Vanmorgen
werden we pas om half negen wakker. We deden het
erg rustig aan, want we moesten om 12:00 ons hutje
hebben verlaten. Dus eerst maar eens douchen en dan
de koffers inpakken. We zijn direct maar naar de
receptie gelopen om alle spullen af te geven en uit
te checken. Daar waren we in ieder geval van af.
Helaas was er niemand geweest om ons te vertellen hoe laat we worden opgehaald om naar het vliegveld te gaan. Dus dit eerst maar geregeld, even gebeld met de hostess waar deze info bleef. Volgens haar had ze een brief voor ons bij de receptie afgegeven, maar daar wisten ze van niets. Afijn, we zouden om 14:10 worden opgehaald. Tijd zat dus om het dorp nog even in te gaan om nog even te winkelen en wat te drinken. Zo gezegd, zo gedaan. Was wel erg warm, maar niet vervelend warm.
Even na twaalven waren we weer in het resort, daar hebben we nog even heerlijk gegeten, zo boven de zee. Is toch wel een leuk plekje om te zitten hoor.
Nog even rondhangen in de lobby, even internetten en Harma gebeld om te feliciteren met haar verjaardag, en toen kwam het busje al om ons naar het vliegveld te brengen. Er moesten nog 5 mensen mee, maar daar had de chauffeur niet echt rekening mee gehouden. Zoveel passagiers zou niet gaan, ook omdat hij zijn zoontje meehad die voorin zat. Uiteindelijk heeft Gea de kleine maar op schoot genomen en paste het allemaal precies. En de rit naar het vliegveld duurt nog geen tien minuten, dus geen probleem.
Het inchecken verliep vlot, volgens ons gaan we met dezelfde bromvlieg als waar we mee kwamen terug naar Curaçao, dus erg veel passagiers zullen dan niet inchecken.
Na het inchecken door de douane en dan een uurtje wachten op onze vlucht. Weg van Bonaire, op naar Curaçao. Benieuwd wat we daar aan zullen treffen, en hoe dat eiland weer verschilt van de eerste twee...
En inderdaad, als we door de deur van de wachtruimte het vliegveld opstappen, staat "onze" bromvlieg al weer klaar voor vertrek naar Curaçao. Het toestel zit wederom vol, en wij zitten nu voor de derde keer op dezelfde plek. De vlucht is oncomfortabel (warm, krap) maar leuk.
We landen weer op het vliegveld van Curaçao waar we in de rij mogen gaan staan om door de douane te gaan, er is vlak voor ons een 747 van de KLM geland, die blijkbaar helemaal vol zat. Wat een rij... Maar, wij staan al in de "Antillen-mode" en wachten dus rustig af. Zonder problemen door de douane, en we worden opgewacht door een hostess van Holland International, die ons in een bus dumpt die 3 resorts aan gaat doen om de verschillende mensen af te zetten (later blijkt dat deze resorts naast elkaar liggen, dus dat schiet lekker op).
De toch gaat dwars over Curaçao, om vervolgens dwars door Willemstad naar de Jan Thiel Baai te gaan. We rijden dus ook over de hoge Julianabrug, die de twee punten aan de kust van Willemstad met elkaar verbind (Punda en Otrobande). Wat een uitzicht!
Aangekomen op ons resort lijkt dat deze niet direct aan zee ligt. De baai (best wel klein) ligt 10 minuten lopen vanaf ons hutje, prima te doen dus. De toegang tot de baai wordt bewaakt en is niet gratis (voor ons als resort bewoners van het Chogogo Resort wel). Het resort is prachtig. We zitten in een huisje met een kamer met keuken, aparte badkamer en een aparte slaapkamer. In de slaapkamer hangt een airco om de nachten aangenaam te maken. Het appartement lijkt wel nieuw, zo netjes allemaal. Dit hebben we heel goed voor elkaar! Ons hutje ligt aan de rand van het park, zover als mogelijk van zee af. En ligt op een heuvel, dus we moeten klimmen om er te komen. Lijkt wel op een kruising tussen het park in Trinidad op Cuba en Langkawi in Maleisië, maar dan moderner (vreemd, des te meer je ziet van de wereld, des te meer gaan dingen op elkaar lijkten).
We gaan eerst even een rondje lopen: Naar het strand. Daar blijkt een mini Salou te zijn: Een bar op het strand, twee restaurants en allemaal strandbedjes en andersoortige hutjes. Heerlijk onder palmbomen. Ziet er prachtig uit. Op het moment dat wij op het strand zijn gaat ook net de zon onder. Mooi hoor... We zijn nog even aan de bar blijven hangen om iets te drinken, en toen terug naar ons hutje. We waren nu wel toe aan een douche, we waren best wel klef van de reis. Dus dat eerst gedaan en daarna eten in het restaurant van het resort. Da’s buiten uiteraard, onder een groot zeil. Net als vroeger bij de padvinderij...
We hebben heerlijk gegeten en zijn daarna nog even blijven zitten. Om 22:15 werden we als laatste zo’n beetje weggekeken...
Helaas was er niemand geweest om ons te vertellen hoe laat we worden opgehaald om naar het vliegveld te gaan. Dus dit eerst maar geregeld, even gebeld met de hostess waar deze info bleef. Volgens haar had ze een brief voor ons bij de receptie afgegeven, maar daar wisten ze van niets. Afijn, we zouden om 14:10 worden opgehaald. Tijd zat dus om het dorp nog even in te gaan om nog even te winkelen en wat te drinken. Zo gezegd, zo gedaan. Was wel erg warm, maar niet vervelend warm.
Even na twaalven waren we weer in het resort, daar hebben we nog even heerlijk gegeten, zo boven de zee. Is toch wel een leuk plekje om te zitten hoor.
Nog even rondhangen in de lobby, even internetten en Harma gebeld om te feliciteren met haar verjaardag, en toen kwam het busje al om ons naar het vliegveld te brengen. Er moesten nog 5 mensen mee, maar daar had de chauffeur niet echt rekening mee gehouden. Zoveel passagiers zou niet gaan, ook omdat hij zijn zoontje meehad die voorin zat. Uiteindelijk heeft Gea de kleine maar op schoot genomen en paste het allemaal precies. En de rit naar het vliegveld duurt nog geen tien minuten, dus geen probleem.
Het inchecken verliep vlot, volgens ons gaan we met dezelfde bromvlieg als waar we mee kwamen terug naar Curaçao, dus erg veel passagiers zullen dan niet inchecken.
Na het inchecken door de douane en dan een uurtje wachten op onze vlucht. Weg van Bonaire, op naar Curaçao. Benieuwd wat we daar aan zullen treffen, en hoe dat eiland weer verschilt van de eerste twee...
En inderdaad, als we door de deur van de wachtruimte het vliegveld opstappen, staat "onze" bromvlieg al weer klaar voor vertrek naar Curaçao. Het toestel zit wederom vol, en wij zitten nu voor de derde keer op dezelfde plek. De vlucht is oncomfortabel (warm, krap) maar leuk.
We landen weer op het vliegveld van Curaçao waar we in de rij mogen gaan staan om door de douane te gaan, er is vlak voor ons een 747 van de KLM geland, die blijkbaar helemaal vol zat. Wat een rij... Maar, wij staan al in de "Antillen-mode" en wachten dus rustig af. Zonder problemen door de douane, en we worden opgewacht door een hostess van Holland International, die ons in een bus dumpt die 3 resorts aan gaat doen om de verschillende mensen af te zetten (later blijkt dat deze resorts naast elkaar liggen, dus dat schiet lekker op).
De toch gaat dwars over Curaçao, om vervolgens dwars door Willemstad naar de Jan Thiel Baai te gaan. We rijden dus ook over de hoge Julianabrug, die de twee punten aan de kust van Willemstad met elkaar verbind (Punda en Otrobande). Wat een uitzicht!
Aangekomen op ons resort lijkt dat deze niet direct aan zee ligt. De baai (best wel klein) ligt 10 minuten lopen vanaf ons hutje, prima te doen dus. De toegang tot de baai wordt bewaakt en is niet gratis (voor ons als resort bewoners van het Chogogo Resort wel). Het resort is prachtig. We zitten in een huisje met een kamer met keuken, aparte badkamer en een aparte slaapkamer. In de slaapkamer hangt een airco om de nachten aangenaam te maken. Het appartement lijkt wel nieuw, zo netjes allemaal. Dit hebben we heel goed voor elkaar! Ons hutje ligt aan de rand van het park, zover als mogelijk van zee af. En ligt op een heuvel, dus we moeten klimmen om er te komen. Lijkt wel op een kruising tussen het park in Trinidad op Cuba en Langkawi in Maleisië, maar dan moderner (vreemd, des te meer je ziet van de wereld, des te meer gaan dingen op elkaar lijkten).
We gaan eerst even een rondje lopen: Naar het strand. Daar blijkt een mini Salou te zijn: Een bar op het strand, twee restaurants en allemaal strandbedjes en andersoortige hutjes. Heerlijk onder palmbomen. Ziet er prachtig uit. Op het moment dat wij op het strand zijn gaat ook net de zon onder. Mooi hoor... We zijn nog even aan de bar blijven hangen om iets te drinken, en toen terug naar ons hutje. We waren nu wel toe aan een douche, we waren best wel klef van de reis. Dus dat eerst gedaan en daarna eten in het restaurant van het resort. Da’s buiten uiteraard, onder een groot zeil. Net als vroeger bij de padvinderij...
We hebben heerlijk gegeten en zijn daarna nog even blijven zitten. Om 22:15 werden we als laatste zo’n beetje weggekeken...
Unable to Launch Flash Player
This message is being displayed because the browser was unable to load the Flash Player required to display this content.
There are several possible causes for this;
- Your current Flash Player is outdated or it is not installed on your system. Download the latest Flash Player.
- Your browser does not have JavaScript enabled, this is required to load the Flash content.
- The Theme file used to generate this site may be missing the required JavaScript to launch the Flash player.
20 mei 2009 - dag 10 van de reis.