Om 07:00 ging de wekker én de telefoon: Dubbele wake-up call dus. Geen halve maatregelen hier in Maleisië!
Gauw opstaan, douchen en de koffers inpakken. Om 7:45 lekker ontbijten, eigenlijk een herhaling van zetten van gisteren. Daarna snel uit-checken. En dan alles weer lekker rustig aan. Baki Baki zoals ze dat hier zeggen. Wachten tot iedereen verzameld is en om 8:45 de bus in voor vertrek naar het nationale park, de Taman Negara. Het eerste uur in de bus bestond uit hoofdzakelijk de stad uit (het is wel een normale werkdag hier, dus erg druk. Per dag moeten er 1 miljoen mensen KL binnenkomen om te werken. En ze komen niet allemaal per trein) en het eerste deel van de reis van 230 kilometer. En dan dus koffiepauze bij een wegrestaurant. Stel je daar overigens geen wegrestaurant zoals in Nederland bij voor. Het is allemaal wat primitiever en het zit-gedeelte is gewoon in de open lucht. Wel onder en afdak natuurlijk, zodat je uit de zon bent.
Onderweg vertelden Bert en z'n Maleise maatje Izani veel over wat er allemaal te zien en te beleven was. Tevens werd het programma van vandaag doorgenomen. O.a. dat we zouden stoppen bij een rubberplantage en een palm-olie plantage. Dit zijn geïmporteerde producten die het hier goed doen. De rubber-plantages wat minder tegenwoordig, omdat de rubber-prijs zo enorm gedaald is. Waarom zijn condooms dan nog zo duur? Maar, het bezoek aan deze plantages verliep iets anders dan we hadden voorgesteld: Bus aan de kant van de weg in the middle of nowhere, over een slootje en daar stonden we tussen de rubberbomen. In een plantage dus.... Maar, leuk om te zien hoe dat precies gaat. Izani demonstreerde hoe de latex uit de boom werd gehaald en in een bakje werd opgevangen. Da's een proces wat uren duurt, dus daar hebben we verder niet op gewacht. Evenzo met de palm-olie plantage, die lag pal naast de rubberplantage. Snel wat uitleg van Izani, en na een kwartier waren we dan ook weer onderweg, om zo rond 12:15 aan te komen op de plek waar we de bus uit moesten, om met een longtailboat verder te gaan, Kuala Tembeling. Hier viel alle bagage uit de rekken boven ons, inclusief mijn tas met laptop... Bleek naderhand gelukkig niets mis mee te zijn. Aangezien de longtailboten niet heel veel bagage mee konden nemen, hadden we vooraf al instructies gehad om alléén mee te nemen wat we voor de komende dagen nodig waren Dat hadden we dan ook in twee aparte tasjes meegenomen. De rest van de bagage werd opgeslagen (zal wel gewoon in de bus blijven liggen). Eerst gingen we echter eten, in een sjofel restaurantje. Gea bestelde een tosti kaas, en Kees een Kip-currie met rijst. En elke een glas verse sinaasappelsap. Dat laatste bleek na een kwartier, was er niet meer. Dan maar verse ananassap. Ook erg lekker. Na weer 20 minuten bleek de kip-currie vergeten te zijn, dat kwamen ze alsnog snel maar even brengen. Wel erg lekker overigens, alleen de currie ontbrak..... Maar goed, uiteindelijk hadden we onze buikjes toch weer gevuld. En dus snel aan boord van de boot voor een reis van 2,5 uur over de Tembeling River, naar ons volgende resort. Deze reis gaat dus steeds dieper het oerwoud in. Dit is erg mooi, een prachtige natuur. Onderweg veel waterbuffels en andersoortig vee gezien, en ook een varaan. En wel lekker, want zo'n boot vaart best snel. Je zit gewoon onder een afdakje in de open lucht, dus uit de zon en in de wind. Goed uit te houden dus.
Na een 2 uur en 20 minuten legden we aan bij een indrukwekkend resort. We werden met primitieve volksmuziek onthaald en kregen direct een koud drankje aangeboden. Na even te hebben gezeten en instructies + sleutels van Bert te hebben ontvangen, op naar ons eigen hutje. Letterlijk. Iedereen heeft een eigen hutje. Geen koelkast, geen TV, maar wel erg gezellig en knus! De airco is er wel, heeft er alleen wat moeite mee. Dus eventjes een uurtje geslapen en gedoucht, om 19:00 werden verwacht in het restaurant voor een gezamenlijk diner.
Wederom een diner in buffet vorm, maar daarom niet minder lekker. We zaten met z'n allen aan één grote tafel, met uitzondering van een groep van 6, die sowieso wat afzijdig is. Zij zaten aan een aparte tafel. Eigenlijk zijn we op reis met een groep van 24 + een groep van 6. Na het diner hadden we nog een avond activiteit: Een wandeling door de jungle. Nu is het om 7:15 pikkedonker in Maleisië, en in de jungle dan helemaal. Bovendien was het bewolkt, waardoor de nacht écht donker was. Je kunt dan letterlijk geen hand voor ogen zien! Om 20:30 vertrokken we, met een groepje van 7 onder begeleiding van een gids. Het donkere oerwoud in. Je ziet eigenlijk niet veel, en het is maar goed dat de gids weet en verteld waar je moet kijken. Lichtgevende mossen, herten, enorme spinnen en krekels, we hebben heel wat dieren gezien. Zelfs een vogel die op een tak zat te slapen, die we gewoon aan konden raken. Bleef ook roerloos zitten. Op enig moment begon het te regenen. Gelukkig had Gea nog de poncho's van plastic in d'r tas, die we vanmiddag op aanraden van Bert hadden gekocht voor als het op de boot nog eens ging regenen. Maar ja, het is zó warm, dat je onder zo'n poncho bijna net zo nat wordt als dat je in de regen loopt. Echter, hoe vreemd het ook klinkt, van de regen krijg je het hartstikke koud. En dat hadden wij dus mooi niet. Om 22:30 waren we weer terug in het resort, en hebben we nog even zitten nakletsen met een aantal medereizigers. Nu maar weer naar bed, morgen om 7:00 gaat de wekker weer. Eigenlijk geen doen voor de vakantie, maar volgende week kunnen we lekker uitrusten op het strand van Langkawi!
Gauw opstaan, douchen en de koffers inpakken. Om 7:45 lekker ontbijten, eigenlijk een herhaling van zetten van gisteren. Daarna snel uit-checken. En dan alles weer lekker rustig aan. Baki Baki zoals ze dat hier zeggen. Wachten tot iedereen verzameld is en om 8:45 de bus in voor vertrek naar het nationale park, de Taman Negara. Het eerste uur in de bus bestond uit hoofdzakelijk de stad uit (het is wel een normale werkdag hier, dus erg druk. Per dag moeten er 1 miljoen mensen KL binnenkomen om te werken. En ze komen niet allemaal per trein) en het eerste deel van de reis van 230 kilometer. En dan dus koffiepauze bij een wegrestaurant. Stel je daar overigens geen wegrestaurant zoals in Nederland bij voor. Het is allemaal wat primitiever en het zit-gedeelte is gewoon in de open lucht. Wel onder en afdak natuurlijk, zodat je uit de zon bent.
Onderweg vertelden Bert en z'n Maleise maatje Izani veel over wat er allemaal te zien en te beleven was. Tevens werd het programma van vandaag doorgenomen. O.a. dat we zouden stoppen bij een rubberplantage en een palm-olie plantage. Dit zijn geïmporteerde producten die het hier goed doen. De rubber-plantages wat minder tegenwoordig, omdat de rubber-prijs zo enorm gedaald is. Waarom zijn condooms dan nog zo duur? Maar, het bezoek aan deze plantages verliep iets anders dan we hadden voorgesteld: Bus aan de kant van de weg in the middle of nowhere, over een slootje en daar stonden we tussen de rubberbomen. In een plantage dus.... Maar, leuk om te zien hoe dat precies gaat. Izani demonstreerde hoe de latex uit de boom werd gehaald en in een bakje werd opgevangen. Da's een proces wat uren duurt, dus daar hebben we verder niet op gewacht. Evenzo met de palm-olie plantage, die lag pal naast de rubberplantage. Snel wat uitleg van Izani, en na een kwartier waren we dan ook weer onderweg, om zo rond 12:15 aan te komen op de plek waar we de bus uit moesten, om met een longtailboat verder te gaan, Kuala Tembeling. Hier viel alle bagage uit de rekken boven ons, inclusief mijn tas met laptop... Bleek naderhand gelukkig niets mis mee te zijn. Aangezien de longtailboten niet heel veel bagage mee konden nemen, hadden we vooraf al instructies gehad om alléén mee te nemen wat we voor de komende dagen nodig waren Dat hadden we dan ook in twee aparte tasjes meegenomen. De rest van de bagage werd opgeslagen (zal wel gewoon in de bus blijven liggen). Eerst gingen we echter eten, in een sjofel restaurantje. Gea bestelde een tosti kaas, en Kees een Kip-currie met rijst. En elke een glas verse sinaasappelsap. Dat laatste bleek na een kwartier, was er niet meer. Dan maar verse ananassap. Ook erg lekker. Na weer 20 minuten bleek de kip-currie vergeten te zijn, dat kwamen ze alsnog snel maar even brengen. Wel erg lekker overigens, alleen de currie ontbrak..... Maar goed, uiteindelijk hadden we onze buikjes toch weer gevuld. En dus snel aan boord van de boot voor een reis van 2,5 uur over de Tembeling River, naar ons volgende resort. Deze reis gaat dus steeds dieper het oerwoud in. Dit is erg mooi, een prachtige natuur. Onderweg veel waterbuffels en andersoortig vee gezien, en ook een varaan. En wel lekker, want zo'n boot vaart best snel. Je zit gewoon onder een afdakje in de open lucht, dus uit de zon en in de wind. Goed uit te houden dus.
Na een 2 uur en 20 minuten legden we aan bij een indrukwekkend resort. We werden met primitieve volksmuziek onthaald en kregen direct een koud drankje aangeboden. Na even te hebben gezeten en instructies + sleutels van Bert te hebben ontvangen, op naar ons eigen hutje. Letterlijk. Iedereen heeft een eigen hutje. Geen koelkast, geen TV, maar wel erg gezellig en knus! De airco is er wel, heeft er alleen wat moeite mee. Dus eventjes een uurtje geslapen en gedoucht, om 19:00 werden verwacht in het restaurant voor een gezamenlijk diner.
Wederom een diner in buffet vorm, maar daarom niet minder lekker. We zaten met z'n allen aan één grote tafel, met uitzondering van een groep van 6, die sowieso wat afzijdig is. Zij zaten aan een aparte tafel. Eigenlijk zijn we op reis met een groep van 24 + een groep van 6. Na het diner hadden we nog een avond activiteit: Een wandeling door de jungle. Nu is het om 7:15 pikkedonker in Maleisië, en in de jungle dan helemaal. Bovendien was het bewolkt, waardoor de nacht écht donker was. Je kunt dan letterlijk geen hand voor ogen zien! Om 20:30 vertrokken we, met een groepje van 7 onder begeleiding van een gids. Het donkere oerwoud in. Je ziet eigenlijk niet veel, en het is maar goed dat de gids weet en verteld waar je moet kijken. Lichtgevende mossen, herten, enorme spinnen en krekels, we hebben heel wat dieren gezien. Zelfs een vogel die op een tak zat te slapen, die we gewoon aan konden raken. Bleef ook roerloos zitten. Op enig moment begon het te regenen. Gelukkig had Gea nog de poncho's van plastic in d'r tas, die we vanmiddag op aanraden van Bert hadden gekocht voor als het op de boot nog eens ging regenen. Maar ja, het is zó warm, dat je onder zo'n poncho bijna net zo nat wordt als dat je in de regen loopt. Echter, hoe vreemd het ook klinkt, van de regen krijg je het hartstikke koud. En dat hadden wij dus mooi niet. Om 22:30 waren we weer terug in het resort, en hebben we nog even zitten nakletsen met een aantal medereizigers. Nu maar weer naar bed, morgen om 7:00 gaat de wekker weer. Eigenlijk geen doen voor de vakantie, maar volgende week kunnen we lekker uitrusten op het strand van Langkawi!
Unable to Launch Flash Player
This message is being displayed because the browser was unable to load the Flash Player required to display this content.
There are several possible causes for this;
- Your current Flash Player is outdated or it is not installed on your system. Download the latest Flash Player.
- Your browser does not have JavaScript enabled, this is required to load the Flash content.
- The Theme file used to generate this site may be missing the required JavaScript to launch the Flash player.
8 mei 2007 - dag 4 van de reis.