Vandaag
stond in het teken van de reis terug naar Saigon.
Op zich niet zo spectaculair.
Na een redelijke nacht stonden we om 7:45 op. Douchen, spullen inpakken, koffers buiten de deur en eten. Daarna nog 3 kwartier wachten op de bus, die ons naar het vliegveld zal brengen.
Wij worden als eerste opgehaald, en gaan daarna Ingrid en Jan halen, die in een ander hotel verblijven. Daar verblijven Clem, Roos en Martha (die inmiddels van hotel verhuisd is omdat ze in de bezemkast mocht slapen in het hotel waar ze eerst zat) ook, die ons komen uitzwaaien. We rijden langs verschillende bouwlocaties, waar allemaal enorme complexen aan zee worden gebouwd, door de grootste hotelketens van de wereld. Als je hier over 5 jaar terug komt ziet het er heel anders uit...
Het vliegveld van Danang stelt niets voor. Midden in de stad een landingsbaan en een hal. We checken redelijk vlot in, behalve Herman, die blijkt in zijn handbagage een mes van 30 cm te hebben. Wat moet je daar nou mee? Hij is 'm in ieder geval kwijt.
Het vliegtuig vertrekt om 12:00u en om 3 minuten over 1 staan we op het vliegveld van Saigon. Snel de koffers ophalen en naar de uitgang. De bus komt er snel aan en we rijden naar ons hotel in Saigon. Hetzelfde hotel als waar we ook begonnen zijn.
We krijgen een kamer één etage hoger. Hadden we de vorige keer een redelijk kleine kamer met uitzicht op de hal, nu hebben we de bezemkast met helemaal geen uitzicht. We kunnen er net in. Veel krapper had gewoon niet gepast. Ach, het is maar voor één nacht.
Terwijl we boven zijn gaat de telefoon. Blijkt Truyen te zijn, die telefonisch afscheid neemt. Terwijl Kees hem in de hal nog had gevraagd of hij beef en de volgende dag nog mee ging naar het vliegveld om ons af te zetten (hetgeen hij bevestigde) verteld hij nu dat hij naar huis gaat. Rare manier van zaken doen...
We lopen met z'n vieren de stad in op zoek naar iets te eten. Het is heet buiten, en we worstelen ons een weg door het drukke verkeer. Oversteken hier is toch wel lef hebben (maar dat hebben we wel). We belanden in een schimmig tentje, waar we besluiten maar niets te eten omdat we voorlopig in leven willen blijven. We nemen wat te drinken en gaan dan weer terug naar het hotel. Daar eten we wat knoflook-brood en pizza, terwijl Kees naar de Formule 1 kijkt.
We besluiten nog een massage te nemen vandaag. En zo gezegd zo gedaan. We douchen ons snel eerst even, omdat we erg bezweet zijn, en gaan dan naar de massagesalon. Nummer 4 heeft Kees al gespot, maar helaas, nummer 9 gaat Kees masseren. Waarom dat anders is, weten we niet. Gelukkig voor Kees doet nummer 9 het nog net even beter als nummer 4. De massage is heerlijk. Ruud en Kees trekken wel bekijks van de dames daar, Ruud is nogal fors en Kees heeft een buikje en een bijzondere tatoo. Dat vinden ze nogal interessant blijkbaar. Na anderhalf uur staan we weer buiten, met een goed gevoel.
Vanavond gaan we nogmaals naar het dak van Hotel Rex. Dat is de vorige keer erg goed bevallen, en we hebben vanavond onze laatste maaltijd hier in Saigon. Morgen eten we op het vliegveld, als we daar überhaupt iets kunnen krijgen.
We stappen met z'n negenen om 19:00 in twee taxi's, op weg naar Hotel Rex. Het is er weer erg gezellig en het eten smaakt weer bijzonder goed. Hotel Rex is wel iets duurder dan gemiddeld. Waren we laatst nog voor 15 dollar met 4 personen klaar, vandaag betalen we 145 dollar voor 4 personen. De beide dames Wilma en Liesbeth moeten al hun geld bij elkaar schrapen om hun deel te kunnen betalen. Ze hebben al geld uit de fooien envelop, die ze hadden gemaakt voor Wieb, gehaald en moeten daarnaast ook nog eens van Wieb lenen. Ach, een pin automaat op de hoek bij ons hotel verhelpt dat euvel later weer.
Als we terug zijn bij het hotel, nemen we nog een afzakkertje en gaan dan naar bed. Onze laatste nacht in Vietnam...
Na een redelijke nacht stonden we om 7:45 op. Douchen, spullen inpakken, koffers buiten de deur en eten. Daarna nog 3 kwartier wachten op de bus, die ons naar het vliegveld zal brengen.
Wij worden als eerste opgehaald, en gaan daarna Ingrid en Jan halen, die in een ander hotel verblijven. Daar verblijven Clem, Roos en Martha (die inmiddels van hotel verhuisd is omdat ze in de bezemkast mocht slapen in het hotel waar ze eerst zat) ook, die ons komen uitzwaaien. We rijden langs verschillende bouwlocaties, waar allemaal enorme complexen aan zee worden gebouwd, door de grootste hotelketens van de wereld. Als je hier over 5 jaar terug komt ziet het er heel anders uit...
Het vliegveld van Danang stelt niets voor. Midden in de stad een landingsbaan en een hal. We checken redelijk vlot in, behalve Herman, die blijkt in zijn handbagage een mes van 30 cm te hebben. Wat moet je daar nou mee? Hij is 'm in ieder geval kwijt.
Het vliegtuig vertrekt om 12:00u en om 3 minuten over 1 staan we op het vliegveld van Saigon. Snel de koffers ophalen en naar de uitgang. De bus komt er snel aan en we rijden naar ons hotel in Saigon. Hetzelfde hotel als waar we ook begonnen zijn.
We krijgen een kamer één etage hoger. Hadden we de vorige keer een redelijk kleine kamer met uitzicht op de hal, nu hebben we de bezemkast met helemaal geen uitzicht. We kunnen er net in. Veel krapper had gewoon niet gepast. Ach, het is maar voor één nacht.
Terwijl we boven zijn gaat de telefoon. Blijkt Truyen te zijn, die telefonisch afscheid neemt. Terwijl Kees hem in de hal nog had gevraagd of hij beef en de volgende dag nog mee ging naar het vliegveld om ons af te zetten (hetgeen hij bevestigde) verteld hij nu dat hij naar huis gaat. Rare manier van zaken doen...
We lopen met z'n vieren de stad in op zoek naar iets te eten. Het is heet buiten, en we worstelen ons een weg door het drukke verkeer. Oversteken hier is toch wel lef hebben (maar dat hebben we wel). We belanden in een schimmig tentje, waar we besluiten maar niets te eten omdat we voorlopig in leven willen blijven. We nemen wat te drinken en gaan dan weer terug naar het hotel. Daar eten we wat knoflook-brood en pizza, terwijl Kees naar de Formule 1 kijkt.
We besluiten nog een massage te nemen vandaag. En zo gezegd zo gedaan. We douchen ons snel eerst even, omdat we erg bezweet zijn, en gaan dan naar de massagesalon. Nummer 4 heeft Kees al gespot, maar helaas, nummer 9 gaat Kees masseren. Waarom dat anders is, weten we niet. Gelukkig voor Kees doet nummer 9 het nog net even beter als nummer 4. De massage is heerlijk. Ruud en Kees trekken wel bekijks van de dames daar, Ruud is nogal fors en Kees heeft een buikje en een bijzondere tatoo. Dat vinden ze nogal interessant blijkbaar. Na anderhalf uur staan we weer buiten, met een goed gevoel.
Vanavond gaan we nogmaals naar het dak van Hotel Rex. Dat is de vorige keer erg goed bevallen, en we hebben vanavond onze laatste maaltijd hier in Saigon. Morgen eten we op het vliegveld, als we daar überhaupt iets kunnen krijgen.
We stappen met z'n negenen om 19:00 in twee taxi's, op weg naar Hotel Rex. Het is er weer erg gezellig en het eten smaakt weer bijzonder goed. Hotel Rex is wel iets duurder dan gemiddeld. Waren we laatst nog voor 15 dollar met 4 personen klaar, vandaag betalen we 145 dollar voor 4 personen. De beide dames Wilma en Liesbeth moeten al hun geld bij elkaar schrapen om hun deel te kunnen betalen. Ze hebben al geld uit de fooien envelop, die ze hadden gemaakt voor Wieb, gehaald en moeten daarnaast ook nog eens van Wieb lenen. Ach, een pin automaat op de hoek bij ons hotel verhelpt dat euvel later weer.
Als we terug zijn bij het hotel, nemen we nog een afzakkertje en gaan dan naar bed. Onze laatste nacht in Vietnam...
Unable to Launch Flash Player
This message is being displayed because the browser was unable to load the Flash Player required to display this content.
There are several possible causes for this;
- Your current Flash Player is outdated or it is not installed on your system. Download the latest Flash Player.
- Your browser does not have JavaScript enabled, this is required to load the Flash content.
- The Theme file used to generate this site may be missing the required JavaScript to launch the Flash player.
4 april 2010 - dag 13 van de reis.