Om 6 uur
gaat de wekker al weer. Vandaag de laatste lange
tocht: 240 kilometer naar Hoi An. Met een de-tour
via My Lai.
We vertrekken om 7:30. Vandaag geen bijzondere stops, behalve bij My Lai dus. Oja, we zijn nog wel even gestopt bij een "scheepswerf". Langs de kant van de weg was een werkplek waar ze vissersboten bouwen. Daar hebben we nog snel even foto's genomen. Die boten worden overigens geheel met de hand gebouwd, en ze doen een jaar over één boot.
De reis voorloopt voorspoedig. Onderweg weer veel rijstvelden, en rond 12:30 zijn we bij My Lai. Da's een bijzonder dorp. In 1968 namelijk hebben 3 Amerikaanse bataljons dit dorp namelijk geheel uitgemoord. Ze dachten dat hier Vietcong strijders zouden zitten, maar er waren slechts vrouwen, kinderen, babi's en oude mannen aanwezig. Zo'n 500 personen, die allemaal zijn vermoord. Zonder pardon.
Tweede luitenant William Calley was verantwoordelijk voor deze slachtpartij, en werd als enige veroordeeld. Levenslang. Echter werd deze straf door toenmalige president Nixon kwijtgescholden, en heeft Calley nooit 1 dag hoeven zitten voor zijn wandaden.
Op de exacte locatie staan de originele fundamenten van de huizen nog. Alles is platgebrand destijds, dus echt veel is er niet meer te zien. Er naast staat een museum waar een reportage van KRO's Reporter wordt vertoond, een reportage over 25 jaar na My Lai uit 1993. En dat is best indrukwekkend, vooral omdat je gewoon op de plek van de wandaad aanwezig bent op dat moment.
Na een uurtje reizen we verder, om zo rond 18:00 in Hoi An aan te komen. Onderweg lopen we nog een paar keer een hartverzakking op. Dat verkeer hier is chaotisch en onze chauffeur heeft bij vlagen kamikaze neigingen. Moet je je voorstellen: De weg is niet meer dan een provinciale weg bij ons. Aan weerszijden (en ook verder verdeeld over de weg) rijden overal brommertjes (met allerhande bagage, van levende varkens tot bananen en de vuile was aan toe) en fietsers. In die meute rijden we achter een vrachtwagen die we luid toeteren in gaan halen terwijl er ons een vrachtwagen tegemoet komt. Ruud en Kees zien het af en toe met angstige ogen aan, want het gaat allemaal maar net goed. Kees heeft trouwens een gemiddelde genomen van het aantal keren dat per uur door onze chauffeur geclaxonneerd wordt: Dat gemiddelde zit boven de 100x per uur. En we zijn om 7:30 vertrokken en komen na 18:00 aan in Hoi An. Die toeter kunnen we inmiddels echt niet meer horen!
We zetten eerst Martha af in een hotel 5 kilometer verderop aan het strand. Martha blijft nog wat langer hier (na morgen is de rondreis afgelopen). Ook Clem, Roos, Jan en Ingrid zetten we in een ander hotel af, voordat we terug gaan naar de binnenstad.
Hoi An is een prachtige plaats. Heel anders dan we tot dusver hebben gezien. Heel veel Chinese invloed. Smalle straatjes, allemaal laagbouw, groen en overal winkeltjes (wat bij Gea en Yvonne de hartslag doet stijgen). En heel veel kledingwinkels. Als je een pak of zoiets wilt laten maken, moet je dat hier laten doen.
We zitten in een klein hotel in het midden van de stad. Erg knus, en op een leuke locatie. Met zwembad.
De kamer is redelijk ruim.
Vanavond gaan we in de stad eten. Wieb gaat ook weer mee, want die weer hier de weg aardig goed. We lopen de stad in, en moeten op een gegeven moment betalen om de binnenstad in te mogen. De binnenstad staat op de UNESCO Werelderfgoed lijst. En terecht. De Vietnamezen moeten echter zelf ook een bijdrage leveren aan de kosten voor het onderhoud, en daarom moet je een toegangskaartje kopen. Is wel direct 3 dagen geldig, en dat komt goed uit, want morgen gaan we zeker terug de stad in (al was het alleen maar vanwege ons laatste programmaonderdeel, de stadswandeling). Het centrum is erg leuk, kleine straatjes, mooie gebouwen en enorm veel sfeer.
Wieb neemt ons mee naar Tam Tam, waar we uiteindelijk ergens op de eerste etage achterin terecht komen. Heerlijk koel en een hele goede plek om te eten. Het eten is net zo lekker als de sfeer goed is. Na het eten lopen we nog even een klein rondje door de stad, maar nu is alles zo'n beetje gesloten. We besluiten morgen dan wel verder te kijken, en gaan terug naar ons hotelletje. Morgen redelijk uitslapen, we vertrekken pas om 09:15 voor de stadswandeling.
Op onze hotelkamer checken we nog even het gastenboek. Er staan weer leuke berichtjes op. Da's altijd leuk om te lezen!
Oja: Tekst: Kees. Foto's en grafische vormgeving: Gea. Dat je 't even weet Wietze en Ingeborg :-)
We vertrekken om 7:30. Vandaag geen bijzondere stops, behalve bij My Lai dus. Oja, we zijn nog wel even gestopt bij een "scheepswerf". Langs de kant van de weg was een werkplek waar ze vissersboten bouwen. Daar hebben we nog snel even foto's genomen. Die boten worden overigens geheel met de hand gebouwd, en ze doen een jaar over één boot.
De reis voorloopt voorspoedig. Onderweg weer veel rijstvelden, en rond 12:30 zijn we bij My Lai. Da's een bijzonder dorp. In 1968 namelijk hebben 3 Amerikaanse bataljons dit dorp namelijk geheel uitgemoord. Ze dachten dat hier Vietcong strijders zouden zitten, maar er waren slechts vrouwen, kinderen, babi's en oude mannen aanwezig. Zo'n 500 personen, die allemaal zijn vermoord. Zonder pardon.
Tweede luitenant William Calley was verantwoordelijk voor deze slachtpartij, en werd als enige veroordeeld. Levenslang. Echter werd deze straf door toenmalige president Nixon kwijtgescholden, en heeft Calley nooit 1 dag hoeven zitten voor zijn wandaden.
Op de exacte locatie staan de originele fundamenten van de huizen nog. Alles is platgebrand destijds, dus echt veel is er niet meer te zien. Er naast staat een museum waar een reportage van KRO's Reporter wordt vertoond, een reportage over 25 jaar na My Lai uit 1993. En dat is best indrukwekkend, vooral omdat je gewoon op de plek van de wandaad aanwezig bent op dat moment.
Na een uurtje reizen we verder, om zo rond 18:00 in Hoi An aan te komen. Onderweg lopen we nog een paar keer een hartverzakking op. Dat verkeer hier is chaotisch en onze chauffeur heeft bij vlagen kamikaze neigingen. Moet je je voorstellen: De weg is niet meer dan een provinciale weg bij ons. Aan weerszijden (en ook verder verdeeld over de weg) rijden overal brommertjes (met allerhande bagage, van levende varkens tot bananen en de vuile was aan toe) en fietsers. In die meute rijden we achter een vrachtwagen die we luid toeteren in gaan halen terwijl er ons een vrachtwagen tegemoet komt. Ruud en Kees zien het af en toe met angstige ogen aan, want het gaat allemaal maar net goed. Kees heeft trouwens een gemiddelde genomen van het aantal keren dat per uur door onze chauffeur geclaxonneerd wordt: Dat gemiddelde zit boven de 100x per uur. En we zijn om 7:30 vertrokken en komen na 18:00 aan in Hoi An. Die toeter kunnen we inmiddels echt niet meer horen!
We zetten eerst Martha af in een hotel 5 kilometer verderop aan het strand. Martha blijft nog wat langer hier (na morgen is de rondreis afgelopen). Ook Clem, Roos, Jan en Ingrid zetten we in een ander hotel af, voordat we terug gaan naar de binnenstad.
Hoi An is een prachtige plaats. Heel anders dan we tot dusver hebben gezien. Heel veel Chinese invloed. Smalle straatjes, allemaal laagbouw, groen en overal winkeltjes (wat bij Gea en Yvonne de hartslag doet stijgen). En heel veel kledingwinkels. Als je een pak of zoiets wilt laten maken, moet je dat hier laten doen.
We zitten in een klein hotel in het midden van de stad. Erg knus, en op een leuke locatie. Met zwembad.
De kamer is redelijk ruim.
Vanavond gaan we in de stad eten. Wieb gaat ook weer mee, want die weer hier de weg aardig goed. We lopen de stad in, en moeten op een gegeven moment betalen om de binnenstad in te mogen. De binnenstad staat op de UNESCO Werelderfgoed lijst. En terecht. De Vietnamezen moeten echter zelf ook een bijdrage leveren aan de kosten voor het onderhoud, en daarom moet je een toegangskaartje kopen. Is wel direct 3 dagen geldig, en dat komt goed uit, want morgen gaan we zeker terug de stad in (al was het alleen maar vanwege ons laatste programmaonderdeel, de stadswandeling). Het centrum is erg leuk, kleine straatjes, mooie gebouwen en enorm veel sfeer.
Wieb neemt ons mee naar Tam Tam, waar we uiteindelijk ergens op de eerste etage achterin terecht komen. Heerlijk koel en een hele goede plek om te eten. Het eten is net zo lekker als de sfeer goed is. Na het eten lopen we nog even een klein rondje door de stad, maar nu is alles zo'n beetje gesloten. We besluiten morgen dan wel verder te kijken, en gaan terug naar ons hotelletje. Morgen redelijk uitslapen, we vertrekken pas om 09:15 voor de stadswandeling.
Op onze hotelkamer checken we nog even het gastenboek. Er staan weer leuke berichtjes op. Da's altijd leuk om te lezen!
Oja: Tekst: Kees. Foto's en grafische vormgeving: Gea. Dat je 't even weet Wietze en Ingeborg :-)
Unable to Launch Flash Player
This message is being displayed because the browser was unable to load the Flash Player required to display this content.
There are several possible causes for this;
- Your current Flash Player is outdated or it is not installed on your system. Download the latest Flash Player.
- Your browser does not have JavaScript enabled, this is required to load the Flash content.
- The Theme file used to generate this site may be missing the required JavaScript to launch the Flash player.
2 april 2010 - dag 11 van de reis.