Wat is
dat toch met deze vakantie. Tot dusver is er elke
ochtend wel iets...
Vandaag weer vroeg opstaan. 6:20 Was het licht en we zouden in de vroege ochtend gaan wandelen langs het strand. Was volgens Marlon erg mooi. Nou, dat doen we dan maar!
Om 6:40 liepen we dus al op het strand. En wat was het heerlijk rustig! Er waren al wel de nodige mensen in de weer, maar op het strand zelf was het wel erg kalm. De wind waaide nog niet zo hard en de zee was superglad. De meeuwen en de pelikanen waren ook net wakker en bezig hun ontbijt te vangen.
Her en der stonden wel groepjes mensen, die blijkbaar met een boottocht mee gingen. We hebben tot 8:30 gewandeld en zijn toen maar weer terug gegaan. Prachtig, zo langs het strand en op bepaalde plaatsen over de weg die vlak bij het strand loopt (omdat het strand dan even niet begaanbaar is vanwege de struiken en andere begroeiing).
Op de terugweg zijn we een pier opgelopen en hebben we even gepauzeerd met een ananas-smoothie en een bak koffie. Daar zit je dan maar zo een half uur te genieten.
We besloten ineens door te lopen naar Salt & Pepper, daar zouden we toch praktisch langskomen op de terugweg. Meteen maar een ontbijt naar binnen geschoven.
Daarna weer terug naar ons hutje. Even bijkomen in onze airconditioned appartement, en daarna zijn we lekker bij het zwembad gaan liggen. Gea is daar voor de rest van de dag (tot 17:45) gebleven, Kees ging echter duiken. Dat had Marlon geregeld met een familielid van haar, Raul. Die stond precies om 13:30 in de lobby om Kees op te halen.
Eerst met de auto naar het huis van Raoul, om de duikspullen gereed te maken en op te halen. Dat huis staat ergens in the-middle-of-nowhere. De rit ging dwars door de achterbuurt van Oranjestad. Daar wil je dus ook niet in het donker rondlopen, daar loopt echt tuig op straat en wordt mega gedealed.
Nadat de spullen in orde waren gemaakt ging de toch verder naar Rock Beach. Die plek deed z’n naam eer aan. Allemaal rotsen vanaf de kust de zee in. Gelukkig was er een kleine steiger vanwaar gedoken kan worden. Alle spullen dus uitladen uit de auto en deze werd vervolgens langs de weg geparkeerd (het uitladen gebeurde op een grote parkeerplaats, zo’n 50 meter van de weg af. Als de auto daar blijft staan, staat ie uit het zicht en wordt ie gegarandeerd leeggeroofd). De duik was prachtig. Volgens Kees de mooiste duik na Ras Mohammed in Egypte. Stoffel de Schildpad kwam zelfs even langszwemmen. En dat is een mooi gezicht. Het water was vrij helder, goed zicht naar koraal en veel verschillende vissen en visjes. Er stond echter wel een redelijke stroming, maar dat drukte de pret zeker niet.
Kees was om 16:30 weer terug in het resort, na een zeer geslaagde middag (als je ooit naar Aruba wilt gaan, en je wilt gaan duiken, moet je bellen met Raoul du Puy van Divers Request, Meiveld 11 in Oranjestad op 00297 5935 248. Of mailen naar raoul@setarnet.aw).
Nog even heerlijk relaxen bij het zwembad, en dan weer tijd om ons om te kleden. We hebben vanavond namelijk een BBQ op het resort, daar moeten we om 19:00 zijn.
Ooit heeft Kees een keer geroepen dat hij wel eens een kale kop zou willen hebben. Nu had hij z’n haar al erg kort, maar op Aruba moest het dan maar gebeuren. Nadat Gea in bad was geweest vond ze dat het maar eens tijd werd om het (scheer)mes in het haar van Kees te zetten. Kees was er nog niet helemaal uit, maar Gea wel. Dus hoppa, daar ging het haar van Kees. En dat zag er wel vreemd uit... Naderhand waren we het er beide over eens dat we dit maar niet meer moesten doen.
’s Avonds hadden we dus een Caribean BBQ in ons resort. Aangezien er twee grote BBQ’s buiten stonden, van het type gemetseld en niet verplaatsbaar, waren de verwachtingen hoog gespannen. Hoewel de Arubanen niets met tijd hebben, moesten we om 19:00u aanwezig zijn. Dus wij die kant op. Geen BBQ die in de fik stond, dus dat voorspelde weinig goeds... Bleek dat het vlees gewoon in de keuken werd gegrild. Was wel erg lekker, maar had met BBQ weinig te maken. Komt bij dat de eetzaal werd verlicht met spaarlampen die een fris helder wit licht uitstralen, dus de gezelligheid in de eetzaal, die dan ook nog eens bijna leeg was, was ver te zoeken. Maar, het eten was wel lekker.
Overigens is het overal rustig. Ook op het strand. Er liggen veel boten voor de kust, zoals catamarans en andere pleziervaartuigen, maar die liggen daar dan ook de hele dag. Gebeurt niets mee. Veel ligbedjes op het strand zijn onbezet, en hier in het resort is het ook erg rustig. Toch last van de krediet crisis?
Maar goed, de BBQ was dus snel voorbij. We besloten nog even naar Café Rembrandt te lopen. Daar was het nu wel gezellig, dus we zijn er maar even blijven hangen. Veel bier een thee later weer op huis aan, snel naar bed. Op naar de volgende dag!
Vandaag weer vroeg opstaan. 6:20 Was het licht en we zouden in de vroege ochtend gaan wandelen langs het strand. Was volgens Marlon erg mooi. Nou, dat doen we dan maar!
Om 6:40 liepen we dus al op het strand. En wat was het heerlijk rustig! Er waren al wel de nodige mensen in de weer, maar op het strand zelf was het wel erg kalm. De wind waaide nog niet zo hard en de zee was superglad. De meeuwen en de pelikanen waren ook net wakker en bezig hun ontbijt te vangen.
Her en der stonden wel groepjes mensen, die blijkbaar met een boottocht mee gingen. We hebben tot 8:30 gewandeld en zijn toen maar weer terug gegaan. Prachtig, zo langs het strand en op bepaalde plaatsen over de weg die vlak bij het strand loopt (omdat het strand dan even niet begaanbaar is vanwege de struiken en andere begroeiing).
Op de terugweg zijn we een pier opgelopen en hebben we even gepauzeerd met een ananas-smoothie en een bak koffie. Daar zit je dan maar zo een half uur te genieten.
We besloten ineens door te lopen naar Salt & Pepper, daar zouden we toch praktisch langskomen op de terugweg. Meteen maar een ontbijt naar binnen geschoven.
Daarna weer terug naar ons hutje. Even bijkomen in onze airconditioned appartement, en daarna zijn we lekker bij het zwembad gaan liggen. Gea is daar voor de rest van de dag (tot 17:45) gebleven, Kees ging echter duiken. Dat had Marlon geregeld met een familielid van haar, Raul. Die stond precies om 13:30 in de lobby om Kees op te halen.
Eerst met de auto naar het huis van Raoul, om de duikspullen gereed te maken en op te halen. Dat huis staat ergens in the-middle-of-nowhere. De rit ging dwars door de achterbuurt van Oranjestad. Daar wil je dus ook niet in het donker rondlopen, daar loopt echt tuig op straat en wordt mega gedealed.
Nadat de spullen in orde waren gemaakt ging de toch verder naar Rock Beach. Die plek deed z’n naam eer aan. Allemaal rotsen vanaf de kust de zee in. Gelukkig was er een kleine steiger vanwaar gedoken kan worden. Alle spullen dus uitladen uit de auto en deze werd vervolgens langs de weg geparkeerd (het uitladen gebeurde op een grote parkeerplaats, zo’n 50 meter van de weg af. Als de auto daar blijft staan, staat ie uit het zicht en wordt ie gegarandeerd leeggeroofd). De duik was prachtig. Volgens Kees de mooiste duik na Ras Mohammed in Egypte. Stoffel de Schildpad kwam zelfs even langszwemmen. En dat is een mooi gezicht. Het water was vrij helder, goed zicht naar koraal en veel verschillende vissen en visjes. Er stond echter wel een redelijke stroming, maar dat drukte de pret zeker niet.
Kees was om 16:30 weer terug in het resort, na een zeer geslaagde middag (als je ooit naar Aruba wilt gaan, en je wilt gaan duiken, moet je bellen met Raoul du Puy van Divers Request, Meiveld 11 in Oranjestad op 00297 5935 248. Of mailen naar raoul@setarnet.aw).
Nog even heerlijk relaxen bij het zwembad, en dan weer tijd om ons om te kleden. We hebben vanavond namelijk een BBQ op het resort, daar moeten we om 19:00 zijn.
Ooit heeft Kees een keer geroepen dat hij wel eens een kale kop zou willen hebben. Nu had hij z’n haar al erg kort, maar op Aruba moest het dan maar gebeuren. Nadat Gea in bad was geweest vond ze dat het maar eens tijd werd om het (scheer)mes in het haar van Kees te zetten. Kees was er nog niet helemaal uit, maar Gea wel. Dus hoppa, daar ging het haar van Kees. En dat zag er wel vreemd uit... Naderhand waren we het er beide over eens dat we dit maar niet meer moesten doen.
’s Avonds hadden we dus een Caribean BBQ in ons resort. Aangezien er twee grote BBQ’s buiten stonden, van het type gemetseld en niet verplaatsbaar, waren de verwachtingen hoog gespannen. Hoewel de Arubanen niets met tijd hebben, moesten we om 19:00u aanwezig zijn. Dus wij die kant op. Geen BBQ die in de fik stond, dus dat voorspelde weinig goeds... Bleek dat het vlees gewoon in de keuken werd gegrild. Was wel erg lekker, maar had met BBQ weinig te maken. Komt bij dat de eetzaal werd verlicht met spaarlampen die een fris helder wit licht uitstralen, dus de gezelligheid in de eetzaal, die dan ook nog eens bijna leeg was, was ver te zoeken. Maar, het eten was wel lekker.
Overigens is het overal rustig. Ook op het strand. Er liggen veel boten voor de kust, zoals catamarans en andere pleziervaartuigen, maar die liggen daar dan ook de hele dag. Gebeurt niets mee. Veel ligbedjes op het strand zijn onbezet, en hier in het resort is het ook erg rustig. Toch last van de krediet crisis?
Maar goed, de BBQ was dus snel voorbij. We besloten nog even naar Café Rembrandt te lopen. Daar was het nu wel gezellig, dus we zijn er maar even blijven hangen. Veel bier een thee later weer op huis aan, snel naar bed. Op naar de volgende dag!
Unable to Launch Flash Player
This message is being displayed because the browser was unable to load the Flash Player required to display this content.
There are several possible causes for this;
- Your current Flash Player is outdated or it is not installed on your system. Download the latest Flash Player.
- Your browser does not have JavaScript enabled, this is required to load the Flash content.
- The Theme file used to generate this site may be missing the required JavaScript to launch the Flash player.
13 mei 2009 - dag 3 van de reis.