Heerlijk
uitslapen vanmorgen. Gewoon omdat het kan, en omdat
we pas om 9:30 vertrekken van dit geweldig oord.
Het voelt alsof we weer aan het werk moeten na een
fijne vakantie...
Eerst ontbijten. Maar, ook hier hebben ze dat niet goe voor elkaar. Een broodje met smeerkaas of pindakaas. En koffie en thee. Daar blijft het bij.
Maar, we hebben weer iets binnen.
Om even na half tien vertrekken we inderdaad. We rijden terug naar Clarksdale, en parkeren bij het kruispunt van highways 61 en 49. De wereldberoemde Crossroads. Het legendarische kruispunt waar blueslegende Robert Johnson zijn pact met de duivel sloot (check de even zo legendarische film Crossroads uit 1986, met daarin erg goede bluesmuziek).
Rene maakt daar een foto van de hele groep.
We rijden verder, de 61 op. En nemen vervolgens de afslag naar Highway 1. Langs de Mississippi rivier (die we overigens pas laat op de dag ook echt te zien krijgen).
Mooie route. Het land is vlak en redelijk kaal. De boeren zijn bezig met de oogst of ploegen de akkers.
In een klein dorpje stoppen we voor koffie en om te tanken. We zijn dan al 75 mijl onderweg, en we hebben ook trek in koffie en een moment om de benen te strekken.
Na de koffie gaan we weer verder, door hetzelfde vlakke land.
Op een gegeven moment passeren we een katoen fabriek. Daar waar de ruwe katoen van vuiligheid en viezigheid wordt ontdaan en in balen gereed wordt gemaakt voor transport. We stoppen hier en Rene regelt dat we een rondleiding door de fabriek krijgen. Erg leuk om te zien. Van Arbo wet- en regelgeving hebben ze hier nog nooit gehoord. Hoewel het een enorm lawaai in de fabriek is, hebben de meeste personen geen gehoorbescherming. De bewegende delen van de machines zijn gewoon open en bloot. Bij ons zou dat echt niet kunnen.
Na de rondleiding stappen we weer op, en al snel komen we bij onze lunchplek. Echt in the middle of nowhere. Schubbekutteveen.
De lunch is in buffet vorm en staat al klaar. Veel, vet en lekker.
Na 45 minuten zitten we al weer op de motor. Dat gaat lekker snel zo!
We zijn weer flink onderweg. Op een gegeven moment geeft Rene, die voorop rijdt, aa dat we moeten keren, we hebben een afslag gemist. Nou, we hadden beter door kunnen rijden... De gemiste afslag komt uit op een dijk die de uiterwaarden van de Mississippi markeert. De rivier zelf zien we overigens nog niet. Maar, die dijk is onlangs verhoogd, en de verharde weg die er bovenop had moeten liggen is nu een onverharde weg geworden. Waarover we dus verder rijden. En een stof dat dit doet opwaaien! We zien er niet uit als we weer van de dijk af komen, na een half uur. Een droge boel.
We rijden weer verder. En op een gegeven moment komen we in een prachtig dorpje, waar we weer even pauzen houden en tanken. Nadat we verder rijden komen we naar een paar mijl weer op de Natchez Trace Parkway, waar we een paar dagen geleden ook op hebben gereden. Die weg van Nashville naar Natchez. Toen deden we de eerste kilometers, nu doen we de laatste mijlen. De zon is al bezig met ondergaan, hetgeen een prachtig mooi licht geeft. Halverwege nemen we nog even een pauze en zien nog een gordeldier lopen, die hier veel voorkomt. Ronald probeert het beest te vangen, maar daar zijn de dames in het gezelschap het niet mee eens. Laat het best gewoon lekker lopen.
We rijden de Trace verder af, en gaan op enig moment terug naar highway 1. Om via de grote weg Natchez binnen te rijden. De zon is dan al bijna onder.
Om even voor zeven rijden we over een grote brug over de Mississippi. Daar is de rivier dan eindelijk! Meteen erna slaan we af en komen bij de Comfort Suites terecht. Een hotel aan de over van de Mississippi, waar we vannacht slapen. Prachtig mooi. We hebben 268 mijl (431m) gereden.
Uitladen, inchecken en dan meteen naar het restaurant om te eten, want ze blijven speciaal voor ons tot 20:00u open.
We gaan buiten zitten op het terras. De bediening, een jongeman en een dame, zijn niet echt vlot. Gea gaat op een gegeven moment maar eens vragen waar ze blijven en komt dat terug om zelf de orders voor de drankjes op te nemen. Later komt de ober om te horen wat we willen eten.
Het is een gezellige boel, daar aan de oever van de Mississippi. Met een mooi uitzicht op de brug.
De ober is de weg volledig kwijt en serveert allemaal verkeerde orders. Wij zijn de enige groep die er zit te eten, dus daar ligt net niet aan. Alles gaat fout. Maar het geen wat hij brengt is wel erg lekker! Uiteindelijk blijken er nog twee maaltijden te ontbreken. De ober geeft aan dat de kok inmiddels vertrokken is, en dat de gevraagd kip er ook niet meer is. We liggen helemaal in een deuk. De hele tijd overigens al over hoe het hier gaat. Uiteindelijk komt de ober me een hamburger voor Johnny, met de mededeling dat zijn kip niet meer komt en dat hij de hamburger van het huis krijgt. Later komt er alsnog een kipsalade... Je kunt ons werkelijk wegdragen...
Even na tienen is het genoeg en gaan we naar onze kamer. Even douchen, en met uitzicht op de Mississippi dit verslag bijwerken. Wat een leven...
Eerst ontbijten. Maar, ook hier hebben ze dat niet goe voor elkaar. Een broodje met smeerkaas of pindakaas. En koffie en thee. Daar blijft het bij.
Maar, we hebben weer iets binnen.
Om even na half tien vertrekken we inderdaad. We rijden terug naar Clarksdale, en parkeren bij het kruispunt van highways 61 en 49. De wereldberoemde Crossroads. Het legendarische kruispunt waar blueslegende Robert Johnson zijn pact met de duivel sloot (check de even zo legendarische film Crossroads uit 1986, met daarin erg goede bluesmuziek).
Rene maakt daar een foto van de hele groep.
We rijden verder, de 61 op. En nemen vervolgens de afslag naar Highway 1. Langs de Mississippi rivier (die we overigens pas laat op de dag ook echt te zien krijgen).
Mooie route. Het land is vlak en redelijk kaal. De boeren zijn bezig met de oogst of ploegen de akkers.
In een klein dorpje stoppen we voor koffie en om te tanken. We zijn dan al 75 mijl onderweg, en we hebben ook trek in koffie en een moment om de benen te strekken.
Na de koffie gaan we weer verder, door hetzelfde vlakke land.
Op een gegeven moment passeren we een katoen fabriek. Daar waar de ruwe katoen van vuiligheid en viezigheid wordt ontdaan en in balen gereed wordt gemaakt voor transport. We stoppen hier en Rene regelt dat we een rondleiding door de fabriek krijgen. Erg leuk om te zien. Van Arbo wet- en regelgeving hebben ze hier nog nooit gehoord. Hoewel het een enorm lawaai in de fabriek is, hebben de meeste personen geen gehoorbescherming. De bewegende delen van de machines zijn gewoon open en bloot. Bij ons zou dat echt niet kunnen.
Na de rondleiding stappen we weer op, en al snel komen we bij onze lunchplek. Echt in the middle of nowhere. Schubbekutteveen.
De lunch is in buffet vorm en staat al klaar. Veel, vet en lekker.
Na 45 minuten zitten we al weer op de motor. Dat gaat lekker snel zo!
We zijn weer flink onderweg. Op een gegeven moment geeft Rene, die voorop rijdt, aa dat we moeten keren, we hebben een afslag gemist. Nou, we hadden beter door kunnen rijden... De gemiste afslag komt uit op een dijk die de uiterwaarden van de Mississippi markeert. De rivier zelf zien we overigens nog niet. Maar, die dijk is onlangs verhoogd, en de verharde weg die er bovenop had moeten liggen is nu een onverharde weg geworden. Waarover we dus verder rijden. En een stof dat dit doet opwaaien! We zien er niet uit als we weer van de dijk af komen, na een half uur. Een droge boel.
We rijden weer verder. En op een gegeven moment komen we in een prachtig dorpje, waar we weer even pauzen houden en tanken. Nadat we verder rijden komen we naar een paar mijl weer op de Natchez Trace Parkway, waar we een paar dagen geleden ook op hebben gereden. Die weg van Nashville naar Natchez. Toen deden we de eerste kilometers, nu doen we de laatste mijlen. De zon is al bezig met ondergaan, hetgeen een prachtig mooi licht geeft. Halverwege nemen we nog even een pauze en zien nog een gordeldier lopen, die hier veel voorkomt. Ronald probeert het beest te vangen, maar daar zijn de dames in het gezelschap het niet mee eens. Laat het best gewoon lekker lopen.
We rijden de Trace verder af, en gaan op enig moment terug naar highway 1. Om via de grote weg Natchez binnen te rijden. De zon is dan al bijna onder.
Om even voor zeven rijden we over een grote brug over de Mississippi. Daar is de rivier dan eindelijk! Meteen erna slaan we af en komen bij de Comfort Suites terecht. Een hotel aan de over van de Mississippi, waar we vannacht slapen. Prachtig mooi. We hebben 268 mijl (431m) gereden.
Uitladen, inchecken en dan meteen naar het restaurant om te eten, want ze blijven speciaal voor ons tot 20:00u open.
We gaan buiten zitten op het terras. De bediening, een jongeman en een dame, zijn niet echt vlot. Gea gaat op een gegeven moment maar eens vragen waar ze blijven en komt dat terug om zelf de orders voor de drankjes op te nemen. Later komt de ober om te horen wat we willen eten.
Het is een gezellige boel, daar aan de oever van de Mississippi. Met een mooi uitzicht op de brug.
De ober is de weg volledig kwijt en serveert allemaal verkeerde orders. Wij zijn de enige groep die er zit te eten, dus daar ligt net niet aan. Alles gaat fout. Maar het geen wat hij brengt is wel erg lekker! Uiteindelijk blijken er nog twee maaltijden te ontbreken. De ober geeft aan dat de kok inmiddels vertrokken is, en dat de gevraagd kip er ook niet meer is. We liggen helemaal in een deuk. De hele tijd overigens al over hoe het hier gaat. Uiteindelijk komt de ober me een hamburger voor Johnny, met de mededeling dat zijn kip niet meer komt en dat hij de hamburger van het huis krijgt. Later komt er alsnog een kipsalade... Je kunt ons werkelijk wegdragen...
Even na tienen is het genoeg en gaan we naar onze kamer. Even douchen, en met uitzicht op de Mississippi dit verslag bijwerken. Wat een leven...
Unable to Launch Flash Player
This message is being displayed because the browser was unable to load the Flash Player required to display this content.
There are several possible causes for this;
- Your current Flash Player is outdated or it is not installed on your system. Download the latest Flash Player.
- Your browser does not have JavaScript enabled, this is required to load the Flash content.
- The Theme file used to generate this site may be missing the required JavaScript to launch the Flash player.
Dag 9 - 20 oktober 2015