Vandaag
een vrije dag. Helemaal niets te doen!
Hoewel, dat had nog wat voeten in de aarde: Vandaag kon je een optionele excursie maken naar een zee-aquarium. Dat ligt op een eiland hier voor de kust, en daar kun je met een kabelbaan naar toe. Aansluitend dan lunchen gevolgd door een bezoek aan een tempel. Er waren 6 personen die zich voor deze excursie hadden opgegeven (wij niet), maar de prijs van de excursie was gebaseerd op een groep van 12. Dus zou deze excursie veel te duur worden. In gezamenlijk overleg hebben we besloten het bezoek aan de tempel dan morgenvroeg te doen. Wilma en Liesbeth waren het hier echter niet mee eens, en hebben Wieb dat in niet mis te verstane bewoording uitgelegd. Immers, vandaag zou de tempel bezocht worden? Dat staat in het programma. Tja, als je zo op vakantie gaat, heb je er dan nog wel lol in vraagt Kees zich af.
Maar goed, wij slapen uit en gaan om 9:00u aan het ontbijt. Verder doen we de hele dag bijna niets. We zitten aan het zwembad, en da's al een belevenis op zich: Het hotel zit op de hoek van een straat, en precies in de hoek is het zwembad gelegen. Het zwembad wordt van de straat gescheiden door een heg. Dus genoeg te zien op het drukke kruispunt. En een hoop getoeter uiteraard.
Aan het zwembad kun je ook gewoon eten en drinken bestellen. En dat doet Ruud uiteraard graag. In steenkool Engels krijgt hij op humoristische wijze wel alles voor elkaar. We bescheuren ons er af en toe om, maar het werkt wel! Die gekken Vietnamezen begrijpen Ruud prima.
Aan het eind van de middag lopen we nog even langs het strand, en drinken nog wat in zo'n strandtent. Om 18:00 zijn we weer in het hotel. Even bijkomen en dan een restaurantje zoeken voor het avondeten.
We lopen 's avonds met z'n vieren de stad in, op zoek naar een restaurant waar we wat kunnen eten. Echt veel honger hebben we niet, want we doen natuurlijk ook helemaal niets hier. Ruud heeft voor de verandering een lange linnen broek aan, maar aan het gemopper te horen bevalt het niet zo goed...
We lopen wat rond en komen bij een mega podium. Waar ze aan het repeteren zijn. Op 2 april, over 2 dagen dus, vieren ze hier hun bevrijdingsfeest, want dan is het 35 jaar geleden dat de ellende met de Amerikanen tot een eind kwam. We hadden al een klein restaurantje gezien onderweg, wat er wel gezellig uit zag. Bij gebrek aan een beter scorend restaurant gaan we daar dus eten. Maar wat een chagrijnige bediening zeg. Alsof dit hun laatste avond is en ze na vanavond ontslagen zijn. Er komt geen lach van af (terwijl Vietnamezen een goedlachs volk zijn) en het eten komt in etappes: We bestellen 3x een vooraf, maar krijgen deze twee keer. Na verloop van tijd worden er nog twee lege borden geplaatst onder wat gebrabbel, en even later, als de twee voorgerechten op zijn, wordt alles weer van tafel geruimd. Dan komt het hoofdgerecht van Ruud, wat later gevolgd door het hoofdgerecht van Kees. Als dat allemaal op is, komt het hoofdgerecht van Gea en wat later dat van Yvonne ook nog eens. Qua planning is er hier nog wel wat verbetering te behalen. Maar, voor nog geen 15 euro hebben we alle vier ons buikje vol, en lopen we terug. Nog even een afzakkertje halen bij de bar tegenover ons hotel, en dan weer op onze kamers af. Lekker naar bed. Morgen gaat om 07:00u de wekker, en wordt de tocht weer vervolgd.
Hoewel, dat had nog wat voeten in de aarde: Vandaag kon je een optionele excursie maken naar een zee-aquarium. Dat ligt op een eiland hier voor de kust, en daar kun je met een kabelbaan naar toe. Aansluitend dan lunchen gevolgd door een bezoek aan een tempel. Er waren 6 personen die zich voor deze excursie hadden opgegeven (wij niet), maar de prijs van de excursie was gebaseerd op een groep van 12. Dus zou deze excursie veel te duur worden. In gezamenlijk overleg hebben we besloten het bezoek aan de tempel dan morgenvroeg te doen. Wilma en Liesbeth waren het hier echter niet mee eens, en hebben Wieb dat in niet mis te verstane bewoording uitgelegd. Immers, vandaag zou de tempel bezocht worden? Dat staat in het programma. Tja, als je zo op vakantie gaat, heb je er dan nog wel lol in vraagt Kees zich af.
Maar goed, wij slapen uit en gaan om 9:00u aan het ontbijt. Verder doen we de hele dag bijna niets. We zitten aan het zwembad, en da's al een belevenis op zich: Het hotel zit op de hoek van een straat, en precies in de hoek is het zwembad gelegen. Het zwembad wordt van de straat gescheiden door een heg. Dus genoeg te zien op het drukke kruispunt. En een hoop getoeter uiteraard.
Aan het zwembad kun je ook gewoon eten en drinken bestellen. En dat doet Ruud uiteraard graag. In steenkool Engels krijgt hij op humoristische wijze wel alles voor elkaar. We bescheuren ons er af en toe om, maar het werkt wel! Die gekken Vietnamezen begrijpen Ruud prima.
Aan het eind van de middag lopen we nog even langs het strand, en drinken nog wat in zo'n strandtent. Om 18:00 zijn we weer in het hotel. Even bijkomen en dan een restaurantje zoeken voor het avondeten.
We lopen 's avonds met z'n vieren de stad in, op zoek naar een restaurant waar we wat kunnen eten. Echt veel honger hebben we niet, want we doen natuurlijk ook helemaal niets hier. Ruud heeft voor de verandering een lange linnen broek aan, maar aan het gemopper te horen bevalt het niet zo goed...
We lopen wat rond en komen bij een mega podium. Waar ze aan het repeteren zijn. Op 2 april, over 2 dagen dus, vieren ze hier hun bevrijdingsfeest, want dan is het 35 jaar geleden dat de ellende met de Amerikanen tot een eind kwam. We hadden al een klein restaurantje gezien onderweg, wat er wel gezellig uit zag. Bij gebrek aan een beter scorend restaurant gaan we daar dus eten. Maar wat een chagrijnige bediening zeg. Alsof dit hun laatste avond is en ze na vanavond ontslagen zijn. Er komt geen lach van af (terwijl Vietnamezen een goedlachs volk zijn) en het eten komt in etappes: We bestellen 3x een vooraf, maar krijgen deze twee keer. Na verloop van tijd worden er nog twee lege borden geplaatst onder wat gebrabbel, en even later, als de twee voorgerechten op zijn, wordt alles weer van tafel geruimd. Dan komt het hoofdgerecht van Ruud, wat later gevolgd door het hoofdgerecht van Kees. Als dat allemaal op is, komt het hoofdgerecht van Gea en wat later dat van Yvonne ook nog eens. Qua planning is er hier nog wel wat verbetering te behalen. Maar, voor nog geen 15 euro hebben we alle vier ons buikje vol, en lopen we terug. Nog even een afzakkertje halen bij de bar tegenover ons hotel, en dan weer op onze kamers af. Lekker naar bed. Morgen gaat om 07:00u de wekker, en wordt de tocht weer vervolgd.
Unable to Launch Flash Player
This message is being displayed because the browser was unable to load the Flash Player required to display this content.
There are several possible causes for this;
- Your current Flash Player is outdated or it is not installed on your system. Download the latest Flash Player.
- Your browser does not have JavaScript enabled, this is required to load the Flash content.
- The Theme file used to generate this site may be missing the required JavaScript to launch the Flash player.
31 maart 2010 - dag 9 van de reis.