Opmerking
vooraf:
Hieronder tref je het reisverslag aan van onze vakantie naar Thailand. Dit verslag is begonnen als e-mailverslag aan onze zoon die tijdens deze vakantie gedeeltelijk thuis was en gedeeltelijk met school in Italië zat. Vandaar dat er ook veel gesproken wordt over bijvoorbeeld "je moeder" en dergelijke. Desalniettemin aardig om te lezen!
Zondag 3 oktober 2004
We werden op Schiphol netjes opgewacht door een mevrouw van Fox. Zij gaf ons de tickets en wat uitleg, waarna we mochten inchecken, bij een balie speciaal voor ons! Het "gepeupel" mocht aan de andere balies inchecken.
Na het inchecken door de douane, maar helaas voor je moeder, geen stempel in d'r paspoort. Je kent het, winkeltjes kijken en naar de Mac. Want, we moesten toch wat eten nietwaar. Hadden we beter niet kunnen doen bleek later...
Na nog even te hebben rondgekeken naar de gate. Hier hoefden we maar even te wachten, want als eerste moesten de mensen met een handicap aan boord, en als tweede, jawel, de Business Class. De rest mocht mooi op ons wachten. We zaten dus in een 747-400. Bovenin, bij het laatste raampje. We zaten dus helemaal achteraan. En een ruimte! Waar normaal 3 stoelen staan, waren er nu slechts twee. En die kon je helemaal achteroverzetten, met voetensteun. En eigen kussens en dekentjes voor als we het koud kregen. We hadden de stoel nog niet warm, of we hadden onze eerste consumptie al te pakken, in een glas, niet in plastic! Nog voordat we vertrokken waren hadden we de menu-kaarten al gehad om het ontbijt voor de volgende ochtend te kiezen.
Ben je net in de lucht, kun je fijn TV kijken op je eigen beeldscherm. Kiezen uit 5 films, waaronder The Terminal met Tom Hanks. Leuke film wel. Hebben 'm 2 keer gezien. Tijd zat immers? We moesten meer dan 10 uur vliegen.
Toen kwam de verassing: Men kwam met een schaaltje met 3 dingen er op, een soort hors d'oevre ofzo, maar dan zonder ei. Erg lekker! En toen een schaaltje met zalm en fruit en toostjes met smeerkaas en broodjes. We hadden dus al bij de Mac gegeten, maar dit kon er nog wel bij. Bleek dus slechts het voorgerecht te zijn... Het hoofdgerecht bestond uit biefstuk met groente en aardappelen (je kon ook een varkensschotel kiezen of iets van vis). En alles op stenen borden met echte bestek en echte glazen. Verschrikkelijk, wat decadent. Maar goed, helemaal volgevreten hebben we maar geprobeerd een beetje te slapen. En wat films kijken enzo. En de hele tijd komen die stewardessen langs om je water bij te vullen. Het kon niet op. Tegen de ochtend (5:00 Thaise tijd) werden we weer gewekt voor het ontbijt. Je moeder had een Chinees ontbijt (rijstepap met allerlei toevoegingen, te eten met stokjes... Dat begrijpt niemand, pap met stokjes). Ik had een gewoon Westers ontbijt. Veel fruit, yoghurttje, croissantje enzo. Heb 'm maar gedeeld met je moeder, dat Chinese ontbijt was niet zo geweldig.
En om klokslag 06:00 (Thaise tijd) waren we op Bangkok. Wij weer als eersten uit het vliegtuig natuurlijk. En ook bijna als eerste onze koffer. We zaten om 06:40 dus in een taxi naar Hua Hin. Wel even 3 uur rijden door een verkeerschaos waar niemand op anderen let, alleen op zichzelf. En claxonneert als dat niet goed dreigt te gaan. We zaten in een hele oude Toyota Corolla, met de chauffeur aan de verkeerde kant. Gelukkig rijden ze hier allemaal links, dus dat scheelde een hoop wrakstukken, want ik geloof echt dat die chauffeur al spookrijdend de tocht van 200km ook wel had afgelegd. Zonder problemen.
Je hebt hier trouwens geen verkeersregels: Het maximum aantal pasagiers op een brommer is niet bepaald, bellen tijdens het rijden mag gewoon, en als de auto vol is, klim je toch gewoon in de laadbak? Of je gaat er gewoon aan hangen? Geen probleem hoor.
De mensen zijn hier wel allemaal heel aardig. Ze lachen de hele dag, ook al hebben ze geen flauw vermoeden waar je het over hebt... Lekker gemakkelijk wel.
We waren om 09:40 in het hotel. Een luxe hotel best wel. Maar, we mochten pas om 14:00 in onze kamer. Dus hebben we lekker in hele grote fauteuls onze jetlag een beetje proberen weg te werken (niet geheel gelukt). Daarna even de stad in en ergens een uitsmijter, nee een gebakken ei gegeten. Wel lekker. Met cola en koffie. Totaal: EUR 4,00. Nog niet eens... Kost allemaal niets hier. Benzine kost 30 cent de liter.
Maar goed, we zijn nu gedouched en stinken niet meer. Straks nog even op het strand kijken (Wel 50 meter vanaf hier, vanaf de PC dus), en dan rond 19:30 eten in een Italiaans restaurant. Ze hebben vanavond kreeft-avond, maar dat lusten we niet (we zijn toch echte Hollanders hoor). Hopen dan maar dat we ook wat anders kunnen krijgen. En daarna, ik denk dat we nog een drankje uit onze zeer goed gevule mini-bar op de kamer nemen, en dan lekker in ons Kingsize bedje stappen. Misschien nog even een film kijken (ze hebben hier pay-tv) en dan maar slapen. Voor 10:30 moeten we het ontbijt namelijk al weer achter de kiezen hebben.
Dinsdag 5 oktober 2004
We waren gister overigens vergeten te vertellen dat we aankwamen in de stortende regen... Erg lekker vooruitzicht hoor. En niemand die precies kon zeggen wat het weer zou gaan doen (maybe it's rain, or sun, we don't know). Maar, gelukkig vandaag erg lekker weer.
Gisteravond verschrikkelijk romantisch gedineerd, in een prachtig restaurant op het strand (bij het hotel). Dat was erg indrukwekkend. En het eten was zo lekker, dat ik heb besloten dat hetgeen ik heb gehad lekerder was dan een Zeetong bij La Sirena. En dat zegt wat! Ik had overigens een soort lamsbouten met een verschrikkelijk lekker sausje. En een toetje wat omschreven werd in het menu als "chocolate, chocolate and chocolate". En ook dat was een geweldig succes. Er zat ijs bij en warme chocolade cake.... Met slagroom.
Je moeder had iets italiaans. Ravioli. Was ook erg lekker, en toe een aardbei-ijsje. En een liter wijn. Voor mij dan he. De fles heb ik meegenomen, hij was net niet helemaal leeg. De wijn was overigens wel duur in dit goedkope land (bijna 45 gulden!!!!!!!).
We waren om 20:30 al thuis en in bed. Helemaal af...... 13 uur later werden we weer wakker. We moesten ons zelfs haasten voor het ontbijt, dat kon namelijk tot 10:30. Ze hebben hier vanalles als ontbijt. Ik had een of ander chocolade gevuld broodje en een soort flensje met jam. En yoghurt natuurlijk. En de wereld aan verschillende vruchtwaters. Sinaasappel, Ananas, Mango, noem maar op. Je moeder had slechts een croissantje en een bolletje (en yoghurt natuurlijk). Maar je kon zelfs spagheti enzo krijgen. Best wel luxe dus (alleen heb ik daar 's morgens echt geen zin in).
Daarna zijn we de hele dag op het strand geweest. De dag vloog overigens om. Lekker weer, geen felle zon, maar een beetje sluier bewolkt. En niet te warm, gewoon erg aangenaam (maar wel redelijk klam hier). We hoeven trouwens helemaal niets mee naar het strand. De handdoeken en badlakens worden verzorgd, de bedjes staan klaar, de ober komt regelmatig langs en er zijn allerlei lokale figuren die wat aanbieden. Vers (ter plekke) geschilde ananassen (we hebben er elk een op, voor in totaal 1,60 EUR) en de wereld aan andere soorten fruit. Maar ook ijsjes, paardritjes, schilderijen noem maar op. En ze zijn niet opdringerig hoor. Ze zijn super beleefd. Je hebt er totaal geen last van. En nagelverzorgers. Die heb je ook. Wij hebben alletwee onze teennagels laten verzorgen. Netjes geknipt, gevijld, alle losse velletjes eraf, erg lekker. Zit er gewoon een half uur een vrouw voor je bedje in het zand aan je tenen te frunniken.
Net even gedouched en we gaan zo weer eten. De rest weten we nog niet. Morgen willen we de stad in, dat kan best, het is namelijk niet zo heet dat je overdag niets kunt doen. We zullen wel zien wat het wordt!
Overigens kunnen we geen foto's sturen, ik heb geen kabeltje mee.... De PC heeft wel een USB poort, 't is een modern ding, maar daar heb je dan weinig aan. Overigens hebben we alleen nog maar foto's van de vlucht. De rest hebben we nog tijd zat voor. Morgen willen we ons ook laten masseren trouwens. Ergens in zo'n salon op straat. Of op het strand. Daar zullen we ook foto's van maken. Of later natuurlijk.
Woensdag 6 oktober 2004
Nou, we hebben weer vanalles beleefd hoor. Als eerste hebben we maandagavond de winkelstraatjes ontdekt. En daar zitten ook de restaurants. Moet je nagaan: Voor 15 euro eten we met z'n tweeën onze buik rond. Het zijn hele smalle straatjes, met veel verkeer. Veel tug-tug's en brommers. Iedereen mag hier blijkbaar brommer-rijden, en het maakt niet uit met z'n hoevelen je er op zit. Vol is vol. En ze rijden hier nog links ook, hoewel je daar weinig van merkt in die smalle straten natuurlijk.
Nadat we waren uitgegeten kwamen we stomtoevallig terecht op een open lucht markt. Van die hele kleine kraampjes met eten, tasjes (je moeder blij) en t-shirts. En natuurlijk de toeristische souvernir-zooi. Allemaal beeldjes enzo. Halverwege de markt viel er een druppel regen uit de lucht. Kunnen er ook twee zijn geweest hoor. Al die Thai in paniek, en binnen no-time was de hele markt opgeborgen! Nou is het hier ook zo, het regent of het is droog. Een tussenvorm, zoals het weer bij ons, bestaat hier niet. Je weet dus niet of je naar een waterval luistert of naar een regenbui.
Gisteren regende het ook. Zijn we na het ontbijt maar 's gaan vragen wat er te beleven viel in de omtrek. Hoewel je hier wordt doodgegooid met tempels, bleek
dat er een kilometer of wat verderop een tempel op een berg zat. We kijken er op uit (vanaf het strand) maar als je niet weet dat er een tempel zit valt 'ie ook niet op. Dus wij met de tug-tug naar de tempel. Moet je helemaal een berg op, kon ook maar net met dat ding. Boven bleken in een klein dorpje een tempel te staan en allerlei apen te wonen. Echt heel veel apen. En dus ook winkeltjes waar je apenvoer kunt kopen. Je moeder direct gekocht natuurlijk, en die loopt met d'r zakje apenvoer over straat. Die apen zijn ook niet gek, en scheuren direct het zakje open. De hele straat kreeg een wegtrekker omdat je moeder het op een schreeuwen zette. De apen dus ook. Maar, de beestjes zijn gevoerd en de broek van je moeder smerig. Die apen trekken je gewoon aan je kleren omdat ze iets willen. Je ziet het wel op de foto's! Daarna zo'n 200 treden op naar boven naar de tempel. Bleek maar een klein 'hutje' te zijn hoor. Paar vierkante meter, maar niet minder indrukwekkend. De aanwezige priester (zo'n kale met zo'n oranje pakkie aan) kreeg een appelflauwte toen je moeder zo de tempel binnenstoof, zonder d'r schoenen uit te trekken. Maar goed, later mochten we toch een foto van hem maken. En dus weer de hele klim terug naar beneden. Nog wat rondgelopen daar (mooi uitzicht vanaf die berg hoor, ook op ons strand) zijn we weer met de tug-tug terug gegaan. Inmiddels was het al 12:00 (da's mooi op tijd he) en was het weer beter geworden. De rest van de dag hebben we dan ook op het strand gelegen. Rond een uur of 5 zijn we naar een massagesalon gegaan. Lekker even gemasseerd worden. Dachten we. Wij natuurlijk een Thaise Massage. Weet je wat dat is? Daarbij proberen ze een voor een al je ledematen uit je lijf te rukken, en als dat niet blijkt te gaan, vouwen ze je in dusdanige standjes dat je jezelf afvraagt wanneer er iets scheurt of breekt. Voor onze lol he! En dan ook nog een uur lang...
Daarna nog een uur Aroma Therapie. Gewoon gemasseerd worden met een geurige massage olie. Dat was wel lekker hoor, maar de masseuses deden het niet voorzichtjes aan... Welnee. Lekker kneden. Overigens, toen wij binnenkwamen zaten er allemaal van die mooie jonge Thaise masseuses. Dat leek me wel wat. Niet dus, ik kreeg de moeder van die dames toegewezen... Fijn dan.
Daarna maar weer naar het centrum. Eten en wat rondlkijken. Weer zo verschrikkelijk goedkoop gegeten, maar wel erg lekker. Helaas was het ijs op, dus geen toetje. Maakt niet uit, je kunt hier op straat vanalles kopen. De kraampjes met etenswaren hangen aan een brommertje, en komen op eerste aanroep naar je toe hoor. We zijn nog naar een kledingwinkel geweest (dat wou ik graag. Niet te geloven he). Je hebt hier namelijk allemaal van die winkeltjes waar ze maatpakken maken. Dat leek me wel wat. Ik heb me dus een pak aan laten meten. Een mooi zwart maatpak van cashmere (schrijf je dat zo?). Vandaag moet ik terug om te passen. En overmorgen is 'ie klaar. En wat dat kost? Nog geen 85 euro!!!! Met stropdas! Niet te geloven he.
Toen nog even weer naar de open lucht markt. Die is hier blijkbaar elke dag. Je moeder heeft alleen maar tasjes gekocht en een nieuwe portemonnee. Verder
niets... En toen was het geld op, dus zijn we maar teruggegaan naar het hotel. Daar hadden ze op de parkeerplaats een soort bedrijfsfeest ofzo. Een hondertal
Thai waren daar aan het feestvieren met op het podium een thaise band. En dat klinkt inderdaad zoals je denkt dat het klinkt. 10 Azra's bij elkaar... Helaas kwam er een enorme stortbui, en was het feest voor hun over. Wel jammer hoor.
En dus maar weer naar bed. En net hebben we het ontbijt op. Je moeder werd vanmorgen gebeld in de hotelkamer door de receptie. Of alles naar wens was, en
of we om 11:00 bij de balie wilden komen, daar kwam iemand om ons iets over de excursies te vertellen. Daar gaan we dus zo naar toe.
........
En daar zijn ze weer... Vandaag niet zoveel beleefd hoor. Vanmorgen was er iemand van Fox die wat excursies heeft laten zien. Daarna gingen we lekker naar het strand. Voor een uurtje of wat, want er kwam me toch een plensbui opzetten... Dus wij gauw onder dak, en hebben we maar een hamburger gekocht. Ja, ook dat hebben ze hier (we hebben zelfs een Burger King ontdekt, daar gaan we ook nog 's een keer naar toe). Toen het weer droog was zijn we langs het strand gaan wandelen. Op een gegeven moment hield het strand op en zijn we verder gaan wandelen door de stad. Totdat we in de achterbuurten terecht kwamen, echt een ghetto. Daar wou ik niet verder doorheen, dus zijn we terug gelopen, en hebben we een tuk-tuk aangehouden. Die bracht ons weer naar het hotel. Nog even aan het zwembad gelegen, en er in natuurlijk, en daarna alweer douchen en weer naar het centrum. Beetje shoppen (ik niet hoor) en eten (ik ook hoor). Daarna nog even de eerste pas-sessie voor mijn pak gedaan. Wordt een mooi ding hoor. De broek was klaar, het jasje zonder mouwen enzo ook. Vrijdag moet ik weer passen, en daarna nog een keer. Dan is tie klaar!
Natuurlijk nog even over de markt gelopen, waar je moeder nog even fijn heeft geshopt. En toen weer met de tuk-tuk naar het hotel. Je ziet 't een rustig dagje. Eigenlijk hebben we helemaal niets uitgevreten vandaag. En dat bevalt goed!
Vrijdag 8 oktober 2004
Het is hier nu 22:00u, en bij jou dus 5 uur vroeger. 17:00 dus. En dat betekent dat je al in Italië zit. Was de busreis een beetje uit te houden? Niet teveel last van te stijve benen?
Nou, wij zijn gisteren "on tour" geweest. We werden om 06:35 (!!!) opgehaald uit het hotel met een minibusje. Gingen we samen met nog twee stellen en een reisleider (een homofiele Thai waarvan we denken dat ie ’s avonds verkleed danst op de bar, lachen dus) naar de Bridge over the River Kwai. Dat had ik tijdens het ontbijt (je kunt hier vanaf 06:00 ontbijten) ook tegen de ober gezegd. En je weet hoe we Kwai uitspreken, zoals het er staat. Later op de dag leerde ik dat je moest zeggen Kwee. Want, kwai betekent zoveel als lul in het Thai. Ik stond dus mooi voor kwai... Ik vond al dat die ober me vanmorgen zo raar aan keek.
Maar goed, na 3 uur rijden waren we er. Eerst naar het kerkhof waar zo'n 7000 monumentjes staan voor evenzoveel slachtoffers. Ook voor een paar honderd Nederlanders. We hebben er verder niks mee, maar het was best indrukwekkend. Na 15 minuten weer hup in de bus, en naar het oorlogsmuseum. Een klein hokje met wat foto's, 106 lijken en wat geweren en pistolen. Dat was alles, niet veel bijzonders. Wel was bijzonder dat dit museum precies op de plek stond waar dat kamp was, bij de brug. Het hele dorp bestaat dus nog niet zo lang, is dus pas na 1945 opgezet. Daarna naar de echte brug, gewoon 100 meter verder. Dat viel tegen. Klein bruggetje maar hoor. Wel lang, want de Kwai is best breed. Maar toch erg indrukwekkend. Ben er helemaal over gelopen. In de film zag 'ie er toch anders uit. Later bleek dat ik de verwarring maakte met de steiger waarin de brug is gebouwd, al die houten palen. Die zijn er nu natuurlijk niet meer.
Daarna weer snel de bus in. Een half uur rijden naar een treinstationnetje. Hier gingen we per spoor over de zgn. Death Bridge. Waarom die zo heet weet ik even niet, maar het schijnt te maken te hebben met het aantal palen waarop deze brug staat in combinatie met een aantal dooien. Verder begreep ik er de ballen van. Heel wat anders als de NS. Alle ramen open, houten bankjes en stampvol, die trein. Maar wel een bijzondere reis hoor. Door mooie natuur en dus mooie foto's gemaakt! Het eind van de rit kwamen we bij een eetschuur. Een groot donker ding, maar wel knus. Konden we vanalles eten. BBQ, rijst, nasi, spaghetti, en allerlei andere dingen. Erg lekker hoor.
Daarna naar het hoogtepunt van de vakantie voor je moeder: Een rit op een olifant door de jungle en door de Kwai (Als 'kwee' uitspreken he). Ze vond het helemaal geweldig, met z'n tweeën in zo'n bakje op de rug van een olifant. De 'chauffeur' heeft nog een leuk petje gemaakt voor je moeder van blaadjes. Was wel warm, maar ook erg leuk om te doen. Daarna werd er nog een kleine show weggegeven, dansende olifanten enzo. En aan het eind kon je de olifanten een briefje van 20 baht in hun slurf douwen, en gingen ze zelf naar de winkel om een zakje lekkers te halen. En die mag je dan aan ze voeren. Nou, je kent je moeder he. Dat vond ze wel leuk hoor. Daarna nog een hoop bananen gekocht voor de olifanten, die mocht ze ze ook zelf geven.
Voor de show begon zijn we nog met een vlot de rivier opgeweest. Een motorboot trok ons een stukje de rivier op en liet ons daarna weer afzakken naar de olifantenboerderij. Lekker rustgevend wel, die drie kwartier.
En toen weer rap de bus in en naar huis! We waren om 18:45 weer terug in het hotel. Moe maar voldaan. En toen natuurlijk nog weer naar de stad, want ik moest nog een keer mijn pak passen, en we moesten nog eten. En je moeder moest nog shoppen natuurlijk.
Vandaag zijn we alleen maar op het strand geweest, uitrusten van gisteren. En ons voorbereiden op morgen. Dan worden we om 07:00 opgehaald voor een tripje naar Bangkok. Later daar dus meer over!
Zondag 10 oktober 2004
Gisteren zijn we naar Bangkok geweest. Wat een dag! We werden om 07:00 opgehaald uit het hotel, door dezelfde rijst-leider-nicht als waar we mee naar de brug waren geweest. Wel een heel ardige gozer hoor. Samen met nog twee koppels, die helaas, kunnen ze zelf niet zo veel aan doen hoor, Duits waren. De reislijder heeft dus alles in het Duits gedaan.
Na goed drie uur rijden kwamen we aan in Bangkok, Oriental City. Wist je trouwens dat de officele naam van Bangkok in het Thai uit meer dan 200 letters bestaat? Ik ken ze niet hoor. We zijn eerst naar een tempel geweest. Ik vond het een redelijk groot ding, maar het bleek de kleinste tempel te zijn van de tempels die we die dag zouden gaan bezoeken. Wel de duurste van heel Thailand overigens, de Boeddha die daar stond was van massief goud. En het was niet een heel klein Boeddha'tje! Vervolgens weer in de bus, dwars door Chinatown heen (40% van de Bangkok bevolking is Chinees, Bangkok telt 22 miljoen inwoners, dus Chinatown is niet zomaar een wijk). Behoorlijk indrukwekkend, en het is net alsof je echt in China bent. En wat een verkeer in Bangkok. Da's niet te geloven. Foto's er van maken gaat gewoon niet, zoiets moet je zien.
Na Chinatown kwamen we weer bij een tempel, deze keer de grootste van Bangkok. Met een liggende Boeddha van 15 meter hoog en weet ik veel hoe lang. Volgens mij wel een meter of 50. Als het niet meer is. En deze was van bladgoud. Maar ook weer erg indrukwekkend. Overigens is een tempel hier niet 1 gebouw, maar een groot terrein met allerlei gebouwen erop rondom het "hoofdgebouw" waar de boeddha in woont.
Na deze tempel hadden we het wel gehad met de tempels. Wij als praktiserend atheïst moeten niet te vaak in dat soort gebouwen komen lijkt me. We gingen onderweg naar het Koninklijk paleis. Het paleis van het koninklijk paar, want de drie dochters en de zoon hebben elk een eigen paleis in Bangkok. En niet zulke kleintjes ook. Het koninklijk paleis mag je alleen betreden als je aan bepaalde kledingvoorschriften voldoet. Dat wisten we, hierover waren we ingelicht. Jammer alleen dat men was vergeten te vermelden dat ik een broek moest dragen die ook mijn enkels bedekte. Had ik dus niet. Maar de reisleider ging met een briefje van 20Baht de stad in en kwam terug met een joggingbroek. Blijk je te kunnen huren. Ik wilde dus mijn korte broek uittrekken en die joggingbroek aandoen. De mensen kregen spontaan een appelflauwte..... Een broek uittrekken op straat dat gaat hier niet. Dus dan de joggingbroek er maar overheen. En het was al zo warm......
Nou, dat paleis was een groot ding hoor. En weer een tempel erbij natuurlijk. Er stonden gebouwen bij die waren belegd met goud, vierkante stukjes van 2x2cm. Een zo'n stukje kost bijna een euro. En er zaten miljoenen van die stukjes op een gebouw. Niet te filmen. Vandaar dat de rest van het land zo arm is denk ik. Overigens woont het koninklijk paar hier in Hua Hin, een kilometer of 3 verderop. (Daar werden we op de heenreis naar Bangkok mee geconfronteerd. Het paar ging op reis, dus alle wegen werden afgesloten zodat ze een vrije doorgang hadden, net Comming To America. Blijkbaar hebben ze nog nooit van een helikopter gehoord).
Nadat we het gehad hadden met het paleis en al weer een tempel, werden we weer in het busje gestouwd. Dat was wel lekker, de airco stond aan, dus even afkoelen. We werden naar de rivier getransporteerd. Daar lag een tallboat voor ons klaar, je kent die dingen wel uit de film. Wij daar in en lekker racen over het water. Heerlijk verkoelend. Je moeder vond het net Miami Vice. Ach, geeft niets, je raakt er aan gewend hoor. Maar wat een verschil. Met die boot zijn we dus door de achterwijken gevaren. Een enorme armoede, en dan zomaar opeens weer een duur gebouw er tussen. Die boottocht duurde best wel lang, zo'n drie kwartier denk ik. We meerden af bij een restaurant waar we hebben geluncht. Daarna weer de bus in, en op naar de diamantfabriek. Daar hebben ze er ook genoeg van in Bangkok. Er worden in Thailand nogal wat van die dingen gevonden. Vandaar dus. We kregen een kort filmpje hierover, en daarna werden we rondgeleid in een halletje waar de Thai allerlei stenen aan het slijpen waren. Was wel leuk. Daarna kwamen we in een verkoop gedeelte. Allerlei ringen, kettingen, oorbellen enz. Vitrines vol. En ze proberen je vanalles aan te smeren hoor, want elk koppel krijgt een eigen rondleidster mee. Een echte verkoopster. En jawel, je moeder kon het niet laten. Heeft een setje oorbellen gekocht van zwarte saffieren. Volgens mij. Staat wel op een briefje. Overigens mochten we in dit gebouw geen foto's maken.
Daarna weer in de bus, een half uurtje rijden naar een Shopping Mall. Een geweldig groot gebouw met 4 verdiepingen winkels. Hebben we 1,5 uur rondgelopen te winkelen. Heel groot, en enorm druk. Leuk om eens te zien, maar niet voor herhaling vatbaar. Die kleine winkeltjes in de stad of op de markt zijn leuker.
En toen weer naar huis, in de bus. We waren rond 19:30 weer in het hotel. Snel even douchen en daarna lekker eten in het restaurant hier bij het hotel. Da's een heel mooi restaurant aan de zee. We hadden een tafeltje aan de rand gereserveerd, met uitzicht op zee, maar het regende pijpestelen. Dus geen tafeltje aan de rand, want zover reikte het dak niet (er staan geen muren om dat restaurant. Het is gewoon een groot rieten dak waar je onder zit). Desalniettemin erg lekker gegeten!
En toen weer naar huis. En ik was me toch aan de schijt... Nog steeds hoor, hoewel ik wel denk dat het wat beter gaat. En je moeder vond vanmorgen dat mijn buik al wat minder dik geworden was. Aardig he, voel je je al zo lekker, krijg je dat er nog bij. Nog voor het ontbijt, wat we net op hebben.
Wat we vandaag gaan doen weten we nog niet, in ieder geval de was naar de wasserette brengen. Een t-shirt wassen kost hier 1 cent. Daar kun je het thuis bijna niet voor doen. En al die nep-zooi die je moeder heeft gekocht moet ook worden gewassen. Dan is het niet zo nieuw meer. En daar trapt de douane natuurlijk wel in op Schiphol... Ik kom waarschijnlijk thuis zonder je moeder, die blijft een weekje op Schiphol achter. Kan geen afscheid nemen van d'r nieuwe kleren ofzo.
Ohja: We zijn vandaag 12,5 jaar getrouwd! Hebben we dus fijn gevierd in bed, maar niet heus (als je zo aan de schijt bent...)
Donderdag 14 oktober 2004
Daar zijn we weer. Voor de laatste keer... Morgen mogen (moeten) we helaas weer naar huis.
Maandagavond zouden we mijn pak gaan halen, maar die was nog niet klaar. Of we dinsdag terug wilden komen... Lekker dan. En dinsdag regende het toch. Niet normaal. Een enorme onweersbui hadden we 's nachts al gehad. We hebben dinsdag na het ontbijt maar een beetje TV gekeken. En de nieuwe Harry Potter
gezien. Gaaf man! Daarna was het weer droog, en zijn we mijn pak wezen halen. We besloten er nog maar een broek bij te laten maken. Werd de hele mik (pak + extra broek + stropdas) netjes 's avonds in het hotel afgeleverd... Goed he!
Woensdag zijn we naar de watervallen van Pala-U geweest. Geen Niagra Falls, in de verste verte niet. Maar wel een prachtig stukje natuur, midden in de rimboe, zo'n 1,5 uur rijden hier vandaan. Klauteren over rotsen enzo, was en hele belevenis. Als alle foto's ervan gelukt zijn, hebben we echt hele mooie foto's! Gisteravond liepen we naar de stad, langs "onze" massagesalon, hebben we nog een voeten massage genomen. De Thai weten niet precies waar de voet ophoudt, we werden tot aan de knie-en gemasseerd. En nogal hard. Deed best pijn hoor!
Vandaag weer weinig gedaan. Eerst lekker bij het zwembad gelegen, daarna nog weer naar de massagesalon. Nu een volledige massage van een uur + een
gezichtsbehandeling van een uur. We kwamen er best pijnlijk vandaan hoor. Die massages zijn best hard (je vraagt je vast af waarom we dan toch steeds terug gaan: Nadien voel je je echter kiplekker!). Daarna even onder de douche en wezen eten in de stad. Nog even voor de laatste keer over de markt, en met de tuk-tuk weer naar het hotel.
Morgen moeten we om 12:00 de kamer uit zijn. Ze hebben wel een douche-kamer. Die moeten we bespreken, en daar mogen we ons morgenmiddag opknappen. We worden om 19:00 afgehaald van het hotel. Dan drie uur rijden naar het vliegveld en dan om 2:30 ofzo vliegen.
Als je zaterdagochtend rond 9:30 een 747 over ziet komen met een grote rose bloem op de staart, dan zijn wij dat. En dan wordt het wel 's tijd dat je naar
Schiphol rijdt! Wil je trouwens, als het koud is, onze jassen meenemen? Na twee weken van deze warmte denk ik dat we het best koud zullen hebben als we aankomen...
Hieronder tref je het reisverslag aan van onze vakantie naar Thailand. Dit verslag is begonnen als e-mailverslag aan onze zoon die tijdens deze vakantie gedeeltelijk thuis was en gedeeltelijk met school in Italië zat. Vandaar dat er ook veel gesproken wordt over bijvoorbeeld "je moeder" en dergelijke. Desalniettemin aardig om te lezen!
Zondag 3 oktober 2004
We werden op Schiphol netjes opgewacht door een mevrouw van Fox. Zij gaf ons de tickets en wat uitleg, waarna we mochten inchecken, bij een balie speciaal voor ons! Het "gepeupel" mocht aan de andere balies inchecken.
Na het inchecken door de douane, maar helaas voor je moeder, geen stempel in d'r paspoort. Je kent het, winkeltjes kijken en naar de Mac. Want, we moesten toch wat eten nietwaar. Hadden we beter niet kunnen doen bleek later...
Na nog even te hebben rondgekeken naar de gate. Hier hoefden we maar even te wachten, want als eerste moesten de mensen met een handicap aan boord, en als tweede, jawel, de Business Class. De rest mocht mooi op ons wachten. We zaten dus in een 747-400. Bovenin, bij het laatste raampje. We zaten dus helemaal achteraan. En een ruimte! Waar normaal 3 stoelen staan, waren er nu slechts twee. En die kon je helemaal achteroverzetten, met voetensteun. En eigen kussens en dekentjes voor als we het koud kregen. We hadden de stoel nog niet warm, of we hadden onze eerste consumptie al te pakken, in een glas, niet in plastic! Nog voordat we vertrokken waren hadden we de menu-kaarten al gehad om het ontbijt voor de volgende ochtend te kiezen.
Ben je net in de lucht, kun je fijn TV kijken op je eigen beeldscherm. Kiezen uit 5 films, waaronder The Terminal met Tom Hanks. Leuke film wel. Hebben 'm 2 keer gezien. Tijd zat immers? We moesten meer dan 10 uur vliegen.
Toen kwam de verassing: Men kwam met een schaaltje met 3 dingen er op, een soort hors d'oevre ofzo, maar dan zonder ei. Erg lekker! En toen een schaaltje met zalm en fruit en toostjes met smeerkaas en broodjes. We hadden dus al bij de Mac gegeten, maar dit kon er nog wel bij. Bleek dus slechts het voorgerecht te zijn... Het hoofdgerecht bestond uit biefstuk met groente en aardappelen (je kon ook een varkensschotel kiezen of iets van vis). En alles op stenen borden met echte bestek en echte glazen. Verschrikkelijk, wat decadent. Maar goed, helemaal volgevreten hebben we maar geprobeerd een beetje te slapen. En wat films kijken enzo. En de hele tijd komen die stewardessen langs om je water bij te vullen. Het kon niet op. Tegen de ochtend (5:00 Thaise tijd) werden we weer gewekt voor het ontbijt. Je moeder had een Chinees ontbijt (rijstepap met allerlei toevoegingen, te eten met stokjes... Dat begrijpt niemand, pap met stokjes). Ik had een gewoon Westers ontbijt. Veel fruit, yoghurttje, croissantje enzo. Heb 'm maar gedeeld met je moeder, dat Chinese ontbijt was niet zo geweldig.
En om klokslag 06:00 (Thaise tijd) waren we op Bangkok. Wij weer als eersten uit het vliegtuig natuurlijk. En ook bijna als eerste onze koffer. We zaten om 06:40 dus in een taxi naar Hua Hin. Wel even 3 uur rijden door een verkeerschaos waar niemand op anderen let, alleen op zichzelf. En claxonneert als dat niet goed dreigt te gaan. We zaten in een hele oude Toyota Corolla, met de chauffeur aan de verkeerde kant. Gelukkig rijden ze hier allemaal links, dus dat scheelde een hoop wrakstukken, want ik geloof echt dat die chauffeur al spookrijdend de tocht van 200km ook wel had afgelegd. Zonder problemen.
Je hebt hier trouwens geen verkeersregels: Het maximum aantal pasagiers op een brommer is niet bepaald, bellen tijdens het rijden mag gewoon, en als de auto vol is, klim je toch gewoon in de laadbak? Of je gaat er gewoon aan hangen? Geen probleem hoor.
De mensen zijn hier wel allemaal heel aardig. Ze lachen de hele dag, ook al hebben ze geen flauw vermoeden waar je het over hebt... Lekker gemakkelijk wel.
We waren om 09:40 in het hotel. Een luxe hotel best wel. Maar, we mochten pas om 14:00 in onze kamer. Dus hebben we lekker in hele grote fauteuls onze jetlag een beetje proberen weg te werken (niet geheel gelukt). Daarna even de stad in en ergens een uitsmijter, nee een gebakken ei gegeten. Wel lekker. Met cola en koffie. Totaal: EUR 4,00. Nog niet eens... Kost allemaal niets hier. Benzine kost 30 cent de liter.
Maar goed, we zijn nu gedouched en stinken niet meer. Straks nog even op het strand kijken (Wel 50 meter vanaf hier, vanaf de PC dus), en dan rond 19:30 eten in een Italiaans restaurant. Ze hebben vanavond kreeft-avond, maar dat lusten we niet (we zijn toch echte Hollanders hoor). Hopen dan maar dat we ook wat anders kunnen krijgen. En daarna, ik denk dat we nog een drankje uit onze zeer goed gevule mini-bar op de kamer nemen, en dan lekker in ons Kingsize bedje stappen. Misschien nog even een film kijken (ze hebben hier pay-tv) en dan maar slapen. Voor 10:30 moeten we het ontbijt namelijk al weer achter de kiezen hebben.
Dinsdag 5 oktober 2004
We waren gister overigens vergeten te vertellen dat we aankwamen in de stortende regen... Erg lekker vooruitzicht hoor. En niemand die precies kon zeggen wat het weer zou gaan doen (maybe it's rain, or sun, we don't know). Maar, gelukkig vandaag erg lekker weer.
Gisteravond verschrikkelijk romantisch gedineerd, in een prachtig restaurant op het strand (bij het hotel). Dat was erg indrukwekkend. En het eten was zo lekker, dat ik heb besloten dat hetgeen ik heb gehad lekerder was dan een Zeetong bij La Sirena. En dat zegt wat! Ik had overigens een soort lamsbouten met een verschrikkelijk lekker sausje. En een toetje wat omschreven werd in het menu als "chocolate, chocolate and chocolate". En ook dat was een geweldig succes. Er zat ijs bij en warme chocolade cake.... Met slagroom.
Je moeder had iets italiaans. Ravioli. Was ook erg lekker, en toe een aardbei-ijsje. En een liter wijn. Voor mij dan he. De fles heb ik meegenomen, hij was net niet helemaal leeg. De wijn was overigens wel duur in dit goedkope land (bijna 45 gulden!!!!!!!).
We waren om 20:30 al thuis en in bed. Helemaal af...... 13 uur later werden we weer wakker. We moesten ons zelfs haasten voor het ontbijt, dat kon namelijk tot 10:30. Ze hebben hier vanalles als ontbijt. Ik had een of ander chocolade gevuld broodje en een soort flensje met jam. En yoghurt natuurlijk. En de wereld aan verschillende vruchtwaters. Sinaasappel, Ananas, Mango, noem maar op. Je moeder had slechts een croissantje en een bolletje (en yoghurt natuurlijk). Maar je kon zelfs spagheti enzo krijgen. Best wel luxe dus (alleen heb ik daar 's morgens echt geen zin in).
Daarna zijn we de hele dag op het strand geweest. De dag vloog overigens om. Lekker weer, geen felle zon, maar een beetje sluier bewolkt. En niet te warm, gewoon erg aangenaam (maar wel redelijk klam hier). We hoeven trouwens helemaal niets mee naar het strand. De handdoeken en badlakens worden verzorgd, de bedjes staan klaar, de ober komt regelmatig langs en er zijn allerlei lokale figuren die wat aanbieden. Vers (ter plekke) geschilde ananassen (we hebben er elk een op, voor in totaal 1,60 EUR) en de wereld aan andere soorten fruit. Maar ook ijsjes, paardritjes, schilderijen noem maar op. En ze zijn niet opdringerig hoor. Ze zijn super beleefd. Je hebt er totaal geen last van. En nagelverzorgers. Die heb je ook. Wij hebben alletwee onze teennagels laten verzorgen. Netjes geknipt, gevijld, alle losse velletjes eraf, erg lekker. Zit er gewoon een half uur een vrouw voor je bedje in het zand aan je tenen te frunniken.
Net even gedouched en we gaan zo weer eten. De rest weten we nog niet. Morgen willen we de stad in, dat kan best, het is namelijk niet zo heet dat je overdag niets kunt doen. We zullen wel zien wat het wordt!
Overigens kunnen we geen foto's sturen, ik heb geen kabeltje mee.... De PC heeft wel een USB poort, 't is een modern ding, maar daar heb je dan weinig aan. Overigens hebben we alleen nog maar foto's van de vlucht. De rest hebben we nog tijd zat voor. Morgen willen we ons ook laten masseren trouwens. Ergens in zo'n salon op straat. Of op het strand. Daar zullen we ook foto's van maken. Of later natuurlijk.
Woensdag 6 oktober 2004
Nou, we hebben weer vanalles beleefd hoor. Als eerste hebben we maandagavond de winkelstraatjes ontdekt. En daar zitten ook de restaurants. Moet je nagaan: Voor 15 euro eten we met z'n tweeën onze buik rond. Het zijn hele smalle straatjes, met veel verkeer. Veel tug-tug's en brommers. Iedereen mag hier blijkbaar brommer-rijden, en het maakt niet uit met z'n hoevelen je er op zit. Vol is vol. En ze rijden hier nog links ook, hoewel je daar weinig van merkt in die smalle straten natuurlijk.
Nadat we waren uitgegeten kwamen we stomtoevallig terecht op een open lucht markt. Van die hele kleine kraampjes met eten, tasjes (je moeder blij) en t-shirts. En natuurlijk de toeristische souvernir-zooi. Allemaal beeldjes enzo. Halverwege de markt viel er een druppel regen uit de lucht. Kunnen er ook twee zijn geweest hoor. Al die Thai in paniek, en binnen no-time was de hele markt opgeborgen! Nou is het hier ook zo, het regent of het is droog. Een tussenvorm, zoals het weer bij ons, bestaat hier niet. Je weet dus niet of je naar een waterval luistert of naar een regenbui.
Gisteren regende het ook. Zijn we na het ontbijt maar 's gaan vragen wat er te beleven viel in de omtrek. Hoewel je hier wordt doodgegooid met tempels, bleek
dat er een kilometer of wat verderop een tempel op een berg zat. We kijken er op uit (vanaf het strand) maar als je niet weet dat er een tempel zit valt 'ie ook niet op. Dus wij met de tug-tug naar de tempel. Moet je helemaal een berg op, kon ook maar net met dat ding. Boven bleken in een klein dorpje een tempel te staan en allerlei apen te wonen. Echt heel veel apen. En dus ook winkeltjes waar je apenvoer kunt kopen. Je moeder direct gekocht natuurlijk, en die loopt met d'r zakje apenvoer over straat. Die apen zijn ook niet gek, en scheuren direct het zakje open. De hele straat kreeg een wegtrekker omdat je moeder het op een schreeuwen zette. De apen dus ook. Maar, de beestjes zijn gevoerd en de broek van je moeder smerig. Die apen trekken je gewoon aan je kleren omdat ze iets willen. Je ziet het wel op de foto's! Daarna zo'n 200 treden op naar boven naar de tempel. Bleek maar een klein 'hutje' te zijn hoor. Paar vierkante meter, maar niet minder indrukwekkend. De aanwezige priester (zo'n kale met zo'n oranje pakkie aan) kreeg een appelflauwte toen je moeder zo de tempel binnenstoof, zonder d'r schoenen uit te trekken. Maar goed, later mochten we toch een foto van hem maken. En dus weer de hele klim terug naar beneden. Nog wat rondgelopen daar (mooi uitzicht vanaf die berg hoor, ook op ons strand) zijn we weer met de tug-tug terug gegaan. Inmiddels was het al 12:00 (da's mooi op tijd he) en was het weer beter geworden. De rest van de dag hebben we dan ook op het strand gelegen. Rond een uur of 5 zijn we naar een massagesalon gegaan. Lekker even gemasseerd worden. Dachten we. Wij natuurlijk een Thaise Massage. Weet je wat dat is? Daarbij proberen ze een voor een al je ledematen uit je lijf te rukken, en als dat niet blijkt te gaan, vouwen ze je in dusdanige standjes dat je jezelf afvraagt wanneer er iets scheurt of breekt. Voor onze lol he! En dan ook nog een uur lang...
Daarna nog een uur Aroma Therapie. Gewoon gemasseerd worden met een geurige massage olie. Dat was wel lekker hoor, maar de masseuses deden het niet voorzichtjes aan... Welnee. Lekker kneden. Overigens, toen wij binnenkwamen zaten er allemaal van die mooie jonge Thaise masseuses. Dat leek me wel wat. Niet dus, ik kreeg de moeder van die dames toegewezen... Fijn dan.
Daarna maar weer naar het centrum. Eten en wat rondlkijken. Weer zo verschrikkelijk goedkoop gegeten, maar wel erg lekker. Helaas was het ijs op, dus geen toetje. Maakt niet uit, je kunt hier op straat vanalles kopen. De kraampjes met etenswaren hangen aan een brommertje, en komen op eerste aanroep naar je toe hoor. We zijn nog naar een kledingwinkel geweest (dat wou ik graag. Niet te geloven he). Je hebt hier namelijk allemaal van die winkeltjes waar ze maatpakken maken. Dat leek me wel wat. Ik heb me dus een pak aan laten meten. Een mooi zwart maatpak van cashmere (schrijf je dat zo?). Vandaag moet ik terug om te passen. En overmorgen is 'ie klaar. En wat dat kost? Nog geen 85 euro!!!! Met stropdas! Niet te geloven he.
Toen nog even weer naar de open lucht markt. Die is hier blijkbaar elke dag. Je moeder heeft alleen maar tasjes gekocht en een nieuwe portemonnee. Verder
niets... En toen was het geld op, dus zijn we maar teruggegaan naar het hotel. Daar hadden ze op de parkeerplaats een soort bedrijfsfeest ofzo. Een hondertal
Thai waren daar aan het feestvieren met op het podium een thaise band. En dat klinkt inderdaad zoals je denkt dat het klinkt. 10 Azra's bij elkaar... Helaas kwam er een enorme stortbui, en was het feest voor hun over. Wel jammer hoor.
En dus maar weer naar bed. En net hebben we het ontbijt op. Je moeder werd vanmorgen gebeld in de hotelkamer door de receptie. Of alles naar wens was, en
of we om 11:00 bij de balie wilden komen, daar kwam iemand om ons iets over de excursies te vertellen. Daar gaan we dus zo naar toe.
........
En daar zijn ze weer... Vandaag niet zoveel beleefd hoor. Vanmorgen was er iemand van Fox die wat excursies heeft laten zien. Daarna gingen we lekker naar het strand. Voor een uurtje of wat, want er kwam me toch een plensbui opzetten... Dus wij gauw onder dak, en hebben we maar een hamburger gekocht. Ja, ook dat hebben ze hier (we hebben zelfs een Burger King ontdekt, daar gaan we ook nog 's een keer naar toe). Toen het weer droog was zijn we langs het strand gaan wandelen. Op een gegeven moment hield het strand op en zijn we verder gaan wandelen door de stad. Totdat we in de achterbuurten terecht kwamen, echt een ghetto. Daar wou ik niet verder doorheen, dus zijn we terug gelopen, en hebben we een tuk-tuk aangehouden. Die bracht ons weer naar het hotel. Nog even aan het zwembad gelegen, en er in natuurlijk, en daarna alweer douchen en weer naar het centrum. Beetje shoppen (ik niet hoor) en eten (ik ook hoor). Daarna nog even de eerste pas-sessie voor mijn pak gedaan. Wordt een mooi ding hoor. De broek was klaar, het jasje zonder mouwen enzo ook. Vrijdag moet ik weer passen, en daarna nog een keer. Dan is tie klaar!
Natuurlijk nog even over de markt gelopen, waar je moeder nog even fijn heeft geshopt. En toen weer met de tuk-tuk naar het hotel. Je ziet 't een rustig dagje. Eigenlijk hebben we helemaal niets uitgevreten vandaag. En dat bevalt goed!
Vrijdag 8 oktober 2004
Het is hier nu 22:00u, en bij jou dus 5 uur vroeger. 17:00 dus. En dat betekent dat je al in Italië zit. Was de busreis een beetje uit te houden? Niet teveel last van te stijve benen?
Nou, wij zijn gisteren "on tour" geweest. We werden om 06:35 (!!!) opgehaald uit het hotel met een minibusje. Gingen we samen met nog twee stellen en een reisleider (een homofiele Thai waarvan we denken dat ie ’s avonds verkleed danst op de bar, lachen dus) naar de Bridge over the River Kwai. Dat had ik tijdens het ontbijt (je kunt hier vanaf 06:00 ontbijten) ook tegen de ober gezegd. En je weet hoe we Kwai uitspreken, zoals het er staat. Later op de dag leerde ik dat je moest zeggen Kwee. Want, kwai betekent zoveel als lul in het Thai. Ik stond dus mooi voor kwai... Ik vond al dat die ober me vanmorgen zo raar aan keek.
Maar goed, na 3 uur rijden waren we er. Eerst naar het kerkhof waar zo'n 7000 monumentjes staan voor evenzoveel slachtoffers. Ook voor een paar honderd Nederlanders. We hebben er verder niks mee, maar het was best indrukwekkend. Na 15 minuten weer hup in de bus, en naar het oorlogsmuseum. Een klein hokje met wat foto's, 106 lijken en wat geweren en pistolen. Dat was alles, niet veel bijzonders. Wel was bijzonder dat dit museum precies op de plek stond waar dat kamp was, bij de brug. Het hele dorp bestaat dus nog niet zo lang, is dus pas na 1945 opgezet. Daarna naar de echte brug, gewoon 100 meter verder. Dat viel tegen. Klein bruggetje maar hoor. Wel lang, want de Kwai is best breed. Maar toch erg indrukwekkend. Ben er helemaal over gelopen. In de film zag 'ie er toch anders uit. Later bleek dat ik de verwarring maakte met de steiger waarin de brug is gebouwd, al die houten palen. Die zijn er nu natuurlijk niet meer.
Daarna weer snel de bus in. Een half uur rijden naar een treinstationnetje. Hier gingen we per spoor over de zgn. Death Bridge. Waarom die zo heet weet ik even niet, maar het schijnt te maken te hebben met het aantal palen waarop deze brug staat in combinatie met een aantal dooien. Verder begreep ik er de ballen van. Heel wat anders als de NS. Alle ramen open, houten bankjes en stampvol, die trein. Maar wel een bijzondere reis hoor. Door mooie natuur en dus mooie foto's gemaakt! Het eind van de rit kwamen we bij een eetschuur. Een groot donker ding, maar wel knus. Konden we vanalles eten. BBQ, rijst, nasi, spaghetti, en allerlei andere dingen. Erg lekker hoor.
Daarna naar het hoogtepunt van de vakantie voor je moeder: Een rit op een olifant door de jungle en door de Kwai (Als 'kwee' uitspreken he). Ze vond het helemaal geweldig, met z'n tweeën in zo'n bakje op de rug van een olifant. De 'chauffeur' heeft nog een leuk petje gemaakt voor je moeder van blaadjes. Was wel warm, maar ook erg leuk om te doen. Daarna werd er nog een kleine show weggegeven, dansende olifanten enzo. En aan het eind kon je de olifanten een briefje van 20 baht in hun slurf douwen, en gingen ze zelf naar de winkel om een zakje lekkers te halen. En die mag je dan aan ze voeren. Nou, je kent je moeder he. Dat vond ze wel leuk hoor. Daarna nog een hoop bananen gekocht voor de olifanten, die mocht ze ze ook zelf geven.
Voor de show begon zijn we nog met een vlot de rivier opgeweest. Een motorboot trok ons een stukje de rivier op en liet ons daarna weer afzakken naar de olifantenboerderij. Lekker rustgevend wel, die drie kwartier.
En toen weer rap de bus in en naar huis! We waren om 18:45 weer terug in het hotel. Moe maar voldaan. En toen natuurlijk nog weer naar de stad, want ik moest nog een keer mijn pak passen, en we moesten nog eten. En je moeder moest nog shoppen natuurlijk.
Vandaag zijn we alleen maar op het strand geweest, uitrusten van gisteren. En ons voorbereiden op morgen. Dan worden we om 07:00 opgehaald voor een tripje naar Bangkok. Later daar dus meer over!
Zondag 10 oktober 2004
Gisteren zijn we naar Bangkok geweest. Wat een dag! We werden om 07:00 opgehaald uit het hotel, door dezelfde rijst-leider-nicht als waar we mee naar de brug waren geweest. Wel een heel ardige gozer hoor. Samen met nog twee koppels, die helaas, kunnen ze zelf niet zo veel aan doen hoor, Duits waren. De reislijder heeft dus alles in het Duits gedaan.
Na goed drie uur rijden kwamen we aan in Bangkok, Oriental City. Wist je trouwens dat de officele naam van Bangkok in het Thai uit meer dan 200 letters bestaat? Ik ken ze niet hoor. We zijn eerst naar een tempel geweest. Ik vond het een redelijk groot ding, maar het bleek de kleinste tempel te zijn van de tempels die we die dag zouden gaan bezoeken. Wel de duurste van heel Thailand overigens, de Boeddha die daar stond was van massief goud. En het was niet een heel klein Boeddha'tje! Vervolgens weer in de bus, dwars door Chinatown heen (40% van de Bangkok bevolking is Chinees, Bangkok telt 22 miljoen inwoners, dus Chinatown is niet zomaar een wijk). Behoorlijk indrukwekkend, en het is net alsof je echt in China bent. En wat een verkeer in Bangkok. Da's niet te geloven. Foto's er van maken gaat gewoon niet, zoiets moet je zien.
Na Chinatown kwamen we weer bij een tempel, deze keer de grootste van Bangkok. Met een liggende Boeddha van 15 meter hoog en weet ik veel hoe lang. Volgens mij wel een meter of 50. Als het niet meer is. En deze was van bladgoud. Maar ook weer erg indrukwekkend. Overigens is een tempel hier niet 1 gebouw, maar een groot terrein met allerlei gebouwen erop rondom het "hoofdgebouw" waar de boeddha in woont.
Na deze tempel hadden we het wel gehad met de tempels. Wij als praktiserend atheïst moeten niet te vaak in dat soort gebouwen komen lijkt me. We gingen onderweg naar het Koninklijk paleis. Het paleis van het koninklijk paar, want de drie dochters en de zoon hebben elk een eigen paleis in Bangkok. En niet zulke kleintjes ook. Het koninklijk paleis mag je alleen betreden als je aan bepaalde kledingvoorschriften voldoet. Dat wisten we, hierover waren we ingelicht. Jammer alleen dat men was vergeten te vermelden dat ik een broek moest dragen die ook mijn enkels bedekte. Had ik dus niet. Maar de reisleider ging met een briefje van 20Baht de stad in en kwam terug met een joggingbroek. Blijk je te kunnen huren. Ik wilde dus mijn korte broek uittrekken en die joggingbroek aandoen. De mensen kregen spontaan een appelflauwte..... Een broek uittrekken op straat dat gaat hier niet. Dus dan de joggingbroek er maar overheen. En het was al zo warm......
Nou, dat paleis was een groot ding hoor. En weer een tempel erbij natuurlijk. Er stonden gebouwen bij die waren belegd met goud, vierkante stukjes van 2x2cm. Een zo'n stukje kost bijna een euro. En er zaten miljoenen van die stukjes op een gebouw. Niet te filmen. Vandaar dat de rest van het land zo arm is denk ik. Overigens woont het koninklijk paar hier in Hua Hin, een kilometer of 3 verderop. (Daar werden we op de heenreis naar Bangkok mee geconfronteerd. Het paar ging op reis, dus alle wegen werden afgesloten zodat ze een vrije doorgang hadden, net Comming To America. Blijkbaar hebben ze nog nooit van een helikopter gehoord).
Nadat we het gehad hadden met het paleis en al weer een tempel, werden we weer in het busje gestouwd. Dat was wel lekker, de airco stond aan, dus even afkoelen. We werden naar de rivier getransporteerd. Daar lag een tallboat voor ons klaar, je kent die dingen wel uit de film. Wij daar in en lekker racen over het water. Heerlijk verkoelend. Je moeder vond het net Miami Vice. Ach, geeft niets, je raakt er aan gewend hoor. Maar wat een verschil. Met die boot zijn we dus door de achterwijken gevaren. Een enorme armoede, en dan zomaar opeens weer een duur gebouw er tussen. Die boottocht duurde best wel lang, zo'n drie kwartier denk ik. We meerden af bij een restaurant waar we hebben geluncht. Daarna weer de bus in, en op naar de diamantfabriek. Daar hebben ze er ook genoeg van in Bangkok. Er worden in Thailand nogal wat van die dingen gevonden. Vandaar dus. We kregen een kort filmpje hierover, en daarna werden we rondgeleid in een halletje waar de Thai allerlei stenen aan het slijpen waren. Was wel leuk. Daarna kwamen we in een verkoop gedeelte. Allerlei ringen, kettingen, oorbellen enz. Vitrines vol. En ze proberen je vanalles aan te smeren hoor, want elk koppel krijgt een eigen rondleidster mee. Een echte verkoopster. En jawel, je moeder kon het niet laten. Heeft een setje oorbellen gekocht van zwarte saffieren. Volgens mij. Staat wel op een briefje. Overigens mochten we in dit gebouw geen foto's maken.
Daarna weer in de bus, een half uurtje rijden naar een Shopping Mall. Een geweldig groot gebouw met 4 verdiepingen winkels. Hebben we 1,5 uur rondgelopen te winkelen. Heel groot, en enorm druk. Leuk om eens te zien, maar niet voor herhaling vatbaar. Die kleine winkeltjes in de stad of op de markt zijn leuker.
En toen weer naar huis, in de bus. We waren rond 19:30 weer in het hotel. Snel even douchen en daarna lekker eten in het restaurant hier bij het hotel. Da's een heel mooi restaurant aan de zee. We hadden een tafeltje aan de rand gereserveerd, met uitzicht op zee, maar het regende pijpestelen. Dus geen tafeltje aan de rand, want zover reikte het dak niet (er staan geen muren om dat restaurant. Het is gewoon een groot rieten dak waar je onder zit). Desalniettemin erg lekker gegeten!
En toen weer naar huis. En ik was me toch aan de schijt... Nog steeds hoor, hoewel ik wel denk dat het wat beter gaat. En je moeder vond vanmorgen dat mijn buik al wat minder dik geworden was. Aardig he, voel je je al zo lekker, krijg je dat er nog bij. Nog voor het ontbijt, wat we net op hebben.
Wat we vandaag gaan doen weten we nog niet, in ieder geval de was naar de wasserette brengen. Een t-shirt wassen kost hier 1 cent. Daar kun je het thuis bijna niet voor doen. En al die nep-zooi die je moeder heeft gekocht moet ook worden gewassen. Dan is het niet zo nieuw meer. En daar trapt de douane natuurlijk wel in op Schiphol... Ik kom waarschijnlijk thuis zonder je moeder, die blijft een weekje op Schiphol achter. Kan geen afscheid nemen van d'r nieuwe kleren ofzo.
Ohja: We zijn vandaag 12,5 jaar getrouwd! Hebben we dus fijn gevierd in bed, maar niet heus (als je zo aan de schijt bent...)
Donderdag 14 oktober 2004
Daar zijn we weer. Voor de laatste keer... Morgen mogen (moeten) we helaas weer naar huis.
Maandagavond zouden we mijn pak gaan halen, maar die was nog niet klaar. Of we dinsdag terug wilden komen... Lekker dan. En dinsdag regende het toch. Niet normaal. Een enorme onweersbui hadden we 's nachts al gehad. We hebben dinsdag na het ontbijt maar een beetje TV gekeken. En de nieuwe Harry Potter
gezien. Gaaf man! Daarna was het weer droog, en zijn we mijn pak wezen halen. We besloten er nog maar een broek bij te laten maken. Werd de hele mik (pak + extra broek + stropdas) netjes 's avonds in het hotel afgeleverd... Goed he!
Woensdag zijn we naar de watervallen van Pala-U geweest. Geen Niagra Falls, in de verste verte niet. Maar wel een prachtig stukje natuur, midden in de rimboe, zo'n 1,5 uur rijden hier vandaan. Klauteren over rotsen enzo, was en hele belevenis. Als alle foto's ervan gelukt zijn, hebben we echt hele mooie foto's! Gisteravond liepen we naar de stad, langs "onze" massagesalon, hebben we nog een voeten massage genomen. De Thai weten niet precies waar de voet ophoudt, we werden tot aan de knie-en gemasseerd. En nogal hard. Deed best pijn hoor!
Vandaag weer weinig gedaan. Eerst lekker bij het zwembad gelegen, daarna nog weer naar de massagesalon. Nu een volledige massage van een uur + een
gezichtsbehandeling van een uur. We kwamen er best pijnlijk vandaan hoor. Die massages zijn best hard (je vraagt je vast af waarom we dan toch steeds terug gaan: Nadien voel je je echter kiplekker!). Daarna even onder de douche en wezen eten in de stad. Nog even voor de laatste keer over de markt, en met de tuk-tuk weer naar het hotel.
Morgen moeten we om 12:00 de kamer uit zijn. Ze hebben wel een douche-kamer. Die moeten we bespreken, en daar mogen we ons morgenmiddag opknappen. We worden om 19:00 afgehaald van het hotel. Dan drie uur rijden naar het vliegveld en dan om 2:30 ofzo vliegen.
Als je zaterdagochtend rond 9:30 een 747 over ziet komen met een grote rose bloem op de staart, dan zijn wij dat. En dan wordt het wel 's tijd dat je naar
Schiphol rijdt! Wil je trouwens, als het koud is, onze jassen meenemen? Na twee weken van deze warmte denk ik dat we het best koud zullen hebben als we aankomen...
Unable to Launch Flash Player
This message is being displayed because the browser was unable to load the Flash Player required to display this content.
There are several possible causes for this;
- Your current Flash Player is outdated or it is not installed on your system. Download the latest Flash Player.
- Your browser does not have JavaScript enabled, this is required to load the Flash content.
- The Theme file used to generate this site may be missing the required JavaScript to launch the Flash player.
3 oktober 2004 t/m 15 oktober 2004.