Kijk,
het kán wel anders: Vandaag lekker relaxed
uitgeslapen. Hoewel, we waren lekker op tijd
wakker, maar niets moest. Vandaag gaan we namelijk
met de bus (als in Openbaar Vervoer) naar
Oranjestad. Eens even winkelen. Omdat de winkels
pas rond 10:00 open zijn hebben we dus tijd zat.
Dus relaxed opgestaan. Kees stond zich nog even te verbazen in de spiegel, met die kale kop van 'm.
We besloten eerst een stukje langs het strand te wandelen (richting Oranjestad, net de andere kant op als de wandeling van gisteren) en dan een bushalte te zoeken.
Zo gezegd, zo gedaan. Het was heerlijk weer, lekker windje, weinig wolken. Wat een vervelend begin van de dag :-)
Een bushalte hier bestaat óf uit een geel bordje met de tekst 'bushalte' (net als in Nederland) óf uit een divi-boom met een bankje eronder. Geel bord niet verplicht. Wij troffen een divi-boom met bankje. Zonder bord. Heerlijk om daar te gaan zitten wachten op de bus. Die overigens elk kwartier rijdt en je voor $ 2,30 per persoon naar Oranjestad brengt en terug. Nu probeert men in Nederland het openbaar vervoer op de minuut nauwkeurig te laten rijden, hier maakt dat niet zoveel uit (maar rijdt het OV toch wel erg nauwkeurig). Als je naar een bushalte toeloopt, en de bus komt er al aanrijden, wacht de chauffeur wel even op je. Hoef je in Nederland niet te verwachten. Moet je uitstappen op een plek zonder halte? Ook geen probleem. Kan in Nederland niet. En de bussen hebben allemaal ramen die open kunnen. Kan in Nederland niet. En stoelen die niet bekrast of beschadigd zijn. Heb je in Nederland niet. En toch op tijd rijden... Kunnen we nog wat van leren.
Maar goed, in Oranjestad aangekomen zijn we eerst even naar de Birkenstock winkel gelopen. Want we zijn beide toe aan nieuwe sloffen. Die dingen zijn hier echter stukken duurder dan bij ons, dus dat gaat voorlopig eventjes niet door. Oranjestad is niet eens echt heel groot, zeker het centrum niet. Er is één lange straat met winkels en een centrum met wat Malls en zo. Leuk om te zien. Uiteraard hebben we onze brunch (we combineren hier lunch en ontbijt elke dag) ook in Oranjestad genuttigd, in een restaurantje ergens één hoog aan de straat. Kijk je zo op zee uit. Lekker hoor. Dat restaurant zat overigens in een foeilelijk roze gebouw. Maar we zaten binnen, dat zie je dan niet.
Daarna waren we eigenlijk al snel weer uitgekeken in Oranjestad. Het was ook al zo ongeveer één uur, dus hebben we de bus terug maar genomen.
Nog even bij het zwembad zitten, dachten we. Maar helaas werd daar nogal harde muziek gedraaid, wat op enig moment zelfs overging in Nederlandstalig. Dat werd Kees echt te veel, we zijn gevlucht naar het strand. Daar was het heerlijk. Op een bedje onder een divi-boom, wat een lekker leven.
Op dit eiland zit het vol met leguanen. Van klein tot groot, en groot is dan van kop tot staart meer dan een meter. Vriendelijke dieren hoor, doen geen vlieg kwaad. Zitten de hele dag lekker in de zon. En je komt ze overal tegen. Ok op het strand...
Op een gegeven moment lag Kees te dommelen op zijn buik op een strandbedje, teentjes buiten boord. Dacht hij op eengegeven moment dat er een vlieg over zijn tenen liep. Wilde eigenlijk ook niet echt weg gaan. Maar vanwege de luiheid geen tenen bewegen natuurlijk om het beest weg te jagen. Twee tellen later een schreeuw van Gea. Die lag ook op d’r buik op het bedje, maar stak met de bovenkant boven het bedje uit en had een boek op het zand gelegd waarin ze zat te lezen. Zag ze dus opeens een leguaan onder d’r bedje vandaan komen die aan haar handen begon te kagen. Gea schrikken, ’t beest schrikken, Kees wakker en strand in rep en roer. Verderop zat iemand die de hele kwestie zag gebeuren en vertelde dat dezelfde leguaan dus eerst aan de tenen van Kees was begonnen. Hoezo vlieg?
We bedachten dat dit ook eigenlijk de laatste stranddag was, want morgen gaan we met de lokaal befaamde Eddy Croes (inderdaad, zoon van Betico Croes) een rondrit over het eiland maken. En zaterdag worden we om 08:00 al opgehaald voor de trip naar Bonaire (met een tussenlanding van 3 uur op Curaçao). Geen strand meer dus.
Om 17:30 zaten we weer aan de bar van het resort. We hadden dorst, want tijdens onze vlucht naar het strand hadden we geen drinken meegenomen. En om op het strand op te staan en 100 meter te lopen naar een barretje, ja, da’s wel wat veel gevraagd hoor...
’s Avonds uiteraard weer het dorp in om te eten. Verder niets bijzonders beleefd...
Dus relaxed opgestaan. Kees stond zich nog even te verbazen in de spiegel, met die kale kop van 'm.
We besloten eerst een stukje langs het strand te wandelen (richting Oranjestad, net de andere kant op als de wandeling van gisteren) en dan een bushalte te zoeken.
Zo gezegd, zo gedaan. Het was heerlijk weer, lekker windje, weinig wolken. Wat een vervelend begin van de dag :-)
Een bushalte hier bestaat óf uit een geel bordje met de tekst 'bushalte' (net als in Nederland) óf uit een divi-boom met een bankje eronder. Geel bord niet verplicht. Wij troffen een divi-boom met bankje. Zonder bord. Heerlijk om daar te gaan zitten wachten op de bus. Die overigens elk kwartier rijdt en je voor $ 2,30 per persoon naar Oranjestad brengt en terug. Nu probeert men in Nederland het openbaar vervoer op de minuut nauwkeurig te laten rijden, hier maakt dat niet zoveel uit (maar rijdt het OV toch wel erg nauwkeurig). Als je naar een bushalte toeloopt, en de bus komt er al aanrijden, wacht de chauffeur wel even op je. Hoef je in Nederland niet te verwachten. Moet je uitstappen op een plek zonder halte? Ook geen probleem. Kan in Nederland niet. En de bussen hebben allemaal ramen die open kunnen. Kan in Nederland niet. En stoelen die niet bekrast of beschadigd zijn. Heb je in Nederland niet. En toch op tijd rijden... Kunnen we nog wat van leren.
Maar goed, in Oranjestad aangekomen zijn we eerst even naar de Birkenstock winkel gelopen. Want we zijn beide toe aan nieuwe sloffen. Die dingen zijn hier echter stukken duurder dan bij ons, dus dat gaat voorlopig eventjes niet door. Oranjestad is niet eens echt heel groot, zeker het centrum niet. Er is één lange straat met winkels en een centrum met wat Malls en zo. Leuk om te zien. Uiteraard hebben we onze brunch (we combineren hier lunch en ontbijt elke dag) ook in Oranjestad genuttigd, in een restaurantje ergens één hoog aan de straat. Kijk je zo op zee uit. Lekker hoor. Dat restaurant zat overigens in een foeilelijk roze gebouw. Maar we zaten binnen, dat zie je dan niet.
Daarna waren we eigenlijk al snel weer uitgekeken in Oranjestad. Het was ook al zo ongeveer één uur, dus hebben we de bus terug maar genomen.
Nog even bij het zwembad zitten, dachten we. Maar helaas werd daar nogal harde muziek gedraaid, wat op enig moment zelfs overging in Nederlandstalig. Dat werd Kees echt te veel, we zijn gevlucht naar het strand. Daar was het heerlijk. Op een bedje onder een divi-boom, wat een lekker leven.
Op dit eiland zit het vol met leguanen. Van klein tot groot, en groot is dan van kop tot staart meer dan een meter. Vriendelijke dieren hoor, doen geen vlieg kwaad. Zitten de hele dag lekker in de zon. En je komt ze overal tegen. Ok op het strand...
Op een gegeven moment lag Kees te dommelen op zijn buik op een strandbedje, teentjes buiten boord. Dacht hij op eengegeven moment dat er een vlieg over zijn tenen liep. Wilde eigenlijk ook niet echt weg gaan. Maar vanwege de luiheid geen tenen bewegen natuurlijk om het beest weg te jagen. Twee tellen later een schreeuw van Gea. Die lag ook op d’r buik op het bedje, maar stak met de bovenkant boven het bedje uit en had een boek op het zand gelegd waarin ze zat te lezen. Zag ze dus opeens een leguaan onder d’r bedje vandaan komen die aan haar handen begon te kagen. Gea schrikken, ’t beest schrikken, Kees wakker en strand in rep en roer. Verderop zat iemand die de hele kwestie zag gebeuren en vertelde dat dezelfde leguaan dus eerst aan de tenen van Kees was begonnen. Hoezo vlieg?
We bedachten dat dit ook eigenlijk de laatste stranddag was, want morgen gaan we met de lokaal befaamde Eddy Croes (inderdaad, zoon van Betico Croes) een rondrit over het eiland maken. En zaterdag worden we om 08:00 al opgehaald voor de trip naar Bonaire (met een tussenlanding van 3 uur op Curaçao). Geen strand meer dus.
Om 17:30 zaten we weer aan de bar van het resort. We hadden dorst, want tijdens onze vlucht naar het strand hadden we geen drinken meegenomen. En om op het strand op te staan en 100 meter te lopen naar een barretje, ja, da’s wel wat veel gevraagd hoor...
’s Avonds uiteraard weer het dorp in om te eten. Verder niets bijzonders beleefd...
Unable to Launch Flash Player
This message is being displayed because the browser was unable to load the Flash Player required to display this content.
There are several possible causes for this;
- Your current Flash Player is outdated or it is not installed on your system. Download the latest Flash Player.
- Your browser does not have JavaScript enabled, this is required to load the Flash content.
- The Theme file used to generate this site may be missing the required JavaScript to launch the Flash player.
14 mei 2009 - dag 4 van de reis.