Het is al weer 1 november, wat gaat de tijd toch snel.
Vandaag reizen we naar Indian Rocks Beach, aan de westkant van Florida. Vanaf nu slapen we elke nacht in een ander hotel, dus elke dag reizen.

Om 8:00 staat de bus voor. Letterlijk, want het ding staat voor ons hutje. We hebben de koffers al ingepakt en brengen deze alvast naar de bus, en maken direct kennis met Roger, onze nieuwe chauffeur. Wel jammer dat Daniel er niet meer is.

Om 8:30 vertrekken we. Er zijn een aantal lieden, de gehele familie Souren, die al een uur eerder gereed stonden. Inderdaad was het originele plan om rond 7:30 te vertrekken, maar dit plan is gisteren bijgesteld. En dit was niet helemaal helder gecommuniceerd door Riana. Nou ja, beter een uur te vroeg dan een uur te laat.

Het is redelijk bewolkt, maar we hebben een geweldige temperatuur als we vertrekken.
We rijden Orlando uit richting het noorden, hoewel Tampa (de stad waar we vlak bij zitten) naar het westen ligt. We gaan namelijk eerst naar Homosassa. Een klein stadje met een erg mooi natuurgebied en een soortement dierentuin. Maar eerst stoppen we even bij een groot tankstation waar we even koffie halen. Anders duurt het te lang voordat we onze eerste stop hebben.

Dat Homosassa, en dan met name het natuurgebied, is erg mooi. Je zit hier eigenlijk midden in de rimboe, maar toch ook weer niet. Het is wel goed bereikbaar namelijk en het ligt nu eenmaal midden in de bewoonde wereld.

We gaan met een platbodem bootje over een kreek naar het natuur reservaatje. Een erg mooie tocht. Aan boord verteld de stuurman dat je verschillende dieren kunt zien aan wal, zoals beren en herten, maar dat deze meestal wegvluchten als ze de boot aan horen komen. De boot is uitgerust met een electro motor, en dus redelijk stil. Jammer alleen dat de stuurman door een speakersysteem praat, en geen moment zijn mond houdt. En die speakers staan zo hard dat de dieren de boot op mijlen afstand al horen aankomen. Lekker handig wel.

Overigens is het personeel hier allemaal 65+. Niet alleen in dit park, maar overal in Florida, zo lijkt het wel. En die gaan echt niet snel. D'r zit geen gang is. Was gister in Seaworld ook al zo.

Maar goed, we komen aan in het natuurreservaatje waar we een plattegrond krijgen en we kunnen gaan rondlopen. Het weer is perfect, de lucht is strakblauw en de temperatuur is heerlijk. Niet zo warm als gisteren (op het nieuws vertelden ze dat we gisteren een record temperatuur hadden, maar dat de herfst er nu toch eindelijk aan komt).

We lopen eerst een stukje. Het hele traject bevindt zich rond een plas water. In dat water zwemmen zeekoeien een mega grote scholen met snoeken. Van een meter en langer. Er is een plek waar we onder water kunnen kijken. Daar zwemmen ook al die snoeken, met honderden bij elkaar. Erg indrukwekkend. Het water is overigens erg helder, dus er is voldoende te zien.

Daarna lopen we verder langs het water. Op plekken waar je geen mensen tegenkomt is het heerlijk rustig. Het is er overigens redelijk druk, niet echt veel momenten zonder mensen. Verderop zou een demonstratie met een nijlpaard en daarna met alligators plaatsvinden. Nou, dat nijlpaard kreeg eten en daar werd iets over verteld. Die alligators lagen maar te liggen, en daar werd nog minder over verteld. Dat was alles. Toch wel enge beesten, die alligators. Kijken je volledig uitdrukkingsloos aan. Eng hoor.

Verderop is er nog een soort dierentuin met wat inheemse wilde dieren, zoals wolven, beren, vogels en andere beesten. Leuk om te zien, maar het wandelen in dit heerlijk weer is leuker.

Op enig moment gaan we terug met de boot naar de bus. We rijden 5 minuten verderop, waar we bij een Subway een broodje gaan eten. Want het was inmiddels lang en breed lunchtijd.

Na de lunch rijden we ineens verder naar Tampa. In een voorstad van Tampa, Ybor, nemen we een kijkje in een oud restaurant die ooit door de Spanjaarden is neergezet. Dit restaurant ziet er nog net zo uit als bij oplevering. Erg leuk om even binnen te kijken. Daarna rijden we dwars door Tampa naar Indian Rocks Beach.

Riana verteld dat het strand hier bekend staat om het utra witte fijne zandstrand en de mooie zonsondergangen. We zijn net op tijd in het hotel om de koffers in de kamer te zetten en naar het strand te gaan om foto's te maken. En inderdaad: Het zand is er zo fijn dat het knerpt onder je voeten, net als versgevallen sneeuw. En de zonsondergang is inderdaad erg mooi.

Het hotel is een erg mooi gebouw. Doet oud aan en is een beetje in zeemanstijl.
We gaan eten vanavond met Helma en Martin. We hebben om 19:30 afgesproken. Eerst even een drankje drinken in de bar en dan eten in het restaurant. Het eten is erg lekker, maar wel weer erg veel. Echt Amerikaans. Na et eten komen we aan de praat over het programma van morgen. Riana schuift bij ons aan en verteld dat we naar een museum gaan en een rozentuin gaan bezoeken. Maar daar hebben we geen zin in...
In goed overleg met de hele groep wordt er een alternatief programma opgesteld: De mensen die willen gaan naar het museum en de anderen gan lekker ergens op het strand liggen. Nou, dat ziet iedereen wel zitten.

Even na tienen zijn we terug op onze kamer. Gauw het verslag bijwerken en dan maar weer naar bed. Op naar de dag van morgen. Met of zonder rozentuin...

Unable to Launch Flash Player

This message is being displayed because the browser was unable to load the Flash Player required to display this content.

There are several possible causes for this;

  1. Your current Flash Player is outdated or it is not installed on your system. Download the latest Flash Player.
  2. Your browser does not have JavaScript enabled, this is required to load the Flash content.
  3. The Theme file used to generate this site may be missing the required JavaScript to launch the Flash player.
01 november 2009 - dag 10 van de reis.