29
Oktober al weer. Wat gaat de tijd enorm snel.
Morgen zijn we al een week onderweg. Overigens
voelt het al langer, dor de vele indrukken die we
op doen.
Maar, vandaag eerst maar eens van Washington naar Philadelphia. Op zich niet zo'n enorm lange rit.
We vertrekken om 8:30, weer na de gebruikelijke ochtend rituelen.
Het weer is goed: Bewolkt, maar droog en niet al te koud.
We rijden een heel stuk niet over de interstate. Zo zie je meer van Amerika, zegt Daniel. En gelijk heeft ie natuurlijk, Nederland verken je ook niet vanaf de snelweg.
Onze eerste stop is om 11:00u. In een klein dorpje dat in een dorp ligt. Klinkt lastig: Het kleine dorpje heet Kitchen Kettle Village. Dit is een heel klein dorpje van 42 hele kleine winkeltjes. Midden op het platteland van Amerika. In een dorp dat heet (hou je vast) Intercourse. Ofwel Geslachtsgemeenschap. (Waar woon jij? Neuken). Iedereen verbaast zich over de vreemde naam van dit dorp, maar ja, het blijven Amerikanen.
Dat Kitchen Kettle Village is eigenlijk ontstaan doordat ene Bob Burnley hier een jam-fabriekje kocht. Dit bouwde hij uit tot Kitchen Kettle Village. Overigens zitten wij hier in de regio waar The Amish zich ook ophouden. Er worden dan ook producten aangeboden die door de Amish zijn gemaakt. In de bus ontstaat een hele discussie over de leefgewoonten van de Amish. Eigenlijk is het gewoon een sekte met de pastoor als sekteleider.
Maar goed, die lui bieden hun handgemaakte zaken hier ook te koop aan, en af en toe kom je een Amish tegen.
We eten hier ook in één van de twee eettentjes. Overigens lijkt het alsof hier alleen bejaarden rondlopen. Met hun eigen zuurstof voorziening, dat dan weer wel. Je ziet wel eens van die gezapige Amerikaanse films met een Amerikaans plaatsje waar iedereen Bob of Bill heet, en de vrouwen altijd appeltaart bakken. Nou, dat soort mensen loopt hier dus.
Om 13:00 rijden we verder. Daniel rijdt nog even terug zodat we het plaatsnaam bordje van Intercourse op de foto kunnen zetten, dat hadden we namelijk op de heenreis mooi gemist.
Rond 15:00 arriveren we in Philadelphia. Een stad waar wij eigenlijk weinig mee hebben, maar dat komt dan weer voort uit het feit dat we de stad ook helemaal niet kennen. De stad doet war grauwer aan dan Washington, en downtown is stukken kleiner dan de eerdere steden die we gezien hebben (Niagara Falls uitgezonderd natuurlijk). We stoppen om een stadswandeling te maken. Eigenlijk hebben we maar één doel: The Freedom Bell. Da's een kleine kerkklok die al heel wat meegemaakt heeft, en allen geluid wordt bij speciale gelegenheden. Zoals de overgave van de Duitsers tijdens WOII. Heel veel mensen bezoeken de Bell echter, het is echt een symbool van de vrijheid hier in Amerika.
We lopen daarna nog een stukje verder en schieten even The Bourse binnen. Een mooi oud gebouw waarin een shopping mall is gevestigd. Daarna lopen we weer terug naar de bus. Onderweg wordt Kees nog aangesproken door een knappe Amerikaanse, die vraagt of we op een rondreis zijn, en graag mee wil. Helaas, dat gaat niet...
Met de bus rijden we nog door downtown. Best leuk om te zien. We moeten midden in het centrum nog wel even stoppen, en het verkeer een beetje klem zetten. We rijden namelijk langs een Hard Rock Café en Lex met hier even een petje halen. Die spaart hij namelijk.
Laatste stop is het Art Museum. Beter bekend als The Rocky Steps. Want, hier speelt zich een hele scène af uit een van de Rocky films met Sylvester Stallone. Welk deel van de 3.465 delen is onbekend. Is overigens het hoogtepunt van de vakantie voor Martin.
Omdat deze film Philadelphia weer op de kaart heeft gezet, en er zoveel mensen naar deze trappen komen kijken is er zelfs een Rocky standbeeld neergezet. Waar we allemaal mee op de foto moeten natuurlijk.
Daarna gaan we naar het hotel, waar we om 17:00u aankomen. Hoewel de reis niet zo ver was, zijn we toch de hele dag onderweg.
En de dag is nog niet voorbij. Omdat het de laatste avond is dat Daniel bij de groep is, gaan we vanavond met z'n allen uit eten. Tegenover het hotel. Daar zit een restaurant, waar echter net één of ander kampioenschap tappen ofzo aan de gang is. Een heel restaurant vol met zwarte mensen en een gigantisch feest. Het oogt erg gezellig, maar wij worden naar een zij-zaal afgevoerd waar we met z'n allen kunnen zitten. Is maar goed ok, want in de herrie die in het restaurant is, kunnen we geen enkel gesprek voeren.
We hebben besloten dat Daniel jarig is vandaag, hoewel hij pas ergens in december zijn verjaardag viert. We zitten gezellig te eten, en uiteraard moeten de nodige woorden worden gezegd. Nu hebben we ook best veel lol gehad met Daniel. Bij het toetje aangekomen verteld Riana aan de waitress dat Daniel vandaag jarig is. En de waitress rent spontaan de deur uit. Om even later met al haar collega's terug te komen met een heerlijk toetje voor Daniel, terwijl ze een rap-versie van Happy Birthday ten gehore brengen. Echt heel erg leuk. Daniel wist niet hoe hij het had :-)
Na dit festijn zijn we in de bar van het hotel nog even neergestreken voor een afzakkertje. Morgen om 06:00 moeten we weer op, dus we moeten het ook niet al te laat maken. Toch is het al weer 22:30 als we op onze hotelkamer terug komen. Ondertussen zagen we Riana die op internet onze site aan het lezen was, en werden we door onze mede reisgenoten aangemoedigd om vooral snel onze site bij te werken. Fijn, wij hebben ook vakantie hoor :-)
Maar, vandaag eerst maar eens van Washington naar Philadelphia. Op zich niet zo'n enorm lange rit.
We vertrekken om 8:30, weer na de gebruikelijke ochtend rituelen.
Het weer is goed: Bewolkt, maar droog en niet al te koud.
We rijden een heel stuk niet over de interstate. Zo zie je meer van Amerika, zegt Daniel. En gelijk heeft ie natuurlijk, Nederland verken je ook niet vanaf de snelweg.
Onze eerste stop is om 11:00u. In een klein dorpje dat in een dorp ligt. Klinkt lastig: Het kleine dorpje heet Kitchen Kettle Village. Dit is een heel klein dorpje van 42 hele kleine winkeltjes. Midden op het platteland van Amerika. In een dorp dat heet (hou je vast) Intercourse. Ofwel Geslachtsgemeenschap. (Waar woon jij? Neuken). Iedereen verbaast zich over de vreemde naam van dit dorp, maar ja, het blijven Amerikanen.
Dat Kitchen Kettle Village is eigenlijk ontstaan doordat ene Bob Burnley hier een jam-fabriekje kocht. Dit bouwde hij uit tot Kitchen Kettle Village. Overigens zitten wij hier in de regio waar The Amish zich ook ophouden. Er worden dan ook producten aangeboden die door de Amish zijn gemaakt. In de bus ontstaat een hele discussie over de leefgewoonten van de Amish. Eigenlijk is het gewoon een sekte met de pastoor als sekteleider.
Maar goed, die lui bieden hun handgemaakte zaken hier ook te koop aan, en af en toe kom je een Amish tegen.
We eten hier ook in één van de twee eettentjes. Overigens lijkt het alsof hier alleen bejaarden rondlopen. Met hun eigen zuurstof voorziening, dat dan weer wel. Je ziet wel eens van die gezapige Amerikaanse films met een Amerikaans plaatsje waar iedereen Bob of Bill heet, en de vrouwen altijd appeltaart bakken. Nou, dat soort mensen loopt hier dus.
Om 13:00 rijden we verder. Daniel rijdt nog even terug zodat we het plaatsnaam bordje van Intercourse op de foto kunnen zetten, dat hadden we namelijk op de heenreis mooi gemist.
Rond 15:00 arriveren we in Philadelphia. Een stad waar wij eigenlijk weinig mee hebben, maar dat komt dan weer voort uit het feit dat we de stad ook helemaal niet kennen. De stad doet war grauwer aan dan Washington, en downtown is stukken kleiner dan de eerdere steden die we gezien hebben (Niagara Falls uitgezonderd natuurlijk). We stoppen om een stadswandeling te maken. Eigenlijk hebben we maar één doel: The Freedom Bell. Da's een kleine kerkklok die al heel wat meegemaakt heeft, en allen geluid wordt bij speciale gelegenheden. Zoals de overgave van de Duitsers tijdens WOII. Heel veel mensen bezoeken de Bell echter, het is echt een symbool van de vrijheid hier in Amerika.
We lopen daarna nog een stukje verder en schieten even The Bourse binnen. Een mooi oud gebouw waarin een shopping mall is gevestigd. Daarna lopen we weer terug naar de bus. Onderweg wordt Kees nog aangesproken door een knappe Amerikaanse, die vraagt of we op een rondreis zijn, en graag mee wil. Helaas, dat gaat niet...
Met de bus rijden we nog door downtown. Best leuk om te zien. We moeten midden in het centrum nog wel even stoppen, en het verkeer een beetje klem zetten. We rijden namelijk langs een Hard Rock Café en Lex met hier even een petje halen. Die spaart hij namelijk.
Laatste stop is het Art Museum. Beter bekend als The Rocky Steps. Want, hier speelt zich een hele scène af uit een van de Rocky films met Sylvester Stallone. Welk deel van de 3.465 delen is onbekend. Is overigens het hoogtepunt van de vakantie voor Martin.
Omdat deze film Philadelphia weer op de kaart heeft gezet, en er zoveel mensen naar deze trappen komen kijken is er zelfs een Rocky standbeeld neergezet. Waar we allemaal mee op de foto moeten natuurlijk.
Daarna gaan we naar het hotel, waar we om 17:00u aankomen. Hoewel de reis niet zo ver was, zijn we toch de hele dag onderweg.
En de dag is nog niet voorbij. Omdat het de laatste avond is dat Daniel bij de groep is, gaan we vanavond met z'n allen uit eten. Tegenover het hotel. Daar zit een restaurant, waar echter net één of ander kampioenschap tappen ofzo aan de gang is. Een heel restaurant vol met zwarte mensen en een gigantisch feest. Het oogt erg gezellig, maar wij worden naar een zij-zaal afgevoerd waar we met z'n allen kunnen zitten. Is maar goed ok, want in de herrie die in het restaurant is, kunnen we geen enkel gesprek voeren.
We hebben besloten dat Daniel jarig is vandaag, hoewel hij pas ergens in december zijn verjaardag viert. We zitten gezellig te eten, en uiteraard moeten de nodige woorden worden gezegd. Nu hebben we ook best veel lol gehad met Daniel. Bij het toetje aangekomen verteld Riana aan de waitress dat Daniel vandaag jarig is. En de waitress rent spontaan de deur uit. Om even later met al haar collega's terug te komen met een heerlijk toetje voor Daniel, terwijl ze een rap-versie van Happy Birthday ten gehore brengen. Echt heel erg leuk. Daniel wist niet hoe hij het had :-)
Na dit festijn zijn we in de bar van het hotel nog even neergestreken voor een afzakkertje. Morgen om 06:00 moeten we weer op, dus we moeten het ook niet al te laat maken. Toch is het al weer 22:30 als we op onze hotelkamer terug komen. Ondertussen zagen we Riana die op internet onze site aan het lezen was, en werden we door onze mede reisgenoten aangemoedigd om vooral snel onze site bij te werken. Fijn, wij hebben ook vakantie hoor :-)
Unable to Launch Flash Player
This message is being displayed because the browser was unable to load the Flash Player required to display this content.
There are several possible causes for this;
- Your current Flash Player is outdated or it is not installed on your system. Download the latest Flash Player.
- Your browser does not have JavaScript enabled, this is required to load the Flash content.
- The Theme file used to generate this site may be missing the required JavaScript to launch the Flash player.
29 oktober 2009 - dag 7 van de reis.