We zijn
weer vroeg wakker. Ergens zit er toch nog iets van
een jetlag in ons systeem. Maakt niet uit, we staan
rustig op en maken ons gereed voor de dag.
Na het ontbijt staan we om 8:30 klaar. De briefing volgt en we gaan op pad. Van Savannah naar Athens. En lange trip vandaag.
We rijden de stad uit in de ochtendspits, maar na 15 minuten zitten we al op de highway. En daar geven we gas.
Het landschap is geweldig. Bossen, vlakke landen, katoenvelden en het en der een huis. De ene keer een nieuw, goed onderhouden exemplaar, de andere keer een vervallen hut. Met evenveel kerken zo ongeveer. Je kunt wel zien dat Georgia een redelijk arme staat is.
Na een uurtje stappen we af. Ronald moet nog even tanken (zijn motor stond gisteren op de aanhanger omdat hij de bus reed. Vandaag rijdt hij voorop, maar gisteren is zijn motor niet afgetankt) en wij nemen koffie, bij de Starbucks. We reden vanmorgen weg met onze leren jassen aan, maar Kees neemt de gok en trekt de jas uit. Als enige. Het is heerlijk weer.
Na een half uurtje stappen we weer op en gaan verder. Weer door het prachtige landschap dat nu ook glooiender begint te worden. En de weg wordt wat bochtiger. Heerlijk dus. En zonder jas, daar heeft Kees geen spijt van.
We zien weer de prachtigste en de armoedigste huizen aan ons voorbij schieten. Ons doel is het plaatsje Louisville. Daar gaan we lunchen in de Home Fresh Bistro. Louisville is een prachtig dorpje. Ziet er typisch Amerika uit. Met een slaven-historie, gezien de slavenmarkt die daar werd gehouden. Waarvan een deel nog bestaat.
De Home Fresh Bistro is een restaurant gerund door een Mennonite gemeenschap. Da’s een soort Amish, maar dan wat moderner en opener. Een prachtig restaurant met geweldig lekker eten en verschrikkelijk lekkere taart na.
Na de lunch, het is dan al een uur of één, stappen we weer op en gaan verder, door het nog steeds prachtige landschap.
Rond een uur of drie komen we aan in het pittoreske Sparta. Daar pauzeren we even op een plein midden in het dorp. Het is daar een gaan en komen van dikke vrachtwagens, en dat vindt Gea wel leuk. Die enorme trucks.
Bij het wegrijden gaat het nog even mis: Doordat Kees te weinig gas geeft slaat de motor af en hangt het loodzware apparaat op ’n valbeugel op z’n zijkant. Met de hulp van een aantal mensen zetten we de motor weer overeind, en dan kunnen we alsnog beginnen aan de laatste miles.
Wederom door het mooie landschap toeren we naar de laatste stop vlak voordat we Athens bereiken, om te tanken en even wat te drinken. Vervolgens rijden we door het steeds drukker wordende verkeer richting Athens. In de stad aangekomen is het een drukte van belang. Ook hier lijkt het wel spitsuur, en dat kan gezien het tijdstip prima. Inmiddels is het 17:00u geweest.
We komen aan bij The Graduate, na 228 mijl (367 km). Een mooi hotel redelijk in het centrum van Athens. Met een naam verwijzend naar het feit dat Athens een studentenstad is.
Rene regelt de kamers. En die zien er prima uit. Lekker groot en vrij nieuw en modern. Onlangs is dit hotel helemaal gereserveerd namelijk. Hier komen we de nacht wel door!
We hebben pauze tot 20:00u. Dan moeten we verzamelen want Rene en Ronald nemen ons mee naar The Melting Point. Om te eten en van muziek te genieten.
Hebben we in ieder geval de tijd om ons even op te frissen.
Om 20:00 staan we klaar, en lopen we met z’n allen naar de Melting Point. Prachtig mooi etablissement. Ziet er geweldig uit. Helaas hebben ze geen tafel voor 15 man, dus delen we ons op in twee groepen, die wel bij elkaar zitten. In een ruimte naast de zaal waar wordt opgetreden.
De drankjes worden bezorgd en al snel begint het eerste optreden van een singer-songwriter. Meisje op gitaar en piano. Maar niet echt dat we het er warm van krijgen. Eerder krijgen we het erg koud, omdat de airco op invriezen staat, en boven onze tafel ook nog eens een grote ventilator aan het plafond hangt te draaien. Iemand weet de fan uit te schakelen, en dat scheelt al. De zangeres verdwijnt na 6 nummers ook van het podium. En wordt opgevolgd door een jongen op een banjo/gitaar en een meisje op een viool/gitaar. Erg goed, maar niet echt leuk.
Ach, we eten lekker en hebben het gezellig met z’n allen. Rond een uur of 10 houden we het voor gezien. De meeste mede vakantievierders gaan terug naar hun hutjes, en wij ook. Morgen staat er namelijk een geweldige dag op het programma. 318 bochten in 11 mijl... Even goed slapen dus.
Na het ontbijt staan we om 8:30 klaar. De briefing volgt en we gaan op pad. Van Savannah naar Athens. En lange trip vandaag.
We rijden de stad uit in de ochtendspits, maar na 15 minuten zitten we al op de highway. En daar geven we gas.
Het landschap is geweldig. Bossen, vlakke landen, katoenvelden en het en der een huis. De ene keer een nieuw, goed onderhouden exemplaar, de andere keer een vervallen hut. Met evenveel kerken zo ongeveer. Je kunt wel zien dat Georgia een redelijk arme staat is.
Na een uurtje stappen we af. Ronald moet nog even tanken (zijn motor stond gisteren op de aanhanger omdat hij de bus reed. Vandaag rijdt hij voorop, maar gisteren is zijn motor niet afgetankt) en wij nemen koffie, bij de Starbucks. We reden vanmorgen weg met onze leren jassen aan, maar Kees neemt de gok en trekt de jas uit. Als enige. Het is heerlijk weer.
Na een half uurtje stappen we weer op en gaan verder. Weer door het prachtige landschap dat nu ook glooiender begint te worden. En de weg wordt wat bochtiger. Heerlijk dus. En zonder jas, daar heeft Kees geen spijt van.
We zien weer de prachtigste en de armoedigste huizen aan ons voorbij schieten. Ons doel is het plaatsje Louisville. Daar gaan we lunchen in de Home Fresh Bistro. Louisville is een prachtig dorpje. Ziet er typisch Amerika uit. Met een slaven-historie, gezien de slavenmarkt die daar werd gehouden. Waarvan een deel nog bestaat.
De Home Fresh Bistro is een restaurant gerund door een Mennonite gemeenschap. Da’s een soort Amish, maar dan wat moderner en opener. Een prachtig restaurant met geweldig lekker eten en verschrikkelijk lekkere taart na.
Na de lunch, het is dan al een uur of één, stappen we weer op en gaan verder, door het nog steeds prachtige landschap.
Rond een uur of drie komen we aan in het pittoreske Sparta. Daar pauzeren we even op een plein midden in het dorp. Het is daar een gaan en komen van dikke vrachtwagens, en dat vindt Gea wel leuk. Die enorme trucks.
Bij het wegrijden gaat het nog even mis: Doordat Kees te weinig gas geeft slaat de motor af en hangt het loodzware apparaat op ’n valbeugel op z’n zijkant. Met de hulp van een aantal mensen zetten we de motor weer overeind, en dan kunnen we alsnog beginnen aan de laatste miles.
Wederom door het mooie landschap toeren we naar de laatste stop vlak voordat we Athens bereiken, om te tanken en even wat te drinken. Vervolgens rijden we door het steeds drukker wordende verkeer richting Athens. In de stad aangekomen is het een drukte van belang. Ook hier lijkt het wel spitsuur, en dat kan gezien het tijdstip prima. Inmiddels is het 17:00u geweest.
We komen aan bij The Graduate, na 228 mijl (367 km). Een mooi hotel redelijk in het centrum van Athens. Met een naam verwijzend naar het feit dat Athens een studentenstad is.
Rene regelt de kamers. En die zien er prima uit. Lekker groot en vrij nieuw en modern. Onlangs is dit hotel helemaal gereserveerd namelijk. Hier komen we de nacht wel door!
We hebben pauze tot 20:00u. Dan moeten we verzamelen want Rene en Ronald nemen ons mee naar The Melting Point. Om te eten en van muziek te genieten.
Hebben we in ieder geval de tijd om ons even op te frissen.
Om 20:00 staan we klaar, en lopen we met z’n allen naar de Melting Point. Prachtig mooi etablissement. Ziet er geweldig uit. Helaas hebben ze geen tafel voor 15 man, dus delen we ons op in twee groepen, die wel bij elkaar zitten. In een ruimte naast de zaal waar wordt opgetreden.
De drankjes worden bezorgd en al snel begint het eerste optreden van een singer-songwriter. Meisje op gitaar en piano. Maar niet echt dat we het er warm van krijgen. Eerder krijgen we het erg koud, omdat de airco op invriezen staat, en boven onze tafel ook nog eens een grote ventilator aan het plafond hangt te draaien. Iemand weet de fan uit te schakelen, en dat scheelt al. De zangeres verdwijnt na 6 nummers ook van het podium. En wordt opgevolgd door een jongen op een banjo/gitaar en een meisje op een viool/gitaar. Erg goed, maar niet echt leuk.
Ach, we eten lekker en hebben het gezellig met z’n allen. Rond een uur of 10 houden we het voor gezien. De meeste mede vakantievierders gaan terug naar hun hutjes, en wij ook. Morgen staat er namelijk een geweldige dag op het programma. 318 bochten in 11 mijl... Even goed slapen dus.
Unable to Launch Flash Player
This message is being displayed because the browser was unable to load the Flash Player required to display this content.
There are several possible causes for this;
- Your current Flash Player is outdated or it is not installed on your system. Download the latest Flash Player.
- Your browser does not have JavaScript enabled, this is required to load the Flash content.
- The Theme file used to generate this site may be missing the required JavaScript to launch the Flash player.
Dag 4 - 15 oktober 2015