Vandaag
gaat de tocht verder, we rijden 240 kilometer naar
Quy Nhon. Volgens Wieb een badplaats zonder enige
sfeer waar ook vooral niets te doen is. Nou, da's
dan een prettig vooruitzicht. Voordeel is wel dat
we in een superdeluxe nieuw hotel zitten, met alles
er op en er aan. We moeten dit als tussenstop zien
op weg naar Hoi An. Dat is namelijk nog eens 300km
verder, wat we dus morgen gaan rijden.
Voordat we aan de toch beginnen moeten we natuurlijk nog eerst (dat hadden we gisteren immers niet gedaan) naar de Ponogar Cham Towers, een tempel van de Cham. Dit is een Hindoestaans volk, waarvan er zo'n 100.000 aanhangers in Vietnam zijn. De tocht er naar toe duurt 10 minuten, want de tempel ligt op een heuvel in de stad.
De tempel is best indrukwekkend. Is al 1000 jaar oud, en alleen de nodige zaken zijn gerestaureerd. Men kan namelijk niet ontdekken hoe deze torens zin gebouwd, want er is geen cement of voegmiddel gebruikt. Terwijl alles toch goed vast zit.
Na dit bezoek vangen we de reis aan. Richting het noorden, langs de kust. We hebben geen bijzondere stops deze keer, behalve de koffie- en lunchstop. Het eerste deel is niet bijzonder, maar het tweede deel wel. Het landschap wordt meer bergachtig, en er is veel meer water hier. Dus alles is ook stukken groener, en er zijn rijstvelden zo ver het oog reikt. Aangezien het oogsttijd is, zie je overal mensen op het land aan het werk. De rijst wordt op de weg uitgespreid om te drogen. Over vele kilometers zijn de vluchtstroken van de weg gebruikt als droogplek voor rijst. Dat mag officieel niet meer (vanwege hygiënische gronden), maar er is simpelweg geen andere plek. Je ziet dus overal mensen in hun rijst harken en grote balen (van 100 kilo, die zo'n Vietnamees gewoon op z'n nek sjouwt als het moet) op brommertjes vervoert worden. Best indrukwekkend.
De tweede helft van de reis laat ook vele mooie uitzichten zien, want we rijden steeds langs de kust. Allemaal mooie strandjes enzo. In het water zie je veel kreeft kwekerijen. Best leuk om allemaal te zien.
Rond 15:30 arriveren we dan in Quy Nhon. Inderdaad: Deze stad heeft totaal geen uitstraling. Wel een mooi strand, maar die is totaal leeg. Het hotel ziet er wel aardig uit. Er schijnt een panoramabar op de twaalfde etage te zijn, en er is zelfs een gym.
We brengen de spullen naar de kamer en gaan dan even een rondje hotel doen. Het panorama terras is leeg. Zelfs zo leeg dat er geen bar is en geen tafels en stoelen staan. Dat is jammer, want het is wel lekker zo boven op het dak. Dan maar naar de begane grond, naar de fitness. Staan 4 toestellen uit het jaar kruik. Daar worden wij niet echt fit van. Ook jammer. Dan maar naar het zwembad. Ligt net in de wind, onder een afdak, dus niet in de zon. Ook wel jammer. Maar gelukkig, ze doen hier ook aan massage. Dat lijkt ons wel wat. We kunnen vanavond om 20:00 wel terecht. Hmmm. Ook jammer, want dan moeten we eten (we hadden al een tafel gereserveerd voor 8 uur). Dan maar wat drinken op het terras bij het zwembad. Alles wat er komt, geen bediening. Nou, dan maar naar de kamer, even bijkomen. Want dit schiet niet op hier.
De kamer is erg netjes. Hieraan zie je echt dat het een redelijk nieuw hotel is. De douche is lekker, het bed groot en lekker, we hebben draadloos én bedraad internet, kortom: Helemaal goed.
Om 20:00 begeven we ons naar de eetzaal. De rest van de groep zit er al. De laatsten zijn net aangeschoven aan de grote tafel, de eersten zijn al klaar met eten. Wij schuiven ook maar aan, nadat Clem heeft gezegd dat dit zeker de bedoeling is. We zitten als enigen in de eetzaal, naast een tafel met 2 Japanners. De eetzaal heeft de gezelligheid van een BBQ hal in Nha Trang. Alleen de TL verlichting ontbreekt (wat een commentaar op dit hotel nietwaar… Maar, we hebben al heel wat hotels gezien in de wereld, en deze maakt de belofte gewoon niet waar. Oja: Het hotel heet Seagull Hotel. Maar geen zeemeeuw te vinden in heel Vietnam niet). Het eten is lekker en veel. De bediening snapt niets van Engels en spreekt alleen Vietnamees. Maar de meisjes zien er wel lief uit, dat dan weer wel.
Na het eten gaan we maar richting onze kamers, er is verder niets te beleven in dit gat. En morgen om 6:00 al weer op, op reis naar de laatste bestemming: Hoi An.
Voordat we aan de toch beginnen moeten we natuurlijk nog eerst (dat hadden we gisteren immers niet gedaan) naar de Ponogar Cham Towers, een tempel van de Cham. Dit is een Hindoestaans volk, waarvan er zo'n 100.000 aanhangers in Vietnam zijn. De tocht er naar toe duurt 10 minuten, want de tempel ligt op een heuvel in de stad.
De tempel is best indrukwekkend. Is al 1000 jaar oud, en alleen de nodige zaken zijn gerestaureerd. Men kan namelijk niet ontdekken hoe deze torens zin gebouwd, want er is geen cement of voegmiddel gebruikt. Terwijl alles toch goed vast zit.
Na dit bezoek vangen we de reis aan. Richting het noorden, langs de kust. We hebben geen bijzondere stops deze keer, behalve de koffie- en lunchstop. Het eerste deel is niet bijzonder, maar het tweede deel wel. Het landschap wordt meer bergachtig, en er is veel meer water hier. Dus alles is ook stukken groener, en er zijn rijstvelden zo ver het oog reikt. Aangezien het oogsttijd is, zie je overal mensen op het land aan het werk. De rijst wordt op de weg uitgespreid om te drogen. Over vele kilometers zijn de vluchtstroken van de weg gebruikt als droogplek voor rijst. Dat mag officieel niet meer (vanwege hygiënische gronden), maar er is simpelweg geen andere plek. Je ziet dus overal mensen in hun rijst harken en grote balen (van 100 kilo, die zo'n Vietnamees gewoon op z'n nek sjouwt als het moet) op brommertjes vervoert worden. Best indrukwekkend.
De tweede helft van de reis laat ook vele mooie uitzichten zien, want we rijden steeds langs de kust. Allemaal mooie strandjes enzo. In het water zie je veel kreeft kwekerijen. Best leuk om allemaal te zien.
Rond 15:30 arriveren we dan in Quy Nhon. Inderdaad: Deze stad heeft totaal geen uitstraling. Wel een mooi strand, maar die is totaal leeg. Het hotel ziet er wel aardig uit. Er schijnt een panoramabar op de twaalfde etage te zijn, en er is zelfs een gym.
We brengen de spullen naar de kamer en gaan dan even een rondje hotel doen. Het panorama terras is leeg. Zelfs zo leeg dat er geen bar is en geen tafels en stoelen staan. Dat is jammer, want het is wel lekker zo boven op het dak. Dan maar naar de begane grond, naar de fitness. Staan 4 toestellen uit het jaar kruik. Daar worden wij niet echt fit van. Ook jammer. Dan maar naar het zwembad. Ligt net in de wind, onder een afdak, dus niet in de zon. Ook wel jammer. Maar gelukkig, ze doen hier ook aan massage. Dat lijkt ons wel wat. We kunnen vanavond om 20:00 wel terecht. Hmmm. Ook jammer, want dan moeten we eten (we hadden al een tafel gereserveerd voor 8 uur). Dan maar wat drinken op het terras bij het zwembad. Alles wat er komt, geen bediening. Nou, dan maar naar de kamer, even bijkomen. Want dit schiet niet op hier.
De kamer is erg netjes. Hieraan zie je echt dat het een redelijk nieuw hotel is. De douche is lekker, het bed groot en lekker, we hebben draadloos én bedraad internet, kortom: Helemaal goed.
Om 20:00 begeven we ons naar de eetzaal. De rest van de groep zit er al. De laatsten zijn net aangeschoven aan de grote tafel, de eersten zijn al klaar met eten. Wij schuiven ook maar aan, nadat Clem heeft gezegd dat dit zeker de bedoeling is. We zitten als enigen in de eetzaal, naast een tafel met 2 Japanners. De eetzaal heeft de gezelligheid van een BBQ hal in Nha Trang. Alleen de TL verlichting ontbreekt (wat een commentaar op dit hotel nietwaar… Maar, we hebben al heel wat hotels gezien in de wereld, en deze maakt de belofte gewoon niet waar. Oja: Het hotel heet Seagull Hotel. Maar geen zeemeeuw te vinden in heel Vietnam niet). Het eten is lekker en veel. De bediening snapt niets van Engels en spreekt alleen Vietnamees. Maar de meisjes zien er wel lief uit, dat dan weer wel.
Na het eten gaan we maar richting onze kamers, er is verder niets te beleven in dit gat. En morgen om 6:00 al weer op, op reis naar de laatste bestemming: Hoi An.
Unable to Launch Flash Player
This message is being displayed because the browser was unable to load the Flash Player required to display this content.
There are several possible causes for this;
- Your current Flash Player is outdated or it is not installed on your system. Download the latest Flash Player.
- Your browser does not have JavaScript enabled, this is required to load the Flash content.
- The Theme file used to generate this site may be missing the required JavaScript to launch the Flash player.
1 april 2010 - dag 10 van de reis.