We
mochten vandaag uitslapen :-)
Om 7:30 pas gaat de telefoon voor de wake-up call. Heerlijk rustig aan opgestaan, en naar beneden voor het ontbijt.
We kijken even naar buiten: Het is droog, maar daar is het dan ook helemaal mee gezegd. Wat een grauw weer zeg.
Om 09:00 stappen we in de bus. Daniel is weer helemaal fris en fruitig, we kunnen er tegen aan.
We gaan onderweg naar het Arlington National Cemetery. Ofwel de begraafplaats waar iedereen begraven mag worden die iets voor Amerika heeft betekent. Dat zijn dus alle militairen die ooit eens naar het buitenland uitgezonden zijn, maar ook anderen, zoals Presidenten.
De reis er naar toe gaat traag, de ochtendspits is nog niet afgelopen. We arriveren dan ook te laat op het kerkhof, waar Elisabeth al te wachten staat (vanaf 09:00u, blijkbaar heeft ze zich in de tijd vergist). Ze verteld het één en ander over Arlington, maar het merendeel van het verhaal gaat verloren in het omgevingsgeluid. Ze heeft namelijk niet een erg krachtige stem. Toch steken we een paar dingen op. Vervolgens lopen we naar buiten. Wat een immens groot kerkhof! Waar je ook kijkt, allemaal van die kleine wit-marmeren grafzerken. We wandelen een stuk het terrein op en komen uiteindelijk bij het graf van JFK. Met daarin ook Jaqueline Onasis en een zoon. Tevens een naamloze dochter, die is namelijk dood geboren. Van daar uit gaan we weer retour bus, op naar de verschillende monumenten in Washington. Ondertussen wordt het steeds een beetje beter weer, we zien zelfs heel soms de zon even tussen de wolken doorkomen!
We rijden als eerste naar het Korean War Veterans Memorial. Hier staan 19 soldaten in roestvrij staal in een denkbeeldig rijstveld. Er naast staat een glimmende muur, waarin hun 19 reflecties weerspiegelen. Zo kom je dus op 38 soldaten. Een peloton.
Vervolgens lopen we naar het Lincoln Memoriam. Een groot gebouw met daarin een standbeeld van een zittende Abraham Lincoln. Vanaf dat standbeeld kun je helemaal kijken naar het Capitool. Op één lijn liggen achtereenvolgens World War II Memoriam, het Washington Monument, The Mall en het Capitool.
En ondertussen begint de zon te schijnen. Het weer wordt steeds beter en de temperatuur stijgt naar een zeer aangename waarde. We lopen door naar het Vietnam Veterans Memorial. Die Amerikanen hebben wat met het herdenken van oorlogshelden. Het is wel een enorme overkill, dat gedoe. Maar goed, daar zijn het Amerikanen voor...
Het Vietnam monument bestaat uit een marmeren muur in de vorm van een "V" (nee, niet de "V" van victory deze keer, maar van Vietnam). Bij het Vietnam monument komt een groep met veteranen (of wanne-be veteranen, want er lopen jochies tussen die nog niet waren geboren toen deze oorlog zich afspeelde) aangelopen en die gaat daar zichzelf erg zielig staan vinden. Goed, veel mensen hebben een traumatische ervaring overgehouden aan deze oorlog, en je zou je af kunnen vragen of Amerika deze oorlog überhaupt had moeten beginnen, maar dit is wel een beetje pathetisch hoor.
Maar goed, wij worden alleen maar blijer van het heerlijke weer en vervolgen onze toch naar de bus. Next stop: White House.
Nou is alles immens grot in Washington. De gebouwen zijn gigantisch, de straten zijn mega breed en ruim. Echt, je voelt je best klein in deze stad, die er overigens ongelofelijk schoon en netjes bij ligt. Maar, het Witte Huis is dan wel weer wat klein. Althans, zo lijkt het. Obama is thuis, maar laat zich helaas niet zien. We moeten natuurlijk wel op de foto voor het Witte Huis, da's toch wel even wat!
Na het Witte Huis vindt Elisabeth, terwijl we het Capitool voorbij rijden, dat de rondleiding ten einde is. Kees denkt daar echter anders over en vraagt of het Capitool niet toevallig één van de bijzondere landmarks van Washington is. Tenslotte zetelt daar de regering nietwaar? Dus hup, de bus de bocht om en naar het Capitool. Ondertussen is de lucht strakblauw. Heerlijk gewoon :-)
Na het Capitool is de tour echt afgelopen en zetten we Elisabeth af voor het National Air and Space Museum, aan The Mall. Waar overigens een heel ritsje musea zit, die allemaal vrij toegankelijk zijn. Je ziet er dan ook heel veel schooljeugd die hier op schoolreis zijn. Hoort bij de opleiding. Volgens Elisabeth kunnen we uitstekend eten in het restaurant onder The National Gallery of Art. Dit museum zit in twee gebouwen en juist in de ondergrondse verbinding zou een uitstekend restaurant moeten zitten. En dat zit er, het Cascade Café. Hier gaan we samen met Riana en Monique eventjes eten. Ze hebben hier echt van alles, Kees gaat voor flatbread met Ceasar Salad en Gea neemt een Wrap Sandwitch. En natuurlijk beide een lekker toetje.
We zijn tot 17:30 vrij om te gaan en staan waar we willen. Het is even na enen, en het lijkt een enorme tijd om te overbruggen in een stad met alleen hoge gebouwen en musea. Een winkelcentrum of zoiets is hier namelijk niet...
We besluiten om eerst terug te wandelen naar het Capitool, en daar een rondje om heen te lopen. Dat kan prima, want er zijn hiertoe wandelpaden aangelegd. Zo gezegd zo gedaan dus. We nemen nog wat foto's en vergapen ons aan het enorme grote gebouw, en de enorme gebouwen er om heen. Vanaf het Capitool besluiten we een wandeling te ondernemen naar het Washington Monument, over The Mall (een mall is overigens een groot shopping centrum in Amerika, alleen deze Mall is een groot langwerpig grasveld, een groot park dus). Dit is best wel even een wandeling, maar het is prachtig weer. So what the heck. Als we bij het Washington Monument zijn, is het weer wat omgeslagen. Het is nu redelijk bewolkt, maar het blijft droog en de temperatuur is nog prima. Ook bij dit monument maken we nog wat foto's en hangen we wat rond. Ook hier weer allerlei enorme gebouwen in de buurt. Vanaf het Washington Monument lopen we weer terug, nu langs het park. Bij een tentje in het park nemen we even pauze, we gaan zitten op een klein terrasje en drinken wat. Rondom ons allemaal spreeuwen en eekhoorns. Die eekhoorns klimmen zelfs in de prullenbakken om hier de patat uit te halen die men er in gooit. Deze eekhoorns komen van de honger niet om zo te zien.
Als we doorlopen komen we weer terug bij het National Air and Space Museum. Het is dan al 17:00u geweest. We lopen nog een klein blokje om en gaan dan het museum nog even binnen. Om 17:35 staat Daniel voor met de bus en gaan we terug naar het hotel.
In de buurt van het hotel, op loopafstand, zit een Mall. Een shopping mall deze keer, met een food court. Dat klinkt Aziatisch, en dus goed. We gaan vanaf het hotel met een groepje onder begeleiding van Riana naar the mall. Even shoppen. En eten. Om 20:30 zoeken we een toko uit waar we rijst met vlees halen. Smaakt goed. Samen met twee andere stellen zitten we te eten. Na afloop blijken de winkels allemaal al dicht en gaan we dus op het hotel aan. Naast het hotel zit een beer & wine store. Kees haalt daar nog een flesje wijn, voor de avond (met schroefdop, dan kan de fles ook zo mee naar het volgende hotel).
Om 21:45 zijn we op onze kamer. Moe, maar enorm voldaan na deze leuke dag. Zonder regen deze keer :-)
Om 7:30 pas gaat de telefoon voor de wake-up call. Heerlijk rustig aan opgestaan, en naar beneden voor het ontbijt.
We kijken even naar buiten: Het is droog, maar daar is het dan ook helemaal mee gezegd. Wat een grauw weer zeg.
Om 09:00 stappen we in de bus. Daniel is weer helemaal fris en fruitig, we kunnen er tegen aan.
We gaan onderweg naar het Arlington National Cemetery. Ofwel de begraafplaats waar iedereen begraven mag worden die iets voor Amerika heeft betekent. Dat zijn dus alle militairen die ooit eens naar het buitenland uitgezonden zijn, maar ook anderen, zoals Presidenten.
De reis er naar toe gaat traag, de ochtendspits is nog niet afgelopen. We arriveren dan ook te laat op het kerkhof, waar Elisabeth al te wachten staat (vanaf 09:00u, blijkbaar heeft ze zich in de tijd vergist). Ze verteld het één en ander over Arlington, maar het merendeel van het verhaal gaat verloren in het omgevingsgeluid. Ze heeft namelijk niet een erg krachtige stem. Toch steken we een paar dingen op. Vervolgens lopen we naar buiten. Wat een immens groot kerkhof! Waar je ook kijkt, allemaal van die kleine wit-marmeren grafzerken. We wandelen een stuk het terrein op en komen uiteindelijk bij het graf van JFK. Met daarin ook Jaqueline Onasis en een zoon. Tevens een naamloze dochter, die is namelijk dood geboren. Van daar uit gaan we weer retour bus, op naar de verschillende monumenten in Washington. Ondertussen wordt het steeds een beetje beter weer, we zien zelfs heel soms de zon even tussen de wolken doorkomen!
We rijden als eerste naar het Korean War Veterans Memorial. Hier staan 19 soldaten in roestvrij staal in een denkbeeldig rijstveld. Er naast staat een glimmende muur, waarin hun 19 reflecties weerspiegelen. Zo kom je dus op 38 soldaten. Een peloton.
Vervolgens lopen we naar het Lincoln Memoriam. Een groot gebouw met daarin een standbeeld van een zittende Abraham Lincoln. Vanaf dat standbeeld kun je helemaal kijken naar het Capitool. Op één lijn liggen achtereenvolgens World War II Memoriam, het Washington Monument, The Mall en het Capitool.
En ondertussen begint de zon te schijnen. Het weer wordt steeds beter en de temperatuur stijgt naar een zeer aangename waarde. We lopen door naar het Vietnam Veterans Memorial. Die Amerikanen hebben wat met het herdenken van oorlogshelden. Het is wel een enorme overkill, dat gedoe. Maar goed, daar zijn het Amerikanen voor...
Het Vietnam monument bestaat uit een marmeren muur in de vorm van een "V" (nee, niet de "V" van victory deze keer, maar van Vietnam). Bij het Vietnam monument komt een groep met veteranen (of wanne-be veteranen, want er lopen jochies tussen die nog niet waren geboren toen deze oorlog zich afspeelde) aangelopen en die gaat daar zichzelf erg zielig staan vinden. Goed, veel mensen hebben een traumatische ervaring overgehouden aan deze oorlog, en je zou je af kunnen vragen of Amerika deze oorlog überhaupt had moeten beginnen, maar dit is wel een beetje pathetisch hoor.
Maar goed, wij worden alleen maar blijer van het heerlijke weer en vervolgen onze toch naar de bus. Next stop: White House.
Nou is alles immens grot in Washington. De gebouwen zijn gigantisch, de straten zijn mega breed en ruim. Echt, je voelt je best klein in deze stad, die er overigens ongelofelijk schoon en netjes bij ligt. Maar, het Witte Huis is dan wel weer wat klein. Althans, zo lijkt het. Obama is thuis, maar laat zich helaas niet zien. We moeten natuurlijk wel op de foto voor het Witte Huis, da's toch wel even wat!
Na het Witte Huis vindt Elisabeth, terwijl we het Capitool voorbij rijden, dat de rondleiding ten einde is. Kees denkt daar echter anders over en vraagt of het Capitool niet toevallig één van de bijzondere landmarks van Washington is. Tenslotte zetelt daar de regering nietwaar? Dus hup, de bus de bocht om en naar het Capitool. Ondertussen is de lucht strakblauw. Heerlijk gewoon :-)
Na het Capitool is de tour echt afgelopen en zetten we Elisabeth af voor het National Air and Space Museum, aan The Mall. Waar overigens een heel ritsje musea zit, die allemaal vrij toegankelijk zijn. Je ziet er dan ook heel veel schooljeugd die hier op schoolreis zijn. Hoort bij de opleiding. Volgens Elisabeth kunnen we uitstekend eten in het restaurant onder The National Gallery of Art. Dit museum zit in twee gebouwen en juist in de ondergrondse verbinding zou een uitstekend restaurant moeten zitten. En dat zit er, het Cascade Café. Hier gaan we samen met Riana en Monique eventjes eten. Ze hebben hier echt van alles, Kees gaat voor flatbread met Ceasar Salad en Gea neemt een Wrap Sandwitch. En natuurlijk beide een lekker toetje.
We zijn tot 17:30 vrij om te gaan en staan waar we willen. Het is even na enen, en het lijkt een enorme tijd om te overbruggen in een stad met alleen hoge gebouwen en musea. Een winkelcentrum of zoiets is hier namelijk niet...
We besluiten om eerst terug te wandelen naar het Capitool, en daar een rondje om heen te lopen. Dat kan prima, want er zijn hiertoe wandelpaden aangelegd. Zo gezegd zo gedaan dus. We nemen nog wat foto's en vergapen ons aan het enorme grote gebouw, en de enorme gebouwen er om heen. Vanaf het Capitool besluiten we een wandeling te ondernemen naar het Washington Monument, over The Mall (een mall is overigens een groot shopping centrum in Amerika, alleen deze Mall is een groot langwerpig grasveld, een groot park dus). Dit is best wel even een wandeling, maar het is prachtig weer. So what the heck. Als we bij het Washington Monument zijn, is het weer wat omgeslagen. Het is nu redelijk bewolkt, maar het blijft droog en de temperatuur is nog prima. Ook bij dit monument maken we nog wat foto's en hangen we wat rond. Ook hier weer allerlei enorme gebouwen in de buurt. Vanaf het Washington Monument lopen we weer terug, nu langs het park. Bij een tentje in het park nemen we even pauze, we gaan zitten op een klein terrasje en drinken wat. Rondom ons allemaal spreeuwen en eekhoorns. Die eekhoorns klimmen zelfs in de prullenbakken om hier de patat uit te halen die men er in gooit. Deze eekhoorns komen van de honger niet om zo te zien.
Als we doorlopen komen we weer terug bij het National Air and Space Museum. Het is dan al 17:00u geweest. We lopen nog een klein blokje om en gaan dan het museum nog even binnen. Om 17:35 staat Daniel voor met de bus en gaan we terug naar het hotel.
In de buurt van het hotel, op loopafstand, zit een Mall. Een shopping mall deze keer, met een food court. Dat klinkt Aziatisch, en dus goed. We gaan vanaf het hotel met een groepje onder begeleiding van Riana naar the mall. Even shoppen. En eten. Om 20:30 zoeken we een toko uit waar we rijst met vlees halen. Smaakt goed. Samen met twee andere stellen zitten we te eten. Na afloop blijken de winkels allemaal al dicht en gaan we dus op het hotel aan. Naast het hotel zit een beer & wine store. Kees haalt daar nog een flesje wijn, voor de avond (met schroefdop, dan kan de fles ook zo mee naar het volgende hotel).
Om 21:45 zijn we op onze kamer. Moe, maar enorm voldaan na deze leuke dag. Zonder regen deze keer :-)
Unable to Launch Flash Player
This message is being displayed because the browser was unable to load the Flash Player required to display this content.
There are several possible causes for this;
- Your current Flash Player is outdated or it is not installed on your system. Download the latest Flash Player.
- Your browser does not have JavaScript enabled, this is required to load the Flash content.
- The Theme file used to generate this site may be missing the required JavaScript to launch the Flash player.
28 oktober 2009 - dag 6 van de reis.