Wat weer
een geweldige dag vandaag!
Lekker uitslapen, we vertrekken pas op 9 uur. Dus om 8 uur opstaan, even een ontbijten scoren bij de receptie van dit motel (en hadden best redelijke dingen en goede koffie) en dan on the road!
We verlaten het pittoreske Prescott aan de andere kant van de stad, dus we mogen er nog eventjes dwars door heen rijden. Gea stapt eerst in de bus, omdat we in het eerste deel weer flink wat bochten krijgen terwijl we bergopwaarts gaan. Het eerste deel van de trip leggen we af over een highway en dan gaan we de bergen in. Onze eerste stop zal in Jerome zijn, een oud mijnwerkersstadje. De weg er naar toe is inderdaad geweldig, veel bochten in een groen berg gebied. Het laatste deel is echter nogal verraderlijk: Over een grindpad. Kees geeft aan dat hij dit niet echt vertrouwd, maar Rene verteld dat het kan Gewoon kalm aan. En zo gaat het inderdaad.
In Jerome gaan we eerst eens kijken naar een bijzondere verzameling: Allemaal oude werktuigen en attributen uit de periode dat er nog werkelijk gedolven werd in de mijnen. Oude meuk dus. In een soortement ghosttown. Erg leuk, al die oude zooi. Vrachtwagens, trekkers, machines, kettingzagen, spoorwagonnetjes, noem maar op. Alles verroest en verzameld tegen een oude bergwand. De kippen scharrelen er los tussendoor en een ezel luidt zelf de bel om maar eten van de bezoekers te krijgen. Wat een oude zooi! Maar heel interessant om te zien. Vooral Big Bertha.
Big Bertha is een motor die vroeger gebruikt werd om zuurstof in de mijnen te pompen. Een joekel van een ding met een cilinderinhoud van meer dan 10.000 cubic inch. Dat is een inhoud van, hou je vast, meer dan 164 liter! Een driecylinder. Om het ding aan te slingeren wordt een oude trekker gestart, uit het jaar 1910 ofzo (gestart met een handslinger aan de voorkant van het ding), die met een band een enorme compressor aanslingert. Deze compressor zorgt voor een gasdruk van 80 bar, die Big Bertha aan moet slingeren. En dat duurt even een paar minuten. En dan gaat Big Bertha aan de gang. Een enorm lawaai, en knallen dat het ding produceert, niet normaal. Maar wel indrukwekkend!
Nadat Big Bertha weer uitgezet is gaan we terug naar het dorp. We parkeren de motoren en lopen het dorp in waar we gaan eten in een lokaal restaurantje. Voor het restaurant zit een ruig behaarde vent, onder de tatoos met afbeeldingen van hakenkruisen een SS-tekens. Jerome is nogal rechts georiënteerd, om het zo te noemen. Ook op motoren die her en der in de straat opgesteld staan zie je deze tekens terug. Bizar.
Toch is Jerome erg toeristisch, als je de hoeveelheid motoren en auto’s ziet die door de straten trekken.
Nadat we uitgegeten en uitgekeken zijn in Jerome gaan we verder rijden. Gea stapt weer achterop. We rijden het dorp uit, richting de bergen in de verte. vanuit Jerome hadden we hier al een prachtig uitzicht op. Van die typisch rode bergen die je hier hebt. Geweldig, wat ziet dat er mooi uit. De hele hoge bergen zijn echter aan de bovenkant gewoon weer geel, het is slechts een beperkte band qua hoogte die rood is.
We rijden via een fantastische weg door de bergen. Heel veel bos, slingerwegen, rode bergen, prachtig uitzicht, fenomenaal! We stoppen bij een toko net na Sedona om even iets te drinken. Het is wel erg druk op deze route, heel veel toeristen. Dat is minder leuk, want die drukte zorgt er voor dat je erg moet opletten, terwijl je eigenlijk ook van het uitzicht wilt genieten.
We vervolgen de route in een kalm tempo. Later wordt duidelijk waarom: Omdat je niet kunt inhalen wordt de weg voor ons dus leger en leger. Er komen geen nieuwe auto’s en dergelijke bij. En dat komt goed uit, want op enig moment begint weer een fantastische afdaling. Larry heeft speciaal ingehouden om hier weer met een lekker gangetje naar beneden te gaan. Wij doen het echter kalm aan.
We rijden richting Flagstaff. Op een gegeven moment komen we op een vlakte aan (we zitten dan nog op 2km hoogte!!) die er heuvelig uit ziet. Mooie omgeving met bossen en groen. We rijden door totdat we de interstate opgaan richting Flagstaff. We rijden Flagstaff voorbij, tot aan Bellemonte. Daar gaan we tanken en bij de lokale Harley dealer kijken en koffie drinken. Vervolgens rijden we weer verder over de interstate richting Williams. Da’s een leuk tochtje, met een lekkere snelheid. De groep is lekker compact, zoals het hoort.
In Williams aangekomen, leuk stadje overigens, rijden we naar ons motel. Rene legt uit dat we normaal gesproken zouden dineren in een restaurant in de stad, maar omdat het zaterdag is zal het daar erg druk zijn. Daarom gaan we aan de overkant van de straat lekker BBQ’en op een feestje van de burgemeester van deze stad. Die heeft zelfs live muziek geregeld.
Maar dat loopt toch even anders… We gaan om 7 uur naar de overkant, en er staat een tafel klaar voor ons. Ziet er gezellig uit allemaal. Live muziek, bier, vrolijke mensen, maar geen eten…
De ober komt de bestelling opnemen. Ruud is als eerste aan de beurt en besteld een steak. Moet de ober even vragen of er nog wel eentje is. Gelukkig voor Ruud, er is nog net één steak. Dan Arnoud. Die vraagt om spare ribs. Moet de ober even vragen of die er nog wel zijn. Gelukkig voor Arnoud, er is nog één portie spare ribs. En de rest vervolgens in protest: Er is dus gewoon geen vlees! Rene vraagt meteen om de rekening, en we stappen op. We willen wel eten, en dan geen hamburgers! Gelukkig kunnen we allemaal terecht bij een ander restaurant, waar voldoende steaks en spare ribs zijn. Het is er alleen wel koud. De temperatuur zakt snel. Om even over negen hebben we alles op en lopen terug naar het motel. Larry verteld nog dat het morgenvroeg ca. 6 graden zal zijn. Dus warm aankleden. Brrr...
Natuurlijk een videoverslag van Rene Rugl, kun je hier zien.
Lekker uitslapen, we vertrekken pas op 9 uur. Dus om 8 uur opstaan, even een ontbijten scoren bij de receptie van dit motel (en hadden best redelijke dingen en goede koffie) en dan on the road!
We verlaten het pittoreske Prescott aan de andere kant van de stad, dus we mogen er nog eventjes dwars door heen rijden. Gea stapt eerst in de bus, omdat we in het eerste deel weer flink wat bochten krijgen terwijl we bergopwaarts gaan. Het eerste deel van de trip leggen we af over een highway en dan gaan we de bergen in. Onze eerste stop zal in Jerome zijn, een oud mijnwerkersstadje. De weg er naar toe is inderdaad geweldig, veel bochten in een groen berg gebied. Het laatste deel is echter nogal verraderlijk: Over een grindpad. Kees geeft aan dat hij dit niet echt vertrouwd, maar Rene verteld dat het kan Gewoon kalm aan. En zo gaat het inderdaad.
In Jerome gaan we eerst eens kijken naar een bijzondere verzameling: Allemaal oude werktuigen en attributen uit de periode dat er nog werkelijk gedolven werd in de mijnen. Oude meuk dus. In een soortement ghosttown. Erg leuk, al die oude zooi. Vrachtwagens, trekkers, machines, kettingzagen, spoorwagonnetjes, noem maar op. Alles verroest en verzameld tegen een oude bergwand. De kippen scharrelen er los tussendoor en een ezel luidt zelf de bel om maar eten van de bezoekers te krijgen. Wat een oude zooi! Maar heel interessant om te zien. Vooral Big Bertha.
Big Bertha is een motor die vroeger gebruikt werd om zuurstof in de mijnen te pompen. Een joekel van een ding met een cilinderinhoud van meer dan 10.000 cubic inch. Dat is een inhoud van, hou je vast, meer dan 164 liter! Een driecylinder. Om het ding aan te slingeren wordt een oude trekker gestart, uit het jaar 1910 ofzo (gestart met een handslinger aan de voorkant van het ding), die met een band een enorme compressor aanslingert. Deze compressor zorgt voor een gasdruk van 80 bar, die Big Bertha aan moet slingeren. En dat duurt even een paar minuten. En dan gaat Big Bertha aan de gang. Een enorm lawaai, en knallen dat het ding produceert, niet normaal. Maar wel indrukwekkend!
Nadat Big Bertha weer uitgezet is gaan we terug naar het dorp. We parkeren de motoren en lopen het dorp in waar we gaan eten in een lokaal restaurantje. Voor het restaurant zit een ruig behaarde vent, onder de tatoos met afbeeldingen van hakenkruisen een SS-tekens. Jerome is nogal rechts georiënteerd, om het zo te noemen. Ook op motoren die her en der in de straat opgesteld staan zie je deze tekens terug. Bizar.
Toch is Jerome erg toeristisch, als je de hoeveelheid motoren en auto’s ziet die door de straten trekken.
Nadat we uitgegeten en uitgekeken zijn in Jerome gaan we verder rijden. Gea stapt weer achterop. We rijden het dorp uit, richting de bergen in de verte. vanuit Jerome hadden we hier al een prachtig uitzicht op. Van die typisch rode bergen die je hier hebt. Geweldig, wat ziet dat er mooi uit. De hele hoge bergen zijn echter aan de bovenkant gewoon weer geel, het is slechts een beperkte band qua hoogte die rood is.
We rijden via een fantastische weg door de bergen. Heel veel bos, slingerwegen, rode bergen, prachtig uitzicht, fenomenaal! We stoppen bij een toko net na Sedona om even iets te drinken. Het is wel erg druk op deze route, heel veel toeristen. Dat is minder leuk, want die drukte zorgt er voor dat je erg moet opletten, terwijl je eigenlijk ook van het uitzicht wilt genieten.
We vervolgen de route in een kalm tempo. Later wordt duidelijk waarom: Omdat je niet kunt inhalen wordt de weg voor ons dus leger en leger. Er komen geen nieuwe auto’s en dergelijke bij. En dat komt goed uit, want op enig moment begint weer een fantastische afdaling. Larry heeft speciaal ingehouden om hier weer met een lekker gangetje naar beneden te gaan. Wij doen het echter kalm aan.
We rijden richting Flagstaff. Op een gegeven moment komen we op een vlakte aan (we zitten dan nog op 2km hoogte!!) die er heuvelig uit ziet. Mooie omgeving met bossen en groen. We rijden door totdat we de interstate opgaan richting Flagstaff. We rijden Flagstaff voorbij, tot aan Bellemonte. Daar gaan we tanken en bij de lokale Harley dealer kijken en koffie drinken. Vervolgens rijden we weer verder over de interstate richting Williams. Da’s een leuk tochtje, met een lekkere snelheid. De groep is lekker compact, zoals het hoort.
In Williams aangekomen, leuk stadje overigens, rijden we naar ons motel. Rene legt uit dat we normaal gesproken zouden dineren in een restaurant in de stad, maar omdat het zaterdag is zal het daar erg druk zijn. Daarom gaan we aan de overkant van de straat lekker BBQ’en op een feestje van de burgemeester van deze stad. Die heeft zelfs live muziek geregeld.
Maar dat loopt toch even anders… We gaan om 7 uur naar de overkant, en er staat een tafel klaar voor ons. Ziet er gezellig uit allemaal. Live muziek, bier, vrolijke mensen, maar geen eten…
De ober komt de bestelling opnemen. Ruud is als eerste aan de beurt en besteld een steak. Moet de ober even vragen of er nog wel eentje is. Gelukkig voor Ruud, er is nog net één steak. Dan Arnoud. Die vraagt om spare ribs. Moet de ober even vragen of die er nog wel zijn. Gelukkig voor Arnoud, er is nog één portie spare ribs. En de rest vervolgens in protest: Er is dus gewoon geen vlees! Rene vraagt meteen om de rekening, en we stappen op. We willen wel eten, en dan geen hamburgers! Gelukkig kunnen we allemaal terecht bij een ander restaurant, waar voldoende steaks en spare ribs zijn. Het is er alleen wel koud. De temperatuur zakt snel. Om even over negen hebben we alles op en lopen terug naar het motel. Larry verteld nog dat het morgenvroeg ca. 6 graden zal zijn. Dus warm aankleden. Brrr...
Natuurlijk een videoverslag van Rene Rugl, kun je hier zien.
Unable to Launch Flash Player
This message is being displayed because the browser was unable to load the Flash Player required to display this content.
There are several possible causes for this;
- Your current Flash Player is outdated or it is not installed on your system. Download the latest Flash Player.
- Your browser does not have JavaScript enabled, this is required to load the Flash content.
- The Theme file used to generate this site may be missing the required JavaScript to launch the Flash player.
Dag 11: 15 september 2012.