Heerlijk
geslapen vannacht. De airco zachtjes aan, dus het
was prima uit te houden.
Om 7:30 werden we netjes gewekt en na een lekker ontbijt zaten we om 09:00 in de bus. Op weg naar het Vietnamees Oorlog Museum. Een museum over de gewelddadigheden van Amerika tegen Vietnam, vorige eeuw. Uiteraard belicht vanuit Vietnamees oogpunt, dus de Amerikanen komen er erg slecht van af. Vorig jaar zagen we de andere kant, in Washington. Daar vonden de Amerikanen zich zo zielig. De waarheid zal wel ergens in het midden liggen...
Het museum liet vooral veel foto's zien van de gruwelijkheden die plaatsvonden, en natuurlijk van allerlei verminkte lichamen. Tevens was er buiten een overzicht van diverse Amerikaanse oorlogstuig. Vliegtuigen, helikopters, tanks, kanonnen enz. Best aardig om te zien, hoewel het wel erg warm was. Bij het museum was ook een gebouw waar de Amerikanen destijds Vietnamezen gevangen hielden en martelden. Da's best een horrorverhaal als je dat leest en ziet...
Daarna gingen we naar een Chinese tempel. Met de bus weer dwars door het idiote verkeer hier. Enorm, wat krioelt het hier door elkaar. Maar omdat iedereen rekening houdt met iedereen (dat in tegenstelling tot het Nederlandse verkeer, waar men elkaar het licht niet in de ogen gunt) gaat het eigenlijk vlekkeloos goed. We hebben inmiddels ervaring in het oversteken: Gewoon doen. Beginnen met lopen, niet twijfelen en niet stil gaan staan. Dan kom je zonder kleerscheuren goed aan de overkant.
De Chinese tempel staat er omdat er zo'n 500.000 Chinezen in Saigon wonen. Da's een kwart van alle Chinezen die in Vietnam wonen. Die tempel staat gewoon ingeklemd tussen twee gebouwen, je zou er zo aan voorbij lopen. Was wel leuk om te zien, vooral dat de hele zaak daar blauw staat van de wierook die daar gebrand wordt. Wieb liet nog een wierook dingetje aansteken voor ons, opdat we maar een goede vakantie zouden hebben. Nou, tot dusver lukt dat zeker goed!
Na de Chinese tempel gingen we verder naar de markt, een groente- en fruit marktje. Da's dus echt zoals in de film: Overal kraampjes en mensen. Lopend en op brommertjes. En de meest vreemde groenten en fruit (en vlees overigens ook) ligt daar gewoon op straat uitgestald. En dat in die hitte. Overigens werd verteld dat Chinees fruit zo'n 5 weken houdbaar is. Dat vinden die Vietnamezen wel helemaal OK. Want alles wat uit het buitenland komt is beter (en Vietnamees fruit is slechts 2 weken houdbaar). Dat die houdbaarheid komt omdat dit fruit is behandeld met een kankerverwekkende stof vinden ze dan niet zo interessant...
Na de fruitmarkt gingen we naar de grote markt. Da's een mega hal met allemaal kraampjes met kleren, eten, drinken, huishoudelijk spul en noem maar op. Het hele idee van de Zwarte Markt in Beverwijk komt hier vast vandaan. De doorgangen tussen de kraampjes is hier overigens wat smaller, je loopt dus echt boven op elkaar. En ook hier net als in de film.
Omdat Ruud nog een pet moest hebben. leek het ons wel handig deze hier te halen. Maar ja, die Vietnameesjes hebben allemaal een kop die een stuk kleiner is dan het hoofd van Ruud. Dus dat was nog even zoeken geblazen. Aangezien de verkoopster snel in de gaten had dat het niet eenvoudig was een pet voor Ruud te vinden, ging er maar weinig van de prijs af. Ach, en dan kost een pet hier nog maar 3 euro...
De markt was mega groot, we zijn er een flink stuk overheen gewandeld. De bus zou op ons wachten bij de Kentucky Fried Chicken. Aangezien we net even eerder dan de bus op het rendez-vous plekje waren, zijn we de KFC maar even ingelopen om wat fris te drinken. Het blijft tenslotte nogal warm hier.
De volgende stop was de lunch. Hiervoor moesten we best een eind rijden door de stad. We kwamen aan bij een ruim opgezet restaurant, waar we onder een groot afdak gingen eten. Aan de Saigon (de rivier die hier stroomt waar de stad z'n naam aan ontleende). De lunch ging er prima in. Al het voedsel (wel 6 gangen) werd in een leuke opmaak geserveerd. De pompoensoep in een schaal van pompoen, de salade in een andersoortig stuk fruit, andere hapjes in een uitgeholde ananas, kortom: Erg creatief. Maar wel veel hoor. En je kunt er ook bijna niet tegen eten, alles gaat hier in rap tempo. En wat het eerst klaar is wordt ook het eerst geserveerd. Wij beginnen meestal met de soep, hier kwam de soep ergens halverwege.
Nadat we waren uitgegeten moesten Gea en Yvonne nog even schommelen. Dat vonden ze leuk...
Daarna weer de bus in, op weg naar een lakfabriek. Eigenlijk een puur commerciële stop.
We kwamen bij een fabriek waar mensen op houten voorwerpen afbeeldingen maakten met behulp van schalen van eendeneieren. Of van ander materiaal. Wat dan vervolgens wordt gelakt en gepolijst totdat je mooie voorwerpen krijgt (vazen, schilderijen, asbakken, potjes noem maar op). We renden de fabriek door (dat moest van de dame die ons rondleidde) en vervolgens kwamen we in een grote winkel, waar we aangemoedigd werden vooral iets te kopen. Hoewel daar best leuke spullen lagen hebben we niets gekocht.
Vervolgens zat het er op voor vandaag, en gingen we door het drukke verkeer weer op het hotel aan. Aangezien de airco in de bus niet goed functioneert, is Wieb druk bezig een andere bus te krijgen. Morgen moeten we namelijk iets langer in de bus, en voor de rest van de vakantie staan er ook best lange ritten gepland. De bus is al niet zo'n luxe ding, maar daar moeten we het dan maar mee doen. Als de airco maar werkt, da's op zich wel prettig.
Rond drieën waren we weer in het hotel. We spraken af dat we met ons vieren ons zouden laten masseren. Want dat was ons wel goed bevallen, dus Ruud en Yvonne ook mee. Om 16:15 hadden we hiervoor afgesproken. Wij wisten wel wat er ging komen, Ruud en Yvonne natuurlijk nog niet. Maar daar kwamen ze vanzelf achter. Vooral het feit dat zo'n klein Vietnamees meisje (ze zal net geen 45 kilo zijn) Ruud vakkundig in de houdgreep nam (zij op haar rug, Ruud op zijn rug bovenop haar terwijl ze met haar knieën de rug van Ruud behandelde) dwong nogal wat respect af, ook van haar collega's. En ook Ruud en Yvonne vonden de massage erg prettig. Morgen gaan we weer met z'n vieren :-)
Na de massage even bijkomen. Vanavond gaan we met een aantal mensen eten bij een BBQ Garden. Steengrillen, maar dan met een BBQ op tafel zeg maar. En dat is erg gezellig en lekker. Natuurlijk gewoon in de open lucht. Heerlijk hoor. De temperatuur is 's avonds ook bijzonder aangenaam, dus dit was een lekker festijn.
Na het eten zijn we nog even naar Trung Nguyen Coffee gelopen, even weer zo'n bakkie sterke prut scoren. En dan weer terug naar ons hotel. Om 23:00u waren we weer binnen, moe maar voldaan, na weer een geweldige dag!
Om 7:30 werden we netjes gewekt en na een lekker ontbijt zaten we om 09:00 in de bus. Op weg naar het Vietnamees Oorlog Museum. Een museum over de gewelddadigheden van Amerika tegen Vietnam, vorige eeuw. Uiteraard belicht vanuit Vietnamees oogpunt, dus de Amerikanen komen er erg slecht van af. Vorig jaar zagen we de andere kant, in Washington. Daar vonden de Amerikanen zich zo zielig. De waarheid zal wel ergens in het midden liggen...
Het museum liet vooral veel foto's zien van de gruwelijkheden die plaatsvonden, en natuurlijk van allerlei verminkte lichamen. Tevens was er buiten een overzicht van diverse Amerikaanse oorlogstuig. Vliegtuigen, helikopters, tanks, kanonnen enz. Best aardig om te zien, hoewel het wel erg warm was. Bij het museum was ook een gebouw waar de Amerikanen destijds Vietnamezen gevangen hielden en martelden. Da's best een horrorverhaal als je dat leest en ziet...
Daarna gingen we naar een Chinese tempel. Met de bus weer dwars door het idiote verkeer hier. Enorm, wat krioelt het hier door elkaar. Maar omdat iedereen rekening houdt met iedereen (dat in tegenstelling tot het Nederlandse verkeer, waar men elkaar het licht niet in de ogen gunt) gaat het eigenlijk vlekkeloos goed. We hebben inmiddels ervaring in het oversteken: Gewoon doen. Beginnen met lopen, niet twijfelen en niet stil gaan staan. Dan kom je zonder kleerscheuren goed aan de overkant.
De Chinese tempel staat er omdat er zo'n 500.000 Chinezen in Saigon wonen. Da's een kwart van alle Chinezen die in Vietnam wonen. Die tempel staat gewoon ingeklemd tussen twee gebouwen, je zou er zo aan voorbij lopen. Was wel leuk om te zien, vooral dat de hele zaak daar blauw staat van de wierook die daar gebrand wordt. Wieb liet nog een wierook dingetje aansteken voor ons, opdat we maar een goede vakantie zouden hebben. Nou, tot dusver lukt dat zeker goed!
Na de Chinese tempel gingen we verder naar de markt, een groente- en fruit marktje. Da's dus echt zoals in de film: Overal kraampjes en mensen. Lopend en op brommertjes. En de meest vreemde groenten en fruit (en vlees overigens ook) ligt daar gewoon op straat uitgestald. En dat in die hitte. Overigens werd verteld dat Chinees fruit zo'n 5 weken houdbaar is. Dat vinden die Vietnamezen wel helemaal OK. Want alles wat uit het buitenland komt is beter (en Vietnamees fruit is slechts 2 weken houdbaar). Dat die houdbaarheid komt omdat dit fruit is behandeld met een kankerverwekkende stof vinden ze dan niet zo interessant...
Na de fruitmarkt gingen we naar de grote markt. Da's een mega hal met allemaal kraampjes met kleren, eten, drinken, huishoudelijk spul en noem maar op. Het hele idee van de Zwarte Markt in Beverwijk komt hier vast vandaan. De doorgangen tussen de kraampjes is hier overigens wat smaller, je loopt dus echt boven op elkaar. En ook hier net als in de film.
Omdat Ruud nog een pet moest hebben. leek het ons wel handig deze hier te halen. Maar ja, die Vietnameesjes hebben allemaal een kop die een stuk kleiner is dan het hoofd van Ruud. Dus dat was nog even zoeken geblazen. Aangezien de verkoopster snel in de gaten had dat het niet eenvoudig was een pet voor Ruud te vinden, ging er maar weinig van de prijs af. Ach, en dan kost een pet hier nog maar 3 euro...
De markt was mega groot, we zijn er een flink stuk overheen gewandeld. De bus zou op ons wachten bij de Kentucky Fried Chicken. Aangezien we net even eerder dan de bus op het rendez-vous plekje waren, zijn we de KFC maar even ingelopen om wat fris te drinken. Het blijft tenslotte nogal warm hier.
De volgende stop was de lunch. Hiervoor moesten we best een eind rijden door de stad. We kwamen aan bij een ruim opgezet restaurant, waar we onder een groot afdak gingen eten. Aan de Saigon (de rivier die hier stroomt waar de stad z'n naam aan ontleende). De lunch ging er prima in. Al het voedsel (wel 6 gangen) werd in een leuke opmaak geserveerd. De pompoensoep in een schaal van pompoen, de salade in een andersoortig stuk fruit, andere hapjes in een uitgeholde ananas, kortom: Erg creatief. Maar wel veel hoor. En je kunt er ook bijna niet tegen eten, alles gaat hier in rap tempo. En wat het eerst klaar is wordt ook het eerst geserveerd. Wij beginnen meestal met de soep, hier kwam de soep ergens halverwege.
Nadat we waren uitgegeten moesten Gea en Yvonne nog even schommelen. Dat vonden ze leuk...
Daarna weer de bus in, op weg naar een lakfabriek. Eigenlijk een puur commerciële stop.
We kwamen bij een fabriek waar mensen op houten voorwerpen afbeeldingen maakten met behulp van schalen van eendeneieren. Of van ander materiaal. Wat dan vervolgens wordt gelakt en gepolijst totdat je mooie voorwerpen krijgt (vazen, schilderijen, asbakken, potjes noem maar op). We renden de fabriek door (dat moest van de dame die ons rondleidde) en vervolgens kwamen we in een grote winkel, waar we aangemoedigd werden vooral iets te kopen. Hoewel daar best leuke spullen lagen hebben we niets gekocht.
Vervolgens zat het er op voor vandaag, en gingen we door het drukke verkeer weer op het hotel aan. Aangezien de airco in de bus niet goed functioneert, is Wieb druk bezig een andere bus te krijgen. Morgen moeten we namelijk iets langer in de bus, en voor de rest van de vakantie staan er ook best lange ritten gepland. De bus is al niet zo'n luxe ding, maar daar moeten we het dan maar mee doen. Als de airco maar werkt, da's op zich wel prettig.
Rond drieën waren we weer in het hotel. We spraken af dat we met ons vieren ons zouden laten masseren. Want dat was ons wel goed bevallen, dus Ruud en Yvonne ook mee. Om 16:15 hadden we hiervoor afgesproken. Wij wisten wel wat er ging komen, Ruud en Yvonne natuurlijk nog niet. Maar daar kwamen ze vanzelf achter. Vooral het feit dat zo'n klein Vietnamees meisje (ze zal net geen 45 kilo zijn) Ruud vakkundig in de houdgreep nam (zij op haar rug, Ruud op zijn rug bovenop haar terwijl ze met haar knieën de rug van Ruud behandelde) dwong nogal wat respect af, ook van haar collega's. En ook Ruud en Yvonne vonden de massage erg prettig. Morgen gaan we weer met z'n vieren :-)
Na de massage even bijkomen. Vanavond gaan we met een aantal mensen eten bij een BBQ Garden. Steengrillen, maar dan met een BBQ op tafel zeg maar. En dat is erg gezellig en lekker. Natuurlijk gewoon in de open lucht. Heerlijk hoor. De temperatuur is 's avonds ook bijzonder aangenaam, dus dit was een lekker festijn.
Na het eten zijn we nog even naar Trung Nguyen Coffee gelopen, even weer zo'n bakkie sterke prut scoren. En dan weer terug naar ons hotel. Om 23:00u waren we weer binnen, moe maar voldaan, na weer een geweldige dag!
Unable to Launch Flash Player
This message is being displayed because the browser was unable to load the Flash Player required to display this content.
There are several possible causes for this;
- Your current Flash Player is outdated or it is not installed on your system. Download the latest Flash Player.
- Your browser does not have JavaScript enabled, this is required to load the Flash content.
- The Theme file used to generate this site may be missing the required JavaScript to launch the Flash player.
25 maart 2010 - dag 3 van de reis.