Hoewel
het gisteravond best laat was, zijn we vanmorgen
voor de wekker aan al wakker, zo rond 6:45.
Vandaag gaan we onderweg van Niagara Falls naar Washington. Een lange reis, waar we vanavond rond 19:00u hopen aan te komen.
Eerst maar weer eens ontbijten, bij Perkins, waar we gister ook zaten. Vandaag nemen we beide een omelet met aardappelen en brood. Lekker hoor. Je bent zo ongeveer voor de rest van de dag klaar.
Om 8:30 stappen we in de bus en beginnen we aan de reis naar Washington DC. Uiteraard eerst terug naar Amerika, het passeren van de douane verloopt vlot. Er is verder niemand dan wij, en de douanier komt even de bus in. Hoeven wij niet uit te stappen.
Het is prachtig weer, en de omgeving is erg mooi. Vooral met die herfst-kleuren. Na een uur of 2 stoppen we even om de benen te strekken en van het mooie uitzicht te genieten. We zijn dan al van de staat New York in de staat Pennsylvania gereden. Dat gaat vlotjes.
Op de parkeerplaats staan diverse grote vrachtauto's, die je hier veel ziet rijden. Doet ons denken aan de film Convoy (ja, is inderdaad heel erg oud). Terug in de bus zetten we de reis voort. Onderweg doen we een spel: Riana stelt vragen over Amerika die wij moeten beantwoorden. Sommige dingen zijn erg lastig hoor.
Volgende stop is de lunch. Dat doen we bij Wegman's. Ja Bart, familie in Amerika? Dit is een restaurant met daaraan gekoppeld een mega supermarkt. Het principe is hier een lopend buffet waar je afrekent per gewicht: Je schept op wat je wilt eten, en bij de kassa wordt gewogen hoeveel je opgeschept hebt. En dat betaal je dus. Handig voor als je niet veel eet, minder handig als je erg veel honger hebt.
Omdat Daniel natuurlijk ook moet rusten moeten we anderhalf uur wachten. Na drie kwartier heeft iedereen z'n eten wel op en dan is het een beetje rondsjokken in de supermarkt. Niet echt opwindend, maar wel leuk om even te zien. De eerste kerstbomen staan er al, en de Halloween versiering is ook erg aanwezig. Kees wil nog wat blikjes bier meenemen, voor vanavond. Maar moet bij de kassa zijn paspoort laten zien. Op de opmerking van Kees dat hij er toch echt wel ouder dan 21 jaar uit ziet, antwoord de kassier dat het standaard procedure is. Aangezien het paspoort in de bus ligt, mag de kassier zijn bier dus gewoon lekker zelf houden (hoewel, dat zal niet gaan, hij is nog geen 21 volgens ons).
We vervolgen onze reis en stoppen pas rond 16:00 bij een McDonalds. Even een bakkie doen, of een ijsje eten. Het weer is inmiddels veranderd: Van erg zonnig is het nu grauw en het miezert. Niet fijn dus. We stappen de bus weer in en zullen niet eerder stoppen dan op het United Station in Washington. Hier hebben we een afspraak met een lokale gids die ons Washington-by-night laat zien. De meeste monumenten zijn hier mooi uitgelicht, en dat is erg mooi om te zien.
Om 19:30 rijden we het station binnen. Een half uur te laat vanwege wegwerkzaamheden, waardoor Daniel een omleiding moet nemen. En vanwege het weer. Het miezert namelijk niet meer, maar het regent gewoon. Flauw hoor...
In het station gaan we eerst even de benen strekken en een hapje eten. Snel een pizza slice naar binnen, voorzien van een blik cola.
We gaan vervolgens Washington in. Eerst naar het Capitool, waar de Amerikaanse volksvertegenwoordiging zit. Het regent, maar we krijgen een paraplu mee van Daniel, zodat Gea foto's kan maken terwijl Kees de paraplu vast houdt. Het is gelukkig niet koud.
Volgende stop is het Witte Huis, de ambtswoning van President Obama. We mogen alleen aan de zuidzijde komen met de bus. Hier dezelfde procedure: Uitstappen, vanonder de paraplu foto's maken en weer terug naar de bus. Stom van ons: we zijn het statief voor de camera vergeten mee te nemen. En die was nu wel erg handig geweest.
Derde stop op rij is het nationaal monument tweede wereldoorlog. Mooi uitgelicht, maar erg nat. We zijn benieuwd hoe alles er morgen bij daglicht uit ziet.
Voorlaatste stop is het Jefferson Memorial, een gebouw waarin een groot standbeeld staat van Thomas Jefferson. Een erg imposant gebouw, dat zeker.
Overigens heb je vanaf alle locaties steeds zicht op het Washington Monument, die lange pilaar die midden in Washington staat.
Laatste stop is het John F. Kennedy Centre for Performing Arts. Talk about an impressive building...
Wat een enorm gebouw. Heel erg imposant, je voelt je erg klein in dat gebouw. We mochten een rondje lopen en vervolgens met de lift naar het dak. Waar je een mooi uitzicht hebt als het weer goed is. In ons geval dus niet, het regende og steeds. Overigens staat dit gebouw naast Watergate. Toelichting op dit gebouw is overbodig.
We stappen weer de bus in. Inmiddels is het na half elf. We zetten Bill, onze gids af, en rijden in de regen naar het hotel. Iedereen is erg moe en wil graag naar z'n bed. Met name Daniel, die heeft de hele dag natuurlijk gereden, hij is zichtbaar afgepeigerd. Snel inchecken en naar de kamer. Ruime kamer, met wederom gratis internet. Voor één dag weliswaar, maar dat komt goed uit. We zitten hier 2 nachten, en het is al bijna 0:00 als we aan de slag gaan met het verslag en de foto's.
Daarna gauw naar bed. We hebben morgen een half uur extra, we worden pas om 7:30 gewekt. Het lijkt wel vakantie...
Vandaag gaan we onderweg van Niagara Falls naar Washington. Een lange reis, waar we vanavond rond 19:00u hopen aan te komen.
Eerst maar weer eens ontbijten, bij Perkins, waar we gister ook zaten. Vandaag nemen we beide een omelet met aardappelen en brood. Lekker hoor. Je bent zo ongeveer voor de rest van de dag klaar.
Om 8:30 stappen we in de bus en beginnen we aan de reis naar Washington DC. Uiteraard eerst terug naar Amerika, het passeren van de douane verloopt vlot. Er is verder niemand dan wij, en de douanier komt even de bus in. Hoeven wij niet uit te stappen.
Het is prachtig weer, en de omgeving is erg mooi. Vooral met die herfst-kleuren. Na een uur of 2 stoppen we even om de benen te strekken en van het mooie uitzicht te genieten. We zijn dan al van de staat New York in de staat Pennsylvania gereden. Dat gaat vlotjes.
Op de parkeerplaats staan diverse grote vrachtauto's, die je hier veel ziet rijden. Doet ons denken aan de film Convoy (ja, is inderdaad heel erg oud). Terug in de bus zetten we de reis voort. Onderweg doen we een spel: Riana stelt vragen over Amerika die wij moeten beantwoorden. Sommige dingen zijn erg lastig hoor.
Volgende stop is de lunch. Dat doen we bij Wegman's. Ja Bart, familie in Amerika? Dit is een restaurant met daaraan gekoppeld een mega supermarkt. Het principe is hier een lopend buffet waar je afrekent per gewicht: Je schept op wat je wilt eten, en bij de kassa wordt gewogen hoeveel je opgeschept hebt. En dat betaal je dus. Handig voor als je niet veel eet, minder handig als je erg veel honger hebt.
Omdat Daniel natuurlijk ook moet rusten moeten we anderhalf uur wachten. Na drie kwartier heeft iedereen z'n eten wel op en dan is het een beetje rondsjokken in de supermarkt. Niet echt opwindend, maar wel leuk om even te zien. De eerste kerstbomen staan er al, en de Halloween versiering is ook erg aanwezig. Kees wil nog wat blikjes bier meenemen, voor vanavond. Maar moet bij de kassa zijn paspoort laten zien. Op de opmerking van Kees dat hij er toch echt wel ouder dan 21 jaar uit ziet, antwoord de kassier dat het standaard procedure is. Aangezien het paspoort in de bus ligt, mag de kassier zijn bier dus gewoon lekker zelf houden (hoewel, dat zal niet gaan, hij is nog geen 21 volgens ons).
We vervolgen onze reis en stoppen pas rond 16:00 bij een McDonalds. Even een bakkie doen, of een ijsje eten. Het weer is inmiddels veranderd: Van erg zonnig is het nu grauw en het miezert. Niet fijn dus. We stappen de bus weer in en zullen niet eerder stoppen dan op het United Station in Washington. Hier hebben we een afspraak met een lokale gids die ons Washington-by-night laat zien. De meeste monumenten zijn hier mooi uitgelicht, en dat is erg mooi om te zien.
Om 19:30 rijden we het station binnen. Een half uur te laat vanwege wegwerkzaamheden, waardoor Daniel een omleiding moet nemen. En vanwege het weer. Het miezert namelijk niet meer, maar het regent gewoon. Flauw hoor...
In het station gaan we eerst even de benen strekken en een hapje eten. Snel een pizza slice naar binnen, voorzien van een blik cola.
We gaan vervolgens Washington in. Eerst naar het Capitool, waar de Amerikaanse volksvertegenwoordiging zit. Het regent, maar we krijgen een paraplu mee van Daniel, zodat Gea foto's kan maken terwijl Kees de paraplu vast houdt. Het is gelukkig niet koud.
Volgende stop is het Witte Huis, de ambtswoning van President Obama. We mogen alleen aan de zuidzijde komen met de bus. Hier dezelfde procedure: Uitstappen, vanonder de paraplu foto's maken en weer terug naar de bus. Stom van ons: we zijn het statief voor de camera vergeten mee te nemen. En die was nu wel erg handig geweest.
Derde stop op rij is het nationaal monument tweede wereldoorlog. Mooi uitgelicht, maar erg nat. We zijn benieuwd hoe alles er morgen bij daglicht uit ziet.
Voorlaatste stop is het Jefferson Memorial, een gebouw waarin een groot standbeeld staat van Thomas Jefferson. Een erg imposant gebouw, dat zeker.
Overigens heb je vanaf alle locaties steeds zicht op het Washington Monument, die lange pilaar die midden in Washington staat.
Laatste stop is het John F. Kennedy Centre for Performing Arts. Talk about an impressive building...
Wat een enorm gebouw. Heel erg imposant, je voelt je erg klein in dat gebouw. We mochten een rondje lopen en vervolgens met de lift naar het dak. Waar je een mooi uitzicht hebt als het weer goed is. In ons geval dus niet, het regende og steeds. Overigens staat dit gebouw naast Watergate. Toelichting op dit gebouw is overbodig.
We stappen weer de bus in. Inmiddels is het na half elf. We zetten Bill, onze gids af, en rijden in de regen naar het hotel. Iedereen is erg moe en wil graag naar z'n bed. Met name Daniel, die heeft de hele dag natuurlijk gereden, hij is zichtbaar afgepeigerd. Snel inchecken en naar de kamer. Ruime kamer, met wederom gratis internet. Voor één dag weliswaar, maar dat komt goed uit. We zitten hier 2 nachten, en het is al bijna 0:00 als we aan de slag gaan met het verslag en de foto's.
Daarna gauw naar bed. We hebben morgen een half uur extra, we worden pas om 7:30 gewekt. Het lijkt wel vakantie...
Unable to Launch Flash Player
This message is being displayed because the browser was unable to load the Flash Player required to display this content.
There are several possible causes for this;
- Your current Flash Player is outdated or it is not installed on your system. Download the latest Flash Player.
- Your browser does not have JavaScript enabled, this is required to load the Flash content.
- The Theme file used to generate this site may be missing the required JavaScript to launch the Flash player.
27 oktober 2009 - dag 5 van de reis.