Na een
redelijke nacht vanmorgen wederom om 07:00 weer
opgestaan.
Vandaag geen gedoe met koffers, gewoon opstaan en ontbijten in een restaurant even verderop.
Echt een Amerikaans ontbijt. Veel en lekker. Hoewel we in Canada zijn natuurlijk.
Vandaag wordt het programma helemaal omgegooid. We zouden namelijk met de Maid of the Mist gaan varen tot vlak onder de watervallen. Maar, sinds gisteren zijn de boten uit de vaart... Het seizoen is afgelopen. In plaats daarvan gaan we de Skylar toren beklimmen. Hoewel beklimmen, we gaan gewoon met de lift omhoog.
Daarna zouden we optioneel een trip naar Toronto kunnen nemen. Maar, voor deze trip zijn minimaal 10 personen benodigd. En dat halen we niet (wij willen sowieso niet naar Toronto. Dat doen we wel tijdens een rondreis Canada, die ooit nog wel eens komt).
Riana en Daniel hebben dus een alternatief programma bedacht.
Weer is het prachtig weer. Het is hier wel koud, de dag begon met 7 graden...
Als eerste zijn we naar de Skylar toren gereden. Daar met de lift lans de buitenkant naar 160 meter hoogte om uit te kijken. Wat een prachtig uitzicht heb je hier. Je kunt in de toren letterlijk rondlopen en je hebt dus uitzicht aar alle kanten. We hebben een aantal mooie foto's gemaakt.
Na dit bezoekje zijn we rond wezen rijden rond de Falls, en her en der zijn we even uitgestapt voor foto's. Op enig moment stonden we 2 meter van de waterval af. Foto's maken kon daar niet, want het water spat te veel op, hetgeen de camera zou beschadigen. Maar wel een unieke ervaring.
Na de Falls gingen we rijden. Als eerste wilde Daniel ons een stelsel van sluizen laten zien. De Welland Canals. Dit zijn 7 sluizen, net zoiets als het Panamakanaal, die Lake Ontaro en Lake Erie met elkaar verbinden. We reden eerst langs Lock 2, ofwel de tweede sluis. Daar hebben we wat foto's gemaakt. Vervolgens gingen we naar Lock 3. Hier is een museum en kun je echt letterlijk bovenop de Lock komen om te zien hoe dat allemaal gaat. In het museum kregen we eerst een korte film over de geschiedenis van het hele verhaal. Best leuk om te zien. Daarna naar buiten, want over een paar minuten zou een schip van Lock 2 naar Lock 3 komen, en konden we dat meemaken. Nou, wat er kwam, geen schip. We zagen 'm wel liggen in de verte, maar geen beweging (later op de dag bleek dat dit schip defect was. Tja, dan kun je lang wachten...).
Na een poosje zijn we maar verder gegaan. De volgende stop: Een bezoek aan een chocolade fabriek. Nou, dat viel bij iedereen goed. Lekker chocolade proeven. En zien hoe ze het maken. Hoewel we dat vanachter glas moesten bekijken en eigenlijk niet goed konden zien wat ze nu deden. En natuurlijk veel chocola ingekocht. Wel een kilo. Op het laatst zag Gea nog pindarotsjes liggen. Hoewel, rotsjes... We kochten 150 gram, en dat bleken net 2 rotsen te zijn. Daar heb je voorlopig wel genoeg aan. Nadat iedereen zijn inkopen had gedaan ging de eigenaresse van de toko, Bonnie (die van voren net zo dik was als een dikke negerin van achter) nog 2 bakken chocolade verloten. Helaas vielen wij buiten de boot...
Terug naar Lock 3, want nu zou er toch wel een boot zijn. Nee hoor, weer wachten op niets (de boot was immers stuk, maar dat wisten wij toen nog niet).
Dus wij weer verder. We reden weer langs de chocolade fabriek en verwogen heel even om nog eens langs te gaan. Toch maar niet.
We zijn doorgereden naar Niagara on the Lake. Een klein dorp even verderop. Echt een mooi dorp, waar echter een enorme tragedie was voorgevallen de afgelopen nacht: Brand waardoor 3 huizen afgebrand waren. In de chocolade fabriek vingen we zoiets al op. Iedereen in de buurt sprak erover. Dat leeft hier dus nogal.
In het dorp hebben we eerst geluncht. Lekkere broodjes met een redelijk normale omvang. Daarna mochten we nog even het dorp in. Even winkels kijken. Echt een leuk dorp, kan zo uit een film komen. We konden dit dorp overigens niet per bus bereiken, dat mocht niet. We moesten de bus buiten het dorp parkeren en werden verder gebracht met een kleine bus. Die ons ook weer terugbracht naar onze eigen bus.
Nog maar eens naar Lock 3. Kijken of er nu wel een schip kwam. Onderweg stonden we in de file voor de openstaande brug. Balen dus, want dit betekende dat er een boot door de sluis was gegaan. Gelukkig zat het ons nu mee: Er voer net een nieuw schip de sluit is. Dus wij snel weer de bus parkeren en kijken. Die mensen die daar werken zullen wel gedacht hebben....
Dat schip paste ook maar net in de sluis. Aan weerszijden nog geen halve meter over. Maar je ziet dat dit ervaren mannen zijn, zonder problemen kwam het schip de sluis in. Waar vervolgens in 12 minuten 6 miljoen kuub water naar binnen wordt gepompt. Dat is werkelijk niet te geloven. Je ziet het schip voor je gewoon opstijgen zo ongeveer. Erg indrukwekkend dus. Nadat het schip de sluis was uitgevaren gingen wij ook weer op pad. Door een prachtige omgeving. We gingen naar een gehucht waar we de naam al vergeten waren na het passeren van de plaatsnaambord. Hier zou een hele oude carrousel staan, handgemaakt. Helaas, ook deze was opgeborgen voor de winter. Jammer, maar niet getreurd. We reden verder langs een prachtige route, die deels langs de rivier Niagara voerde. Met al die gekleurde bomen was dat echt heel mooi om te zien.
De laatste stop was een glasblazerij. Hier zagen we hoe iemand in sneltreinvaart een zwaan van glas blies. Erg mooi om te zien hoe dat in z'n werk gaat. Vervolgens met de bus weer verder, nog één extra stop: Bij een of ander monument waar een enorme klok op een heuvel lag, met mooie beplanting er om heen. Het doel ontging ons, maar het zag er wel leuk uit.
Rond 17:00 waren we weer terug in Niagara Falls. We stapten uit de bus, vlak bij de plek waar de Maid of the Mist ligt. Want, de zon scheen nog net op de watervallen, die wilden we nog even fotograferen. Zo gezegd, zo gedaan. Daarna nog de stad ingelopen. Toch erg vreemd om bij zo'n mooi natuurverschijnsel zoveel commerciële activiteit te hebben. Staat haaks op elkaar. We hebben nog wat rondgewandeld en zijn vervolgens naar het hotel gelopen. Waar we even voor 20:00 weer waren. Moe maar voldaan, terugkijkend op een prachtige dag. Hoewel dit nog maar de 4e dag van de reis is (inclusief de heenreis) hebben we het idee dat we er al een hele reis op hebben zitten. Zoveel is hier te beleven. Waarbij wel gezegd moet worden dat Riana en Daniel zicht echt heel erg goed inzetten om ons een leuke tijd te bezorgen. En dat lukt ze erg goed!
Vandaag geen gedoe met koffers, gewoon opstaan en ontbijten in een restaurant even verderop.
Echt een Amerikaans ontbijt. Veel en lekker. Hoewel we in Canada zijn natuurlijk.
Vandaag wordt het programma helemaal omgegooid. We zouden namelijk met de Maid of the Mist gaan varen tot vlak onder de watervallen. Maar, sinds gisteren zijn de boten uit de vaart... Het seizoen is afgelopen. In plaats daarvan gaan we de Skylar toren beklimmen. Hoewel beklimmen, we gaan gewoon met de lift omhoog.
Daarna zouden we optioneel een trip naar Toronto kunnen nemen. Maar, voor deze trip zijn minimaal 10 personen benodigd. En dat halen we niet (wij willen sowieso niet naar Toronto. Dat doen we wel tijdens een rondreis Canada, die ooit nog wel eens komt).
Riana en Daniel hebben dus een alternatief programma bedacht.
Weer is het prachtig weer. Het is hier wel koud, de dag begon met 7 graden...
Als eerste zijn we naar de Skylar toren gereden. Daar met de lift lans de buitenkant naar 160 meter hoogte om uit te kijken. Wat een prachtig uitzicht heb je hier. Je kunt in de toren letterlijk rondlopen en je hebt dus uitzicht aar alle kanten. We hebben een aantal mooie foto's gemaakt.
Na dit bezoekje zijn we rond wezen rijden rond de Falls, en her en der zijn we even uitgestapt voor foto's. Op enig moment stonden we 2 meter van de waterval af. Foto's maken kon daar niet, want het water spat te veel op, hetgeen de camera zou beschadigen. Maar wel een unieke ervaring.
Na de Falls gingen we rijden. Als eerste wilde Daniel ons een stelsel van sluizen laten zien. De Welland Canals. Dit zijn 7 sluizen, net zoiets als het Panamakanaal, die Lake Ontaro en Lake Erie met elkaar verbinden. We reden eerst langs Lock 2, ofwel de tweede sluis. Daar hebben we wat foto's gemaakt. Vervolgens gingen we naar Lock 3. Hier is een museum en kun je echt letterlijk bovenop de Lock komen om te zien hoe dat allemaal gaat. In het museum kregen we eerst een korte film over de geschiedenis van het hele verhaal. Best leuk om te zien. Daarna naar buiten, want over een paar minuten zou een schip van Lock 2 naar Lock 3 komen, en konden we dat meemaken. Nou, wat er kwam, geen schip. We zagen 'm wel liggen in de verte, maar geen beweging (later op de dag bleek dat dit schip defect was. Tja, dan kun je lang wachten...).
Na een poosje zijn we maar verder gegaan. De volgende stop: Een bezoek aan een chocolade fabriek. Nou, dat viel bij iedereen goed. Lekker chocolade proeven. En zien hoe ze het maken. Hoewel we dat vanachter glas moesten bekijken en eigenlijk niet goed konden zien wat ze nu deden. En natuurlijk veel chocola ingekocht. Wel een kilo. Op het laatst zag Gea nog pindarotsjes liggen. Hoewel, rotsjes... We kochten 150 gram, en dat bleken net 2 rotsen te zijn. Daar heb je voorlopig wel genoeg aan. Nadat iedereen zijn inkopen had gedaan ging de eigenaresse van de toko, Bonnie (die van voren net zo dik was als een dikke negerin van achter) nog 2 bakken chocolade verloten. Helaas vielen wij buiten de boot...
Terug naar Lock 3, want nu zou er toch wel een boot zijn. Nee hoor, weer wachten op niets (de boot was immers stuk, maar dat wisten wij toen nog niet).
Dus wij weer verder. We reden weer langs de chocolade fabriek en verwogen heel even om nog eens langs te gaan. Toch maar niet.
We zijn doorgereden naar Niagara on the Lake. Een klein dorp even verderop. Echt een mooi dorp, waar echter een enorme tragedie was voorgevallen de afgelopen nacht: Brand waardoor 3 huizen afgebrand waren. In de chocolade fabriek vingen we zoiets al op. Iedereen in de buurt sprak erover. Dat leeft hier dus nogal.
In het dorp hebben we eerst geluncht. Lekkere broodjes met een redelijk normale omvang. Daarna mochten we nog even het dorp in. Even winkels kijken. Echt een leuk dorp, kan zo uit een film komen. We konden dit dorp overigens niet per bus bereiken, dat mocht niet. We moesten de bus buiten het dorp parkeren en werden verder gebracht met een kleine bus. Die ons ook weer terugbracht naar onze eigen bus.
Nog maar eens naar Lock 3. Kijken of er nu wel een schip kwam. Onderweg stonden we in de file voor de openstaande brug. Balen dus, want dit betekende dat er een boot door de sluis was gegaan. Gelukkig zat het ons nu mee: Er voer net een nieuw schip de sluit is. Dus wij snel weer de bus parkeren en kijken. Die mensen die daar werken zullen wel gedacht hebben....
Dat schip paste ook maar net in de sluis. Aan weerszijden nog geen halve meter over. Maar je ziet dat dit ervaren mannen zijn, zonder problemen kwam het schip de sluis in. Waar vervolgens in 12 minuten 6 miljoen kuub water naar binnen wordt gepompt. Dat is werkelijk niet te geloven. Je ziet het schip voor je gewoon opstijgen zo ongeveer. Erg indrukwekkend dus. Nadat het schip de sluis was uitgevaren gingen wij ook weer op pad. Door een prachtige omgeving. We gingen naar een gehucht waar we de naam al vergeten waren na het passeren van de plaatsnaambord. Hier zou een hele oude carrousel staan, handgemaakt. Helaas, ook deze was opgeborgen voor de winter. Jammer, maar niet getreurd. We reden verder langs een prachtige route, die deels langs de rivier Niagara voerde. Met al die gekleurde bomen was dat echt heel mooi om te zien.
De laatste stop was een glasblazerij. Hier zagen we hoe iemand in sneltreinvaart een zwaan van glas blies. Erg mooi om te zien hoe dat in z'n werk gaat. Vervolgens met de bus weer verder, nog één extra stop: Bij een of ander monument waar een enorme klok op een heuvel lag, met mooie beplanting er om heen. Het doel ontging ons, maar het zag er wel leuk uit.
Rond 17:00 waren we weer terug in Niagara Falls. We stapten uit de bus, vlak bij de plek waar de Maid of the Mist ligt. Want, de zon scheen nog net op de watervallen, die wilden we nog even fotograferen. Zo gezegd, zo gedaan. Daarna nog de stad ingelopen. Toch erg vreemd om bij zo'n mooi natuurverschijnsel zoveel commerciële activiteit te hebben. Staat haaks op elkaar. We hebben nog wat rondgewandeld en zijn vervolgens naar het hotel gelopen. Waar we even voor 20:00 weer waren. Moe maar voldaan, terugkijkend op een prachtige dag. Hoewel dit nog maar de 4e dag van de reis is (inclusief de heenreis) hebben we het idee dat we er al een hele reis op hebben zitten. Zoveel is hier te beleven. Waarbij wel gezegd moet worden dat Riana en Daniel zicht echt heel erg goed inzetten om ons een leuke tijd te bezorgen. En dat lukt ze erg goed!
Unable to Launch Flash Player
This message is being displayed because the browser was unable to load the Flash Player required to display this content.
There are several possible causes for this;
- Your current Flash Player is outdated or it is not installed on your system. Download the latest Flash Player.
- Your browser does not have JavaScript enabled, this is required to load the Flash content.
- The Theme file used to generate this site may be missing the required JavaScript to launch the Flash player.
26 oktober 2009 - dag 4 van de reis.