Onze
vrije dag in New Orleans!
Eerst maar eens uitslapen tot half negen. opstaan en ontbijten. Dat kan nog net, want het ontbijt duurt tot 9:30 en wij komen om 9:35 aangesjokt. Gelukkig is er een hele aardige dame die nog wat toast regelt voor ons. En er zijn nog eieren en worst. Prima te doen. We gaan lekker buiten op de binnenplaats van het hotel zitten eten.
Even later komen Yvonne en Marina er ook bij zitten. Ruud en Johnny hebben de sportzaal ontdekt, en zijn even een half uurtje trainen. Nadat dit klaar is gaan we met z’n zessen de stad in. Eens kijken hoe New Orleans er bij daglicht uitziet.
We lopen richting de Mississippi. Niet eens zo gek ver weg. Ondertussen komen we al langs zaakjes waar al weer volop live muziek te horen is. Dat gaat hier dus gewoon 24 uur per dag door, zo lijkt het. We lopen een stukje langs de rivier en gaan dan weer terug de stad in. We komen langs een plek waar een filmcrew een commercial aan het opnemen is. Geen idee waarvoor, maar de hoofdrolspeler heeft het nogal hoog in z’n bol. Staat rare fratsen uit te halen en vraagt op hoge toon waar z’n water blijft. En een mevrouw moet even zijn haren kammen. Nou ja.
We gaan verder en willen een bak koffie drinken. Maar de zaak waar we zitten verwijst ons door naar de buren. Zij doen enkel eten en hebben geen koffie. Bij de buren wel. Prima bakkie. Duurt even voordat de hele order compleet is maar met de charmes van Yvonne lukt dat prima.
We sjokken verder richting Canal Street, om daar rechtsaf te gaan richting North Rampart. Als we daar rechts zouden gaan zouden we weer bij het hotel komen, maar we steken over en gaan langs de andere kant terug richting de Mississippi. Ondertussen af en toe een winkel bezoekend, en ons vooral vergapen aan de idioten die hier rond lopen.
Langs de Mississippi weer richting Bourbon Street. Waar midden op straat een Dixieland band staat te spelen. En verderop een dikke mevrouw op een klarinet zit te spelen, samen met iemand op drums en op tuba. Klinkt prachtig allemaal. We hebben wel trek gekregen inmiddels en gaan op een balkonnetje wat eten. Even pauze. Terwijl de gekkigheid op straat gewoon doorgaat.
We lopen daarna nog verder Bourbon in, omdat Johnny daar een Harley Davidson zaak gezien heeft, waar hij nog even naar toe wil. We komen langs diverse bars waar schaarsgeklede dames wulpse gebaren maken en grote amerikanen ons vragen of we titties willen komen kijken. Ga vooral niet zeggen dat het een hoeretent is, dat kan niet in Amerika. En een lelijke vrouwen dat het zijn...
Het lijkt wel alsof de idioterie toeneemt naarmate de dag vordert. Wat een gekken op straat Verkleed, aangeschoten, en noem maar op. Het lijkt alsof heel idioot Amerika hier vandaag verzameld is. Wat een mafkezen...
We besluiten terug te lopen naar het hotel. Het is al tegen vijven als we weer terug zijn. Even relaxen, beetje rondhangen en dan vanavond weer de stad in. Eten en muziek.
Samen met Ruud, Yvonne, Johnny en Marina gaan we de stad in. We gaan eten op het plein bij de kerk, in de toko waar ze vanmorgen geen koffie hadden. Na wat geharrewar hebben we een plekje zonder te veel wind van de ventilatoren en bestellen ons eten. Het eten is er snel. Matig maar best te doen. We zijn ook rap klaar.
De overige lieden besluiten naar het casino te gaan. Wij willen echter muziek en gaan de Bourbon Street weer in. Er is veel muziek, maar net niet de soort die wij willen. Eindelijk vinden we een kroeg waar 4 personen aan de bar zitten en een fantastische blues band staat te spelen. We blijven tot het eind. Er komen nog 2 personen binnen, en that’s it.
Om half twaalf zijn we weer in ons hutje. Moe maar voldaan. New Orleans hoeft van ons niet nog een keer. Een stad vol idioten, zwervers, schooiers, lawaaimakers en toeristen. Allemaal een tikje van God los...
Eerst maar eens uitslapen tot half negen. opstaan en ontbijten. Dat kan nog net, want het ontbijt duurt tot 9:30 en wij komen om 9:35 aangesjokt. Gelukkig is er een hele aardige dame die nog wat toast regelt voor ons. En er zijn nog eieren en worst. Prima te doen. We gaan lekker buiten op de binnenplaats van het hotel zitten eten.
Even later komen Yvonne en Marina er ook bij zitten. Ruud en Johnny hebben de sportzaal ontdekt, en zijn even een half uurtje trainen. Nadat dit klaar is gaan we met z’n zessen de stad in. Eens kijken hoe New Orleans er bij daglicht uitziet.
We lopen richting de Mississippi. Niet eens zo gek ver weg. Ondertussen komen we al langs zaakjes waar al weer volop live muziek te horen is. Dat gaat hier dus gewoon 24 uur per dag door, zo lijkt het. We lopen een stukje langs de rivier en gaan dan weer terug de stad in. We komen langs een plek waar een filmcrew een commercial aan het opnemen is. Geen idee waarvoor, maar de hoofdrolspeler heeft het nogal hoog in z’n bol. Staat rare fratsen uit te halen en vraagt op hoge toon waar z’n water blijft. En een mevrouw moet even zijn haren kammen. Nou ja.
We gaan verder en willen een bak koffie drinken. Maar de zaak waar we zitten verwijst ons door naar de buren. Zij doen enkel eten en hebben geen koffie. Bij de buren wel. Prima bakkie. Duurt even voordat de hele order compleet is maar met de charmes van Yvonne lukt dat prima.
We sjokken verder richting Canal Street, om daar rechtsaf te gaan richting North Rampart. Als we daar rechts zouden gaan zouden we weer bij het hotel komen, maar we steken over en gaan langs de andere kant terug richting de Mississippi. Ondertussen af en toe een winkel bezoekend, en ons vooral vergapen aan de idioten die hier rond lopen.
Langs de Mississippi weer richting Bourbon Street. Waar midden op straat een Dixieland band staat te spelen. En verderop een dikke mevrouw op een klarinet zit te spelen, samen met iemand op drums en op tuba. Klinkt prachtig allemaal. We hebben wel trek gekregen inmiddels en gaan op een balkonnetje wat eten. Even pauze. Terwijl de gekkigheid op straat gewoon doorgaat.
We lopen daarna nog verder Bourbon in, omdat Johnny daar een Harley Davidson zaak gezien heeft, waar hij nog even naar toe wil. We komen langs diverse bars waar schaarsgeklede dames wulpse gebaren maken en grote amerikanen ons vragen of we titties willen komen kijken. Ga vooral niet zeggen dat het een hoeretent is, dat kan niet in Amerika. En een lelijke vrouwen dat het zijn...
Het lijkt wel alsof de idioterie toeneemt naarmate de dag vordert. Wat een gekken op straat Verkleed, aangeschoten, en noem maar op. Het lijkt alsof heel idioot Amerika hier vandaag verzameld is. Wat een mafkezen...
We besluiten terug te lopen naar het hotel. Het is al tegen vijven als we weer terug zijn. Even relaxen, beetje rondhangen en dan vanavond weer de stad in. Eten en muziek.
Samen met Ruud, Yvonne, Johnny en Marina gaan we de stad in. We gaan eten op het plein bij de kerk, in de toko waar ze vanmorgen geen koffie hadden. Na wat geharrewar hebben we een plekje zonder te veel wind van de ventilatoren en bestellen ons eten. Het eten is er snel. Matig maar best te doen. We zijn ook rap klaar.
De overige lieden besluiten naar het casino te gaan. Wij willen echter muziek en gaan de Bourbon Street weer in. Er is veel muziek, maar net niet de soort die wij willen. Eindelijk vinden we een kroeg waar 4 personen aan de bar zitten en een fantastische blues band staat te spelen. We blijven tot het eind. Er komen nog 2 personen binnen, en that’s it.
Om half twaalf zijn we weer in ons hutje. Moe maar voldaan. New Orleans hoeft van ons niet nog een keer. Een stad vol idioten, zwervers, schooiers, lawaaimakers en toeristen. Allemaal een tikje van God los...
Unable to Launch Flash Player
This message is being displayed because the browser was unable to load the Flash Player required to display this content.
There are several possible causes for this;
- Your current Flash Player is outdated or it is not installed on your system. Download the latest Flash Player.
- Your browser does not have JavaScript enabled, this is required to load the Flash content.
- The Theme file used to generate this site may be missing the required JavaScript to launch the Flash player.
Dag 11 - 22 oktober 2015