Vandaag om 9:00 opgestaan na een heerlijke nachtrust. Kan ook niet anders in het geval van Kees, na zoveel drank die avond ervoor... Eerst maar eens ontbijten in het hotel. Gezellig in een soort grote huiskamer. Nadeel is wel dat iedereen altijd zo zachtjes praat, alsof iedereen bang is lawaai te maken. Nat het eten gaan we eerst richting de westpunt van West Terschelling om wat foto's te maken. Daarna koeken kopen bij de warme bakker, we gaan namelijk eerst bij Freerk & Tineke op de koffie. Dat wisten ze nog niet. Maar wel gezellig. Ze zitten net op een ander veldje op de camping, iets groter met iets meer uitzicht dus ook meer om over te roddelen. Leuk dus! JP en Karin waren er ook, en direct maar afgesproken dat we de volgende dag bij hun zouden komen koffiedrinken. Rond de middag zijn we weer naar Herman & Harma gegaan. Beetje zitten, kletsen, eten, nog meer koffie en dan bedenken wat we nu gaan doen. Want we willen ook iets van het eiland zien natuurlijk! Het prachtig weer, maar wel een harde wind. Vrijdag hadden we het idee om met een boot de Noordzee op te gaan, m op makreel te gaan vissen. Vanwege de harde wind hebben we dat idee maar laten varen, bij de gedachte alleen al werd Herman al zeeziek (dezelfde Herman als die jaren op de grote vaart zat...). We kozen ervoor om met de mannen naar Oosteind te fietsen (15km) om daar op het strand te gaan vissen. De dames zouden eerst gaan winkelen en ons daarna volgen, zodat we samen bij het Heartbreak Hotel konden gaan eten (Heartbreak Hotel is een strandpaviljoen, en en gezellige!). Dus zogezegd zo gedaan. Duurt even voordat alle spullen bij elkaar geraapt zijn, en bedacht is waar we de zeepieren (die we nog moeten steken) in kunnen bewaren. Een tupperware bakje mocht niet van Harma. Vreemd.... Maar goed, wij eerst naar het wad, om pieren te steken. Dat mochten de jongens doen, onder onze supervisie. Want dat lag toch wel heel lekker, daar in het zonnetje aan het wad. Na een half uurtje hadden de boys genoeg pieren en zijn we richting het oosten gefietst. Best nog een eind, vooral als je het niet gewend bent. Halverwege zijn we dus nog maar even op een terrasje neergeploft om even bij te komen. Het was al rond 16:00 dat we eindelijk op het strand waren en de jongens konden gaan vissen, Echt een heel gedoe om die pieren aan de haak te krijgen, dat vonden de jongens nogal vies...... Maar, het ging toch gebeuren. Ondertussen waaide het nog steeds erg hard, terwijl de zon er wel lekker bij stond. Omdat Herman het allemaal te lang vond duren hebben we die maar naar de strandtent gestuurd om bier te halen. Ondertussen hadden de jongens het visdraad al weer in de knoop. Nadat we dat weer uit de knoop hadden gehaald konden de heren verder vissen, totdat de molen van de hengel voor zichzelf begon: Onherstelbaar defect. Althans, dermate defect dat we het op strand niet meer konden maken. Helaas moesten we dus stoppen met vissen, en moesten we verplicht op het terras van Heartbreak Hotel op de dames gaan zitten wachten. En zo in het zonnetje uit de wind, nah, bijna niet te doen.

Op enig moment waren de dames toch ook uitgeshopped (zoveel winkels zijn er nu ook weer niet op Terschelling) en kwamen er ook aan. Harma had nog wel een lekke band gehad, maar die was door een hele aardige man voor haar geplakt. In Heartbreak Hotel werden de tafels aan elkaar geschoven voor ons gezelschap, en ik moet zeggen, we hebben daar echt heerlijk zitten eten! En lekker casual, zand op de vloer je kent het wel. Echt helemaal goed! Tja, en da moet je na het eten (en drinken) weer 15km terugfietsen. Gelukkig gingen we dwars over het eiland, waardoor we erg beschut fietsten. Nét voor zonsondergang waren we weer terug. Onderweg nog een paar keer een hoge duin beklommen om van het uitzocht te genieten. Terschelling is toch eigenlijk wel veel mooier dan Texel hoor! Helemaal uitgefietst (wij fietsen nooit en hadden dus best pijnlijke plekken op ons zitvlak) kwamen we weer op de camping aan. Waar we eerst maar weer eens aan de bier/wijn zijn gegaan. De wind was inmiddels nog meer in kracht afgenomen, dus kwamen ook de prik-muggen weer te voorschijn. Maar een kniesoor die daar op let!
Rond 23:30 waren we weer in het hotel, nadat we onderweg nog geprobeerd hadden een mooie foto van de Brandaris te maken. Maar aangezien we té dichtbij waren, lukte het niet om met een lange sluitertijd een mooie foto te maken. Het licht was simpelweg te fel.


Unable to Launch Flash Player

This message is being displayed because the browser was unable to load the Flash Player required to display this content.

There are several possible causes for this;

  1. Your current Flash Player is outdated or it is not installed on your system. Download the latest Flash Player.
  2. Your browser does not have JavaScript enabled, this is required to load the Flash content.
  3. The Theme file used to generate this site may be missing the required JavaScript to launch the Flash player.
28 juli 2007.