel erg goed bevallen. Ondertussen genieten we van de zonsondergang. Dan komt de ober en vraagt "Where are your friends?". Hij denkt natuurlijk aan 10x een BBQ menu. We antwoorden "They're all gone. We're totaly Remy". Hij begrijpt er helemaal niets van, behalve dan dat iedereen al vertrokken is. En daar zitten we dan alleen. Heerlijk te genieten, maar het is toch anders zonder de groep van 8 om ons toe. Wel lekker rustig, dat wel.
Om 21:30 zijn we weer op het resort. Het wordt tijd dat we naar huis gaan, zelfs de mannen van de shuttlebus weten al uit hun hoofd in welk hutje we zitten "3199, isn't it?". Tja, dan gaat het nergens meer over.... Gauw naar ons hutje, we hebben tijd zat om nog even te internetten. En we lezen het gastenboek. Natuurlijk, Evelien en Danny zijn al thuis en hebben al wat geschreven, evenals een aantal andere mensen. Toch erg leuk hoor. Wachten is nu alleen op de honderden pagina's tekst die Evelien gaat schrijven in ons gastenboek....
Snel nog even de foto's van vanavond op de website plaatsen en dan alles weer uploaden. En dan denken aan morgen, onze laatste dag hier. Jammer, maar helaas. Toch hebben we een geweldige reis achter de rug! Ondertussen zitten we weer in de lounge, ons te ergeren aan de lui die hier staan te zingen. Man, man, wat een afknapper. Maar snel naar bed, kijken wat de dag van morgen ons brengt. Nederland, we komen er weer aan!!
Unable to Launch Flash Player
This message is being displayed because the browser was unable to load the Flash Player required to display this content.
There are several possible causes for this;
- Your current Flash Player is outdated or it is not installed on your system. Download the latest Flash Player.
- Your browser does not have JavaScript enabled, this is required to load the Flash content.
- The Theme file used to generate this site may be missing the required JavaScript to launch the Flash player.
19 mei 2007 - dag 15 van de reis.