En daar
gaan we weer. Vandaag een koude start, maar niet zo
idioot vroeg als altijd. Lekker gewoon op tijd
opstaan, de laatste spullen regelen en dan gaan!
Om 7:50 zijn Chris en Shauna bij ons, en we lopen met z’n vieren naar de bushalte, waar we de bus naar Almere CS pakken. We zijn zelfs zo op tijd dat we een bus eerder hebben dan gepland. Dat begint goed!
We stappen op CS in een volel trein, de intercity naar Leiden en zijn a een half uur staan (zo druk is het) op Schiphol. Tjonge, dat gaat prima. Ja, tot dan wel...
We vernemen van de club uit Wagenborgen (Ruud, Yvonne, Johnny, Marina, Bart, Heino en Gerrit) dat ze wat later op Schiphol aankomen, vanwege file op de A6. Maar dat is verder geen probleem. Ze zijn nog steeds ruim op tijd. Wij lopen alvast naar de incheckbalie. Tegenwoordig moet dat allemaal via de computer in van die zuilen. Daar wordt het gemakkelijker van. En dan vervolgens met z’n allen in dezelfde rij om je koffer af te geven.
Anyway: Inchecken via de computer gaat niet, het paspoort van Gea wordt niet herkend door de scanner. Lekker dan... De medewerker van de firma Schiphol verteld dat we dan gewoon bij de balie kunnen inchecken. Dus dit hele gedoe is weer nergens voor nodig.
We sluiten dus aan in de rij, en als we eenmaal aan de beurt zijn wort Kees ingecheckt, en vervolgens Gea, en dan Chris. Maar helaas: Dat gaat niet. Hij heeft geen ESTA ingevuld. Toch wel, volgens Chris. Maar daar is dus ergens iets niet goed gegaan. Dus wij weer naar een andere zuil waar je de ESTA moet aanvragen. Daar komt Chris er achter dat in de eerste aanvraag zijn paspoortnummer een tiep-fout bevat. Ja, dat is dus niet goed!
Dus dat weer aangepast, en toe konden we eindelijk inchecken... Ondertussen waren de anderen er ook al, en die waren ook al druk met inchecken, Uiteindelijk waren we allemaal zo’n beetje gelijk klaar.
Door de douane en de handbagage checken. Is ook weer helemaal nieuw, maar dat verliep voorspoedig. Enkel dat Chris z’n hele handbagage mocht uitpakken ter controle. Tja. Onguur uiterlijk he :-)
Als we door de douane zijn gaan we even een bak koffie halen. Dan nog wat boekjes kopen en naar de gate. We kunnen bij de gate ineens doorlopen, de rij is al aardig kort. Behalve Chris. Die moest nog even extra worden gefouilleerd en moest zelfs z’n schoenen uittrekken. Iets met een onguur uiterlijk toch?
De vlucht verliep zoals verwacht. Een dikke tien uur onderweg in een matig toestel, waar het schermpje voor de entertainment niet echt veel groter was dan die van een iPhone. En stukken minder van kwaliteit. Ach, je kunt er een film op kijken. En dat doen we dan ook.
De service van United Airlines is prima. Enkel, bij de warme maaltijd hebben ze de kuipjes met boter ook in de magnetron gestopt. De boter voor op het broodje was dus vloeibaar. En de broodjes vlak voor de landing in Washington waren nog bevroren. Verder een prima reis zonder al te veel gedoe.
In Washington hebben we een dikke twee uur om over te stappen. Bij de douane was niemand. Geen rij. Verbazingwekkend. We konden dus ineens door. Tijd dus voor een broodje en wat drinken. Dat gaf nog even een issue omdat de serveersters elkaar het licht in de ogen niet gunnen, waardoor één van de twee dacht dat er niet afgerekend was, en de ander dacht dat ze een enorme fooi had ontvangen. Ja ja. Kees moest nog even terug naar het restaurant om dat recht te zetten. Maar ook dat kwam prima in orde.
De vlucht van Washington naar Orlando verliep ook spoedig. Mooi nieuw vliegtuig en we lagen voor op schema toen we landen.
In Orlando staan we net bij de bagageband als Ronald (van Crossroads) er al aan komt. En René ook, maar die is buiten met de bus bezig.
De bagage is er snel, en in twee groepen worden we naar ons hotel gebracht, de La Quinta Inn. Vlakbij het vliegveld, dus lekker snel thuis.
René deelt de kamers uit, en we kunnen ons snel even opfrissen. Daarna nog even naar de bar, voor een welkomst drankje en wat praktische informatie over morgen.
Nog wat eten (Kees neem Alligator bites) en wat te drinken, en dan zit de dag er al weer op.
Inmiddels is het in Nederland al weer 5 uur in de ochtend. Hier is het 23:00u. We gaan slapen. Morgen om 6 uur weer opstaan... Om half acht worden we al gehaald door de Harley dealer. En dan gaat het echt van start!
Om 7:50 zijn Chris en Shauna bij ons, en we lopen met z’n vieren naar de bushalte, waar we de bus naar Almere CS pakken. We zijn zelfs zo op tijd dat we een bus eerder hebben dan gepland. Dat begint goed!
We stappen op CS in een volel trein, de intercity naar Leiden en zijn a een half uur staan (zo druk is het) op Schiphol. Tjonge, dat gaat prima. Ja, tot dan wel...
We vernemen van de club uit Wagenborgen (Ruud, Yvonne, Johnny, Marina, Bart, Heino en Gerrit) dat ze wat later op Schiphol aankomen, vanwege file op de A6. Maar dat is verder geen probleem. Ze zijn nog steeds ruim op tijd. Wij lopen alvast naar de incheckbalie. Tegenwoordig moet dat allemaal via de computer in van die zuilen. Daar wordt het gemakkelijker van. En dan vervolgens met z’n allen in dezelfde rij om je koffer af te geven.
Anyway: Inchecken via de computer gaat niet, het paspoort van Gea wordt niet herkend door de scanner. Lekker dan... De medewerker van de firma Schiphol verteld dat we dan gewoon bij de balie kunnen inchecken. Dus dit hele gedoe is weer nergens voor nodig.
We sluiten dus aan in de rij, en als we eenmaal aan de beurt zijn wort Kees ingecheckt, en vervolgens Gea, en dan Chris. Maar helaas: Dat gaat niet. Hij heeft geen ESTA ingevuld. Toch wel, volgens Chris. Maar daar is dus ergens iets niet goed gegaan. Dus wij weer naar een andere zuil waar je de ESTA moet aanvragen. Daar komt Chris er achter dat in de eerste aanvraag zijn paspoortnummer een tiep-fout bevat. Ja, dat is dus niet goed!
Dus dat weer aangepast, en toe konden we eindelijk inchecken... Ondertussen waren de anderen er ook al, en die waren ook al druk met inchecken, Uiteindelijk waren we allemaal zo’n beetje gelijk klaar.
Door de douane en de handbagage checken. Is ook weer helemaal nieuw, maar dat verliep voorspoedig. Enkel dat Chris z’n hele handbagage mocht uitpakken ter controle. Tja. Onguur uiterlijk he :-)
Als we door de douane zijn gaan we even een bak koffie halen. Dan nog wat boekjes kopen en naar de gate. We kunnen bij de gate ineens doorlopen, de rij is al aardig kort. Behalve Chris. Die moest nog even extra worden gefouilleerd en moest zelfs z’n schoenen uittrekken. Iets met een onguur uiterlijk toch?
De vlucht verliep zoals verwacht. Een dikke tien uur onderweg in een matig toestel, waar het schermpje voor de entertainment niet echt veel groter was dan die van een iPhone. En stukken minder van kwaliteit. Ach, je kunt er een film op kijken. En dat doen we dan ook.
De service van United Airlines is prima. Enkel, bij de warme maaltijd hebben ze de kuipjes met boter ook in de magnetron gestopt. De boter voor op het broodje was dus vloeibaar. En de broodjes vlak voor de landing in Washington waren nog bevroren. Verder een prima reis zonder al te veel gedoe.
In Washington hebben we een dikke twee uur om over te stappen. Bij de douane was niemand. Geen rij. Verbazingwekkend. We konden dus ineens door. Tijd dus voor een broodje en wat drinken. Dat gaf nog even een issue omdat de serveersters elkaar het licht in de ogen niet gunnen, waardoor één van de twee dacht dat er niet afgerekend was, en de ander dacht dat ze een enorme fooi had ontvangen. Ja ja. Kees moest nog even terug naar het restaurant om dat recht te zetten. Maar ook dat kwam prima in orde.
De vlucht van Washington naar Orlando verliep ook spoedig. Mooi nieuw vliegtuig en we lagen voor op schema toen we landen.
In Orlando staan we net bij de bagageband als Ronald (van Crossroads) er al aan komt. En René ook, maar die is buiten met de bus bezig.
De bagage is er snel, en in twee groepen worden we naar ons hotel gebracht, de La Quinta Inn. Vlakbij het vliegveld, dus lekker snel thuis.
René deelt de kamers uit, en we kunnen ons snel even opfrissen. Daarna nog even naar de bar, voor een welkomst drankje en wat praktische informatie over morgen.
Nog wat eten (Kees neem Alligator bites) en wat te drinken, en dan zit de dag er al weer op.
Inmiddels is het in Nederland al weer 5 uur in de ochtend. Hier is het 23:00u. We gaan slapen. Morgen om 6 uur weer opstaan... Om half acht worden we al gehaald door de Harley dealer. En dan gaat het echt van start!
Unable to Launch Flash Player
This message is being displayed because the browser was unable to load the Flash Player required to display this content.
There are several possible causes for this;
- Your current Flash Player is outdated or it is not installed on your system. Download the latest Flash Player.
- Your browser does not have JavaScript enabled, this is required to load the Flash content.
- The Theme file used to generate this site may be missing the required JavaScript to launch the Flash player.
Dag 1 - 12 oktober 2015