Gisteravond rond 0:00 gingen we naar bed. Mits we in ons aparte bedjes stappen (nee, geen tweepersoons ledikant deze keer) begon het te onweren en te regenen. Ook niet een beetje, nee erg heftig. En als je dan bedenkt dat je in het oerwoud zit, hoor je dus niets anders dan het ruisen van de regen en het klappen van de donder. En wat voor regen! Op het moment dat je denkt dat het écht niet harder meer kan gaan regenen, gaat het dus alsnog harder regenen. En dat bleef de hele nacht zo doorgaan... Gelukkig hadden we in ons hutje een paraplu. Dus toen we vanmorgen om 7:45 richting ontbijt togen, de plu maar op. Dat was ook wel nodig, het bleef regenen. Wel met normale hoeveelheden overigens, niet zo erg hard meer. We zaten tijdens het ontbijt weer met z'n allen bijelkaar, met uitzondering van de groep van 6. Die zaten totaal ergens anders. We konden ons dat wel weer voorstellen, want door alle anti-insecten bende wat je hier op moet spuiten stink je een uur in de wind (iedereen begint het vreemd te vinden dat deze 6 zich zo afzijdig houden)! Overigens gebruiken wij de insect-repellant die ze hier in Maleisië verkopen, die is een stukje sterker dan de Nederlandse variant. Na het ontbijt wachten op de gidsen, we zouden vandaag de Canopy-Walk gaan doen. De Canopy-Walk is een lange touwbrug tussen de toppen van de bomen, zo'n 500 meter lang op 35 meter hoogte. Om er te komen moeten we 1,5 uur door het oerwoud heen lopen. Dat leek ons allen erg leuk, maar ja, die regen... Gelukkig hadden we onze poncho's nog. Terwijl we vertrekken neemt de regen weer in hevigheid toe. Halverwege het kampterrein, zo'n 300 meter vanaf start, zijn we gaan schuilen. We waren verdeeld in groepen van 10, en we stonden allemaal bij elkaar. De gidsen begonnen te overleggen, want er bestond twijfel of de Canopy-Walk wel open zou zijn. Dat bleek dus niet het geval. We moesten terug, afwachten tot het droog werd. Hoewel het er naar uitzag dat het nooit meer droog zou worden. Na verschillende koppen koffie/thee regende het nog steeds. Om 10:30 zijn we maar weer terug gegaan naar ons hutje, eventjes een dutje doen. Afgesproken was dat we weer op pad gingen als het droog zou worden. Om 12:00 werd het dan ook droog! Niet veel later kwam de zon er ook weer bij. Maar helaas. De brug bleef de hele dag gesloten. Door de enorme hoeveelheid water wat er gevallen was (de rivier is met 1,5 meter gestegen!!) was alles zo glad geworden dat het onverantwoord was om toch de brug over te steken. Erg jammer, we hadden ons hier best op verheugd, zoals het merendeel van de club.
Dus maar eerst eens eventjes zitten en bedenken wat te doen. Aan de overkant van de rivier ligt een gehucht. Wel met school, politiepost en eerste hulp post, maar toch stelt het drie keer niks voor. We besloten om de overtocht per boot te maken (kost RM 1,00 per persoon, ofwel 25 eurocent) en hier een wandeling te gaan maken. Erg warm inmiddels natuurlijk, maar zo groot was dat gat nu ook weer niet. Het leek overigens alsof je in een Vietnam film liep, zo'n dorpje was het ongeveer. We wilden hier nog gaan lunchen, maar het zag er niet uit alsof je hier iets kon eten waardoor je niet direct er plaatse af zou sterven. Dus maar geluncht in het resort.
Overigens heb je hier in het oerwoud enorm veel geluiden van vogels en insecten. Dat is gewoon verbazingwekkend. Geen moment stilte, en altijd wel weer een nieuw geluid wat zich aan het orkest toevoegt. 's Morgens heel andere geluiden dan 's avonds, dus lekker gevarieerd. Tijdens de lunch zat er opeens een 50cm lange hagedis op een muurtje 4 meter van ons af. Hij bleef nét lang genoeg zitten voor een foto.
Daarna nog even naar ons hutje, even uit de hitte en bijkomen voor de volgende attractie.
Dit is een excursie naar de Orang Asli, de originele bewoners van Maleisië. Deze bevolkingsgroep leeft in het oerwoud, hoewel ze de keuze hebben om ook in een gecultiveerde omgeving te wonen en een opleiding e.d. te volgen. Bij keuze leven ze dus in het oerwoud. En heel primitief, gewoon in een hutje van bladeren en gevonden stukken zeil. Ze jagen nog volgens traditie met een blaaspijp met giftige pijlen enzo. We gingen hier naar toe met een longtailboat, zo'n 15 minuten stroomopwaarts. De groep van 6 wou natuurlijk bij elkaar in één boot, maar dat lukte niet. Nou nou, dat was een ramp.... Deze lui maken echt geen vrienden onder de overige groepsleden, en ze moeten er nog wel minimaal een week mee opschieten. Ben benieuwd wat dat wordt... Maar goed, wij dus met de longtailboot 15 minuten varen naar de Orang Asli. Je kunt zien dat ze van oorsprong uit Afrika komen, want in tegenstelling tot alles wat Maleisië als bevolking heeft, deze groep heeft kroeshaar. Er zijn nog een aantal stammen in het land, die her en der verspreid in het oerwoud wonen. Foto's maken mocht, en dat hebben we dus ook gedaan. Zelf had ik het gevoel de privacy van die lui aan te tasten, maar hierin stond ik alleen. Iedereen direct snoepjes en ballonnen geven aan de kinderen enzo. We kregen een uitleg van wat deze lieden allemaal doen in het dagelijks leven (en da's niet veel) en er werd uitgelegd hoe het jagen met een blaaspijp gaat. Daarna natuurlijk nog een demonstratie hier in. We mochten het zelf ook even proberen, maar dat hebben wij niet gedaan. Tevens lieten ze zien hoe ze primitief vuur maken. Inderdaad, houtje en wrijvingswarmte. Maar wel binnen no-time vuur! Weer met de boot terug en even een koel drankje gedronken samen met nog twee andere stellen. En dan maar weer naar ons hutje, welke volgens mij gebaseerd is op het Kingma-bouw principe, zoals ook onze schuur gebouwd is, van waaibomenhout dus. Eén flinke aanloop en je rent dwars door het hele gevaarte heen, zonder de deur te openen dus. Staat nog op palen ook, dus je ziet het zonlicht door de afvoeren heen schijnen zowat....
' s Avonds zijn we aan de overkant van de rivier wezen eten. Terwijl we naar de steiger liepen om een boot naar de overkant te nemen, die ons overigens rechtstreeks bij een drijvend restaurant (die naam mag het eigenlijk niet hebben, eethok past meer) afzet, kwamen we nog twee stellen van de groep tegen, die ook naar dat restaurant gingen. Hier zijn we dus ook mee wezen eten. We zaten overigens net verkeerd. Stel je voor, je zit in een oerwoud, het is donker en je zit op een rivier op een boot waar licht brandt. Wat krijg je dan? Juist. Erg veel vliegen. vlinders en beesten die ik verder niet ken. Ons tafeltje stond precies tussen 2 plafondventilatoren in, die beide volop in bedrijf waren. En boven ons tafeltje hingen natuurlijk lampen. Dus al die insecten komen op dat licht af, en als ze er eindelijk zijn worden ze door de ventilatoren naar beneden geblazen.... Er viel dus met regelmaat een levend insect in je eten. Bah. Maar toch wel lekker gegeten! Een van onze medegroepers werd opeens als landigsbaan door en wel heel groot uitgevallen insect gebruikt. Er zat opeens een vliegbeest van zeker 8cm op z'n shirt (bleek later een ciclave te zijn, een of ander vliegende tor/kever/beest). Iedereen in paniek, maar een local pakte het beest zo op en liet 'm weer vliegen. En krijsen dat dat beest deed.... Brrr.
Later op de avond nog even een biertje zitten drinken met wat andere stellen in ons resort. Erg gezellig, maar wel duur. Drank is hier namelijk redelijk prijzen (een glas bier kost bijna 5 euro).
Dus maar eerst eens eventjes zitten en bedenken wat te doen. Aan de overkant van de rivier ligt een gehucht. Wel met school, politiepost en eerste hulp post, maar toch stelt het drie keer niks voor. We besloten om de overtocht per boot te maken (kost RM 1,00 per persoon, ofwel 25 eurocent) en hier een wandeling te gaan maken. Erg warm inmiddels natuurlijk, maar zo groot was dat gat nu ook weer niet. Het leek overigens alsof je in een Vietnam film liep, zo'n dorpje was het ongeveer. We wilden hier nog gaan lunchen, maar het zag er niet uit alsof je hier iets kon eten waardoor je niet direct er plaatse af zou sterven. Dus maar geluncht in het resort.
Overigens heb je hier in het oerwoud enorm veel geluiden van vogels en insecten. Dat is gewoon verbazingwekkend. Geen moment stilte, en altijd wel weer een nieuw geluid wat zich aan het orkest toevoegt. 's Morgens heel andere geluiden dan 's avonds, dus lekker gevarieerd. Tijdens de lunch zat er opeens een 50cm lange hagedis op een muurtje 4 meter van ons af. Hij bleef nét lang genoeg zitten voor een foto.
Daarna nog even naar ons hutje, even uit de hitte en bijkomen voor de volgende attractie.
Dit is een excursie naar de Orang Asli, de originele bewoners van Maleisië. Deze bevolkingsgroep leeft in het oerwoud, hoewel ze de keuze hebben om ook in een gecultiveerde omgeving te wonen en een opleiding e.d. te volgen. Bij keuze leven ze dus in het oerwoud. En heel primitief, gewoon in een hutje van bladeren en gevonden stukken zeil. Ze jagen nog volgens traditie met een blaaspijp met giftige pijlen enzo. We gingen hier naar toe met een longtailboat, zo'n 15 minuten stroomopwaarts. De groep van 6 wou natuurlijk bij elkaar in één boot, maar dat lukte niet. Nou nou, dat was een ramp.... Deze lui maken echt geen vrienden onder de overige groepsleden, en ze moeten er nog wel minimaal een week mee opschieten. Ben benieuwd wat dat wordt... Maar goed, wij dus met de longtailboot 15 minuten varen naar de Orang Asli. Je kunt zien dat ze van oorsprong uit Afrika komen, want in tegenstelling tot alles wat Maleisië als bevolking heeft, deze groep heeft kroeshaar. Er zijn nog een aantal stammen in het land, die her en der verspreid in het oerwoud wonen. Foto's maken mocht, en dat hebben we dus ook gedaan. Zelf had ik het gevoel de privacy van die lui aan te tasten, maar hierin stond ik alleen. Iedereen direct snoepjes en ballonnen geven aan de kinderen enzo. We kregen een uitleg van wat deze lieden allemaal doen in het dagelijks leven (en da's niet veel) en er werd uitgelegd hoe het jagen met een blaaspijp gaat. Daarna natuurlijk nog een demonstratie hier in. We mochten het zelf ook even proberen, maar dat hebben wij niet gedaan. Tevens lieten ze zien hoe ze primitief vuur maken. Inderdaad, houtje en wrijvingswarmte. Maar wel binnen no-time vuur! Weer met de boot terug en even een koel drankje gedronken samen met nog twee andere stellen. En dan maar weer naar ons hutje, welke volgens mij gebaseerd is op het Kingma-bouw principe, zoals ook onze schuur gebouwd is, van waaibomenhout dus. Eén flinke aanloop en je rent dwars door het hele gevaarte heen, zonder de deur te openen dus. Staat nog op palen ook, dus je ziet het zonlicht door de afvoeren heen schijnen zowat....
' s Avonds zijn we aan de overkant van de rivier wezen eten. Terwijl we naar de steiger liepen om een boot naar de overkant te nemen, die ons overigens rechtstreeks bij een drijvend restaurant (die naam mag het eigenlijk niet hebben, eethok past meer) afzet, kwamen we nog twee stellen van de groep tegen, die ook naar dat restaurant gingen. Hier zijn we dus ook mee wezen eten. We zaten overigens net verkeerd. Stel je voor, je zit in een oerwoud, het is donker en je zit op een rivier op een boot waar licht brandt. Wat krijg je dan? Juist. Erg veel vliegen. vlinders en beesten die ik verder niet ken. Ons tafeltje stond precies tussen 2 plafondventilatoren in, die beide volop in bedrijf waren. En boven ons tafeltje hingen natuurlijk lampen. Dus al die insecten komen op dat licht af, en als ze er eindelijk zijn worden ze door de ventilatoren naar beneden geblazen.... Er viel dus met regelmaat een levend insect in je eten. Bah. Maar toch wel lekker gegeten! Een van onze medegroepers werd opeens als landigsbaan door en wel heel groot uitgevallen insect gebruikt. Er zat opeens een vliegbeest van zeker 8cm op z'n shirt (bleek later een ciclave te zijn, een of ander vliegende tor/kever/beest). Iedereen in paniek, maar een local pakte het beest zo op en liet 'm weer vliegen. En krijsen dat dat beest deed.... Brrr.
Later op de avond nog even een biertje zitten drinken met wat andere stellen in ons resort. Erg gezellig, maar wel duur. Drank is hier namelijk redelijk prijzen (een glas bier kost bijna 5 euro).
Unable to Launch Flash Player
This message is being displayed because the browser was unable to load the Flash Player required to display this content.
There are several possible causes for this;
- Your current Flash Player is outdated or it is not installed on your system. Download the latest Flash Player.
- Your browser does not have JavaScript enabled, this is required to load the Flash content.
- The Theme file used to generate this site may be missing the required JavaScript to launch the Flash player.
9 mei 2007 - dag 5 van de reis.