Na een
goeie nacht worden we rond 6:00u al weer wakker.
Zonder wekker.
We staan dus maar op. Wassen, aankleden, site bijwerken, ontbijten en dan klaar maken om te vertrekken.
We gaan om 8:30 starten, richting Savannah. Een tocht van 209 miles, ofwel 336 kilometer. Da’s een mooie rit.
Vooraf krijgen we de briefing van Ronald. En dan kunnen we gaan.
We rijden St. Augustine in noordelijke richting uit en komen weer terecht op de weg langs de kust. Het blijft een mooie omgeving hoor. Prachtige huizen zo langs het strand, en een mooie omgeving. Wel allemaal lage beplanting. En moeras. Die aansluit op de zee.
We moeten eerst even tanken, dat doen we ongeveer een half uur nadat we vertrokken zijn. Sommige tanks zijn niet zo groot en al aardig leeg.
Als we verder rijden komen we over een mooie lange brug, door het moeras gebied. Na een poosje volgt er een stop bij een Starbucks. Het is dan al half elf, dus nodig tijd dat we even aan de koffie gaan (sorry Eef, ik kon er echt niet onderuit).
Nadat we verder rijden komen we in Mayport. Daar hebben ze, naast een militair vliegveld, ook een pontje om één van de ontsluitingen tussen de zee en het achterliggende moerasland over te steken. Het pontje ligt al klaar, we kunnen vrijwel meteen oprijden. Samen met nog wat motoren en auto’s zijn we binnen een kwartier aan de overkant. Het is weer geweldig lekker weer, dus het tochtje had van ons wel wat langer mogen duren.
Voordat we het weten zijn we echter al weer onderweg. We rijden de staat Florida uit en komen in Georgia. En daar wordt de omgeving ook anders. Niet alleen komen we meer bomen, dus wat hogere begroeiing, maar ook de huizen zien er anders uit. Kleiner en armzaliger. En er komen meer kerkjes.
Ook zien we meer van die grote wooncaravans. Je kent ze wel uit de film. Slecht onderhouden en een beetje een zooitje rond het huis. Georgia is minder rijk, dat zie je meteen.
Ergens onderweg gaan we weer lunchen. Geen idee meer waar en hoe dat restaurant heet. We hebben daar anderhalf uur gezeten ongeveer. Ook weer op een open deck, onder een afdakje, zodat we uit de hete zon zitten. Lekker relaxed hoor!
Na het eten weer op de motor. We moeten kilometers maken want we zijn nog niet eens op de helft.
We rijden goed door. Op enig moment stoppen we bij een tankstation (met daarbij allerlei zaakjes waar je wat te eten kunt halen) en komen even bij. Een milkshake en een ijsje helpen daarbij zeker! Vervolgens weer op weg, totdat we op een weg zitten met weer van die grote bomen waarin die mossen groeien. Zoals we gisteren ook al zagen. We stoppen nog even voor wat water en frisdrank, en maken nog weer wat foto’s. En dan het laatste lange stuk. Zeker 70 mijl over de snelweg. Maar dat gaat gestaag. We rijden 70 mph in formatie en schieten goed op. Nog even een keer tanken onderweg, en dan weer verder.
Om vijf uur rijden we Savannah binnen. Leuk stadje. Lekker druk, dus even spannend om met z’n allen door het verkeer bij ons motel te komen. Maar dat lukt zonder enig probleem. Om 17:30 parkeren we de motoren voor de laatste keer vandaag. Even een biertje, wat kletsen, terwijl Rene en Ronald ons inchecken.
Even pauze. We spreken af dat we om 19:15 de stad ingaan voor eten en muziek!
Op het afgesproken tijdstip wandelen we de stad in. Johnny en Marina waren al even een blokje om geweest, en wisten dus waar we naar toe moesten lopen. Het motel zit gewoon in het historisch centrum, dus alles is lekker dichtbij.
We komen op een plein waar wat restaurantjes zitten en wat kroegjes. Maar het is erg rustig. Nauwelijks mensen op straat... En nergens live muziek. Ja, toch wel, ergens zit een man op het plein voor een restaurant op een gitaar te spelen. Het ziet er allemaal erg leuk uit. Oude gebouwen, dikke bomen en veel gezelligheid.
Savannah was vroeger de stad in Amerika waar de slaven aan land werden gebracht. Kun je ook wel zien, want de gebouwen doen echt denken aan die dikke slavendrijvers gebouwen. En dat kan dus ook prima hier.
We stappen het restaurant binnen waar die gitarist buiten zit te spelen, en kunnen een tafel voor 9 krijgen. Kan ook gemakkelijk want erg druk is het niet. Het bier is er lekker en het eten weer veel en goed. Na het eten gaan Johnny, Marina, Ruud en Yvonne terug naar het hotel, en wij gaan nog een rondje lopen. Chris wijst ons de zeg. We komen langs oude gebouwen en oude pleintjes en parkjes. En alles is erg netjes en ziet er mooi uit. Bij daglicht zal het helemaal wel mooi en gezellig zijn.
We komen ook nog aan de waterkant, de plek waar de boten met de slaven aanlegden. Ook hier oude gebouwen die mooi zijn uitgelicht. Erg leuk om te zien. De kroegjes zijn echter nagenoeg leeg, en slechts in twee zaken staat iemand live muziek te maken. Beetje weinig dus. Maar wellicht morgen meer, in Athens.
Na tienen zijn we weer in ons motel. We gaan naar bed. Sleep tight!
We staan dus maar op. Wassen, aankleden, site bijwerken, ontbijten en dan klaar maken om te vertrekken.
We gaan om 8:30 starten, richting Savannah. Een tocht van 209 miles, ofwel 336 kilometer. Da’s een mooie rit.
Vooraf krijgen we de briefing van Ronald. En dan kunnen we gaan.
We rijden St. Augustine in noordelijke richting uit en komen weer terecht op de weg langs de kust. Het blijft een mooie omgeving hoor. Prachtige huizen zo langs het strand, en een mooie omgeving. Wel allemaal lage beplanting. En moeras. Die aansluit op de zee.
We moeten eerst even tanken, dat doen we ongeveer een half uur nadat we vertrokken zijn. Sommige tanks zijn niet zo groot en al aardig leeg.
Als we verder rijden komen we over een mooie lange brug, door het moeras gebied. Na een poosje volgt er een stop bij een Starbucks. Het is dan al half elf, dus nodig tijd dat we even aan de koffie gaan (sorry Eef, ik kon er echt niet onderuit).
Nadat we verder rijden komen we in Mayport. Daar hebben ze, naast een militair vliegveld, ook een pontje om één van de ontsluitingen tussen de zee en het achterliggende moerasland over te steken. Het pontje ligt al klaar, we kunnen vrijwel meteen oprijden. Samen met nog wat motoren en auto’s zijn we binnen een kwartier aan de overkant. Het is weer geweldig lekker weer, dus het tochtje had van ons wel wat langer mogen duren.
Voordat we het weten zijn we echter al weer onderweg. We rijden de staat Florida uit en komen in Georgia. En daar wordt de omgeving ook anders. Niet alleen komen we meer bomen, dus wat hogere begroeiing, maar ook de huizen zien er anders uit. Kleiner en armzaliger. En er komen meer kerkjes.
Ook zien we meer van die grote wooncaravans. Je kent ze wel uit de film. Slecht onderhouden en een beetje een zooitje rond het huis. Georgia is minder rijk, dat zie je meteen.
Ergens onderweg gaan we weer lunchen. Geen idee meer waar en hoe dat restaurant heet. We hebben daar anderhalf uur gezeten ongeveer. Ook weer op een open deck, onder een afdakje, zodat we uit de hete zon zitten. Lekker relaxed hoor!
Na het eten weer op de motor. We moeten kilometers maken want we zijn nog niet eens op de helft.
We rijden goed door. Op enig moment stoppen we bij een tankstation (met daarbij allerlei zaakjes waar je wat te eten kunt halen) en komen even bij. Een milkshake en een ijsje helpen daarbij zeker! Vervolgens weer op weg, totdat we op een weg zitten met weer van die grote bomen waarin die mossen groeien. Zoals we gisteren ook al zagen. We stoppen nog even voor wat water en frisdrank, en maken nog weer wat foto’s. En dan het laatste lange stuk. Zeker 70 mijl over de snelweg. Maar dat gaat gestaag. We rijden 70 mph in formatie en schieten goed op. Nog even een keer tanken onderweg, en dan weer verder.
Om vijf uur rijden we Savannah binnen. Leuk stadje. Lekker druk, dus even spannend om met z’n allen door het verkeer bij ons motel te komen. Maar dat lukt zonder enig probleem. Om 17:30 parkeren we de motoren voor de laatste keer vandaag. Even een biertje, wat kletsen, terwijl Rene en Ronald ons inchecken.
Even pauze. We spreken af dat we om 19:15 de stad ingaan voor eten en muziek!
Op het afgesproken tijdstip wandelen we de stad in. Johnny en Marina waren al even een blokje om geweest, en wisten dus waar we naar toe moesten lopen. Het motel zit gewoon in het historisch centrum, dus alles is lekker dichtbij.
We komen op een plein waar wat restaurantjes zitten en wat kroegjes. Maar het is erg rustig. Nauwelijks mensen op straat... En nergens live muziek. Ja, toch wel, ergens zit een man op het plein voor een restaurant op een gitaar te spelen. Het ziet er allemaal erg leuk uit. Oude gebouwen, dikke bomen en veel gezelligheid.
Savannah was vroeger de stad in Amerika waar de slaven aan land werden gebracht. Kun je ook wel zien, want de gebouwen doen echt denken aan die dikke slavendrijvers gebouwen. En dat kan dus ook prima hier.
We stappen het restaurant binnen waar die gitarist buiten zit te spelen, en kunnen een tafel voor 9 krijgen. Kan ook gemakkelijk want erg druk is het niet. Het bier is er lekker en het eten weer veel en goed. Na het eten gaan Johnny, Marina, Ruud en Yvonne terug naar het hotel, en wij gaan nog een rondje lopen. Chris wijst ons de zeg. We komen langs oude gebouwen en oude pleintjes en parkjes. En alles is erg netjes en ziet er mooi uit. Bij daglicht zal het helemaal wel mooi en gezellig zijn.
We komen ook nog aan de waterkant, de plek waar de boten met de slaven aanlegden. Ook hier oude gebouwen die mooi zijn uitgelicht. Erg leuk om te zien. De kroegjes zijn echter nagenoeg leeg, en slechts in twee zaken staat iemand live muziek te maken. Beetje weinig dus. Maar wellicht morgen meer, in Athens.
Na tienen zijn we weer in ons motel. We gaan naar bed. Sleep tight!
Unable to Launch Flash Player
This message is being displayed because the browser was unable to load the Flash Player required to display this content.
There are several possible causes for this;
- Your current Flash Player is outdated or it is not installed on your system. Download the latest Flash Player.
- Your browser does not have JavaScript enabled, this is required to load the Flash content.
- The Theme file used to generate this site may be missing the required JavaScript to launch the Flash player.
Dag 3 - 14 oktober 2015